Toen hij aan zijn laatste lange project Livre d’image werkte, besloot Godard dat de ideale plaats en manier om deze film te bekijken zijn eigen studio was. Inmiddels valt zijn werkplek effectief te bezoeken, maar dan overgeheveld naar Milaan in de Fondazione Prada. De film zelf blijft ook na zijn dood rond reizen en vertoond worden als installatie. Om toch de sfeer van de studio op te roepen, geurt de ruimte van de vertoning naar sigaren van zijn favoriete merk. 

In de Zwarte Zaal toont Fabrice Aragno Sentiments, Signes, Passions, een dynamische projectie van Jean-Luc Godard’s laatste film Le livre d’image (2018). Met diep respect voor zijn mentor reist Aragno de wereld rond met telkens een andere versie van de installatie. Dit keer legt hij Godards persoonlijke werkruimte vast: Et la nuit le jour. Deze is te zien in het cellarium van de Kunstenbibliotheek.

Het werk van Jacob Kirkegaard onderzoekt manieren om stil te staan bij complexe, onopgemerkte of ontoegankelijke omstandigheden en omgevingen. Zijn werken behandelen thema’s als radioactiviteit in Tsjernobyl, smeltend ijs in het Noordpoolgebied, grensmuren in mondiale en metaforische contexten, meeslepende akoestische verkenningen van wereldwijd afvalbeheer en processen die verband houden met het overlijden van een mens. Met behulp van zijn opnames van vuurwapens, granaten en tanks verkent hij in zijn recente werk het geluid van oorlogsvoering, georkestreerd voor het Royal Lifeguard’s Music Corps. Een ander recent werk belicht de mechanische aspecten van landbouw en voedselproductie. Sinds 2006 doet Kirkegaard ook uitgebreid onderzoek naar, en maakt hij opnames en werken met behulp van otoakoestische emissies; tonen die worden gegenereerd door het menselijk oor zelf. De kern en de methode van het werk van Jacob Kirkegaard zijn gebaseerd op het gebruik van geluidsopnames van de tastbare aspecten van zijn ontastbare thema’s.

Op de ochtend van 28 oktober zal Jacob Kirkegaard ook een workshop over otoakoestiek leiden binnen de opleiding mediakunst van KASK & Conservatorium.

“We dringen onze verhalen op aan een wereld die daar niet bij past,” schreef de milieuhistoricus William Cronon in 1992.

Nu we ons onder impuls van fenomenen als klimaatopwarming, kunstmatige intelligentie, microplastics en pandemieën steeds bewuster worden van de verstrengelingen van menselijke en niet-menselijke leefwerelden, stelt zich de vraag met wie of wat we onze verhalen dienen te bevolken.

Wat is narratief realisme vandaag? En wat behoort stilaan onbedoeld tot het domein van de fantasy?

Gedurende twee dagen worden, in en rond de Cirque, het 19e-eeuwse anatomisch theater op de campus van KASK & Conservatorium, verhalen verteld, voorstellingen opgevoerd en lezingen en workshops gehouden. Laat je inspireren door onverwachte narratieve perspectieven, territoriale en apocalyptische verhalen, vertellingen op micro- en macroniveau, vol wezens die zich heel anders gedragen dan wij, mensen.

Met bijdragen van Amsterdam Poet’s Theatre (Artun Alaska Arasli & Joachim Robbrecht) feat. Gudrun Moreau, Lars Bernakiewicz, Liliane Campos, Marco Caracciolo, Decentering Design (Jo Boonen, Pippa Dekinder, Glenn Deliège, Bert De Roo & Giliam Ganzevles), Anne Dekeyser, Lisa Doeland, Carolin Gieszner, Sébastien Hendrickx, Toine Horvers, MM (Marcus Bergner & Myriam Van Imschoot), Nitzan Shafran, Benedikte Zitouni, o.a.

Gecureerd door Sébastien Hendrickx.