04.04.26, 13:30, Margrit Shildrick, Monstrous Bodies: Re-imagining representation

Debatten over migratie lopen vaak vast in dezelfde tegenstelling: óf je bent voor open grenzen, óf je wilt Europa veranderen in een fort. Maar wat als we weigeren om ons te laten opsluiten in dat keurslijf? In deze lezing breekt Albina Fetahaj de huidige denkkaders open. Dit begint met de simpele, maar nooit gestelde, vraag: “Wat is een grens?”. Wie deze vraag serieus neemt, zet zich schrap voor een hele ontdekkingstocht. Want al snel wordt duidelijk dat grenzen meer zijn dan droge lijnen op een dode kaart. Het zijn machtsmechanismen. Door zich te mengen met onder andere ras, klasse en gender bepalen grenzen wie welkom is en wie niet, wie zich ergens thuis mag voelen en wie wordt uitgesloten of verdreven.

Fetahaj daagt ons uit om die orde open te breken en het ondenkbare, een wereld zonder grenzen, denkbaar te maken. Haar pleidooi gaat verder dan het louter wegdenken van grenzen: het is een uitnodiging om de wereldorde zelf opnieuw te verbeelden en samen te zoeken naar een rechtvaardiger toekomst – voor iedereen.

Na de lezing gaat Albina in gesprek met postdoctoraal onderzoeker Natan De Coster. Getting the Voice Out, een collectief dat verhalen verzamelt van personen in de gesloten centra van België, brengt getuigenissen.

• Albina Fetahaj studeerde Conflict and Development Studies en Gender en Diversiteit aan de Universiteit Gent. In 2024 verscheen haar debuut ‘Grenskolonialisme’ bij EPO Uitgeverij. In haar werk bestudeert ze grenzen en migratie vanuit een dekoloniaal perspectief, met bijzondere aandacht voor antikoloniaal verzet. Ze is van Kosovaars-Albanese afkomst.
• Natan De Coster is postdoctoraal onderzoeker aan de UGent waar hij onderzoek verricht naar ras- en klassedynamieken in Zuid-Afrika. Hij behaalde zijn doctoraat in de politieke wetenschappen met een historisch-etnografisch werk over een ‘witte’ arbeidersbuurt in Kaapstad waar ondanks de apartheidspolitiek over de kleurlijn heen geleefd werd. Zijn interesse gaat uit naar de manier waarop grote structuren als kolonialisme en apartheid ervaren worden door gewone mensen. Hij werkt momenteel aan een boek gebaseerd op zijn doctoraatsonderzoek. Natan behaalde een master in de wijsbegeerte aan de KU Leuven en een bijkomende master in Conflict en Ontwikkelingsstudies aan de UGent.
• Getting the Voice Out is een collectief gebaseerd in Brussel, dat getuigenissen verzamelt van personen in de gesloten centra van België. België telt voorlopig zes van zulke centra, waar mensen vanwege administratieve redenen opgesloten worden in afwachting van hun uitzetting. Er is vrijwel geen toegang tot informatie over de gesloten centra en wat er daarbinnen juist gebeurt. De website gettingthevoiceout.org werd opgesteld in samenwerking met het No Border netwerk om de stem van de gedetineerden en de omstandigheden waarin ze worden vastgehouden en uitgezet publiek te maken. Het collectief ondersteunt ook iedere vorm van individuele en collectieve strijd van de gedetineerden. Met “strijd” bedoelen ze elke vorm van verzet tegen opsluiting en dreigingen tot uitzetting. Ze zijn geen voorstanders van principiële geweldloosheid en ondersteunen alle vormen van verzet tegen deze gevangenissen. Ze geloven ook dat overleven in een gesloten centrum een daad op zich is die een vorm van verzet vereist. Getting the Voice Out eist het einde van de gesloten centra, de gevangenissen en alle andere vormen van opsluiting.

Deze lezing zal plaatsvinden in MIRY Concertzaal. De zaal is rolstoeltoegankelijk via een lift naar de eerste verdieping. Voor deze lezing is een tolk gebarentaal voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen aan de jobstudent bij de balie gesteld worden.

Deze middag vindt plaats in het kader van het Festival van de Gelijkheid en is een samenwerking tussen deBuren en Studium Generale. Tickets zijn verkrijgbaar via de website van Festival van de Gelijkheid vanaf dinsdag 14/10, studenten kunnen gratis binnen via reservatie van een studententicket.

Sita Mohabir, Sofie Avery en Elly Van Eeghem houden in drie mini-keynotes de safe(r) space tegen het licht: is die begrenzend of net bevrijdend, en is ze überhaupt mogelijk?

Sita Mohabir onderzoekt hoe de kruispunten van handicap, etniciteit en gender bepalen wie binnen organisaties wordt ingesloten en wie buitengesloten. In haar keynote staat de vraag centraal wat een ‘safe space’ kan betekenen voor groepen die vaak minder ruimte krijgen om zich echt veilig en gehoord te voelen. Daarbij gaat zij in op de voorwaarden én de valkuilen bij het vormen van zulke ruimtes. Tegelijkertijd benadrukt zij dat ook binnen gemarginaliseerde groepen verschillen en ongelijkheid bestaan, waarbij mensen tegelijkertijd privileges als vormen van uitsluiting kunnen ervaren — en nodigt ze ons uit kritisch te kijken naar onze eigen rol in het creëren van meer inclusieve ruimtes.

Sofie Avery neemt de universiteit als safe space op de korrel. De laatste jaren berichtten onze media over getuigenissen van grensoverschrijdend gedrag en toxisch leiderschap in de academische wereld, met publieke verontwaardiging tot gevolg. In pogingen om imagoschade te vermijden, slaan universiteiten keer op keer de bal mis. Hoe komen we tot de cultuurverandering die nodig is, en waarom is een verplichte omstandertraining niet genoeg?

Elly Van Eeghem onderzoekt hoe we de publieke ruimtes van de stad waar we wonen, werken, passeren, leven als (on)veilig ervaren? Hoe gaan we om met het verschil tussen effectieve onveiligheidsproblemen in de stad en affectieve onveiligheidsgevoelens van mensen? Ze neemt ons mee naar verschillende steden waar ze de afgelopen jaren werkte om samen met bewoners nieuwe plekken te bouwen en zo de verbeelding en beleving te veranderen van een plein, straat, brug, park of parking.

Het nagesprek wordt in goede banen geleid door Anneleen Lemmens, coördinator van Engagement Arts, een organisatie die zich inzet om seksisme, machtsmisbruik en grensoverschrijdend gedrag in de brede culturele sector aan te pakken.

• Sita Mohabir werkt met passie aan duurzame systeemverandering, waarin niemand hoeft te verdwijnen om erbij te horen. Via haar onderneming Equitable Inclusion ondersteunt ze organisaties bij het blootleggen en doorbreken van structurele uitsluitingsmechanismen — op de intersectie van validisme, racisme, seksisme, ontoegankelijkheid en taal. Met toegankelijke trainingen, workshops en beleidsadvies maakt ze voelbaar hoe uitsluiting voortleeft in systemen, taal en dagelijkse praktijk, en zet ze aan tot verandering vanuit kennis, gevoel en collectieve verantwoordelijkheid. Ze verbindt strategisch advies met ervaringskennis en maakt ruimte voor perspectieven die vaak ontbreken. Haar interventies nodigen uit tot reflectie, verschuiving en actie — steeds met de vraag: Wie bepaalt? Voor wie is deze ruimte écht veilig? Wie wordt nog steeds gevraagd zich aan te passen? En wie ontbreekt er nog?
• Sofie Avery is filosoof, activist en amateurzeebonk. Sofie is in het bijzonder geïnteresseerd in machtsverschillen en de vraag naar hoe instellingen daarmee horen om te gaan. Sofie voert aan de Universiteit Antwerpen en de Universiteit Gent onderzoek naar seksueel grensoverschrijdend gedrag in de academische wereld. Sofies eerste boek, Over de Schreef: macht en grenzen aan de universiteit, verscheen in februari 2025 bij uitgeverij Letterwerk.
• Elly Van Eeghem werkt als kunstenaar rond de betekenis, de vormgeving en het gebruik van onze verstedelijkte omgeving. Haar werk bestaat uit video’s, foto’s, teksten, acties en installaties in de openbare ruimte. Ze maakt zowel individueel werk als collectieve projecten met andere makers of bewoners van een buurt, stad of dorp. Haar langetermijnproject, (Dis)placed Interventions, kwam tot stand binnen een stadsresidentie bij Kunstencentrum VierNulVier en een doctoraat in de kunsten aan KASK & Conservatorium, waar ze lesgeeft. Hieruit groeide CAMPUSatelier waar Elly tussen 2021 en 2024 verschillende collectieve projecten maakt.
• Anneleen Lemmens studeerde Literatuur- en Theaterwetenschappen aan de universiteit van Gent en Antwerpen en volgde daarna de opleiding Drama – Regie aan het RITCS in Brussel. Sindsdien is ze vooral actief als coördinator van Engagement Arts, een organisatie die zich inzet om seksisme, machtsmisbruik en grensoverschrijdend gedrag in de brede culturele sector aan te pakken. In die context volgde Anneleen de opleiding tot vertrouwenspersoon en verdiepte ze zich in preventie door het geven van lezingen en workshops in kunstscholen en -instellingen.

Deze lezing zal plaatsvinden in de Theaterzaal in de Vooruit. Er zijn werken bezig in de Vooruit, om de toegankelijkheid te verbeteren. Tijdens de werken blijft de lift voor de theaterzaal bereikbaar. De ingang van het festival verschuift naar de concertzaal, via de Parijsberg. Via de Lammerstraat ga je de Parijsberg in, hier ga je het eerste stukje tot de laad-en-los plek. Hier zal ook signalisatie zijn. En hier staat vervolgens communicatie van VIERNULVIER met een telefoonnummer van de verantwoordelijke. Die komt je daar dan halen met de lift, en brengt je zo naar het niveau van de concertzaal.

De zaal is toegankelijk voor personen met een rolstoel, met begeleiding van een VIERNULVIER-medewerker. Er zijn rolstoelplaatsen mogelijk op rij 1 en 17 van de parterre. Er is een aangepast toilet in de buurt. Voor deze lezing is een live schrijftolk voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be

Wat betekent het om je grenzen te bewaken in een wereld waarin alles voortdurend schuurt, duwt en trekt? Hoe blijf je trouw aan jezelf wanneer systemen, mensen of verlangens je in tegenovergestelde richtingen dwingen?

In dit essay voor de reeks Karakters neemt auteur Sharvin Ramjan je mee langs verschillende steden en diverse thema’s om grenzen in cross-sexual identity vriendschappen, open relaties en op je werk onder de loep te nemen. Geen neutrale blik, maar een lens gevormd door intersecties: van culturen en perspectieven, van plichten en privileges, van innerlijke spanning en uiterlijke verwachting. De toon is persoonlijk, essayistisch en confronterend.

‘Sharvin Ramjan vindt de juiste woorden om de tijdsgeest te vatten en pertinente vragen te stellen over onze werkcultuur, de complexiteit van hedendaagse relaties en de hypocrisie in het diversiteitsdebat. Zijn ontwapenende toon zorgt ervoor dat je je steeds betrokken voelt als lezer.’

– Jozefien Meijer, mediamaker, schrijver en coördinator Talentontwikkeling deBuren

Nooit Genoeg van Sharvin Ramjan is een publicatie in de reeks Karakters, essays over filosofie en cultuurkritiek in zakformaat. De Karakters zijn een samenwerking van Studium Generale, Academia Press, deBuren en Rekto:Verso. Tijdens deze boekvoorstelling leest Sharvin voor uit Nooit Genoeg. Daarna volgt een gesprek over grenzen in werk en relaties met Kelia Kaniki Masengo en enkele artistieke interventies. Nadien is er tijd voor een drankje en kan je het boek kopen aan de boekenstand.

• Sharvin Ramjan vervult verschillende rollen in het Nederlandse culturele landschap. Met zijn presentatie-, moderatie- en schrijfwerk bevraagt hij de normen en waarden die we voor lief nemen. Sharvin streeft naar meerstemmigheid, kansengelijkheid en meer representatie van gemarginaliseerde groepen binnen de kunst-, cultuur- en creatieve sector en daarbuiten.
• Kelia Kaniki Masengo schrijft, spreekt en stuitert door het leven. Haar deelname aan de eerste editie van Nieuw Geluid, een talentontwikkelingstraject voor spraakmakende stemmen van deBuren, gaf Kelia het zetje dat ze nodig had. Sindsdien legt ze zich toe op hosten, het schrijven van fictieteksten voor jonge kinderen en grapjes maken. In 2024 werd Kelia geselecteerd voor Get Up Stand Up, een traject voor beginnende comedians van ‘Nuff Said.

Deze lezing zal plaatsvinden in de Kazematten. Het gehele gebouw is rolstoeltoegankelijk via een ruime lift. Voor deze lezing is een tolk gebarentaal voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be

In 1500 liet Woyeken Hagen zich vrijwillig schaken om te kunnen trouwen met een man die ze zelf had gekozen. In 1601 werd Marin le Marcis zonder toestemming onderworpen aan intieme lichamelijke onderzoeken om te bepalen of Marin mannelijke of vrouwelijke geslachtskenmerken had. In 1889 onderging Charlotte de eerste ongewilde keizersnede in België.

Drie mensen, drie verschillende tijden en omstandigheden. Hun verhalen lijken nauwelijks iets met elkaar gemeen te hebben. En toch is er één element dat hen verbindt: telkens draait het om de aanwezigheid, of net de afwezigheid, van consent.

Vandaag linken we toestemming vooral aan seksueel geweld en #MeToo. Maar de geschiedenis laat zien dat de strijd om zeggenschap over je eigen lichaam veel ouder en veelzijdiger is. In ‘Een vergeten geschiedenis van consent’ onderzoeken historici Chanelle Delameillieure en Jolien Gijbels hoe mensen door de eeuwen heen laveerden tussen dwang en vrije wil. Hoe wisten gemarginaliseerde groepen ruimte te creëren voor eigen keuzes? Welke vormen van verzet, onderhandeling of stil protest kwamen daarbij kijken?

Deze lezing opent een venster op de verrassende, vaak ongemakkelijke geschiedenis van een concept dat iedereen kent, maar dat moeilijk blijft om precies te definiëren. Een blik op het verleden maakt duidelijk dat mensen om diverse redenen instemden met situaties die ze eigenlijk niet wensten, en dat niet iedereen over evenveel zeggenschap beschikte. De lezing laat zien dat toestemming vaak moeilijk herleid kan worden tot een eenvoudige ja of nee en nodigt uit tot verder nadenken over de vele grijstinten tussen dwang en vrijheid.

Na de lezing door Jolien Gijbels en Chanelle Delameillieure volgt er een pannelgesprek met Douwe Haenen en moderator Anneleen Lemmens. Tussendoor is er een artistieke interventie door Yousra Benfquih.

• Jolien Gijbels is docent Geschiedenis aan de Vrije Universiteit Brussel. Ze doet onderzoek naar de geschiedenis van geneeskunde en gender in de negentiende en twintigste eeuw. Momenteel redigeert ze samen met Chanelle Delameillieure een publieksboek over consent vanuit verschillende historische perspectieven.
• Chanelle Delameillieure is docent middeleeuwse geschiedenis aan de KU Leuven. Haar onderzoek spitst zich toe op gender-, familie- en criminaliteitsgeschiedenis. Ze is auteur van ‘Wijvenwereld’, een wetenschapspopulariserend boek over vrouwen in de middeleeuwen, én schrijft samen met Jolien Gijbels een boek over ‘consent’ in het verleden.
• Yousra Benfquih is schrijver, dichter en spoken word artiest. In 2017 won ze de txt-on-stage wedstrijd ‘Naft voor Woord’ en werd ze geselecteerd voor de schrijfresidentie van deBuren in Parijs. Sindsdien is Yousra een vaste waarde op de Vlaamse podia, gaande van de Bozar tot de Roma, de Arenberg tot Theater aan Zee. Haar geschreven werk lees je o.a. in Kluger Hans, DW B, De Poëziekrant, De Revisor en De Gids. Yousra behoort tot de vaste auteurspoule/is één van de huisauteurs van Rekto:verso en geeft Spoken Word aan LUCA School of Arts, Writing for Performance. Momenteel werkt ze aan haar dichtbundel.
• Anneleen Lemmens studeerde Literatuur- en Theaterwetenschappen aan de universiteit van Gent en Antwerpen en volgde daarna de opleiding Drama – Regie aan het RITCS in Brussel. Sindsdien is ze vooral actief als coördinator van Engagement Arts, een organisatie die zich inzet om seksisme, machtsmisbruik en grensoverschrijdend gedrag in de brede culturele sector aan te pakken. In die context volgde Anneleen de opleiding tot vertrouwenspersoon en verdiepte ze zich in preventie door het geven van lezingen en workshops in kunstscholen en -instellingen.
• Douwe Haenen is programmamaker en erfgoedprofessional. Tijdens zijn studie aan de Reinwardt Academie richtte hij zich op ethische vraagstukken binnen de culturele sector. Hij heeft gewerkt en geadviseerd voor onder andere deBuren, het Bonnefantenmuseum, OSCAM en SHCL. Momenteel is hij werkzaam als programmamaker bij Curieus, waar Douwe zich blijft inzetten voor het bevorderen van toegankelijkheid en participatie in de cultuursector.

Deze avond is een samenwerking van Studium Generale en deBuren. Deze lezing zal plaatsvinden in de MIRY Concertzaal. De zaal is rolstoeltoegankelijk via een lift naar de eerste verdieping. Voor deze lezing is een tolk gebarentaal voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen aan de jobstudent bij de balie gesteld worden

We leven nog steeds in koloniale tijden. Die oude orde is niet verdwenen, maar van vorm veranderd. Achter onze democratische, liberale façade schuilt een pikorde die nog altijd bepaalt welke levens tellen, en welke kapot gemaakt mogen worden.

Terwijl onze leiders het internationaal recht ondermijnen en medeplichtig blijven aan de genocide op het Palestijnse volk, rijst de vraag op: wat doet dat met ons? Wat zegt het over onze samenleving, onze instituties?

Aimé Césaire schreef hoe de ontmenselijking die elders wordt aanvaard, onvermijdelijk naar ons terugkeert. Hij noemde dat de ‘koloniale boemerang’. Schrijver en antropoloog Sinan Çankaya ziet deze geweldsspiraal al, bijvoorbeeld in de manieren waarop in Europa over vrijheid en veiligheid wordt gesproken. Politici, in Nederland en Vlaanderen, voeden keer op keer fascistische energieën. In zijn lezing ontleedt Çankaya de verleiding van raciale en seksuele spookbeelden in onzekere tijden.

Hoe blijf je mens wanneer het geweld zich aankondigt? Hoe redden we de democratie wanneer haar fundamenten van binnenuit worden uitgehold? En vooral: zijn we bereid de prijs van verzet te betalen?

Na de lezing gaat Sinan Çankaya in gesprek met journaliste Samira Bendadi.

In eerdere communicatie werd vermeld dat de titel van de lezing zou zijn “Schuld en schaamte als sociale wonden”, de titel en inhoud werd ondertussen door de spreker bijgesteld naar “‘De fascistische boemerang’: over geweld, ontmenselijking en de crisis van de democratie”.

• Sinan Çankaya is antropoloog en schrijver. Hij doctoreerde met een onderzoek naar diversiteit binnen de Nederlandse politie en onderzocht etnisch profileren in Nederland. Voor De Correspondent schreef hij essays over identiteit en uitsluiting. Zijn boek ‘Mijn ontelbare identiteiten’ (2023) werd bekroond met de Jan Hanlo Essayprijs Groot, de Sociologische Bril en de E. du Perronprijs. Zijn laatste boek ‘Galmende geschiedenissen’ (2025) gaat over wie mag spreken en wie het zwijgen wordt opgelegd, over welke doden we herinneren, en welke verhalen we dieper begraven. Hij verzorgde de inleiding bij de Nederlandse editie van Edward Saids Oriëntalisme, en is universitair docent aan de VU Amsterdam.
• Samira Bendadi is journaliste bij MO* en heeft in het verleden gewerkt voor zowel radio als televisie. Haar expertise situeert zich voornamelijk binnen het domein van migratie en burgerschap. Ze heeft, naast haar focus op migratie in België, talrijke reportages gemaakt in diverse landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. De afgelopen jaren richtte ze zich in het bijzonder op de situatie in Libië en Soedan.
  
  In haar journalistiek werk vertrekt ze steevast vanuit een mensenrechtenperspectief. Of het nu gaat om diepgravende reportages, analytische bijdragen of interviews met schrijvers en kunstenaars, zowel in België en Europa of de Arabische wereld, steeds staat de politieke context en de weerslag ervan op mensenrechten centraal in haar benadering. Bendadi is auteur van Dolle Amina’s . Feminisme in de Arabische Wereld (2008). In 2019 was ze co-curator en co-auteur van het boek Textiel in Verzet, een publicatie bij de gelijknamige tentoonstelling over textiel, migratie en verzet, in opdracht van het ModeMuseum (MoMU).

Deze lezing vindt plaats in het kader van de Dark Nights in het GUM Forum, meer toegankelijkheidsinformatie over de zaal is terug te vinden op hun website. Voor deze lezing is een tolk gebarentaal voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen gesteld worden aan het onthaal.

Deze lezing is geannuleerd wegens ziekte.

Er valt de laatste jaren niet meer naast te kijken: Taylor Swift is overal, de universiteit incluis. Maar hoe ver reikt haar invloed precies? In deze lezing gaan we dieper in op de zogenaamde Swiftian Turn in de academische wereld, en hoe die academische idealen van kennis en expertise uitdaagt. De lijn tussen fan en onderzoeker vervaagt, en nieuwe soorten kennis worden geproduceerd. Wat betekent het voor de wetenschap als Taylor Swift onze auditoria en tijdschriften binnendringt? En heeft de popster ook een invloed op de politiek en het feminisme van het moment?

Na de lezing gaat Sigrid Wallaert in gesprek met onderzoeker Barbara van Dijck.

• Sigrid Wallaert is postdoctoraal onderzoeker in de filosofie aan de Universiteit Gent. Haar onderzoek gaat over kennisonrecht, feministische woede, medical humanities, en soms ook Taylor Swift. Haar eerste boek ‘Kwaad spreken: Wie gelooft de boze vrouw?’ verscheen in 2023 bij Letterwerk.
• Barbara Van Dyck is politiek agroecologe en ecofeministe. Ze is momenteel verbonden aan het Agroecology Lab aan de Université Libre de Bruxelles. In haar werk als onderzoekster en activiste richt ze zich op de verwevenheid van technologie, kennis, macht en politiek in de landbouw. Zo wil ze bijdragen aan het scherpen van onze collectieve verbeelding, om ruimte te maken voor praktijken waarin zorg voor het kwetsbare en eindige leven vooropstaat.

Deze lezing zal plaatsvinden in de MIRY Concertzaal. De zaal is rolstoeltoegankelijk via een lift naar de eerste verdieping. Voor deze lezing is een tolk gebarentaal voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen aan de jobstudent bij de balie gesteld worden.

Geen lichaam wordt zo vaak becommentarieerd, genormeerd en gecontroleerd als dat van de vrouw. Kledingvoorschriften, schoonheidsnormen, abortuswetten, hoofddoekverboden,… Wat vrouwen dragen, hoe ze zich gedragen, hoe ze eruitzien en wat er met hun lichaam gebeurt, is al eeuwenlang en overal onderwerp van debat, beleid en politieke strijd. Tegelijk zijn vrouwenlichamen al die tijd een soort medisch mysterie gebleven. Tegenover de obsessieve drang om vrouwen te surveilleren staat een verbijsterend gebrek aan kennis en inzicht in de vrouwelijke anatomie, biologie en fysionomie. Deze tegenstrijdigheid benadrukt dat het persoonlijke nog steeds politiek is, een slogan van feministen uit de jaren ’60 en ‘70, die ook vandaag nog steeds relevant blijft.

Genderexpert en schrijver Bieke Purnelle stelt deze avond een nieuwe publicatie voor in de reeks Karakters, essays over filosofie en cultuurkritiek in zakformaat. De Karakters zijn een samenwerking van Studium Generale, Academia Press, de Buren en Rekto:Verso. Na de lezing is er tijd voor een drankje en kan je het boek kopen en laten signeren aan de boekenstand.

• Bieke Purnelle is co-directeur bij Rosa vzw, kenniscentrum voor gender en feminisme. Ze is freelance schrijver en columnist voor De Standaard, MO, e.a.

Deze lezing zal plaatsvinden in de MIRY Concertzaal. De zaal is rolstoeltoegankelijk via een lift naar de eerste verdieping. Voor deze lezing zal live Nederlandstalige ondertiteling of een tolk gebarentaal voorzien worden. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen aan de jobstudent bij de balie gesteld worden.

In het Westen denken we vaak dat de afkeer van dik zijn voortkomt uit medische overwegingen, vooral gezien de vermeende “obesitas-epidemie”. Studies hebben echter aangetoond dat de afkeer van dikke lichamen in het Westen voorafgaat aan medische waarschuwingen over een vermeend verband tussen omvang en gezondheid. Bovendien heeft onderzoek lang aangetoond dat zwarte vrouwen de groep zijn die het vaakst wordt gehekeld omdat ze dik zijn. In deze presentatie zal Strings laten zien dat, in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, vetfobie niet geworteld is in gezondheidsoverwegingen. Het is eerder ontstaan als een mechanisme om de bloeiende slavernij te rechtvaardigen door zwarte mensen, en zwarte vrouwen in het bijzonder, te degraderen als ongeremd in hun “dierlijke eetlust”. Toen het medische establishment in de 20e eeuw vragen ging stellen over de relatie tussen vet en gezondheid, kozen artsen bovendien voor de BMI, een instrument dat gebukt ging onder kleurenblind racisme.

Dit evenement is een samenwerking tussen Studium Generale en VIERNULVIER.

• Sabrina Strings is assistent-professor sociologie aan de Universiteit van Californië, Irvine. Daarvoor was ze aangesteld als Chancellor's Postdoctoral Fellow in het Department of Sociology en de School of Public Health aan de University of California, Berkeley.
• Philsan Osman is co-auteur van “For Whom We Want to Care: Ecofeminisme als inspiratie” (EPA 2021). Ze komt oorspronkelijk uit Somalië en is schrijfster, activiste en gemeenschapsbouwer.

In de zomer van 2024 ondernam schrijfster Louise Souvagie een Six Week Crossfit Challenge. Het vormde een aanleiding om na te denken over maakbaarheid, heteronormativiteit in fitnesscultuur en de inherente rebellie van het dikke lichaam. Want is dik zijn en dik blijven geen daad van verzet in een wereld die ons vertelt dat we ons gewicht zelf in de hand hebben?

Fitness is doordrongen van een idee dat we in strijd leven met ons eigen lichaam. Wanneer je wint, toon je je succes aan met de combinatie van een geslaagde voor- en na-foto. Maar wat als je in een lichaam leeft die een tijdlijn van punt A naar punt B verwerpt? Dan val je al gauw in een categorie mensen die om verschillende redenen strijden voor inclusie zoals de queer gemeenschap. Onverwachts leiden down-ups en deadlifts naar de affiniteit tussen queerness en het dikke lichaam.

Na de lezing gaat Louise Souvagie in gesprek met activiste Philsan Osman. Dit evenement vindt plaats in het kader van het WACF-festival en is een samenwerking van Studium Generale en VIERNULVIER.

• Louise Souvagie is schrijver en moderator. In 2019 behaalde ze een Master in vrije kunsten aan KASK & Conservatorium. Ze maakte de podcast ‘GALLERINAS’ en schreef voor Rekto:Verso en Extra Extra Magazine. De afgelopen jaren nam ze deel aan Nieuw Geluid (deBuren), de Week van de Kunstkritiek (Frans Masereel Centrum) en de Mediakaravaan (de lage landen). Ze doceert kunstbeschouwing aan het Lemmensinstituut te Leuven.
• Philsan Osman is co-auteur van ‘Voor Wie Willen We Zorgen: Ecofeminisme als inspiratiebron’ (EPO 2021). Ze komt uit Somalië en is schrijver, activist en community builder.

Deze lezing zal plaatsvinden in de De Minardschouwburg – de Nieuwe Zaal is makkelijk bereikbaar voor gebruikers van een rolstoel. Gelieve bij de aankoop van een ticket te vermelden dat je rolstoelgebruiker bent. Dan wordt er alvast een aparte plaats voor jou en je eventuele begeleider gereserveerd. Bij aankomst aan de schouwburg, kan je via een zachte helling makkelijk de ticketbalie bereiken. Meld je daar aan, en er wordt gezocht voor begeleiding door ons zaalpersoneel. Er wordt een schrijftolk voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen aan de jobstudent bij de balie gesteld worden.

Het begrip seksueel racisme verwijst naar de klucht van raciale stereotyperingen, fantasieën, angsten en lusten die geprojecteerd worden op niet-witte lichamen. Seksueel racisme is diepgeworteld in de vermeende superioriteit van de witte (mannelijke) psyche. Een psyche die, middels de ratio, controle en discipline op het witte (mannelijke) lichaam verworven heeft. Als Zwarte transvrouw met een actieve seksuele praktijk in de diaspora, is seksueel racisme een dagelijks gegeven.

Is het mogelijk om een Zwarte transvrouw waarlijk lief te hebben? Is het mogelijk om mij te begeren, zonder mij te fetisjiseren? Welke rollen spelen verlangen en schaamte bij het ontstaan van fetisjisme? Vervult mijn Zwarte transvrouwlichaam de rol van psycho-seksuele terrorist? Kan je een lichaam begeren en liefhebben als dat lichaam ook angst oproept? Hoe neutraliseer ik het transmisoginoire geweld van degenen die mij begeren? Hoe ontsnap ik hieraan?

Olave: “Vanavond nemen we geen blad voor onze schaamstreek. Dat wil zeggen: ik ga het in mijn voordracht over seksueel geweld hebben, en ik zal erotische en pornografische taal niet schuwen of omfloersen. Ik nodig de aanwezigen uit op een verkenning van intimiteit en seksualiteit vanuit mijn perspectief – grofheid en geweld zijn de norm en de mechanismen waarmee mijn seksuele complexiteit platgewalst dreigen te worden.”

• Olave Nduwanje werd geboren in Burundi en getogen in de diaspora en is een Zwarte trans vrouw die schrijft. Ze leverde literaire bijdragen aan ‘Zwart- Afro-europese literatuuur uit de Lage Landen’ (2018), ‘De Goede Immigrant’ (2020) en ‘Being Imposed upon’ (2020). Daarnaast publiceerde zij enkele keren in De Standaard, OneWold Magazine en ook het NRC Handelsblad. Haar parcours als schrijfster tot hiertoe is gekenmerkt door kortlopende projecten (columns, artikelen, literaire bijdragen aan bloemlezingen, voordrachten, etc.). Het is haar ambitie om hier, in de komende jaren, mee te breken en zich te oriënteren richting twee grote projecten: een toneelstuk (werktitel ‘Een Bubbel van Vijf’) en een roman over doodgaan.

Deze lezing zal plaatsvinden in MIRY Concertzaal. De zaal is rolstoeltoegankelijk via een lift naar de eerste verdieping. Voor deze lezing wordt een tolk gebarentaal of een schrijftolk voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen aan de jobstudent bij de balie gesteld worden.