Sampler nodigt bezoekers uit om studentenpublicaties uit de periode 2000–2024 te ontdekken, zowel als materiële objecten als fragmenten van taal, en maakt zo de kruispunten tussen beeldende kunst, grafisch ontwerp, literatuur en ruimtelijke installatie zichtbaar.

Opgezet als een tentoonstelling in de Kunstenbibliotheek in Gent, zal het project gedurende een jaar te zien zijn doorheen de ruimtes van de bibliotheek. Over muren, vloeren en schappen heen worden de titels van zesentwintig werken als tekstuele interventies neergezet, waardoor het interieur verandert in een landschap van poëtische fragmenten. Deze constellatie wordt aangevuld met een ruimere selectie publicaties – een recente schenking aan de bibliotheek die op de tweede verdieping in vitrines wordt gepresenteerd.

Om het archief van de publicaties te activeren, verschijnt er een magazine als een kopie-stijl facsimile, ontworpen in samenwerking met Aagje Vandriessche. De uitvoering van het project is gebaseerd op een concept en een curatie van Kasper Andreasen, die ook de boeken aan de bibliotheek schonk. De uitgave Sampler is verkrijgbaar aan het onthaal van de Kunstenbibliotheek.

Met tentoongestelde titels van Janek Bersz, Kato Bouckaert, Tim Bruggeman, Floor Crick, Lucie De Almeinda Cachinho, Bart De Baets, Joris De Rycke, Martijn den Ouden, Ankje Frouws, Julia Grame, Louis Hilson, Leon Jespers, Mara Joustra, Louise Moana Kolff, Lewie Landuyt, Steve Michiels, Willem Roose, Anne-Sofie Thomsen, Aagje Vandriessche, Jelena Vanoverbeek, Matthieu Vrijman, Bart Walraeve, Floor Wesseling, Felix Ysenbaert alsook enkele anonieme auteurs en andere studentenpublicaties uit de Kunstenbibliotheek.

Tentoonstellingsplan Sampler

Is script meant to be read, or meant to be seen? At what point does handwriting become a gesture, a trace on a surface rather than a vehicle of meaning?

Scriptural Abstraction explores the use of script as a visual language that moves beyond legibility. From sacred calligraphic traditions to modern and contemporary experiments, artists have long examined the tension between writing and drawing. The exhibition turns toward what might be called the shadow side of writing: the visual dimension of script that remains hidden behind its role as language, where writing abandons its communicative function and moves toward texture, movement and the abstract visual form.

This exploration takes place at a moment when writing itself is undergoing a transformation. Writing today is almost invariably produced through keyboards and digital interfaces, while the practice of handwriting continues to decline across much of the Western world. What was once a material, gestural act performed by the hand is increasingly replaced by standardized typographic forms.

Against this background, the works brought together in this selection return to writing as a physical and visual practice. The selected books present words, letters, and calligraphic signs as visual material, loosening the bond between reading and understanding. Writing shifts between script and image as letters dissolve, repeat, or distort. Script turns into pattern and language becomes image. Meaning may disappear, but significance remains.

Houda Ben Azzouz

Houda Ben Azzouz is a Brussels-based visual artist and researcher working across writing, curating, printmaking, photography, and calligraphy. Her practice explores how visual forms shape cultural narratives and how visual languages influence one another across cultures and histories. She is currently following the postgraduate Curatorial Studies at KASK & Conservatorium (2025–2026).

Voor haar eerste solotentoonstelling in België presenteert Hisae Ikenaga een selectie van zowel bestaand als nieuw werk. De titel Anatomies of Use verwijst naar de subtiele verschuivingen die haar praktijk structureren: verschuivingen in functie, status en betekenis. Industriële en huishoudelijke objecten worden toegeëigend en herconfigureerd, hun gebruik opgeschort en hun vertrouwdheid ontregeld. Vormen lijken gestabiliseerd, alsof ze na hun transformatie zijn stilgezet, en onthullen spanningen tussen gebruik, vorm en geheugen.

Keramische werken zetten deze reflectie voort via de figuur van de cilinder, ontleend aan industriële lamineerwerktuigen en getransponeerd naar keramiek. Het motief wordt vorm, mal en spoor van het gebaar. In een nieuwe video gemaakt in samenwerking met filmregisseur Paula Onet, Soft Dissection, kruisen ambachtelijke en medische gebaren elkaar en openen ze een ambigu spanningsveld tussen atelier en laboratorium. Via deze verschuivingen — van werktuig naar object, van gebaar naar beeld — construeert Ikenaga een archeologie van het heden, waarin elke vorm tegelijk spoor, sculptuur en vraag wordt.

Over Hisae Ikenaga

Geboren in Mexico-Stad in 1977 in een familie van Japanse afkomst, al meer dan twintig jaar gevestigd in Europa en momenteel woonachtig in Luxemburg, heeft Hisae Ikenaga een artistieke taal ontwikkeld die zich ontvouwt op het snijvlak van design, archeologie en surrealisme. Ze studeerde kunsttheorie en beeldende kunst in Mexico, Kyoto, Barcelona en Madrid. Haar werk getuigt van een fascinatie voor het hiernamaals van gefabriceerde objecten: hun geprogrammeerde veroudering, hun vermogen tot transformatie en hun potentieel om nieuwe levensvormen te herbergen. Elke sculptuur belichaamt een spanning tussen het industriële en het handgemaakte, tussen de kille logica van productie en de kwetsbare warmte van de menselijke hand.

Met steun van

De tentoonstelling in KIOSK is mede gecureerd door Charlotte Masse, curator en Hoofd Tentoonstellingen bij Konschthal Esch, die in 2024 Ikenaga’s grote solotentoonstelling Phantom Limbs organiseerde.

Hisae Ikenaga ontving de genereuze steun van de Fondation Schleich-Lentz voor de productie van een nieuwe reeks keramische werken voor de tentoonstelling in KIOSK.

Met steun van Kultur | lx – Arts Council Luxembourg.

‘Heb je ooit een nachtegaal horen schreeuwen?’, vertelt het verhaal van Philomela, één van de vele vrouwen uit de Griekse mythologie die werd bestolen van haar stem. Aan de hand van een audiowerk onderzoekt Anne Rosa Lut hoe vrouwen, net als zangvogels, hun stem aanpassen om gehoord te worden binnen een patriarchale samenleving vol ruis.

Geen alledaags zicht op de Bijlokesite: voor het eerst spoelt er een 16 meter lange bultrug aan. Met een officiële inhuldiging op 23 april verwelkomt Wim Opbrouck het project ‘Wij zijn de walvis’ in Gent. 

Misschien zag je de walvis eerder al op Pukkelpop, in Oostende of Kortrijk, maar nu is Gent aan de beurt. ‘Wij zijn de walvis’ is een kunst- en sensibiliserings­project. De gestrande walvis staat namelijk symbool voor universele kwetsbaarheid, niet alleen van walvissen en de natuur, maar ook van onszelf.

Deze Gentse editie is een samen­werking van het Instituut voor Onderzoek van de Betovering der Zeeën (IOBZ), Stad Gent, UGent, Artevelde­hogeschool, HOGENT, Bijlokesite en Buren van de Abdij.

In een wereld die steeds sneller draait raken velen achterop. Mensen met een kwetsbaarheid – of het nu gaat om mentale, sociale of fysieke uitdagingen – hebben vaak moeite om zich gezien en verbonden te voelen.

Met het project willen we ruimte maken voor kwetsbaar­heden, de thema's errond bespreekbaar maken, en inzetten op verbinding en weerbaarheid. Zo komt er een hele reeks activiteiten waarin Gentenaars, studenten en hulpverleners samen schilderen, muziek maken, verhalen delen en nog veel meer.