03.10.24, 20:30, First Films ♡ At First Sight
Fairuz Ghammam ziet als docente en monteur vaak ‘eerste films’. Ze vindt dat deze pareltjes gerust vaker met een groter publiek gedeeld kunnen worden. Los van gestandaardiseerde vormen en conventionele verwachtingen ademen eerste films een vrijheid uit die later vaak verloren raakt. Voor KASKcinema selecteert Fairuz 9 eerste films uit de handen van studenten Andy Sarfo, Arshvir Dhillon, Flo Vanhorebeek , Jennifer Izere, Jinhuang John Ma, Myrthe Baptist, Sanae Khamlichii, Trésor Simpunga en docent Hans Bryssinck. Zij gunnen ons een blik op hun eerste ervaring achter de camera en hoe het hen vormde.
Thematisch worden de films verenigd door een onderzoek naar wat een thuis maakt. De makers leiden ons binnenskamers waar we getuige zijn van routines en rituelen, maar ook van onzekere momenten ver van huis verwijderd. In alle films is de camera een hulpmiddel om zich te positioneren en een eigen beeldtaal te ontwikkelen. De veelstemmigheid van de makers wordt bovendien taalkundig onderstreept met o.a. Darija, Engels, Farsi, Frans, Punjabi, Mandarijns, Nederlands, Twi, Spaans, Kinyarwanda, en Kirundi op de klankband.
Voorafgaand aan de film gaat Fairuz in gesprek met de aanwezige makers.
met dank aan Open Cinema
i.s.m. Auguste Orts
Cloquet
Godshuizenlaan 4
9000 Gent
Vittorio De Seta, Rosa Butsi, KASKcinemafilmconcertAgendaArtistieke werkingHoewel de Italiaanse cinema geen tekort heeft aan iconen, is Vittorio de Seta een vreemde eend in de bijt. Vanuit zijn opleiding tot antropoloog wijdde de Seta zijn leven aan het in beeld brengen van verdwijnende volksgewoonten. Jarenlang dwaalde hij rond in de uithoeken van Sicilië, Sardinië en Calabrië om te documenteren hoe onder andere boeren, herders en vissers hun levens veranderden in het licht van de naoorlogse modernisering. Deze observaties zouden hem brengen tot het monumentale Banditi a Orgosolo (1961), dat zijn carrière als filmmaker en scenarist lanceerde.
In de jaren 50 maakte hij echter ook een resem documentairefilms die zijn onderzoek wisten te distilleren tot bloedmooi beeldmateriaal. Muzikante Roos Denayer (Rosa Butsi) brengt met haar kenmerkend gevoelige chemie van pop, jazz en folk enkele van de Seta’s vroege films tot leven. Even lyrisch als didactisch, zijn deze korte docu’s dichterlijke odes aan de relatie van de mens tot haar omgeving en de dierenwereld. In The Age of The Swordfish (1955) en Orgosolo’s Shepherds (1958) wordt het werkritme van herders en vissers onder handen genomen, terwijl The Golden Parable (1955), A Day in Barbagia (1958) en The Forgotten (1959) het mensenlijf in een spiraal van werk, rust en genot tentoonstellen.
Met live-begeleiding van muzikante Rosa Butsi featuring Marie Cocriamont.
The Rider (2017), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingNa onder meer kostuumdesign en locationscouting onder handen te hebben genomen, zetten we onze reeks over miskende en onbeminde takken van het filmberoep naarstig verder. Onder de noemer Screencrafts geven we minder gekende ambachtslieden achter de grootste producties in België hun rechtvaardige portie roem. Ditmaal laten we onze interesse onbeteugeld met een reeks animal handlers die de geheimen van hun métiers toelichten. Maité Thijssen (Castingtails), Wendy Van de Gulderij (Kennel Van de Gulderij) en Dietrich Verzele (Zafara) transformeren dagelijkse honden, katten, koeien, paarden, spinnen en ander veelpotig talent tot ware filmsterren. Hier brengen ze hun professionele en persoonlijke ervaringen binnen het werkveld tot een veelzijdig overzicht van een van de cinema’s vergeten beroepen.
Een gezellig panelpraatje wordt opgevolgd met een vertoning van The Rider. Voordat ze met Oscars overladen werd voor Nomadland (2020), maakte Chloé Zhao deze fijngevoelige cowboyfilm over een rodeorijder die niet meer in het zadel durft. Zhao baseerde zich voor het verhaal op het leven van paardentrainer Brady Jandreau, die hier de hoofdrol vertolkt. Met oogstrelend mooie cinematografie en vleesgeworden personages levert The Rider een tedere reflectie over mannelijkheid, de Amerikaanse psyche en de ambiguïteiten in mens-dier relaties. Tevens een fijn uitje naar het begin van Zhao’s oeuvre alvorens haar nieuwste film, Hamnet (2025), van stal mag in de Belgische zalen.
Nocturnes (2024), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingIn het noordoosten van India, aan de grens met Bhutan, hangen wetenschapper Mansi en haar assistent Bicki, leden van de lokale Bugungemeenschap, elke nacht een wit laken op tussen de bomen. Onder het felle licht verzamelen zich langzaam honderden nachtvlinders, die neerstrijken op het ruitpatroon van het doek. Ze observeren, fotograferen en meten. Nocturnes voert ons diep het weelderige Himalayawoud in, waar de vleugelslag van vlinders als adem klinkt, regen galmt als een zacht gebrom, en onderzoek een vorm van meditatie wordt.
Regisseurs Anirban Dutta en Anupama Srinivasan vermijden uitleg of commentaar. Hun camera kijkt vanop afstand, alsof deze ook veldonderzoek doet naar de relatie tussen mens, natuur en het verlangen om te begrijpen. Nocturnes kiest voor een meditatieve, bijna obsessieve focus op het onderzoeksproces, gezien door de ogen van ervaren vlinderkundigen. Dat levert een betoverende ervaring op die ervoor zorgt dat de boodschap van de film niet eerst wordt begrepen, maar diep vanbinnen wordt gevoeld. Een zintuiglijke en bezinnende natuurervaring, waarin wetenschap poëzie wordt en elke fladdering vragen oproept over de globale ecologie.
Deze vertoning wordt voorafgegaan door de kortfilm Oh, Look! (2024) van Leon Decock.
Dierenmanieren, KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingHarige hoeven en glanzende vinnen, de show staat op punt om te beginnen.
Cinema voor de allerkleinste bioscoopbezoeker! Ouders en kinderen vanaf 4 jaar zijn welkom op deze vertoning waarin we een gevarieerde en originele reeks filmpjes presenteren.
White Dog (1982), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingWanneer de jonge actrice Julie een gewonde straathond van de ondergang redt, lijkt dat het begin van een klassiek Hollywoodverhaal. Ze weet echter niet dat het beest een white dog is, afgericht door een racist om uitsluitend zwarte mensen aan te vallen. De witte herder, zacht en aanhankelijk in huis, keert na een nachtelijke ontsnapping terug met bloed aan zijn vacht. Wat volgt is geen dierendrama, maar een morele nachtmerrie in technicolor.
Doorheen zijn imposante carrière was Samuel Fuller niet schuw van moeilijke thema’s en culturele gevoeligheden. Met White Dog blaft deze enfant terrible van de New Hollywood cinema tegen het fundament van Amerika zelf. Zijn film is tegelijk pulp en parabel, kortom: een melodrama dat gromt. Julie’s zoektocht naar verlossing voor haar hond (en wie weet, voor haar land) mondt uit in een strijd tussen instinct en ideologie, gevoed door angst en onwetendheid. Jaren na diens release bijt White Dog nog minstens even diep. Een uitzinnige, schrijnend actuele fabel over hoe racisme wordt aangeleerd, overgedragen, en, misschien, wordt afgeleerd.
Deze vertoning wordt ingeleid door rabiaat filmliefhebber Tim Maerschand.
Life and Other Problems (2024), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingDierennieuws uit Denemarken veroorzaakte in 2014 wereldwijd #ophef: de dierentuin in Kopenhagen had besloten hun twee jaar oude giraf Marius te doden, omdat hij overtollig was voor hun voortplantingsprogramma. Zijn sterven vormt het startpunt voor Life and Other Problems, de nieuwste film van de Deense filmmaker Max Kestner. Vanuit deze gebeurtenis ontvouwt zich een filosofische en speelse zoektocht naar de grote vragen van het leven: Bestaat bewustzijn echt? En weten de bomen van mijn bestaan, zoals ik weet van dat van hen?
Met zijn kenmerkend eigenzinnige stijl reist Kestner de wereld rond, van laboratoria tot oerbossen, op zoek naar antwoorden bij dierenartsen, fysici, zoo-uitbaters en filantropische miljardairs. Onderweg ontdekken we hoe alles met elkaar verbonden is, van cellen tot mensen, van aarde tot universum. Wat een zwaarmoedig essay had kunnen worden, wordt bij Kestner een lichtvoetig, nieuwsgierig avontuur vol humor en verwondering dat zich ergens situeert tussen John Berger en John Wilson.
Deze vertoning wordt voorafgegaan door de kortfilm Praten met Olifanten (2025) van Juul Schöpping.
Teenage Mutant Ninja Turtles (1990), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingCowabunga! We sluiten onze themamaand af met cinema’s meest geliefde gedrochten. Als huisdier doorgespoeld en gedrenkt in radioactief slijk, komen de baby-schildpadden Leonardo, Donatello, Michelangelo en Raphael onder de voogdij te staan van sensei Splinter – een levensgrote rat die zichzelf in de riolen heeft omgeschoold tot meester in Oosterse krijgskunsten. Het viertal mag dan wel de naam dragen van renaissance-kunstenaars, hun attitude is die van losgeslagen hangjongeren. Al skatend, pizza-slurpend en beatboxend schuimt dit septische superheldenteam New York af om misdaad te bestrijden. Wanneer de mysterieuze Foot Clan ten tonele verschijnt worden de Turtles verplicht om uit hun schulp te kruipen en de stad te redden van de sinistere Shredder.
Teenage Mutant Ninja Turtles (TMNT) was de definitieve 80s animatiereeks die als kleurrijke cocktail geldt van alles dat destijds als cool beschouwd werd. Na lang zeuren bij ieders moeder kwam het eindelijk tot een langspeelfilm. Hoewel menig studio exec geloofde dat de film tot de beerput gedoemd was, werd TMNT de grootste blockbuster van begin de jaren 90. Animatronicslegende Jim Henson ontwierp de robotisch bestuurbare schildpadpakken. Reboot na reboot toont hoe deze reptielhelden ooze-achtig doordruppelen naar het heden, maar niets is beter dan het origineel. Turtle Power, inderdaad.
(Ver)vreemde Vogels, KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingKoekoek! KASKcinema spreidt de vleugels tijdens deze winterreis langs veelstemmige kortfilms. Fladderend voorbij verschillende stijlen en genres, vullen deze makers ons cinema-nest met bonte veren en felle kleuren. Zodoende brengen we hulde aan de dierlijke ongrijpbaarheid en toont deze diversiteit dat elke vogel zingt zoals die gebekt is.
Uitvliegen doen we met Icarus, Come (2024), waarin KASK & Conservatorium-alumnus Ziya Lemin zich ontfermt over een verdwaalde vogel. In het vederlichte Ray’s Birds (2010) brengt Deborah Stratman een bezoekje aan Britse vogelverzamelaar Ray Lowden. The Great Silence (2014) verfilmt een kortverhaal van sci-fi meester Ted Chiang over de communicatie tussen mens en papegaai. La Perra (2023) zet de kraanvogel in als metafoor voor een queer coming of age. Omdat kleiduiven zijn overschat, geven we vervolgens het podium aan plasticine pinguïn Pingu in Pingu’s Parents Have No Time (1993). Met Those that Desire (2018) duikt Elena López Riera in de machowereld van het duivenracen. Afsluiten doen we met Stan Brakhages luchtstrelingen Birds of Paradise (1999) alvorens Birdsong (2023) van Anouk de Clercq als zwanenzang te nemen.
Deze avond wordt begeleid door kunstenaar en Denderdierkundige Claire Stragier.
The Pied Piper (1986), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingDe zon stijgt traag boven Hamelen terwijl ondergronds een raderwerk begint te draaien. Wat lijkt op een levendig stadje, verandert al snel in een spiegel van menselijke gierigheid. De rijke burgers sluiten zich op in hun eigen hebzucht, tot de stad bezwijkt onder haar stank van overvloed en een meedogenloze zwerm ratten aantrekt. Dan verschijnt een vreemdeling met een fluit, ingehuurd om de plaag te verdrijven, maar zijn melodie trekt meer dan enkel knaagdieren aan. Wanneer Hamelen zijn belofte breekt, keert de muziek zich tegen haar bewoners.
The Pied Piper is Jirí Barta’s visionaire hervertelling van de Duitse legende, gevoed door Viktor Dyks sombere novelle Krysarˇ uit 1911. In dit expressionistische animatiesprookje smelten hout, metaal en huid samen tot een duister tableau. De ratten, gefilmd in flitsen van live-action, lijken levendiger dan de mensen zelf. In hun onverstaanbare Germaanse dialect klinken de inwoners als poppen van vlees en schuld. The Pied Piper is een waarschuwende houtsnede over hebzucht, verraad en de prijs van menselijk verlangen.
Deze film wordt voorafgegaan door de kortfilm Historia Naturae, Suita (1967) van Jan Švankmajer.
Max, Mon Amour (1986), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingAll men are trash, date een chimpansee! In Parijs leven Margaret en Peter het soort keurig, glanzend leven dat alleen kan ontsporen door iets volstrekt ongerijmds. En dat doet het ook: Margaret blijkt een relatie te hebben met een chimpansee, Max. Het stel zou smoorverliefd zijn en Margaret weet Peter ervan te overtuigen haar toe te staan het gevoelige maar gevaarlijke beest mee naar huis te nemen.
Het is bijna onmogelijk om te achterhalen wanneer regisseur Nagisa Ôshima serieus is, wanneer hij ironisch is, wanneer hij een metaforisch punt probeert te maken over evolutie, of wanneer hij commentaar levert op de toestand van de hedendaagse aristocratische Europese samenleving. In Max, Mon Amour serveert hij waanzin met een dodelijke ernst die het absurde laat glijden in het alledaagse, en precies daar wordt het onweerstaanbaar grappig.
De sobere, ongeforceerde manier waarop de vaak buitensporige gebeurtenissen worden gebracht doen denken aan Luis Buñuel, vriend van de crew. Charlotte Rampling slaagt er verder in om als Margaret haar brandende liefde voor Max te evoceren met bloedserieuze uitdrukking. Het resultaat is een strak geserveerd kamerstuk, waarin het onmogelijke met porseleinen beleefdheid wordt onthaald.
Deze vertoning wordt ingeleid door filmmaakster Nina de Vroome.
On Becoming a Guinea Fowl (2024), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingWanneer Shula, na lange tijd terug in Zambia, het levenloze lichaam van haar oom vindt, zet ze onbedoeld een machinerie van rouw en geheimhouding in beweging. Wat volgt is een koortsachtig drama, waarin elke handeling geladen raakt met alles wat niet gezegd mag worden. Terwijl het lichaam wordt gewassen, zwelt onder alles een onuitgesproken waarheid die niet langer stil gehouden kan worden. Fluisteringen verschansen zich in achterkamers terwijl geruchten als tocht door de muren trekken.
Regisseuse Rungano Nyoni serveert haar satire met een droogte die haast ritmisch galmt in een doolhof van schaamte, traditie en ontkenning. De titulaire guinea fowl, een parelhoen, is een vogel die luid alarm slaat wanneer gevaar nadert. Waar de familie zich verschuilt achter conventie, reageert de parelhoen instinctief en zonder schaamte.
Het resultaat is een scherp, melancholisch en onverwacht humoristisch portret van een gemeenschap die liever wegkijkt, tot de vogel haar het zwijgen openbreekt.
Kedi (2016), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingLik je vacht en maak je klaar voor aaitjes, Kinoautomat trakteert je op een documentaire om van te spinnen.
Kedi is een harige stadssymfonie die lof zingt van Istanbul en haar vele straatkatten. Zonnend aan de Bosporus of bedelend om restjes bij plaatselijke theehuizen staan deze nobele wezens in symbiose met het weefsel van de grootstad. Zijn het de mensen die zich ontfermen over katten, of misschien eerder andersom? Regisseuze Ceyda Torun volgt in uitgepuurde observationele stijl zowel twee- als viervoeters in hun routines en onderlinge interacties. Haar aandacht voor dierlijke details zorgt ervoor dat het geheel een Youtube-kattenmontage weet te overstijgen en zekere nuances rond de menselijke relatie tot (huis)dieren bij het nekvel vat.
Onze gastspreekster van dienst laat de kat uit de zak met een toelichting over huisdieren en hun menselijke eigenaar. Vertrekkend vanuit haar eigen praktijk als filmmaker en persoonlijke relatie met poes Henry poogt ze de complexe relatie tussen ‘baasje’ en dier te omschrijven. Waar stopt menselijke controle en start dierlijke autonomie in de symbiose van het samenwonen?
Deze vertoning wordt ingeleid door filmmaker Marthe Peters.
Red River (1948), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingWe starten onze themamaand met een cinefiele stampede van jewelste. Red River is één van Oud Hollywood auteurfilmer Howard Hawks zijn onbetwistbare meesterwerken. John Wayne en Montgomery Clift schitteren hier als een vader-zoon duo veehouders dat hun kudde door Texas naar Missouri probeert te drijven. Reizend doorheen desolate velden en vreemdvormige bergketens zijn de mannen op elkaar aangewezen. Dreiging loert bij elke pas, terwijl de wonden van de Amerikaanse burgeroorlog in het landschap te lezen zijn. Hawks baseerde zich voor het verhaal op de waargebeurde expedities van de Chisholm Trail, maar historische specificiteit hinkt hier achterop in ruil voor een complexe karakterstudie die de mannelijke mythos achter het ‘Wilde Westen’ ontleedt.
Hoewel Hawks doorheen zijn rijke carrière van verschillende genres en registers graasde, wordt zijn werk gedefinieerd door een thematische consistentie. Ook hier botsen waardesystemen over professionaliteit en (gender)identiteit aan de hand van duivels snelle dialogen. De groeiende vervreemding tussen beide mannen wordt verder onderstreept door de film haar mise-en-scène die honderden dieren ten tonele voert in spectaculaire koe-choreografieën. Het ballet van de beesten in het wijdse niets van de Great American Plains maakt onze helden nietig ondanks hun grootse ambities. Als mieren op het aangezicht van de geschiedenis.
Deze vertoning wordt ingeleid door KASKcinema-programmator Lennart Soberon.
Window Horses (2016), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingGeïnspireerd door de Perzische traditie van Yaldā, viert KASKcinema het korter worden van de nachten en het langer worden van de dagen voor het vijfde jaar op rij met Kuleshov, het filmprogramma van Urgent.fm. Voor het eerst huldigen we de overgang van duisternis naar licht met een animatiefilm,: het veelbekroonde, maar onuitgebrachte Window Horses: The Poetic Persian Epiphany of Rosie Ming. Dit doen we echter traditiegetrouw met de aanwezigheid van thee, gebak en Perzische dichtkunst.
Noem het poëtisch toeval, want net zoals de film Universal Language (2024) de vorige Yaldā Night, zorgt Window Horses voor een onwaarschijnlijk verrijkende connectie tussen Iran en… Canada? Hoofdpersonage Rosie Ming is een wees van Chinees-Perzische afkomst en woont met haar grootouders in Vancouver. Onverwacht wordt ze als jonge dichteres uitgenodigd voor een internationaal poëziefestival in het Iraanse Shiraz, poëziehoofdstad in het land van de dichters. Tijdens haar reis leert Rosie over het lot van haar ouders, het vinden van een eigen (dicht)stem via de schoonheid van verdriet en hoe elkaar te begrijpen zonder dezelfde taal te spreken. Een wonderlijke cultuurshock die zindert van liefde voor familie, geschiedenis, muziek en poëzie. De onafhankelijke animatiefilmer en visueel kunstenaar Ann Marie Fleming is zelf van gemengde afkomst en ziet Window Horses als een bescheiden poging om een beetje meer begrip toe te voegen aan een steeds complexere, conflictueuze wereld.
Na de vertoning volgt een performance van Ehsan Yadollahi.
Supermen Dönüyor (1979), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingIs het een vogel, is het een vliegtuig, is het copyright schending? Al die zaken en zoveel meer. Supermen Dönüyor (The Return of Superman) is de Turkse 70s remake van DC Comics' meest iconische misdaadbestrijder. Met de laserstraal-schietende ogen gericht op commercieel succes, poogde deze bootleg B-film het succes van Richard Donners en Christopher Reeve’s Superman-adaptatie (1978) te recreëren, minus budget, sets en sterkapitaal. Deze formule was niet ongewoon voor de tijd. Met o.a. films als 3 Dev Adam (1973) en Şeytan (1974) werden Amerikaanse filmklassiekers als The Exorcist (1973), Star Wars (1977) & The Karate Kid (1984) in ijltempo hermaakt voor het auteursrechten limbo van de Turkse markt.
Om Supermen Dönüyor een loze achtervolging op Hollywood te noemen is echter aan de verkeerde cape trekken. Decennia voor Sweding een concept was, ontgon dit tijdperk van Turksploitation al de geneugtes van brakke herinterpretaties van het culturele canon. In het licht van de pompeuze special effects van het rebootzieke superheldenlandschap heeft deze in aluminium geklede Man of Steel dan ook enkel aan kracht gewonnen. Een stuk kryptoniet voor iedereen die zich door budgetbeperkingen tegenhoudt om te dromen.
American Psycho (2000), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingPatrick Bateman lijkt het perfecte leven te hebben: een prestigieuze Wall Street-job, op maat gemaakte Valentino-kostuums, een oogverblindend mooie verloofde en meer geld dan iemand ooit nodig zou hebben. Maar achter deze glanzende façade schuilt een duisternis die zelfs zijn intense skincare-routine van twaalf stappen niet kan verbergen. De echte Bateman is namelijk een seriemoordenaar wiens stoppen op elk moment kunnen doorslaan.
Mary Harrons American Psycho, gebaseerd op de controversiële roman van Bret Easton Ellis, heeft geen introductie meer nodig. De film lanceerde Christian Bale als Hollywoodster en blijft, zo’n 25 jaar later nog steeds griezelig actueel. Wat begon als een bijtende satire over de materialistische Wall Street cultuur van de jaren 80, leest vandaag als een even scherpe commentaar op de toxiciteit van internet-hustle cultuur. Dus warm die heupen alvast op met wat Huey Lewis & The News en kom businesskaartjes vergelijken bij deze verontrustende maar onweerstaanbaar entertainende afsluiter van Film-Plateau’s najaarsprogramma.
Deze vertoning wordt ingeleid door filmonderzoeker Atalya De Cock.
Les Enfants du Paradis (1945), KASKcinemafilmAgendaArtistieke werkingAls toevluchtsoord tegen de onherbergzame winterdagen openen we onze deuren voor een magische matineevertoning van Les Enfants du Paradis. Deze monumentale film van Marcel Carné vertelt met een lach en een traan het relaas van een groep verloren zielen in 19e-eeuws Parijs. In de theaterzalen van Boulevard du Crime leven acteurs Baptiste Deburau en Frédérick Lemaître voor hun kunst. De één belichaamt de Pantomine-traditie, terwijl de ander excelleert in het melodrama. Hun rivaliteit op de planken wordt verhit wanneer beide heren vallen voor de charmes van de enigmatische Garance (gespeeld door de tijdloze Arletty). De dief en dichter Pierre en sinistere aristocraat Édouard dingen echter mee naar het hart van Garance en raken zo mee verwikkeld in een tot tragedie gedoemd liefdesverhaal.
Puttend uit het leven van verscheidene historische figuren is Les Enfants du Paradis een captatie van een periode waarin waardestelsels rond kunst, liefde en macht radicaal hertekend werden. Met poëtische verve maakt Carné zijn personages tot speelballen van hun verlangens en de veranderende tijden. Het leven als kosmisch theaterstuk dat zichzelf zonder genade voltrekt in de marges van de geschiedenis.