15.05.26 – 17.05.26, The pig, the fox & the inadequate desperate hope of turning a lost love around, dramaproject van Maxim Goossens & Manon Van Ranst

“Ik zat alleen in een kamer en had plotseling een flits van inzicht, en produceerde een volledig gevormd, briljant perspectief dat niemand ooit eerder heeft gehad: Alles is natuurlijk, van de bloemen en de bijen tot de laptop waarop dit tekstje is geschreven.”

In ‘Als de dieren gek worden’ onderzoeken vijf mensen hoe ver natuur, maatschappij en technologie uit elkaar lijken te liggen. Ze vragen zich af of ze nog terug kunnen keren naar de natuur en of er een onderscheid gemaakt kan worden tussen natuurlijk en onnatuurlijk. Ze gaan aan de hand van vooronderstellingen, filosofen en AI bepalen wat deze alomvattende en beladen begrippen voor hen betekenen.

By and with
Sainabou Johm, Pepijn Vermeulen, Lena Van Speybroeck, Giel Luyten en Anton Rys

Thanks to
Simon De Winne, Bauke Lievens, Mario Barrantes Espinoza, Carolina Maciel de França, Bardia Mohammad, Kato Ooms, Madonna Lenaert, Bjarne Liveyns, Hannah Ascoop, Simon D’Huyvetter, Helena De Smet, Aouatif Boulaich en onze medestudenten.

In the beginning The Man created heavens and earth. Now the earth was formless and empty, darkness was over the surface of the deep, and the spirit of The Man hovered over the waters.

And The Man said, “Let there be light,” and there was light.

And The Man said, “Let there be a vault between the waters to separate water from water.”

And The Man said, “Let water under the sky be gathered to one place, and let dry ground appear.” And it was so.

Then The Man said, “Let the dry grounds produce tumbleweeds and let the wind blow them to savage horizons.”

And The Man said, “Let there be Lights in the vault of the sky to separate day from night, and let them serve as signs to mark sacred times.”

And The Man said, “Let vultures circle over the land, giving them a keen eye.”

And The Man said, “Let the ground produce herds according to their kinds.”

Then The Man said, “Let us make mankind in our image, in our likeness, so that they may rule over the herds on the ground and control the tumbleweeds’ path.”

The Man blessed them and said to them, “Be fruitful and increase in number; fill the earth and subdue it with your blood.

So The Man created cowboy and wife.

This was their west.
By their sentience will it flourish
or by their folly fall to ruin.

Van / Met
Mina Marechal, Arnaud Muco en Winand Keymis

Met dank aan
Simon De Winne, Bardia Mohammad, Bauke Lievens, Carolina Maciel de França,
Mario Barrantes Espinoza, Hannah Ascoop en Kim Smets

In Bodycount duiken twee ‘sex positive true crime lifestyle’ podcasters, Mia en Thais, via hun gelijknamige praatprogramma in de wereld van seks en geweld. In hun diepe gesprekken vragen ze zich af of die twee eeuwig rond elkaars as zullen draaien, en dalen alsmaar dieper af in een obsessie die hen zowel handvatten als handboeien geeft. Ze rakelen verhalen op uit hun eigen en collectieve verleden, en ontdekken hoe die twee onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Creatie en spel
Anaïs Maes en Maria Magdalena de Cort

Coaching
Abigail Gypens

Scenografie
Emma Onghena

Muziek
Kim Eldarova

Begeleiding
Jan Steen en Timeau De Keyser

Met dank aan
KASK & Conservatorium, Bardia Mohammad, Simon De Winne, Madonna Lenaert, Rinus Martha Chaerle, Elise, Titus, Daan, mijn vader, al mijn klasgenoten en de performance ‘Who’s Afraid of Representation’ van Rabih Mroué / Lina Majdalani.

Vogeltribunalen! Proclameert!; Declareert!; Escaleert!

Vogeltribunalen! is de maatschappij en de maatschappij dat bent u.

Vogeltribunalen! heeft geen éénduidige esthetiek.

Vogeltribunalen! is beter tien vogels in de lucht dan één in de hand.

Vogeltribunalen! is een staat van zijn.

Vogeltribunalen! nestelt zich tussen verwondering en verweer.

Vogeltribunalen! is Doeken!; Doeken!; Doeken!; Gordijnen!; Railingen!; Doeken!

Vogeltribunalen! is te veel noten op je zang.

Vogeltribunalen! zingt zoals ze gebekt is.

Vogeltribunalen! is vogelvrij.

Vogeltribunalen! spreekt met de keel en niet met de kop.

Vogeltribunalen! is niet bang om haar publiek in fictie los te laten.

Vogeltribunalen! eist faillisement.

Vogeltribunalen! moet sterven voordat het doek gevallen is.

Vogeltribunalen! is een verzameling van kortvoorstellingen door vogels, van vogels, aaneengeplakt door pek, veren en gordijnen. Zij toont flarden van een vogelmaatschappij die zich klaarstoomt voor de onherroepelijke stoomwals van een steeds geweldadiger wordende samenleving. Mens en vogel worden door elkaar geschud. Figuren fladderen, struikelen, exclameren, vliegen en moeten vooral hun ei kwijt. Onder de oppervlakte schuilt een onderzoek naar machtslust, menselijke gruwel en de dunne lijn tussen chaos en beschaving. Ergens tussen de actoren die oproepen tot hatelijke escalatie en struisvogelpolitiek, zien wij vogels die nog durven fluiten, dansen en vogelvrij uitvliegen. Vogelen of furore? Nesten of nazi’s? Ooievaar of olievaart? Teruggevloten of neergeschoten?

Doek
Sebald van der Waal

Van
Casper Schoolmeesters & Pieter van Dijk

Spel
Ella Boomsma, Mira Cole, Miro Lievens, Seppe Somers

Onder begeleiding van
Paola Bartoletti, Kristof Van Baarle

Muziek
Loïs Pluymers, Leander Vertriest, Bart Maris, Piet Jorens, Wouter De Broeck

Posterbeeld
Emma Claire Sardoni

Kostuums
Boris Vader, Maya Chowdhury, Linda Jasmin Mayer, Frida Luyckx

Niet in woorden te beschrijven hoe dankbaar we zijn aan
Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Simon de Winne, Madonna Lenaert, Emma Claire Sardoni, Lotus Friede, Felix Braeckman, Wouter De Paepe Janneke Visser en Els Claeys <3, Tinnepot, Campo Victoria, De vogels van Vogeln, Het NAVO-kunstenfonds, Alle afgestuurde, afstuderende en studerende (Drama)studenten die ons bijstonden en inspireerden, Alle docenten waar we het privilege van hebben gehad les van te krijgen. Gevogelte

In een wereld waar nabijheid geen afstand meer kent en intimiteit zich laat simuleren, vervagen de grenzen tussen echt en geconstrueerd. Wat gebeurt er wanneer die eenzijdige verbindingen wederkerig lijken te worden? Wanneer we niet langer alleen kijken, maar ook gezien willen worden — koste wat kost?

six degrees of separation is een onderzoek rond parasociale relaties en duikt in de verleidelijke logica van zelfmanipulatie. Het neemt je mee in een spel van aantrekken en afstoten, van kijken en bekeken worden, van controle en de illusie ervan. Het omarmt obsessies en verlangens, en stelt een eenvoudige maar onontkoombare vraag: hoe ver reikt onze verbondenheid werkelijk? En wie bespeelt hier eigenlijk wie?

Is iedereen echt maar zes handdrukken van elkaar verwijderd? Misschien. Misschien ook niet. Misschien is afstand gewoon een verhaal dat we graag geloven. Laat je verleiden. Laat je misleiden. Geef je over aan de betovering. Want de ware kunst van magie schuilt niet in wat de goochelaar doet — maar in jouw bereidheid om te geloven.

Credits

• concept: Melanie Barelds
• spel en tekst: Melanie Barelds, Tist de Maeyer
• onder begeleiding van:  Ciska Hoet en Willem de Wolf
• externe blik: Joshua Smits
• techniek: Lena Dirckx
• beeld: Emma Ostyn
• beeldontwerp: Melanie Barelds
• ongelooflijk veel dank aan: Korneel Coessens, Roos De Graeve, Simon De Winne, Madonna Lenaert, Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Dorelia Schraven, Louis Verlinde, mijn (afstuderende) klas.
  
• sponsoring: chopinchopin
• met ondersteuning van: CAMPO, KASK Drama, laGeste, Minard Schouwburg, NTGent, Trefpunt.

Remember the light and believe

the light. An instant of clarity

before eternal night

– 4.48 Psychosis written by Sarah Kane.

Van / met
Fatou Kâ & Aniesha Akoua N. Tchimou

Met dank aan
KASK Drama, Simon De Winne, Bauke Lievens, Mateo Degroof, Bardia Mohammad, Mario Barrantes Espinoza, Sarah Kane, Jan steen.

Aan de basis van ieder meesterwerk ligt een tragedie, maar ik vraag me af wanneer mijn tragedie komt. Hoe lang moet ik nog wachten op die noodlottige dag die mijn kunstenaarschap zal bepalen? Wie zegt het me? Wie heeft het antwoord? Ben ik de tragedie waarop ik wacht of ben ik de tragedie voor een ander?

Quinta del Sordo schetst een – al dan niet toevallige – ontmoeting tussen twee figuren. De Schilder laat al lang op zich wachten, de Wachter zit al minstens even lang te wachten. Wat volgt is spreken en zwijgen, stilstand en beweging, terugblikken en vooruitkijken. Het wachten is nu voorbij, het is dus logischerwijs tijd voor iets anders.

Van en met
Bjarne Liveyns, Mathisse De Sutter

Geïnspireerd door
De Zwarte Schilderijen van Francisco Goya

Met dank aan
Bauke Lievens, Mario Barrantes Espinoza, Simon De Winne, Bardia
Mohammad, Kato Ooms, Jill Gielkens

Herstel uw leven en vind het welzijn dat u verdient.
Welkom bij REST / RESET / RECOVER

In een wereld van voortdurende overprikkeling, prestatie en zelfoptimalisatie biedt ons centrum een gecontroleerde omgeving waarin u kunt terugkeren naar helderheid, balans en functionele rust.

Tijdens uw verblijf wordt u begeleid door een ervaren therapeutisch team gespecialiseerd in neurocognitieve reset, emotionele regulatie en lichaamsgerichte correctie. Door middel van geavanceerde technologieën, ademwerk, energetische sessies en zachte neurostimulatie ondersteunen wij het herstel van uw systeem op alle niveaus: mentaal, fysiek en emotioneel.

Uw dagen worden voor u opgebouwd.

Uw keuzes worden tijdelijk overgenomen.

Uw aandacht wordt zorgvuldig herverdeeld.

Er ontstaat ruimte voor een stabielere versie van uzelf.

U hoeft niets te doen behalve aanwezig te zijn.

Aan het einde van het traject volgt een terugkeer naar het leven,
of naar een versie daarvan die beter functioneert.

Dank voor het vertrouwen.

REST / RESET / RECOVER is een voorstelling waarin zorg en controle samenvallen, en waar de grens tussen realiteit en optimalisatie langzaam verdwijnt.

Credits

• Van / Met: Frieda Vranken en Anouk Lacroix
• Scenografie: Elias Demuynck
• Muziek: Jan De Tremerie
• Beeld: Jonathan Verschaeve
• Met dank aan: Bauke Lievens, Simon De Winne, Mario Barrantes Espinoza, Bardia Mohammad, Sophia Bauer, Mina Marechal, Hannes Bulen, Luanda Casella, familie en vrienden

Laten we het verhaal van de anus vertellen. In Lost Springs slikken vijf spelers het tapijt van de beschaving in om met de draden die tussen hun benen uitsteken, de tent voor een nieuw circus te weven. Een eclectisch theaterstuk waarin het alledaags pessimisme van de wereld te lijf wordt gegaan aan de hand van de aars. De aars als anker voor de fictie. De aars als orakel.

Een donkere ruimte. Een dondertrom. Een menselijke aars op een transportkarretje. Het publiek wordt uitgenodigd om hun licht te schijnen op dat wat we normaal verbergen. Een zoektocht naar hoop, plezier en de betekenis van het leven – de schaamte voorbij.

We vinden de semiotiek van de anus terug in alle facetten van de geschiedenis. Van de Middeleeuwse klucht en Mozart tot Freud en Cardi B. De aars als beerput, de aars als butt of the joke, de aars als drift, als platte humor. De vuilpoort van ons heelal. Daar waar alle drek naar buiten komt.

Spelenderwijs overschrijdt de aars alle grenzen, anders dan het hoofd waarvoor grenzen en bezittingen veel betekenen. In tijden van verdeeldheid en preutsheid zeggen wij: communize your anus. Because we all have one. De aars is wat ons verbindt. Open up your anus, let the light shine in. The weapon is modest, but the possibility of action is close by—and infinite. Niet om te provoceren. Of toch wel?

Verwijzend naar ‘Anal Terror’ van Paul B. Preciado

Credits

• Masterproef van: Gudrun Moreau & Milan Mitera 
• Met: Cyrille Bernard Ribel, Anna De Graeve, Milan Mitera, Gudrun Moreau & Seppe Somers
• Praktijkmentoren: Lydia McgLinchey & Jan Steen
• Theorie mentoren: Helena De Preester & Martine Clierieck
• Fotografie: Nur Lootens
• Graphic design: Maï van Genugten
• Muziek: Niels Braeckmans
• Kostuum: Dille Ach
• Lichtadvies: Geeraard Respeel
• Props: Milan Mitera & Freya Devel
• Techniek: Bardia Mohammad & Geeraard Respeel
• Dramaturgie: Gudrun Moreau
• Dramaturgisch advies: Mattis Van Den Branden & Jellie Schippers
• Leidraad: Anal Terror - Paul B. Preciado, Cannibalist Manifesto - Oswald de Andrade
• Met dank aan: KASK & Conservatorium, CAMPO, Bardia Mohammad, Simon De Winne, Bauke Lievens, Kristof Van Baarle, Madonna Lenaert, Luanda Casella, Sébastien Hendrickx & Frederik Leroy, Rinus Martha Chaerle, Dorelia Schraven & de masters van KASK Drama.

Het is niet gemakkelijk om vandaag de dag van mannen te houden. Nog moeilijker is het om dat hardop toe te geven. Maar Dorelia doet het, in de voorstelling I LOVE ME(N). Samen met het publiek gaat ze op zoek naar radicale authenticiteit. Ze is brutaal, nieuwsgierig en ja, ook sexy. Dat laatste is niet het belangrijkst, maar wel waar. Want Dorelia liegt niet.

Verwacht een voorstelling die tot de kern wil komen van haar liefde voor de Man — niet één man, maar het archetype van. Ze zingt, danst, vertelt en bevraagt wat het betekent om naar de liefde van een man te verlangen. En waarom ze juist die liefde zo nodig heeft.

‘Men wordt niet als vrouw geboren, men wordt tot vrouw gemaakt’ schreef Simone de Beauvoir in 1949. Wat betekent het om een vrouw te zijn, een vrouw te spelen, en waar vervaagt de grens tussen die twee.

Dorelia laat zich inspireren door grote denkers zoals: De Beauvoir, Butler en Beyoncé om dichter bij de kern te komen. Ze keert terug naar haar verleden en neemt het publiek mee, man voor man, stap voor stap, langs de verhalen die haar hebben gevormd tot wie ze speelt… euh is.

Credits

• Concept, Spel en tekst: Dorelia Schraven
• Onder begeleiding van: Valentina Tóth
• Muziek: Robbe Embrechts
• Eind regie: Manizja Kouhestani
• Theoretische Mentor: Wannes Gyselink
• Beeld: Crispin Yanisi
• Speciale dank aan: Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Simon De Winne, Madonna Lenaert en de organisatie van het Amsterdams Kleinkunst Festival
• Artistieke maar vooral emotionele ondersteuning: Melanie Barelds, Rinus Martha Chaerle, Milan Mitera, Gudrun Moreau, Anna de Graeve, Julius Schraven en de andere afstuderende KASK drama studenten
• Techniek: Lena van Speybroek
• Extra speciale dank: Alle mannen in mijn leven, zonder jullie was er geen voorstelling