25.10.26, 10:30, KIDScinema: The Best of Filem’On, KIDScinema

Tijdens een zenuwslopende WK-kwalificatiewedstrijd verzamelen enkele jonge vrouwen zich rond het stadion in Teheran. Binnen juichen 100.000 mannen mee met de grote emoties die Koning voetbal hen dicteert. Omdat de vrouwen geen toegang krijgen tot de tribunes, zoeken de vriendinnen creatieve manieren om de match toch van dichtbij mee te maken.

In Offside verweeft de Iraanse New Wave cineast Jafar Panahi humor, genderrollen en sociaal engagement tot een bruisend portret van een Iraanse samenleving in beweging. De poreuze grens tussen feiten en fictie blijft in zijn spel van film maken steeds nabij.

During a nail-biting World Cup qualifier, a group of young women gather outside the stadium in Tehran. Inside, 100,000 men cheer along to the intense emotions that the ‘king of football’ evokes in them. As the women are not allowed into the stands, the friends find creative ways to experience the match up close nonetheless.

In Offside, Iranian New Wave filmmaker Jafar Panahi weaves humour, gender roles and social engagement into a vibrant portrait of an Iranian society in flux. The blurred line between fact and fiction remains ever-present in his exploration of filmmaking.

Meet your new favourite film about… porridge! The Porridge Making World Cup may sound just as dull as the porridge this championship is all about, but nothing could be further from the truth. Every year, the competition draws a host of eccentric contestants from all over the world to the picturesque village of Carrbridge in the Scottish Highlands.

Director Constantine Costi brings the village to life in a Wes Anderson-esque style, using symmetrical frames and picturesque compositions. With a mix of humour, heartfelt stories and endearingly eccentric character portraits, the film proves how you can make the most of a simple concept using nothing but porridge, salt and water.

This screening comes with a free bowl of homemade porridge.

Maak kennis met je nieuwe favoriete film over… havermout! De Porridge Making World Cup klinkt misschien net zo saai als de pap waar dit kampioenschap om draait, maar niets is minder waar. Elk jaar lokt de wedstrijd een waaier aan excentrieke deelnemers van over de hele wereld naar het pittoreske dorpje Carrbridge in de Schotse Hooglanden.

Regisseur Constantine Costi weet het dorp Wes Anderson-achtig tot leven te brengen in symmetrische kaders en schilderachtige composities. Met een mix van humor, oprechte verhalen en innemend excentrieke karakterportretten, bewijst de film hoe je met enkel havermout, zout en water het beste uit een simpel concept kan halen.

Deze vertoning wordt voorzien van een gratis potje huisbereide havermout.

Animation is a strange beast, often quite literally. Things that really shouldn’t move do move. The impossible becomes possible, the fantastical becomes real. With this collection of short creature features, we’re writing a colourful love letter to everything that crawls, wriggles and squirm. Expect Marcel the Shell, the hip-swinging sea snail from Babobilicons (1982), a driving kettle and a coffee pot with lobster claws. As well as a Moomin episode featuring a new soundtrack created by synthesiser sensation Vessel.

This programme has been carefully curated by experimental artist Anouk De Clercq, in the wake of her solo exhibition Love That Moves The Sun. The exhibition runs from 7 October to 13 December 2026 at STUK, Naamsestraat 96 in Leuven.

The very best short films from the Filem’On Festival!

KIDScinema presents cinema for the youngest moviegoers! Parents and children from 4 years old are welcome to this screening in which we show a series of short, wacky films.

Ter gelegenheid van een onderzoeksseminarie over de beeldvorming van Georges Rodenbach’s symbolistische roman Bruges-La-Morte (1892) serveert Film-Plateau de visueel verbluffende adaptatie van de Amerikaanse multi-kunstenaar Ronald Chase uit 1978. De film van Chase wordt gekoppeld aan Apolline (1959), een kortfilm van Lucien Deroissy.

Deze onbekende schat van de Belgische auteurscinema is gebaseerd op een novelle van Franz Hellens, die een interessante variant vormt op de plotstructuur van Rodenbachs roman. Op locatie gefilmd in Gent, zien we het relaas van een schilder die gefascineerd geraakt door een melancholische vrouw, starend naar de verstilde kanalen van de historische binnenstad. Een bijzonder tweeluik voor kunstwetenschappers in spe.

Deze vertoning wordt ingeleid door docent kunstwetenschappen Steven Jacobs.

To mark a research seminar on the visual representation of Georges Rodenbach’s Symbolist novel Bruges-La-Morte (1892), Film-Plateau presents the visually stunning 1978 adaptation by the American multi-artist Ronald Chase. Chase’s film is paired with Apolline (1959), a short film by Lucien Deroissy.

This little-known gem of Belgian auteur cinema is based on a novella by Franz Hellens, which offers an interesting variation on the plot structure of Rodenbach’s novel. Filmed on location in Ghent, it tells the story of a painter who becomes fascinated by a melancholic woman gazing at the tranquil canals of the historic city centre. A remarkable double bill for aspiring art historians.

This screening will be introduced by art history lecturer Steven Jacobs.

Set against the backdrop of Guinea-Bissau’s twenty-year war of independence, Mortu Negafollows thirty-year-old Diminga, whose husband is fighting on the front line against the Portuguese colonists. The war is drawing to a close, but it soon becomes clear that, in many respects, the struggle has only just begun, and that the new burdens rest on the shoulders of the women. Mortu Nega (those who refuse death) bear the responsibility of reshaping the devastated country.

This political parable is the first feature film in independent Guinea-Bissau and also the first fictional film to depict the experiences of the war. Director Flora Gomes, in a subdued tone, weaves history with mythology in small stories that demonstrate how film served as an important weapon in the decolonial struggle.

Tegen de achtergrond van de twintigjarige onafhankelijkheidsoorlog in Guinee-Bissau volgt Mortu Nega de dertigjarige Diminga, wiens man aan het front vecht tegen de Portugese kolonisten. De oorlog loopt ten einde, maar al snel wordt duidelijk dat de strijd in veel opzichten nog maar net is begonnen, en dat de nieuwe lasten op de schouders van de vrouwen rusten. Mortu Nega, zij die de dood weigeren, dragen de verantwoordelijkheid om het verwoeste land opnieuw vorm te geven.

Deze politieke parabel is de eerste speelfilm in onafhankelijk Guinee-Bissau en tevens de eerste fictiefilm die de ervaringen van de oorlog in beeld brengt. Regisseur Flora Gomes verweeft op een ingetogen toon geschiedenis met mythologie in kleine verhalen die bewijzen dat film als belangrijk wapen diende in de dekoloniale strijd.

Lesbian nuns in 1980s New York embark on a quest through historical texts to uncover the history of the dildo. Their journey runs parallel to the melodramatic conventions of film history. These two films each weave together different narratives and timelines in a quest for desire, pleasure and their expression outside the norm. How can a subversive cinematic experiment offer an answer to a Catholic upbringing? How can a ceramic dildo distance itself from phallic expectations? And what if we shape our own sexual pleasure, literally, with handmade silicone dildos?

The words of Puk Bennie complement the cinematic narratives of Su Friedrich and Paula Tomás Marques in this exploration of what pleasure and desire can mean.

Lesbische nonnen in het New York van de jaren 80 vatten in historische geschriften een zoektocht aan naar de geschiedenis van de dildo. Hun reis loopt parallel met de melodramatische conventies van de filmgeschiedenis. Deze twee films weven elk verschillende verhaal- en tijdlijnen samen in een zoektocht naar verlangen, genot en de expressie ervan buiten de norm. Hoe kan een subversief filmisch experiment antwoord bieden op een katholieke opvoeding? Hoe kan een keramische dildo afstand nemen van fallische verwachtingspatronen? En wat als we ons seksueel genot zelf vorm geven, letterlijk, met handgemaakte silicone dildo’s?

De woorden van Puk Bennie vullen de filmische vertellingen van Su Friedrich en Paula Tomás Marques aan in deze ontdekking van wat genot en verlangen kan betekenen.

20:30 A Lizard in a Woman’s Skin (Lucio Fulci, 1971, Italië, Frankrijk & Spanje, 104’)
22:30 MadS (David Moreau, 2024, Frankrijk, 89’)
00:15 Brain Damage (Frank Henenlotter, 1988, VSA, 84′)

Viezerikken aller landen kunnen zich deze Halloween verlekkeren aan een nacht die hallucinogene horrorhits in je aderen spuit. Bad Trip snuift, likt en rookt een weg naar de hel en terug met een drieluik drugs-geïnduceerde nachtmerries. We chillen eerst in de vrije jaren 70 met A Lizard in a Woman’s Skin; een giallo van Italiaans genregrootmeester Lucio Fulci. Geen peace, love, and understanding hier, maar moordzucht, psychoanalyse en de kronkelingen van het onderbewuste. Carol ergert zich aan de hedonistische escapades van haar vrijgevochten hippie buurvrouw Julia. Wanneer ze droomt dat ze Julia vermoordt, merkt ze de ochtend erop dat ze daadwerkelijk is neergestoken.

Na dit voorproefje kan het feest beginnen met MadS, een stroboscopische one-shot afdaling in de waanzin. Op weg naar een rave krijgt Romaine een mysterieuze substantie van zijn dealer aangeboden. Wat in het begin aanvoelt als psychedelische bijwerkingen, transformeert gaandeweg in een meer sinistere strijd met de werkelijkheid. Uitbollen doen we ten slotte met Brain Damage. In deze trashy horror-comedy raakt een jongeman in synergetisch contact met een alien parasiet. Deze belooft hem de zintuiglijke extase in ruil voor de hersenen van zijn buurtbewoners. Zoek dus je tripsitter en vergezel ons voor deze nacht aan zintuigstartende kwellingen.

Sleazeballs from all over the world can treat themselves this Halloween to a night that pumps hallucinogenic horror hits straight into your veins. Bad Trip snorts, licks and smokes its way to hell and back with a trilogy of drug-induced nightmares. First, we’ll chill out in the free-spirited 1970s with A Lizard in a Woman’s Skin; a giallo by Italian genre master Lucio Fulci. No peace, love and understanding here, but murderous intent, psychoanalysis and the twists and turns of the subconscious. Carol is annoyed by the hedonistic escapades of her free-spirited hippie neighbour Julia. When she dreams of murdering Julia, she realises the next morning that Julia has actually been stabbed.

After this taster, the party can begin with MadS, a strobe-lit, single-take descent into madness. On his way to a rave, Romaine is offered a mysterious substance by his dealer. What initially feels like psychedelic side effects gradually transforms into a more sinister battle with reality. Finally, we’ll wind down with Brain Damage. In this trashy horror-comedy, a young man enters into a symbiotic relationship with an alien parasite. It promises him sensory ecstasy in exchange for the brains of his neighbours. So find your trip sitter and join us for this night of sensory-overloading torments.

Deze vroege Duitse klankfilm, met in de hoofdrol de wereldbefaamde Oostenrijkse tenor Richard Tauber, stond tot voor kort geboekstaafd als verloren. Dankzij onderzoek aan het onderzoekscentrum CIMS (UGent) én een samenwerking tussen de Cinematek en het Deutsches Filminstitut is dit weerbarstig melodrama over verboden liefde, verlangen en heimwee in een havenstad opnieuw in volle glorie te bewonderen.

Hoewel de film vandaag de dag in de vergetelheid is geraakt, bleef deze publiekstrekker in Gent en andere Belgische en Nederlandse steden maanden- en zelfs jarenlang de zalen sieren. Nagenoeg honderd jaar na productie is Film-Plateau fier om de Belgische première van deze gerestaureerde versie op het jonge Gentse publiek los te laten.

De vertoning wordt ingeleid door docent filmgeschiedenis Daniël Biltereyst.

Er kriebelt wat in KASKcinema. Samen met Kinoautomat krimpen we tot zakformaat voor deze onweerstaanbaar charmante Belgisch-Nederlandse jeugdklassieker.

Als een worm in een appel heeft Erik of het klein insectenboek zich in het hart van een hele generatie genesteld. Gebaseerd op het bekende boek van Godfried Bomans, volgen we Erik die tijdens een bezoekje aan zijn grootvader naar de insectenwereld getransporteerd wordt. Daar raakt hij bekend met een – van sappige Hollandse accenten uitgeruste – biotoop die zijn leven voorgoed zal veranderen.

Gedecoreerd met prachtige kostuums, knutsel-tastische special effects en wulpse mieren is Erik of het klein insectenboek de kindvriendelijke voorloper van Isabella Rossellini’s Green Porno. Een avond nillies nostalgie ontpopt zich echter tot een bijenkorf aan natuurkundige kennis dankzij onze gastspreekster van dienst, die je langs de quirks, kinks en eigenheden van een hoop beestjes begeleidt.

Deze vertoning wordt ingeleid door biologe Merel Janquart.

Na een brat summer waarin Charli XCX met haar album de Instagramfeeds bevolkte en ieders airpods overnam, blijkt haar grootste uitdaging niet het succes zelf, maar het vasthouden ervan. In The Moment speelt ze een uitvergrote versie van zichzelf: een popster die verstrikt raakt in de verwachtingen van publiek, platenlabel en haar eigen perfectionisme. Wat begint als een ironische blik op de machine achter de megaster, ontspoort in een claustrofobische nachtmerrie waarin artiest, alter ego en marketingconstruct steeds meer samenvallen.

Met deze verfrissende take op de concertfilm vertaalt Aidan Zamiri Charli’s stroboscopische concertesthetiek naar filmtaal. Zijn heerlijk unhinged satire op celebritycultuur is een Russische roulette van knipperende lichten, opgefokte concertbeelden en een flinke dosis zelfspot. Tegelijk stelt deze barokke behindthe-scenes de vraag hoe kunstenaars overeind blijven in een ecosysteem dat altijd méér wil, tot de hype alweer naar iets nieuws verschuift.

Als ‘Veldwerker’ ging voormalig architect en KASK & Conservatorium-docent Wim Cuyvers het voorbije jaar aan de slag met de Genkse Terril. Hoewel deze door uitgegraven mijntunnels gevormde berg een imposante aanwezigheid is, kent deze plek geen sociale functie. Op initiatief van C-mine ging Wim samen met de Genkse gemeenschap op zoek naar een symbolisch nut voor de plek.

Dit proces van zoeken en herbestemmen werd verwerkt tot een innemende docu-fictie film. In de hoofdrol staan Eartal en Saban, twee jonge Genkse ‘straatlopers’ die elkaar regelmatig op de Terril ontmoeten om hun ontevredenheid over de wereld te uiten. Op een dag leren ze een oude man kennen die op het terrein begraven wil worden. Zo ontstaat het plan van een dodenberg die dienstdoet als herdenkingsplek en nationale begraafplaats.

Na de vertoning volgt een Q&A met regisseur Wim Cuyvers.

Stof in de ogen, modder op het gezicht en botbrekende kasseien die iedere meter pijn doen. Dat is de 270 km van Parijs naar Roubaix. De documentaire A Sunday in Hell van de Deense regisseur Jørgen Leth volgt de beruchte uitputtingsslag van 1976 waarin onze onbetwistbare gouden generatie flandriens (Merckx, De Vlaeminck en Maertens) hun strijdlust en stamina uitstallen.

Alles begint al vóór de start, wanneer mecaniciens de fietsen meticuleus voorbereiden en coureurs de benen scheren. De rivaliserende teams bespreken in stijlvolle seventies outfits hun tactiek. Motorcamera’s, luchtbeelden en close-ups brengen de chaos van de koers indrukwekkend dichtbij. Al deze ingrediënten maken van A Sunday in Hell 50 jaar later misschien nog steeds de mooiste wielerdocumentaire – en hommage aan de overwinnaar – ooit gemaakt.

Deze vertoning wordt ingeleid door mediawetenschapper Ben De Smet.

Een charmante luitenant wordt op weg naar een afgelegen fort ontvoerd door een stel bergbandieten. Wanneer de dochter van de bendeleider valt voor deze jonge officier, verandert zijn gevangenschap in een absurd liefdesavontuur. Wat in de handen van enig ander een simpel melodrama zou zijn, ontspoort bij Lubitsch volledig in een knotsgekke komedie vol militaristische onzin, wilde snorren en verliefde schelmenstreken.

Met zijn uitbundige decors, expressionistische sets en anarchistische humor maakt Ernst Lubitsch van het leger een speeltuin waarin logica vooral in de weg zit.  Overwinningsfeesten zonder overwinning, soldaten die liever dansen dan vechten en militaire manoeuvres die meer weg hebben van een slapstickballet. Die Bergkatze (‘de poema’) is een heerlijk losgeslagen vroege Lubitsch, waarin de regisseur duidelijk nog niet van plan was zich aan één genre of fatsoenlijke plot te houden.

Met live-begeleiding van Bart Maris en studenten klassieke muziek.