Bij AFFILIATE presenteert Rebecca Jane Arthur Gossips & Ghosts, het eerste deel van een audiovisueel project waarin vrouwen samenkomen in een collectieve leeskring. Het citeren staat centraal als daad van feministisch geheugen. Gefilmd op 16 mm, weeft het werk stemmen, lezingen en gebaren samen. Door te spreken, te citeren, te luisteren en samen te komen, verzetten de deelnemers zich tegen isolatie — en bouwen ze aan een collectief feministisch geheugen.

Het project bouwt voort op het onderzoek van Silvia Federici over hoe de 'roddel' — ooit een woord voor goede vriendin of metgezel — langzaam veranderde in een beledigende term, en zo bijdroeg aan het ondermijnen van vrouwelijke solidariteit. Als antwoord daarop verzamelt Arthur stemmen die feministische teksten over stilte, verhalen en verzet voorlezen. Ze plaatst het delen van kennis centraal als een vorm van collectieve kracht, en geeft de 'roddel' de kans om opnieuw terrein te winnen als een vorm van feministische verwantschap.

Rebecca Jane Arthur is een in Brussel gevestigde kunstenares. Ze is medeoprichter van het kunstenaarsplatform elephy, artistiek doctoraatsonderzoeker aan KASK & Conservatorium/School of Art Gent, waar ze lesgeeft aan de afdeling beeldende kunst en colleges geeft over feministische theorie, en medewerker van het online filmkritiekplatform Sabzian.

Gossips & Ghosts wordt mogelijk gemaakt dankzij de steun van elephy, de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC), KASK & Conservatorium, de Kunstenbibliotheek en WIELS.

In de Montréalse metro kruisen de ogen van Raoul en Béatrice elkaar en plots lijkt de stad lichtjes te verschuiven. Hij is een rocksteractivist met grootse plannen, zij een nachtelijke flâneuse die boeken uitdeelt aan daklozen. Elke donderdagavond komt Béatrice samen met haar vrienden Constance en Eugène om hardop te dromen van een poëtische opstand. Constance zendt politiek geladen geluidskunst uit via een onafhankelijke radiozender en Eugène schrijft al jaren aan een roman die maar niet voltooid raakt. Wanneer Raoul in hun wereld verschijnt, begint hun kleine kring plots te resoneren met grotere revolutionaire fantasieën.

Deze hypnotiserende, fragmentarische ode aan verzet zweeft tussen essay, fictie en dagdroom, doordrenkt van de geest van Godard en Debord. Film, video, archiefbeelden en glitchende telefoonschermen lopen door elkaar heen. Spelend met de grenzen tussen fictie en autobiografie, tussen activisme en performance, beginnen de karakters en de stad zelf langzaam te ontwaken uit hun apathie, klaar voor een revolutie die kan ontstaan uit boeken, geluidsgolven en een handvol vrienden in een donkere kamer.

Deze vertoning wordt ingeleid door filmmaker Émilien Dubuc en voorafgegaan door de 16mm kortfilm La Plage (1991).

Vogeltribunalen! Proclameert!; Declareert!; Escaleert!

Vogeltribunalen! is de maatschappij en de maatschappij dat bent u.

Vogeltribunalen! heeft geen éénduidige esthetiek.

Vogeltribunalen! is beter tien vogels in de lucht dan één in de hand.

Vogeltribunalen! is een staat van zijn.

Vogeltribunalen! nestelt zich tussen verwondering en verweer.

Vogeltribunalen! is Doeken!; Doeken!; Doeken!; Gordijnen!; Railingen!; Doeken!

Vogeltribunalen! is te veel noten op je zang.

Vogeltribunalen! zingt zoals ze gebekt is.

Vogeltribunalen! is vogelvrij.

Vogeltribunalen! spreekt met de keel en niet met de kop.

Vogeltribunalen! is niet bang om haar publiek in fictie los te laten.

Vogeltribunalen! eist faillisement.

Vogeltribunalen! moet sterven voordat het doek gevallen is.

Vogeltribunalen! is een verzameling van kortvoorstellingen door vogels, van vogels, aaneengeplakt door pek, veren en gordijnen. Zij toont flarden van een vogelmaatschappij die zich klaarstoomt voor de onherroepelijke stoomwals van een steeds geweldadiger wordende samenleving. Mens en vogel worden door elkaar geschud. Figuren fladderen, struikelen, exclameren, vliegen en moeten vooral hun ei kwijt. Onder de oppervlakte schuilt een onderzoek naar machtslust, menselijke gruwel en de dunne lijn tussen chaos en beschaving. Ergens tussen de actoren die oproepen tot hatelijke escalatie en struisvogelpolitiek, zien wij vogels die nog durven fluiten, dansen en vogelvrij uitvliegen. Vogelen of furore? Nesten of nazi’s? Ooievaar of olievaart? Teruggevloten of neergeschoten?

Doek
Sebald van der Waal

Van
Casper Schoolmeesters & Pieter van Dijk

Spel
Ella Boomsma, Mira Cole, Miro Lievens, Seppe Somers

Onder begeleiding van
Paola Bartoletti, Kristof Van Baarle

Muziek
Loïs Pluymers, Leander Vertriest, Bart Maris, ‘Ledebirds’ orkest, De Propere Fanfare

Posterbeeld
Emma Claire Sardoni

Kostuums
Boris Vader, Maya Chowdhury, Linda Jasmin Mayer, Frida Luyckx

Niet in woorden te beschrijven hoe dankbaar we zijn aan
Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Simon de Winne, Madonna Lenaert, Emma Claire Sardoni, Lotus Friede, Felix Braeckman, Wouter De Paepe Janneke Visser en Els Claeys <3, Tinnepot, Campo Victoria, De vogels van Vogeln, Het NAVO-kunstenfonds, Alle afgestuurde, afstuderende en studerende (Drama)studenten die ons bijstonden en inspireerden, Alle docenten waar we het privilege van hebben gehad les van te krijgen. Gevogelte