Dit onderzoeksproject bestudeert een tot nu toe niet-geïndexeerde collectie van 130 zionistische propagandafilms, geproduceerd tussen 1947 en de late jaren 1980 in Palestina/Israël en internationaal verspreid, met bijzondere aandacht voor de distributie ervan in België. Deze 16mm-films, gemaakt door zionistische instellingen zoals de United Israel Appeal, maken gebruik van filmstijlen uit hun tijd — variërend van het Italiaanse neorealisme tot Amerikaanse musicalfilms — om internationale steun te genereren voor de expansieve zionistische kolonisatie. Hun verhaallijnen poneren joodse superioriteit, wissen de Palestijnse aanwezigheid uit en mobiliseren seksisme, racisme, oriëntalisme en klassenhiërarchieën om onteigening, segregatie en gemilitariseerd geweld te verbergen of te normaliseren. Door middel van nauwkeurige analyse traceert het project hoe de films koloniale agressie omzetten in voorstellingen van vooruitgang, humanitarisme en nationale bloei, en zo de Europese verbeelding vormgaven en politieke allianties beïnvloedden die tot op heden doorwerken.
Vanuit de positie van kunstenaars die zijn opgegroeid binnen zionistische onderwijssystemen, benaderen het project het archief zowel als een schadelijk historisch apparaat als een plek die om verantwoording vraagt. De onderzoekers vragen hoe een archief zichtbaar kan worden gemaakt zonder het geweld ervan te reproduceren; welke vormen van verantwoordelijkheid het publiek en de nakomelingen van de betrokken gemeenschappen dragen; en hoe radicale montage tegenverhalen kan voortbrengen. De methodologie van het project ontvouwt zich in drie fasen: (1) het indexeren van de films en het materiaal voor filmverwerking; (2) contextualisering door middel van kruisanalyse, historische reconstructie en gemedieerde vertoningen; en (3) transformatieve hermontage die ideologische mechanismen blootlegt en het archief heroriënteert in de richting van dekoloniale kritiek. Het project culmineert in een publicatie, gecontextualiseerde publieke programma’s en een film die archiefmateriaal hercombineert om zionistische narratieve constructies ter discussie te stellen en praktijken van filmische verantwoording voor te stellen.
