Remember the light and believe

the light. An instant of clarity

before eternal night

– 4.48 Psychosis written by Sarah Kane.

Van / met
Fatou Kâ & Aniesha Akoua N. Tchimou

Met dank aan
KASK Drama, Simon De Winne, Bauke Lievens, Mateo Degroof, Bardia Mohammad, Mario Barrantes Espinoza, Sarah Kane, Jan steen.

Weird Wednesday pakt haar koffer met een campy crime caper zonder weerga. Vergeet James Bond en open je hart voor Diabolik: een meesterdief die in strak latex de onderwereld verovert. Vergezeld van zijn vriendin Eva Kant en voorzien van een arsenaal aan hightech snufjes, plant deze suave supercrimineel een reeks verbluffende heists die menig wetshandhaver hun hoed laat eten. Wanneer zijn oog valt op een gegaarde goudvoorraad, stuit onze antiheld echter op een uitdaging die zijn listigheid tot het uiterste drijft.

Dat Danger: Diabolik ontsproten is uit het brein van giallo grootmeester Mario Bava hoeft niet te verbazen. Gebaseerd op Italiaanse stripboeken en stille cinema schurken als Fantomas en Irma Vep, is de film Bava’s ode aan de poëzie van de pulp. Danger: Diabolik rijgt dan ook een reeks stilistische sensaties aan elkaar die je ogen uitsteken van vormelijk vuurwerk. Als pop art explosie brandt de film van psychedelische visuals en absurdistische waaghalzerij, allemaal op een ronkende pop soundtrack van Ennio Morricone. Een duivelse traktatie om het seizoen mee af te sluiten.

Deze vertoning wordt voorafgegaan door de kortfilm CHLORINE van Zayd Hamzane.

In de Montréalse metro kruisen de ogen van Raoul en Béatrice elkaar en plots lijkt de stad lichtjes te verschuiven. Hij is een rocksteractivist met grootse plannen, zij een nachtelijke flâneuse die boeken uitdeelt aan daklozen. Elke donderdagavond komt Béatrice samen met haar vrienden Constance en Eugène om hardop te dromen van een poëtische opstand. Constance zendt politiek geladen geluidskunst uit via een onafhankelijke radiozender en Eugène schrijft al jaren aan een roman die maar niet voltooid raakt. Wanneer Raoul in hun wereld verschijnt, begint hun kleine kring plots te resoneren met grotere revolutionaire fantasieën.

Deze hypnotiserende, fragmentarische ode aan verzet zweeft tussen essay, fictie en dagdroom, doordrenkt van de geest van Godard en Debord. Film, video, archiefbeelden en glitchende telefoonschermen lopen door elkaar heen. Spelend met de grenzen tussen fictie en autobiografie, tussen activisme en performance, beginnen de karakters en de stad zelf langzaam te ontwaken uit hun apathie, klaar voor een revolutie die kan ontstaan uit boeken, geluidsgolven en een handvol vrienden in een donkere kamer.

Deze vertoning wordt ingeleid door filmmaker Émilien Dubuc en voorafgegaan door de 16mm kortfilm La Plage (1991).