24.03.22, 20:00, Design x Imagination

Is het al zo laat? Het gevoel voortdurend over te weinig tijd te beschikken is ons allemaal bekend. En dat gevoel lijkt alleen maar toe te nemen. Door de technologische ontwikkelingen wordt onze tijd steeds meer gefragmenteerd, waardoor we voortdurend achter de feiten aan te lijken hollen. We gaan in gesprek met twee designers die elk op hun eigen manier vat proberen te krijgen op onze omgang met tijd.

Momenteel structureert en stuurt klok- en kalendertijd het menselijk gedrag. Deze notie van tijd stamt uit onze voormalige agro-culturele samenleving, maar wordt anno 2023 nog steeds als vanzelfsprekend beschouwd. De Duitse ontwerper/kunstenaar en researcher Helga Schmid onderzoekt in haar werk alternatieve systemen van tijdsindeling die beter afgestemd zijn op onze huidige lichamelijke, mentale en sociale noden.

Het werk van de Belgische designer Nel Verbeke maakt ons bewust van onze relatie met tijd en noopt tot contemplatie en verstilling. Met haar recente reeks The Architecture of Time stelde ze het idee voorop dat een moment op zich een eigen architectuur verdient.

De lezing gaat online door. Schrijf je in via designmuseumgent.be om de Zoom-link & een herinnering op de dag van de lezing te ontvangen.

Sprekers

Dr Helga Schmid (DE) is een in Londen gevestigde kunstenaar/designer, onderzoeker en docent. Ze heeft een achtergrond als communicatie- en interactiedesigner en behaalde een postgraduaat aan de University of Applied Sciences in Augsburg, een masterdiploma aan de School of Visual Arts in New York en een doctoraat aan het Royal College of Art London. Schmid is resident in Somerset House en Program Director Graphic Design Communication aan London College of Communication. In 2018 was ze Designer in Residence in het Design Museum in Londen. Haar werk werd onder meer tentoongesteld in de Serpentine Gallery, het Design Museum, Dia Art Foundation NY, Z33 in Hasselt en het V&A Museum. Ze ontving verschillende internationale prijzen, waaronder de Art and Type Directors Award, en een Fulbright- en DAAD-beurs. In 2020 publiceerde ze het boek Uchronia: Designing Time.

Nel Verbeke (BE) is een in Brussel gevestigde designer die zich toelegt op het emotionele potentieel van design. Ze studeerde Concept Design aan de Design Academy in Eindhoven en volgde een opleiding Beeldende Kunsten aan Luca School of Arts in Gent. Vertrekkend vanuit onderzoek, waarin ze zowel terug- als vooruitblikt en kritisch reflecteert op de huidige tijdsgeest, komt ze tot situaties en objecten die onze relatie tot onszelf en tot wat ons omringt zowel bevragen als transformeren. Haar verfijnde en tijdloze creaties worden opgevat als proto-instrumenten: doordachte en delicate tools die toegewijde handelingen uitlokken en voorstellen in zich dragen voor toekomstige rituelen. Nel Verbekes werken herinneren ons aan het verstrijken van de tijd, creëren ruimte voor introspectie en contemplatie en nodigen ons uit om stil te staan en de emotionele ambivalentie van ons bestaan te omarmen. Nel Verbeke stelt haar werk tentoon in de context van Dutch Invertuals, BRUT en in diverse groepstentoonstellingen.

Design Dialogues

Design x Time maakt deel uit van de gecureerde lezingenreeks Design Dialogues georganiseerd door het Design Departement van KASK & Conservatorium en Design Museum Gent. Eigenzinnige stemmen uit het brede ontwerpveld worden uitgenodigd om te reflecteren over de rol en toekomst van design in een veranderende wereld. Elke lezing is een kritische dialoog rond een thema en wordt afgesloten met een open discussie tussen de sprekers en het publiek. Na een wervelende eerste editie zetten we koers richting een nieuwe reeks verdiepende gesprekken. Het concept is licht bijgestuurd: jong talent krijgt nu carte blanche om een ervaren expert uit te nodigen voor een inspirerende dialoog. Onze missie blijft ongewijzigd: engagerende perspectieven aanreiken die ons kunnen helpen bij de uitdagingen van vandaag en morgen.

Design X Female Building Power — met Vera Sacchetti & Mindy Seu, gemodereerd door Anna Luyten
Engels gesproken

Vandaag de dag is er een aanzienlijke toename van de zichtbaarheid van vrouwen in de designwereld. Maar zoals designcriticus Alice Rawsthorn samenvatte: "Moeten we dit verderzetten vanuit een dynamisch en kritisch discours... En hoewel er al veel hindernissen zijn overwonnen, wachten er nog vele andere."
Veel vrouwelijke designers hebben de grenzen van hun discipline verlegd en cruciale bijdragen geleverd aan het herdefiniëren van de betekenis van het begrip design. Ze tonen hoe vanuit een feministisch discours bestaande patronen van auteurschap, educatie en erkenning kunnen worden herzien. Ze plaatsen vraagtekens bij wie geschiedenis schrijft en wiens geschiedenis wordt geschreven. Zo geeft designer Mindy Seu een nieuwe kijk op de geschiedenis van het internet vanuit een feministisch perspectief en behandelt designcriticus Vera Sacchetti design en genderpolitiek in de vorm van teksten, tentoonstellingen en lezingen. Beiden plaatsen vrouwelijke ontwerpers op de voorgrond en pleiten voor hun zichtbaarheid als permanente conditie.

Vera Sacchetti (Lissabon, 1983) is een in Basel gevestigde designcriticus en curator. Ze is gespecialiseerd in hedendaags design en architectuur en is werkzaam als curator, onderzoeker en redacteur. Ze is programmacoördinator van het multidisciplinaire onderzoeksinitiatief Driving the Human: Seven Prototypes for Eco-social Renewal (2020-2023), en mede-oprichter van het Design and Democracy platform (2020-). Sacchetti is docent aan HEAD Genève en maakt sinds 2020 deel uit van  de Federal Design Commission of Switzerland. Samen met Matylda Krzykowski initieerde ze ook Foreign Legion, een curatorieel initiatief dat zich onder meer richt op design en genderpolitiek. Foreign Legion cureerde de tentoonstelling Add to the Cake: Transforming the rules of female practitioners (2019) en organiseerde aansluitend het symposium A Woman’s Work (2019).

Mindy Seu (Californië, 1991) is designer en technoloog gevestigd in New York. Haar diverse praktijk omvat archiefprojecten, techno-kritische teksten, performatieve lezingen, ontwerpopdrachten, het delen van informatie - meestal in de vorm van lijsten en spreadsheets - en samenwerkingen. In haar meest recente werk onderzoekt ze de historische voorlopers van de metaverse en onthult ze de materialiteit van het internet. Mindy’s continuerende Cyberfeminism Index, die drie decennia online activisme en internetkunst verzamelt, werd ontwikkeld in opdracht van Rhizome en in online vorm gepresenteerd in het New Museum. Voor de geprinte versie ontving ze een Graham Foundation Grant. Mindy Seu is assistent-professor aan de Rutgers Mason Gross School of the Arts en criticus verbonden aan Yale School of Art.

met Hella Jongerius & Amandine David, gemodereerd door Anna Luyten

De laatste jaren zien we in de ontwerpwereld een hernieuwde belangstelling voor het ambacht en de uniciteit van handgemaakte objecten.

De Japanse filosoof en oprichter van de Mingei (vertaald als ‘volkskunst’)-stroming, Yanagi Sōetsu (1889-1961), stelde dat de ambachtsman zich essentieel onderscheidt van designer en kunstenaar door zich dienend op te stellen naar materiaal, mens en maatschappij. Hij zag schoonheid in alledaagse gebruiksvoorwerpen gemaakt door onbekende ambachtslieden.

Steeds meer hedendaagse ontwerpers en designstudio’s laten zich inspireren door en verdiepen zich in traditionele ambachten. Oude technieken, waarin de hand van de maker centraal staat, worden gekoppeld aan moderne materialen, technieken en technologieën. Dit genereert nieuwe maakpraktijken waarbij vakmanschap hand in hand gaat met innovatie. De integratie van ambachtsprincipes binnen een hedendaagse ontwerppraktijk zorgt tevens voor een herwaardering van het maakproces en een viering van de unieke imperfecties van het eindproduct. De ‘dienende’ attitude van de ambachtsman kan tot slot nieuwe sociale dimensies genereren binnen een ontwerpproces.

Hella Jongerius (NL – 1963)

Hella Jongerius wordt internationaal beschouwd als een van de belangrijkste ontwerpers van haar generatie. Ze verwierf bekendheid door de eigenzinnige manier waarop ze industrie en ambacht, high en low tech, traditie en het hedendaagse combineert. In haar creaties tracht ze het juiste evenwicht te vinden tussen een industrieel serieproduct en een ambachtelijk vervaardigd unicum, steeds met bijzondere aandacht voor het maakproces en de relatie tussen gebruiker en gebruiksvoorwerp.

Jongerius' onderzoek is nooit af. De vragen die ze stelt in haar werk zijn open en de antwoorden provisoir in de vorm van (half)afgewerkte producten. Dat geldt ook voor alle ontwerpen van het door haar opgerichte Jongeriuslab: ze bezitten de kracht van afgewerkte producten, terwijl ze tegelijkertijd communiceren dat ze deel uitmaken van iets groters, met zowel een verleden als een onvoorspelbare toekomst. Door deze werkwijze benadrukt Jongerius niet alleen het belang van het proces, maar betrekt ze ook de kijker, de gebruiker, bij haar onderzoek.

Amandine David (FR/BE – 1988)

Amandine David is een in Brussel gevestigde Franse ontwerper, afgestudeerd aan Design Academy Eindhoven. Haar praktijk en onderzoek bevinden zich op het kruispunt van digitale technologieën en traditionele ambachten, zoals keramiek, vlecht- of weeftechnieken. Ze ziet verbinding, samenwerking en kennisdeling als een methodologie en kans om ontwerpprocessen te herdefiniëren. Ze is ook mede-oprichter van Hors Pistes, een nomadisch residentieprogramma dat uitwisselingen en samenwerkingsverbanden initieert tussen ambachtslieden en designers uit verschillende disciplines en culturen.

Design Dialogues

Design x Craft Attitude maakt deel uit van de gecureerde lezingenreeks Design Dialogues georganiseerd door de vakgroep design en vormgeving van KASK & Conservatorium en Design Museum Gent. Eigenzinnige stemmen uit het brede ontwerpveld worden uitgenodigd om te reflecteren over de rol en toekomst van design in een veranderende wereld. Elke lezing is een kritische dialoog rond een thema en wordt afgesloten met een open discussie tussen de sprekers en het publiek. Na een wervelende eerste editie zetten we koers richting een nieuwe reeks verdiepende gesprekken. Het concept is licht bijgestuurd: jong talent krijgt nu carte blanche om een ervaren expert uit te nodigen voor een inspirerende dialoog. Onze missie blijft ongewijzigd: engagerende perspectieven aanreiken die ons kunnen helpen bij de uitdagingen van vandaag en morgen.

Nizhónígo Yííkado - We Walk in Beauty is een samenwerking van Native American, Amerikaanse en Belgische kunstenaars, performers, wetenschappers, schilders, beeldhouwers en onderzoekers. Het project beschouwt onze plaats op aarde in de context van de circulaire onderlinge verbondenheid (van mensen en niet-mensen). Fotografie, zintuiglijke wandelpaden, poëzie en gespreksevenementen geven een beeld van de veelheid aan manieren waarop mensen in het heden en het verleden met hun omgeving omgaan en openen deuren naar mogelijke toekomsten.

Tussen 18 november en 17 december 2022 vindt in het kader van het project een reeks evenementen en publieke momenten plaats op meerdere locaties in Brussel, Gent en Antwerpen.

Onder anderen neemt onderzoeker Catherine Willems deel aan de groepstentoonstelling Nizhónígo Yííkado - We Walk in Beauty in Pilar, Brussel van 18.11 tot 17.12. Daar co-organiseert zij op 23.11 van een haptische wandeling en een lezing getiteld "Can you imagine a world where footwear is more than a commodity?". Op 15.12 wordt daar ook de film PRISM van An van Dienderen, Rosine Mbakam en Eléonore Yameogo vertoond.

In Gent, voor de designstudenten van KASK & Conservatorium, organiseert Catherine Willems een workshop "Shoes are more than a commodity" met Crystal Littleben, Brent Toadlena en Benjamin Bellorado. Bij Zebra spreekt onderzoeker Chokri Ben Chikha over "Buffels in Gent? Actie Zoo Humain en beeldvorming over 'anderen'." (Met Engelse vertaling) gevolgd door commentaar en vragen van Navajo kunstenaar Tomahawk Greyeyes.

Bekijk het volledige, uitgebreide programma hier.

De tentoonstelling brengt de resultaten samen van een driejarig onderzoek naar het verminderen van de afvalberg in onze interieur- en meubelsector. Onderzoekers Dirk van Gogh, Marina Yee, Renée Verschraege, Hiroko Yamazaki en Corneel De Corte haalden hiervoor inspiratie uit Japans circulair design zoals Furoshiki, Kigumi, Origami en andere technieken.

Door in de ontwerpfase van meubelen sterk rekening te houden met demontage, wordt het eenvoudiger om onderdelen te herstellen, op te waarderen en te recycleren. Het doel is om meubilair aan te passen aan veranderingen in de leefomgeving en voorkeuren van mensen, alsook aan de levenscyclus van het product, waardoor mens en meubel langer in interactie blijven met elkaar en een langere levensduurte gestimuleerd wordt. Aangezien het traditionele Japanse vakmanschap en de cultuur verfijnde assemblage- en demontagetechnieken ontwikkeld hebben, focust dit onderzoek op deze Japanse technieken als bron.

Vouw- en knooptechnieken met textiel, houtverbindingstechnieken en papiervouwen werden onderzocht om hun potentie als circulair ontwerp mogelijk te maken in de Westerse designwereld. De tentoonstelling verzamelt de verschillende ontwerpideeën die hieruit voortkwamen in de vorm van onder andere wikkeldoeken, lampen van papier en hout en andere demonteerbare constructies, alsook het unieke KOMAKO-paviljoen van Oak Village. Dit houten paviljoen werd uit Japan overgebracht en zal voor het eerst opgesteld en getoond worden in Westerse context waarbij het principe van ‘Design for Disassembly’ wordt besproken.

“Circulair Design geïnspireerd door Japan” is het onderzoeksproject van onderzoekscentrum Futures through Design van de Hogeschool Gent en Howest op de campus van KASK & Conservatorium.

Zoekend naar de vermindering van de afvalberg in de meubelsector door de ontwerpwijze van designers te optimaliseren, werd in het onderzoekscentrum Futures through Design van de Hogeschool Gent een praktijkgerichte onderzoeksfocus gelegd op ‘duurzaam design’ geïnspireerd door Japan.

Door tijdens een PWO project Japanse vouw- en montagetechnieken als kennisbron voor het ontwerpen van duurzaam meubel- en interieurdesign te onderzoeken, werden inspirerende toepassingen uitgedacht met lange levensduurte vanuit ‘Furoshiki’ wikkeldoeken als herbruikbare verpakking met knopen en vouwen, ‘Origami’ papiervouwwijzen en in de ‘Kigumi Tsugite Shikuchi’ als demonteerbare houtverbindingen en -constructies. Het kleine Japanse en unieke KOMAKO-paviljoen, een product van Oak Village vanuit Gifu, werd vanuit Japan overgebracht en zal voor het eerst opgesteld en getoond worden in Westerse context waarbij het principe van ‘Design for Disassembly’ wordt besproken.

Samen met de onderzoekers Dirk van Gogh, Renee Verschraege, Hiroko Yamazaki, Marina Yee en Corneel De Corte wordt de gelegenheid geboden, deel te nemen aan de PREVIEW - TALKS vanaf do 19 mei mei t.e.m za 21 mei. waarbij toepassingen en demonstraties worden gedeeld voor verificatie en feedback. 

Ook het KOMAKO paviljoen, opgesteld op ware grootte, wordt tijdens dit event toegankelijk gemaakt.

TENTOONSTELLING

Do 19 tot za 21 mei, 12u tot 18u

OPENING & TALKS

Do 19 mei, 19u, op reservatie via dirk.vangogh@hogent.be

met Formafantasma (IT) & Studio Plastique (BE) gemodereerd door Caroline Bianco (FR)

Design Dialogues | Design x Ecology

28 april 2022 – 20:00-21:30

online + live uitzending in Design Museum Gent

met Formafantasma (IT) & Studio Plastique (BE) gemodereerd door Caroline Bianco (FR)

Uitstervende diersoorten, dorrende koraalriffen, microplastic in ons DNA, smeltende poolkappen, … Het is geen nieuws meer, maar wanneer worden we wakker? Wij als mensheid dragen de verantwoordelijkheid voor het voortbestaan van de aarde en alles wat erop leeft. Ons moederschip is aan het zinken en ze heeft lak aan onze excuses. Tijd om het tij te keren. Tijd om de wereld terug als bezield object te erkennen en onze complexe verbinding met haar te herstellen.

Meer dan een kwarteeuw geleden pleitte ontwerper Victor Papanek in zijn boek The Green Imperative voor een duurzame bewustwording in design. Naast het uitdelen van kritische sneren aan de toenmalige ontwerpwereld, gaf hij ook advies: (her)gebruiken van materialen die gerecycleerd kunnen worden, consuminderen, de natuur centraal stellen bij elk ontwerp en het afwijzen van zinloze esthetiek en fancy snufjes.

Anno 2022 blijft Papaneks betoog brandend actueel. De aangekaarte uitdagingen zijn nog urgenter geworden. Gelukkig schijnt er een kentering aan de designhorizon. Steeds meer ontwerpers worden zich bewust van hun medeplichtigheid en integreren een duurzaamheidsdenken in hun praktijk. Ze wijden zich aan transdisciplinair onderzoek en beschouwen hun ontwerpen als instrumenten die verandering kunnen faciliteren. In deze dialoog verkennen we samen met Formafantasma, Studio Plastique en Caroline Bianco de invloed van ontwerpers op het klimaat van de wereld.

Formafantasma (IT) is een ontwerpstudio die de ecologische, historische, politieke en sociale krachten onderzoekt die de hedendaagse ontwerpdiscipline vormgeven. Het doel is om een dieper begrip van zowel onze natuurlijke als onze bebouwde omgeving te bevorderen en om transformerende interventies voor te stellen door middel van design en de materiële, technische, sociale en discursieve mogelijkheden ervan.

Studio Plastique (BE) legt zich als designstudio toe op het ontwerpen van duurzame en empathische processen, materialen, producten en omgevingen door middel van samenwerkingen tussen verschillende disciplines. In de praktijk combineert de studio fantasierijke scenario's en kritische reflecties met diepgaande onderzoeken naar complexe materiaal supply chains en technologische infrastructuren.

Caroline Bianco (FR) is Associated Director bij Atelier LUMA, een ontwerp- en onderzoekslaboratorium gevestigd in Arles. Via het onderzoeken van de middelen en de knowhow in hun bioregio, en het verbinden van verschillende expertisegebieden, ontwikkelen ze lokale oplossingen voor ecologische, economische en sociale transitie.

Design x Ecology maakt deel uit van de gecureerde lezingenreeks Design Dialogues georganiseerd door het Design Departement van KASK & Conservatorium (HOGENT - Howest) en Design Museum Gent. Eigenzinnige stemmen uit het brede ontwerpveld worden uitgenodigd om te reflecteren over de rol en toekomst van design in een veranderende wereld. Elke lezing is een kritische dialoog rond een thema en wordt afgesloten met een open discussie tussen de sprekers en het publiek. Na een wervelende eerste editie zetten we koers richting een nieuwe reeks verdiepende gesprekken. Onze missie blijft ongewijzigd: engagerende perspectieven aanreiken die ons kunnen helpen bij de uitdagingen van vandaag en morgen.

Be Wild, Act & Change. In april barst Design Fest Gent los, een nieuw 10-daags festival dat ruimte biedt aan ontwerpers om grensverleggende ideeën te presenteren.

Design Fest Gent toont wat design kan (en ja, ook moet) zijn: onderzoekend, experimenteel en activistisch. Het festival presenteert een unieke selectie van bestaande projecten en nieuwe creatie-opdrachten. Die werden geselecteerd onder de curatoriële leiding van Siegrid Demyttenaere en in nauwe dialoog met de festivalpartners en zes co-curatoren Christel De Maeyer, Nathalie Goethals, Heleen Sintobin, Unfold: Claire Warnier en Dries Verbruggen, Bram Vanderbeke en Sep Verboom.

Enkele locaties en hun programma:

• Design Museum Gent: het leeggemaakte museum toont designprojecten, brengt lezingen, workshops, demonstraties, een designkinderopvang, partnerprojecten en nog veel meer.
• Industriemuseum: textiel in al zijn vormen staat hier centraal
• DaDa Chapel: hedendaagse kunstinstallaties met Peter De Cupere en Maarten Vanden Eynde
• S.M.A.K.: Soulhacker installatie & performances CREW | Eric Joris
• De Wilde Route: een parcours langs een 15-tal Gentse designwinkels waar jonge ontwerpers aan de slag gaan met de onverkochte stock van de winkels
• Gallery Tatjana Pieters, Gallery Casa Argentaurum, KIOSK en Gallery Atelier Ecru tonen hedendaagse kunst en design aansluitend aan de DFG-thema’s
• MIRY Concertzaal van KASK & Conservatorium: locatie voor de grotere lezingen, met onder andere de openingslezing van Reon Brand.

Benieuwd naar de eerste lichting blikvangers? Check www.designfestgent.be. 

Design Fest Gent is een samenwerking tussen Design Museum Gent, Artevelde Hogeschool, Flanders DC, Industriemuseum Gent, KASK & Conservatorium / HOGENT en Howest, KU Leuven Faculteit Architectuur, Luca | School of Arts, Ministry of Makers en Universiteit Gent.

met Olivia Vane (UK) & Jon Stam (NL), gemodereerd door Olivier Van D'huynslager (BE)

Design x Digital Collection is verbonden met het onderzoek van Design Museum Gent naar hoe de collectie digitaal kan worden getransformeerd tot een zinvolle gemeenschappelijke tool. Dit onderzoek gebeurt met het oog op de lancering van de nieuwe website bij de heropening van het museum.

Het ontwerp van een digitale collectie is vandaag een zeer relevant thema aangezien de fysieke sluiting van culturele instellingen omwille van de pandemie ertoe heeft geleid dat indien men in contact wou blijven met het publiek dit online moest gebeuren. Dit legde het gebrek aan strategieën bloot om de fysieke collectie te vertalen volgens een mediumspecifieke benadering, een onderbouwd ‘online cureren’ die nieuwe manieren van ontsluiten van kunst / design mogelijk maakt.
Het digitaal uitbreiden van traditionele methoden voor het presenteren, cureren en toegankelijk maken van de collectie is een echo naar André Malraux’ concept Le Musée imaginaire (1947). Hiermee wilde hij aantonen hoe de opkomst van nieuwe reproductietechnieken het mogelijk maakte om beelden vrij te combineren en zo verrassende verbanden te leggen tussen visuele tradities en motieven. Het idee van ‘het museum zonder muren’ en ‘het koppelen van gegevens’ – lang vóór de komst van linked data – brengt ons bij de eerste spreker.

Olivia Vane is een Londense datavisualisatie-ontwerper en -onderzoeker. Ze is gespecialiseerd in het digitaal visualiseren van grote culturele datasets en de vertaling ervan in gebruikersinterfaces, met als doel om nieuwe vormen van interactie en presentatie van erfgoedcollecties te verkennen. Momenteel werkt ze mee aan het onderzoeksproject Living with Machines bij de British Library en het Allan Turing Institute.

Jon Stam is een Nederlandse ontwerper die medeoprichter is van Commonplace Studio, een ontwerppraktijk die de kracht van het digitale transformeert in betekenisvolle materiële interacties. Stam heeft o.a. al nauw samengewerkt met culturele instellingen zoals Z33, MKG Hamburg, ...

De dialoog wordt gemodereerd door Olivier Van D'huynslager, digitaal strateeg bij Design Museum Gent en projectcoördinator van de Collectie van de Gentenaar.

Design x Digital Collection maakt deel uit van de gecureerde lezingenreeks Design Dialogues georganiseerd door het Design Departement van KASK & Conservatorium en Design Museum Gent. Eigenzinnige stemmen uit het brede ontwerpveld worden uitgenodigd om te reflecteren over de rol en toekomst van design in een veranderende wereld. Elke lezing is een kritische dialoog rond een thema en wordt afgesloten met een open discussie tussen de sprekers en het publiek. Na een wervelende eerste editie zetten we koers richting een nieuwe reeks verdiepende gesprekken. Het concept is licht bijgestuurd: jong talent krijgt nu carte blanche om een ervaren expert uit te nodigen voor een inspirerende dialoog. Onze missie blijft ongewijzigd: engagerende perspectieven aanreiken die ons kunnen helpen bij de uitdagingen van vandaag en morgen.

met James Mair (UK) & Christophe Urbain (BE), gemodereerd door Liv Vaisberg (NL)

Het gesprek Design x Patronship kadert in de expo 10 jaar Muller Van Severen. In dialoog met de collectie die momenteel te zien is in Design Museum Gent. In de tentoonstelling wordt onder meer het 10-jarig parcours van Muller Van Severen getoond aan de hand van 10 personen die mee hun pad hebben bepaald. Deze 10 figuren, waaronder James Mair, kunnen in de brede interpretatie van het woord als patrons of hedendaagse mecenassen worden beschouwd.

De meest elementaire definitie omschrijft een mecenas als ‘een persoon of organisatie die een ander ondersteunt’. Vandaag neemt in ons land veelal de overheid deze rol op in de vorm van het verlenen van subsidies aan kunstenaars en ontwerpers voor de financiering van hun praktijk. Maar de waarde van particuliere personen en organisaties – gaande van galeristen en designverdelers tot collectioneurs – mag niet onderkend worden. Door hen op diverse vlakken te te ondersteunen, zoals het bieden van een platform, een netwerk en financiële steun, door hen opdrachten te geven of gewoon een luisterend oor, treden zij op als katalysatoren binnen de carrièreontwikkeling van ontwerpers.

Liv Vaisberg, mede-eigenaar van designbeurs Collectible en het nieuwe Rotterdamse kunstplatform Huidenclub, gaat in gesprek met James Mair, eigenaar van de Londense design showroom Viaduct, en Christophe Urbain, mede-oprichter van de Gentse galerie Atelier Ecru. Centraal in het gesprek staat de relatie tussen patrons en ontwerpers. Kan een galerist of verdeler meer doen voor zijn protegés dan enkel het beheren en promoten van hun werk? Hoe ontstaat en verloopt zo’n samenwerking? En wat is vandaag het belang van deze moderne mecenassen? De sprekers geven hun inzichten vanuit hun persoonlijke ervaring en praktijk.