"Gossips & Ghosts" is the first chapter of an audiovisual project by Rebecca Jane Arthur that brings together women in a collective reading circle and celebrates citation as feminist memory. Filmed on 16mm, the work weaves together voices, fragmented readings, and gestures. It unfolds through voicing, citing, listening, and gathering – acts that resist isolation and build a collective feminist memory.

Drawing on the writings of Silvia Federici, the project revisits how “gossip” – once meaning close friend or companion – was transformed into a term of ridicule, historically contributing to the erosion of female solidarity. In response, Arthur gathers voices reading feminist theory on silence, storytelling, and resistance, foregrounding the sharing of knowledge as a form of collective power and reclaiming “gossip” as a form of feminist kinship.

Gossips & Ghosts features Kedist Coppejans, Kim Eldarova, Amber Erbezci, Muireann Hillman Allen, Lente IJsendijk, Hana Kiani, Marie Logie, Sofia Roelants, Eva De Vilder, Eowyn Vlaeminck, and the hands and humming of Nina Turina and Céline Sola. It is accompanied by a text by curator Sonia D’Alto.

Gossips & Ghosts is made possible with the support from elephy, the Flemish Community Commission (VGC), KASK & Conservatorium / School of Arts Gent, de Kunstenbibliotheek, and WIELS.

Vogeltribunalen! Proclameert!; Declareert!; Escaleert!

Vogeltribunalen! is de maatschappij en de maatschappij dat bent u.

Vogeltribunalen! heeft geen éénduidige esthetiek.

Vogeltribunalen! is beter tien vogels in de lucht dan één in de hand.

Vogeltribunalen! is een staat van zijn.

Vogeltribunalen! nestelt zich tussen verwondering en verweer.

Vogeltribunalen! is Doeken!; Doeken!; Doeken!; Gordijnen!; Railingen!; Doeken!

Vogeltribunalen! is te veel noten op je zang.

Vogeltribunalen! zingt zoals ze gebekt is.

Vogeltribunalen! is vogelvrij.

Vogeltribunalen! spreekt met de keel en niet met de kop.

Vogeltribunalen! is niet bang om haar publiek in fictie los te laten.

Vogeltribunalen! eist faillisement.

Vogeltribunalen! moet sterven voordat het doek gevallen is.

Vogeltribunalen! is een verzameling van kortvoorstellingen door vogels, van vogels, aaneengeplakt door pek, veren en gordijnen. Zij toont flarden van een vogelmaatschappij die zich klaarstoomt voor de onherroepelijke stoomwals van een steeds geweldadiger wordende samenleving. Mens en vogel worden door elkaar geschud. Figuren fladderen, struikelen, exclameren, vliegen en moeten vooral hun ei kwijt. Onder de oppervlakte schuilt een onderzoek naar machtslust, menselijke gruwel en de dunne lijn tussen chaos en beschaving. Ergens tussen de actoren die oproepen tot hatelijke escalatie en struisvogelpolitiek, zien wij vogels die nog durven fluiten, dansen en vogelvrij uitvliegen. Vogelen of furore? Nesten of nazi’s? Ooievaar of olievaart? Teruggevloten of neergeschoten?

Curtain
Sebald van der Waal

By
Casper Schoolmeesters & Pieter van Dijk

Play
Ella Boomsma, Mira Cole, Miro Lievens, Seppe Somers

Under the guidance
Paola Bartoletti, Kristof Van Baarle

Music
Loïs Pluymers, Leander Vertriest, Bart Maris, ‘Ledebirds’ orkest, De Propere Fanfare

Poster image
Emma Claire Sardoni

Costumes
Boris Vader, Maya Chowdhury, Linda Jasmin Mayer, Frida Luyckx

Can't be described how thankful we are to
Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Simon de Winne, Madonna Lenaert, Emma Claire Sardoni, Lotus Friede, Felix Braeckman, Wouter De Paepe Janneke Visser en Els Claeys <3, Tinnepot, Campo Victoria, De vogels van Vogeln, Het NAVO-kunstenfonds, Alle afgestuurde, afstuderende en studerende (Drama)studenten die ons bijstonden en inspireerden, Alle docenten waar we het privilege van hebben gehad les van te krijgen. Gevogelte

The fox is clever. The pig is obedient. Until they aren’t. One pig at a time. Another subject. A willing one, perhaps. Or just too tired to resist. Pigs remember, though. They learn patterns. They remember the hand that feeds them is the same toxic hand that marks them. What the fox calls healing, the pig calls love. The fox cannot understand why the pigs keep acting the same. The pigs cannot understand why the fox does. Somewhere between leaving and staying, hunting and holding, they begin to trade places—until neither knows anymore whether they are predator or prey.

The pig admires the fox.

The fox admires the pig.

The abused pig used the fox.

The accused fox abused the pig.

The admired pig accused the fox.

The used fox admires the pig.

Forgive or forget; the choice is yours. The consequences not.

Play, concept and direction
Manon Van Ranst and Maxim Goossens

Technics
Natan Ceulemans and Siep Van Heugten

Poster
Simon Baert

Thanks to
Carolina Maciel de França, Bauke Lievens, Bardia Mohammad, Simon De Winne, Mario Barrantes Espinoza, Madonna Lenaert, de dieren, David Attenborough, de drama, alle toxische mensen, Studio 2, en de mama’s, koehandel, Pablo, alle porto, Hannes Bulen, Kobe Cottyne, Ashling Cauwenberghs, Ariana grande, KASK Drama, medestudenten en mannen met snorren