Er was altijd veel muziek in huis

Fieke Soete groeide op in een met synthesizers volgestouwd metalnest, maar haar eigen muzikale déclic kwam er met een iconische R&B-single uit 2016. Het mag dan ook niet verbazen dat de muzikale biotopen waarin ze zich vandaag beweegt een bijna net zo breed spectrum bestrijken.

FIEKE SOETE
Er was altijd veel muziek in huis. Mijn papa speelt muziek en mijn broers gingen al naar de muziekschool, dus rond mijn achtste ben ik ook met notenleer begonne

STIJN BUYST
Wat voor muziek klonk er thuis?

FS
Vooral metal. Metallica, Rammstein...

SB
En wat speelde je papa?

FS
Hij is begonnen met orgel, maar ons hele huis stond vol synths. Daar speelde ik als kind al mee: geluidjes veranderen door aan knoppen te draaien. Maar toen ik zelf naar de muziekschool trok, hielden ze een instrumentenvoorstelling. De hoboleerkracht speelde liedjes uit Disney-films, dus daarmee was mijn keuze gemaakt. Ik heb die hobo-opleiding gevolgd tot het zesde middelbaar, zonder het idee om er verder mee te gaan – het plan was mode te studeren. Maar toen zag ik de video van Bruno Mars’ 24 K Magic en werd ik in een Bruno Mars-rabbithole gezogen... Ik zag Mars gitaarspelen en wilde dat ook kunnen, dus ik leerde wat akkoordjes. In februari kocht ik een bas, in april stuurde ik mijn portfolio naar PXL, in Hasselt, en begin juli mocht ik toe­latingsexamen gaan doen.

SB
Dus je bent toege­laten met vijf maanden bas op de kilometerteller?

FS
Ik weet nog altijd niet waarom, maar ik ben er heel dankbaar voor. Mijn bas-docenten daar waren Nicolas Rombouts en Mirko Banovic, en die hebben me echt wel klaargestoomd om naar KASK & Conservatorium te komen.

SB
Was je al in bands aan het spelen toen je bij PXL begon?

FS
Nee, mijn allereerste bandervaring was samen met mijn broers, ter voorbereiding van de bandproef op dat ingangsexamen. Spoedig daarna ben ik wel in mijn eerste bandjes beginnen spelen.

SB
Wat is het grootste verschil tussen PXL en KASK & Conservatorium?

FS
Ik was hier nooit binnengeraakt als ik niet eerst bij PXL had gestudeerd. Maar ik schrok wel heel erg toen we hier in de combo-klas opeens leadsheets moesten schrijven. Bij PXL speelden we alles gewoon op het gehoor.

SB
Welke les neem je heel je leven mee?

FS
Toen in het eerste jaar de examens naderden, bezweek ik een beetje onder de druk van al dat nieuwe. Ik ben toen keihard beginnen wenen. Toen heb ik een heel goed gesprek gehad met mijn bas-docent Wouter Berlaen, over stapje voor stapje doorzetten. Aan dat moment denk ik nog regelmatig terug. Dat soort gesprekken heb ik zowel met Wouter als met Vincent Pierins, mijn latere docent, regelmatig gehad: een hele les zonder bas te spelen, maar gewoon een inspirerende babbel over de dingen die als muzikant op je pad komen.

SB
Je hebt je afstu­deer­concert gespeeld met Lightspeed, een band waarin je al een poos speelt. Waarom niet met je andere bands Bloed – waarmee je binnenkort op Pukkelpop staat – of Ratmosphere?

FS
Bij Lightspeed ben ik het nauwst betrokken bij het schrijven van de nummers. In Ratmosphere ben ik minder deel van het studioproces en bij Bloed speel ik synths. Alle baslijnen van Lightspeed zijn van mijn hand, en we waren toch al een debuutplaat aan het schrijven. Ik wilde niet voor dat afstudeerconcert een band oprichten, omdat ik op dit punt in mijn muzikale loopbaan geen behoefte heb aan het leiden van een band. Ik werk graag met anderen aan ideeën, maar ik voel me nog geen volwaardige songwriter.

SB
Hoe was het concert?

FS
Op een vreemde manier voelde het als een veilige omgeving om onze nieuwe nummers te testen, omdat je weet dat je feedback gaat krijgen. Da's toch anders dan ergens op een groot festivalpodium nieuwe nummers te spelen.

SB
Is de sfeer toch niet ook wat raar?

FS
Zeker, maar ik heb ondertussen zodanig veel examenconcerten gespeeld, dat het voor mij wel meeviel. Rik (Bontinck) en Jens (Verbraeken), de groepsleden die geen muziekopleiding volgden, hadden daar geloof ik meer last van dan ik.

SB
Wie zat er in je jury?

FS
Wouter Berlaen, Christian Mendoza, Mirko Banovic en Peter Mulders, de bassist van Brutus. Peter zei dat mijn bas goed drijft als ik echt doorspeel. Dat was heel fijn om te horen.

SB
Heb je zelf afstudeerconcerten gezien die je de moeite vond?

FS
Ik heb er niet veel gezien, omdat ik meteen na mijn eigen concert op reis vertrok. Maar het concert van gitarist Tim Vinck vond ik heel sterk: superatmosferisch. PJ Blomme zette dan weer de zotste show neer die ik in mijn leven zag, met een heel hoog entertainment­gehalte. Van Ailiñ Delgado zag ik een heel mooi en persoonlijk concert, en Emma De Moor bracht als Desma hele goeie singer-songwriter-stuff. Dat is geen genre dat ik doorgaans opzoek, maar zij deed het zo mooi dat ik helemaal mee was.

SB
Jij hebt je opleiding gecombineerd met de educatieve master?

FS
Dat komt voort uit het gevoel dat je als pas afgestudeerd muzikant nu eenmaal weinig waard bent voor de maatschappij. Met dat diploma weet je dat je kunt gaan werken. Dankzij de stages weet ik ook dat het iets is dat ik graag zou doen. Maar het was wel een zware combinatie, omdat je zoveel stage moet doen – eerst kijkstages en daarna lesstages.

SB
Dan geef je één-op-één basles?

FS
Was dat maar zo. Meestal was dat aan vier leerlingen tegelijk, met heel verschillende niveaus. Ik heb mijn masterproef geschreven over een methode van lesgeven binnen combo's, waarbij je als docent ruime laat om zelf beslissingen te nemen en ideeën aan te reiken. Dat idee haalde ik bij Petra Vermote, een docente die zelf klassiek muzikante is.

SB
Tot slot. Waar zou je binnen vijf jaar willen staan? En binnen vijftien jaar?

FS
Binnen vijf jaar zou de mainstage van een groot festival fijn zijn: Pukkelpop, Werchter, Alcatraz of Gras­pop... En binnen vijftien jaar hetzelfde, want dat zou willen zeggen dat ik nog steeds bezig ben.

SB
Blijven spelen is geen slechte ambitie.

FS
Maar moest Madison Square Garden kunnen, zou ik ook geen nee zeggen. Over vijftien jaar ben ik er veertig, dus Madison Square Garden voor mijn veertigste!

SB
Ok, laat ons dan maar iets weten.