02.11.22, 20:30, Millennium Actress, Satoshi Kon

De allermooiste filmpjes van het filmfestival Filem’On!

Cinema voor de allerkleinste bioscoopbezoeker! Ouders en kinderen vanaf 4 jaar zijn welkom op deze vertoning waarin we een gevarieerde en originele reeks filmpjes presenteren.

Ter gelegenheid van een onderzoeksseminarie over de beeldvorming van Georges Rodenbach’s symbolistische roman Bruges-La-Morte (1892) serveert Film-Plateau de visueel verbluffende adaptatie van de Amerikaanse multi-kunstenaar Ronald Chase uit 1978. De film van Chase wordt gekoppeld aan Apolline (1959), een kortfilm van Lucien Deroissy.

Deze onbekende schat van de Belgische auteurscinema is gebaseerd op een novelle van Franz Hellens, die een interessante variant vormt op de plotstructuur van Rodenbachs roman. Op locatie gefilmd in Gent, zien we het relaas van een schilder die gefascineerd geraakt door een melancholische vrouw, starend naar de verstilde kanalen van de historische binnenstad. Een bijzonder tweeluik voor kunstwetenschappers in spe.

Deze vertoning wordt ingeleid door docent kunstwetenschappen Steven Jacobs.

Tegen de achtergrond van de twintigjarige onafhankelijkheidsoorlog in Guinee-Bissau volgt Mortu Nega de dertigjarige Diminga, wiens man aan het front vecht tegen de Portugese kolonisten. De oorlog loopt ten einde, maar al snel wordt duidelijk dat de strijd in veel opzichten nog maar net is begonnen, en dat de nieuwe lasten op de schouders van de vrouwen rusten. Mortu Nega, zij die de dood weigeren, dragen de verantwoordelijkheid om het verwoeste land opnieuw vorm te geven.

Deze politieke parabel is de eerste speelfilm in onafhankelijk Guinee-Bissau en tevens de eerste fictiefilm die de ervaringen van de oorlog in beeld brengt. Regisseuse Flora Gomes verweeft op een ingetogen toon geschiedenis met mythologie in kleine verhalen die bewijzen dat film als belangrijk wapen diende in de dekoloniale strijd.

Lesbische nonnen in het New York van de jaren 80 vatten in historische geschriften een zoektocht aan naar de geschiedenis van de dildo. Hun reis loopt parallel met de melodramatische conventies van de filmgeschiedenis. Deze twee films weven elk verschillende verhaal- en tijdlijnen samen in een zoektocht naar verlangen, genot en de expressie ervan buiten de norm. Hoe kan een subversief filmisch experiment antwoord bieden op een katholieke opvoeding? Hoe kan een keramische dildo afstand nemen van fallische verwachtingspatronen? En wat als we ons seksueel genot zelf vorm geven, letterlijk, met handgemaakte silicone dildo’s?

De woorden van Puk Bennie vullen de filmische vertellingen van Su Friedrich en Paula Tomás Marques aan in deze ontdekking van wat genot en verlangen kan betekenen.

Viezerikken aller landen kunnen zich deze Halloween verlekkeren aan een nacht die hallucinogene horrorhits in je aderen spuit. Bad Trip snuift, likt en rookt een weg naar de hel en terug met een drieluik drugs-geïnduceerde nachtmerries. We chillen eerst in de vrije jaren 70 met A Lizard in a Woman’s Skin; een giallo van Italiaans genregrootmeester Lucio Fulci. Geen peace, love, and understanding hier, maar moordzucht, psychoanalyse en de kronkelingen van het onderbewuste. Carol ergert zich aan de hedonistische escapades van haar vrijgevochten hippie buurvrouw Julia. Wanneer ze droomt dat ze Julia vermoordt, merkt ze de ochtend erop dat ze daadwerkelijk is neergestoken.

Na dit voorproefje kan het feest beginnen met MadS, een stroboscopische one-shot afdaling in de waanzin. Op weg naar een rave krijgt Romaine een mysterieuze substantie van zijn dealer aangeboden. Wat in het begin aanvoelt als psychedelische bijwerkingen, transformeert gaandeweg in een meer sinistere strijd met de werkelijkheid. Uitbollen doen we ten slotte met Brain Damage. In deze trashy horror-comedy raakt een jongeman in synergetisch contact met een alien parasiet. Deze belooft hem de zintuiglijke extase in ruil voor de hersenen van zijn buurtbewoners. Zoek dus je tripsitter en vergezel ons voor deze nacht aan zintuigstartende kwellingen.

Deze vroege Duitse klankfilm, met in de hoofdrol de wereldbefaamde Oostenrijkse tenor Richard Tauber, stond tot voor kort geboekstaafd als verloren. Dankzij onderzoek aan het onderzoekscentrum CIMS (UGent) én een samenwerking tussen de Cinematek en het Deutsches Filminstitut is dit weerbarstig melodrama over verboden liefde, verlangen en heimwee in een havenstad opnieuw in volle glorie te bewonderen.

Hoewel de film vandaag de dag in de vergetelheid is geraakt, bleef deze publiekstrekker in Gent en andere Belgische en Nederlandse steden maanden- en zelfs jarenlang de zalen sieren. Nagenoeg honderd jaar na productie is Film-Plateau fier om de Belgische première van deze gerestaureerde versie op het jonge Gentse publiek los te laten.

Deze vertoning wordt ingeleid door docent filmgeschiedenis Daniël Biltereyst.

Er kriebelt wat in KASKcinema. Samen met Kinoautomat krimpen we tot zakformaat voor deze onweerstaanbaar charmante Belgisch-Nederlandse jeugdklassieker.

Als een worm in een appel heeft Erik of het klein insectenboek zich in het hart van een hele generatie genesteld. Gebaseerd op het bekende boek van Godfried Bomans, volgen we Erik die tijdens een bezoekje aan zijn grootvader naar de insectenwereld getransporteerd wordt. Daar raakt hij bekend met een – van sappige Hollandse accenten uitgeruste – biotoop die zijn leven voorgoed zal veranderen.

Gedecoreerd met prachtige kostuums, knutsel-tastische special effects en wulpse mieren is Erik of het klein insectenboek de kindvriendelijke voorloper van Isabella Rossellini’s Green Porno. Een avond nillies nostalgie ontpopt zich echter tot een bijenkorf aan natuurkundige kennis dankzij onze gastspreekster van dienst, die je langs de quirks, kinks en eigenheden van een hoop beestjes begeleidt.

Deze vertoning wordt ingeleid door biologe Merel Janquart.

Na een brat summer waarin Charli XCX met haar album de Instagramfeeds bevolkte en ieders airpods overnam, blijkt haar grootste uitdaging niet het succes zelf, maar het vasthouden ervan. In The Moment speelt ze een uitvergrote versie van zichzelf: een popster die verstrikt raakt in de verwachtingen van publiek, platenlabel en haar eigen perfectionisme. Wat begint als een ironische blik op de machine achter de megaster, ontspoort in een claustrofobische nachtmerrie waarin artiest, alter ego en marketingconstruct steeds meer samenvallen.

Met deze verfrissende take op de concertfilm vertaalt Aidan Zamiri Charli’s stroboscopische concertesthetiek naar filmtaal. Zijn heerlijk unhinged satire op celebritycultuur is een Russische roulette van knipperende lichten, opgefokte concertbeelden en een flinke dosis zelfspot. Tegelijk stelt deze barokke behindthe-scenes de vraag hoe kunstenaars overeind blijven in een ecosysteem dat altijd méér wil, tot de hype alweer naar iets nieuws verschuift.

Als ‘Veldwerker’ ging voormalig architect en KASK & Conservatorium-docent Wim Cuyvers het voorbije jaar aan de slag met de Genkse Terril. Hoewel deze door uitgegraven mijntunnels gevormde berg een imposante aanwezigheid is, kent deze plek geen sociale functie. Op initiatief van C-mine ging Wim samen met de Genkse gemeenschap op zoek naar een symbolisch nut voor de plek.

Dit proces van zoeken en herbestemmen werd verwerkt tot een innemende docu-fictie film. In de hoofdrol staan Eartal en Saban, twee jonge Genkse ‘straatlopers’ die elkaar regelmatig op de Terril ontmoeten om hun ontevredenheid over de wereld te uiten. Op een dag leren ze een oude man kennen die op het terrein begraven wil worden. Zo ontstaat het plan van een dodenberg die dienstdoet als herdenkingsplek en nationale begraafplaats.

Na de vertoning volgt een Q&A met regisseur Wim Cuyvers.

Stof in de ogen, modder op het gezicht en botbrekende kasseien die iedere meter pijn doen. Dat is de 270 km van Parijs naar Roubaix. De documentaire A Sunday in Hell van de Deense regisseur Jørgen Leth volgt de beruchte uitputtingsslag van 1976 waarin onze onbetwistbare gouden generatie flandriens (Merckx, De Vlaeminck en Maertens) hun strijdlust en stamina uitstallen.

Alles begint al vóór de start, wanneer mecaniciens de fietsen meticuleus voorbereiden en coureurs de benen scheren. De rivaliserende teams bespreken in stijlvolle seventies outfits hun tactiek. Motorcamera’s, luchtbeelden en close-ups brengen de chaos van de koers indrukwekkend dichtbij. Al deze ingrediënten maken van A Sunday in Hell 50 jaar later misschien nog steeds de mooiste wielerdocumentaire – en hommage aan de overwinnaar – ooit gemaakt.

Deze vertoning wordt ingeleid door mediawetenschapper Ben De Smet.

Een charmante luitenant wordt op weg naar een afgelegen fort ontvoerd door een stel bergbandieten. Wanneer de dochter van de bendeleider valt voor deze jonge officier, verandert zijn gevangenschap in een absurd liefdesavontuur. Wat in de handen van enig ander een simpel melodrama zou zijn, ontspoort bij Lubitsch volledig in een knotsgekke komedie vol militaristische onzin, wilde snorren en verliefde schelmenstreken.

Met zijn uitbundige decors, expressionistische sets en anarchistische humor maakt Ernst Lubitsch van het leger een speeltuin waarin logica vooral in de weg zit.  Overwinningsfeesten zonder overwinning, soldaten die liever dansen dan vechten en militaire manoeuvres die meer weg hebben van een slapstickballet. Die Bergkatze (‘de poema’) is een heerlijk losgeslagen vroege Lubitsch, waarin de regisseur duidelijk nog niet van plan was zich aan één genre of fatsoenlijke plot te houden.

Met live-begeleiding van Bart Maris en studenten klassieke muziek.

Wanneer een Iraanse jongen per ongeluk het raam van zijn klaslokaal breekt, krijgt hij van zijn leraar één dag om het te vervangen. Dit zet een ogenschijnlijk simpele, doch bedrieglijk complexe queeste in gang waarin hij zelf geld moet regelen, een glazenmaker zoekt en uiteindelijk met een levensgrote ruit door een stormachtig landschap
terug naar school trekt.

Geschreven door Abbas Kiarostami en geregisseerd door Mohammad-Ali Talebi, past de film perfect binnen de kindgerichte Iraanse cinema waarin eenvoudige verhalen ruimte bieden voor grotere thema’s. Talebi maakt van het weidse, groene landschap een personage op zich waarin de natuur tegelijk prachtig en onverbiddelijk is. Met zijn trage tempo, sobere stijl en bijna sprookjesachtige sfeer maakt Willow and Wind van een kinderlijke opdracht een spannende parabel over verantwoordelijkheid, machteloosheid en volwassen worden. Een kleine, poëtische film die spanning vindt in de simpelste der dingen.

Na de vertoning volgt een Q&A met regisseur Mohammad-Ali Talebi.

Met de wind in de haren neemt deze canonieke actiefilm je mee op The Ultimate Ride. Politierekruut Johnny Utah (Keanu Reeves) krijgt de opdracht om te infiltreren in een criminele surferbende. Onder leiding van de charismatische Bodhi (Patrick Swayze) beroven deze waaghalzen banken verkleed als oud-presidenten. Hoe dieper Utah in zijn missie duikt, hoe meer hij zich verliest in de adrenaline-gedreven filosofie van zijn doelwit.

Kathryn Bigelow eigent zich met deze film een (meestal) door mannen geliefd genre toe en keert intelligent de blik om voor een gevoelige deconstructie van de actiefilm. De wereld van extreme sports waar de film in vertoeft mag dan wel voor spektakel zorgen, het ware vuurwerk vindt plaats tussen de lijven van Utah en Bodhi in een staat van achtervolging, vervoering en verlangen.

Deze vertoning wordt ingeleid door filmonderzoeker Eduard Cuelenaere.

De illustere Al Moon slijt zijn dagen op het Yurok territorium in Californië. Net zoals vele Native Americans ziet hij met lede ogen aan hoe het land onleefbaar wordt. Ecologische rampspoed vervuilt de visvangst terwijl geweld en alcoholisme zijn gemeenschap tekenen. De veranderingen in het landschap staan parallel aan Moons persoonlijke afrekening met het verleden. Geplaagd door zijn herinneringen als soldaat in de Vietnamoorlog vat hij een roadtrip aan om in het reine te komen met zichzelf.

Na hun dromerige desktop-documentaire Elsewhere, Everywhere (2020) pakken Vivianne Perelmuter & Isabelle Ingold opnieuw uit met een intiem observationeel portret waarin geopolitieke krachten zich kleinschalig uittekenen. Zwevend tussen antropologisch rigueur en poëtische vrijheid vinden ze in Moon een canvas voor de demonen die de Amerikaanse ziel plagen.

Na deze vertoning volgt een Q&A met regisseurs Vivianne Perelmuter & Isabelle Ingold.

Desire Lines (of olifantenpaden) zijn de informele wegen die ontstaan wanneer mensen de bestaande richtingen negeren om hun eigen pad in te slaan. Gebaseerd op Sara Ahmeds Queer Phenomenology (2006) verkent dit speelse kortfilmprogramma hoe landschapsarchitectuur een manifestatie van machtsongelijkheden kan zijn en hoe het queeren van de publieke ruimte kan leiden tot vrijheid.

Morgenkreis (2025, Basma al-Sharif) en Parish (2025, Eóin Heaney) begeleiden ons in de rituelen van rouw bij een veranderende omgeving. Met Verdigris (2025, Chloe Brenan), Limits and Demonstrations (2025, Olivia Normile) leren we het infrastructurele geweld van o.a. de Parijse stadsplanning zien, terwijl Collectif Faire-Parts Speech for a Melting Statue (2023) intervenieert in de koloniale restanten binnen Brussel. Zo doende wordt de stad een politieke arena die zich naar de hand laat zetten van diens bewoners.

Na de vertoning volgt een Q&A met filmmakers Chloe Brenan, Olivia Normile en Collectief Faire-Part.

Ism kunstenorganisatie aemi.

13:00The Hunger (Tony Scott, 1983, VSA, 97’)
15:00Pura Sangre (Luis Ospina, 1982, Colombia, 99’)
17:00 Dracula’s Daughter (Lambert Hillyer, 1936, VSA, 68’)
20:30 Ganja & Hess (Bill Gun, 1973, VSA, 110’)

Kinoautomats Kinokwartet trekt je elk jaar uit het felle zonlicht richting de troostende duisternis van de filmzaal. Ditmaal nodigen we je formeel uit voor een filmdag om je tanden in te zetten, met onze ode aan een onsterfelijk filmicoon. Tijdens Vampire Empire vieren we de vleermuisvormige nekbijter in al diens veelzijdigheid tijdens een vierluik vertoningen die doorheen de filmgeschiedenis fladdert.

We vliegen uit met het ijzig coole The Hunger (1983). Deze debuutfilm van Tony Scott voert David Bowie en Catherine Deneuve op als stijlvol geklede nachtbrakers die aurafarmen doorheen de eeuwen. Daarna smullen we van Louis Ospina’s politieke parabel Pura Sangre (1982). In een door armoede geteisterd Colombia zoekt de schatrijke Roberto Hurtado naar een onaflatende stroom bloedtransfusies. Zijn chauffeur Perfecto stalkt de straten op zoek naar beïnvloedbare jonge mannen.

Wanneer de avond valt, eren we The Queen of the Damned met Dracula’s Daughter (1936). Joke Dheer zuigt hier gretig seksuele allegorieën uit deze Universalhorrorhit met een queer reading die de prins der duisternis uit de kist haalt. Vooraf kijken we naar de kortfilm You Are a Lesbian Vampire (2008), die een staak door de patriarchale invloeden van het genre drijft. Als laatste hullen we ons in het maanlicht met Ganja & Hess (1973). A.d.h.v. blaxploitation conventies en bijtende reflecties over de postkoloniale conditie van Amerika, bracht dit tegendraadse horrordrama een verse bloedtransfusie in de vampierenfilm. Vervolgens trekken we samen de (eeuwige) nacht in.

A Poster Fantasy (2026, Melissa Mabesoone, 7’)
Western History (1971, Stan Brakhage, 8’, 16mm)
Goshogaoka (Sharon Lockhart, 1997, VSA & Japan, 63’)

Sharon Lockhart richt in Goshogaoka haar camera op het meisjesbasketbalteam van een Japanse sportschool. In zes ononderbroken takes van tien minuten volgen we een groepstraining, geritmeerd door piepende schoenen op het parket. De hypnotiserende focus op collectieve bewegingspatronen transformeert fysieke actie tot mentale gymnastiek. De rode gordijnen en het schoolpodium in de turnzaal roepen de filmzaal op. Kijken we naar een uitvoering of een opvoering?

Voorafgaand aan Goshogaoka tonen we A Poster Fantasy van Melissa Mabesoone, gevolgd door Western History van Stan Brakhage, waarin een basketbalwedstrijd botst met beelden uit de westerse kunstgeschiedenis.

Ism Art Cinema OFFoff

Snootchie boochies! Jay and Silent Bob Strike Back! Deze keer kan je hen vinden in een ultra-special, stoney-baloney, platonically homoerotic en oh zo meta en ironische vertoning op het grote scherm. In de voetsporen van auteurs als Jean-Luc Godard, Federico Fellini en Ingmar Bergman pakt regisseur en acteur Kevin Smith uit met een meta-licious film over het filmmaken zelf.

Samen met zijn right hand man Jason Mewes kruipt Smith terug in de rol van het iconische duo Jay en Silent Bob uit Clerks (1994), ditmaal in een Bijbelse strijd om hun portretrecht uit de klauwen van Hollywood te graaien. Dus rol die joint, laat je filmtheorie even aan de deur staan en bereid je voor op een roadtrip richting Hollywood waar geen vierde muur, filmcliché of celebrity cameo veilig is. Snoogans!

Deze vertoning wordt ingeleid door filmmaker Zayd Hamzane.

Wanneer Dylan op een ranch in het Amerikaanse zuidwesten belandt, kruist zijn pad dat van de intrigerende Sky. Deze toevallige ontmoeting trekt hem langzaam mee in het leven op de boerderij en de bijzondere wereld die zich daar afspeelt. Dylan tuimelt van zijn simpele zomerjob steeds dieper in een wereld waarin cowboyhoeden, rodeo’s en queer liefde moeiteloos naast elkaar bestaan.

Met National Anthem maakte fotograaf en regisseur Luke Gilford een tedere ode aan de queer rodeogemeenschap, geïnspireerd op zijn gelijknamige fotoboek. De ranch wordt een plek waar buitenbeentjes hun eigen familie hebben gevormd en iedereen welkom is. Gilford vangt die wereld in warme kleuren, weidse landschappen en intieme close-ups, terwijl echte rodeorijders de film een documentaire-achtige energie geven.

Voorafgaand aan vertoning (18:30) houden we een workshop queer linedance in de foyer.

Bibberen en beven, op de Noordpool valt er van alles te beleven.

Cinema voor de allerkleinste bioscoopbezoeker! Ouders en kinderen vanaf 4 jaar zijn welkom op deze vertoning waarin we een gevarieerde en originele reeks filmpjes presenteren.