nlen

Elias Agsteribbe, Rob Laethem

Het is een droom van velen: een plek winnen in een symfonisch orkest. Voor twee oud-studenten van KASK & Conservatorium is die droom in vervulling gegaan. Rob Laethem gaat in maart aan de slag bij het Belgian National Orchestra. Elias Agsteribbe start volgend seizoen bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Geen van beiden zijn ze aan hun proefstuk toe, want nog tijdens hun studies kwamen ze als beste uit een auditie. Sindsdien draaien ze mee in de Belgische en Nederlandse orkestwereld.

Amper veertien was Elias Agsteribbe, toen hij zijn eerste lessen kreeg aan het Conservatorium van Gent. Hij was de eerste student van Pieter Nuytten, eerste fagottist bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Nu, zoveel jaren later, zijn de twee bijna collega’s: Elias wordt vanaf augustus de nieuwe contra- en tweede fagottist bij het Rotterdams.

‘Het is best bijzonder om naast je leraar in het orkest te zitten. Ik kijk er enorm naar uit,’ zegt Elias als ik hem spreek. Bovendien is het een soort jongensdroom om in het Rotterdams Philharmonisch te kunnen spelen.

‘Het is een van de eerste orkesten die ik van dichtbij live aan het werk heb gehoord. Ze speelden in de kathedraal van Gent. Ik had toen nog maar een paar jaar les van Pieter. Dat concert heeft zo’n geweldige indruk gemaakt dat het vandaag nog altijd als een soort referentie aanvoelt. Het is een orkest met pit. Ze spelen met een grote klank en met durf, daar hou ik van.’ Op dit moment is Elias met zijn huidige orkest in volle carnavalssfeer. Tijdens zijn laatste jaar van de bachelor, die hij in Zürich volgde, won hij een auditie bij Philharmonie Zuidnederland. Hij speelt er nu zijn zevende seizoen.

‘Natuurlijk ga ik het hier missen. De collega’s zijn fantastisch, ik heb hier zo’n mooie tijd gehad. Toen ik de auditie won, zocht het orkest mee naar een manier waarop ik mijn studies in Zwitserland kon combineren met de deeltijdse aanstelling in Maastricht. Ze hebben het percentage tijdelijk licht aangepast, zodat het voor mij haalbaar zou zijn om te pendelen. Daar ben ik hen nog altijd dankbaar voor.’

Ook Rob Laethem laat het orkest waar hij nu nog deel van uitmaakt met spijt los. 

‘Het Phion is een jong orkest, met veel potentieel. In de twee jaren dat ik hier meedraaide heb ik enorm veel bijgeleerd. Nu neem ik die ervaring mee naar Brussel.’ Over enkele weken al begint hij als tweede fagottist bij het Belgian National Orchestra.

‘Het zal anders zijn, omdat ik in een hele andere groep terechtkom, maar ik heb zin om eraan te beginnen. Het is ook fijn om terug dichter bij mijn familie te zijn.’ Net als Elias woonde Rob de afgelopen jaren in Nederland. Hij combineerde er zijn orkestjob met studies aan het conservatorium van Amsterdam.

Maar de band met KASK & Conservatorium, en dan in het bijzonder met de fagotklas van Pieter Nuytten, Graziano Moretto en Jaap De Vries - bij mekaar een enorme bron aan orkestervaring - is sterk.

‘Van bij het begin lag in de lessen de focus op zaken die bij het spelen in het algemeen en bij het spelen in orkest in het bijzonder onontbeerlijk zijn: een goede, gezonde klank waar makkelijk mee te mengen is, ritmische en intonatieve stabiliteit, dynamische veelzijdigheid. We werden op het juiste moment met het orkestrepertoire in aanraking gebracht,’ zegt Rob. ‘Niet té vroeg, want dan beheers je nog niet de nodige techniek, maar op een moment dat we er klaar voor waren. Al vrij snel werden we aangemoedigd om deel te nemen aan audities. Tijdens je studie is het goed om mee te doen aan audities voor jeugdorkesten. Het is de ideale leerschool, zowel voor het auditeren als voor het orkestspel zelf. Het is een geweldige voorbereiding op het echte werk. En het is veilig: je mag nog fouten maken.

Bovendien werd er gezorgd voor goed materiaal: er was een goede contrafagot beschikbaar en ook een machine om rieten mee te maken. Essentieel als je op hoog niveau wilt kunnen musiceren.’

Elias leerde in Gent de basis waarop hij in Zürich kon verder bouwen. In de klas van Giorgio Mandolesi speelden de studenten regelmatig alsof het een auditie was: een deel van de klas vormde samen met Mandolesi de jury, een ander deel speelde auditierepertoire voor hen voor.

‘De zenuwen die je voor een auditie hebt zijn vaak anders dan die voor een concert,’ licht Elias toe. ‘Je moet weten hoe je zal reageren op die stress en hoe het je prestatie beïnvloedt. Dat leer je enkel door het te doen.’

Dat deze twee jongemannen weten hoe het moet, hebben ze recent nog maar eens bewezen. Voorlopig mogen ze die auditieskills weer even opbergen en volop genieten van hun nieuwe orkestomgeving.

 
25.02.26
 
tekst: Linde Verjans