Electric Green Parakeets (a Celebration of Migration) is een tentoonstelling in Harlan Levy Projects, Brussel. De tentoonstelling toont werk van Haseeb Ahmed, Rebecca Jane Arthur, Marcin Dudek, Ermias Kifleyesus, Camille Orso Caël (voorheen Camille Picquot), Angyvir Padilla, Yoel Pytowski en Mostafa Saifi Rahmouni. Met een speciale bijdrage van Lot Lemm.

Electric Green Parakeets (a Celebration of Migration) brengt acht kunstenaars samen die elders zijn geboren maar Brussel tot hun thuis hebben gemaakt. Hun stemmen zijn onderdeel geworden van het veranderende landschap van deze stad, langzaam gevormd door de invloed van de Belgische kunstgeschiedenis en aangescherpt door een voortdurende betrokkenheid bij het hedendaagse ecosysteem van residenties, instellingen, academies, galeries en het maatschappelijk leven. Ze komen niet alleen ‘van’ ergens anders, ze geven ook vorm aan waar we nu zijn en wat er van ons zal worden. Deze kunstenaars worden hier niet samengebracht als onderdeel van een onderzoeks- of thematische tentoonstelling, maar als een viering van migratie en de stad die we allemaal zijn gaan delen. Hoewel hun praktijken zich in diverse vormen ontvouwen, komen ze samen in een stille afrekening met thuis, de kwetsbaarheid en veerkracht ervan, de sporen uit het verleden en de gelaagde geschiedenis.

Deel van de tentoonstelling is Barefoot Birthdays on Unbreakable Glass (2024) van artistiek onderzoeker Rebecca Jane Arthur,gemaakt binnen het onderzoeksproject Homeward Bound.

In Living Apart Together brengt elephy (artistiek onderzoeker Rebecca Jane Arthur en alumni Chloë Delanghe, Eva Giolo, Christina Stuhlberger) een selectie audio/visuele kunstwerken uit België en Oostenrijk met elkaar in correspondentie in Kunsthalle Exnergasse (Wenen, AU). De tentoonstelling bevraagt en verkent zaken als identiteit, taal, grenzen en erbij horen, duikt in huiselijke ruimtes, biedt een venster op intimiteiten, koestert vrouwelijke rolmodellen en viert de kracht en het potentieel van kunst om ons te verenigen in donkere tijden, zoals de film We'll find you when the sun goes black van Anouk De Clercq ons doet herinneren. In de tentoonstellingstekst “Organic Solidarity” schrijft Patrick Holzapfel: “In plaats van het organische op te vatten als een noodzakelijke onderlinge afhankelijkheid tussen kunstenaars, ontvouwen de verzamelde werken een fysiek-spirituele verbinding over generaties en culturen heen. De werken tonen vaak tedere gebaren van vasthouden, omhelzen en genegenheid tussen mensen, maar ook tussen mensen en objecten. Dialogen van blikken, kunst als geschenk aan de ander. Dit is een radicaal, politiek en bevrijdend gebaar dat een ander soort saamhorigheid tussen mensen benadrukt.” Het creëren van een dialoog tussen werken uit archiefcollecties en hedendaagse creaties, verleden en heden ontmoeten elkaar hier in een scenografie gecreëerd door Yuichiro Onuma.

Deelnemende kunstenaars: Rebecca Jane Arthur, Sirah Foighel Brutmann & Eitan Efrat, Manon de Boer, Anouk De Clercq, Linda Christanell, Collectif Faire-part, Chloë Delanghe, Lili Dujourie, Eva Giolo, Friedl vom Gröller, İpek Hamzaoğlu & Lantian Xie, Kathi Hofer, Katharina Lampert & Cordula Thym, Eva L’Hoest, Maggessi/Morusiewicz, Mara Mattuschka, Christiana Perschon, Sasha Pirker, Alex Reynolds, Ernst Schmidt jr., Nina Schuiki, Christina Stuhlberger, Hui Ye

Dit internationaal programma wordt mogelijk gemaakt door de Vlaamse Gemeenschap (Kunstendecreet van de Vlaamse Regering), KASK & Conservatorium (onderzoek Rebecca Jane Arthur), Kunsthalle Exnergasse, LUCA School of Arts (onderzoek Christina Stuhlberger) en de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC). 

Rebecca Jane Arthur is als artistiek onderzoeker verbonden aan KASK & Conservatorium, de school of arts van HOGENT en Howest. Het onderzoeksproject Homeward Bound: Her Memoir on Binds and Becoming werd gefinancierd door het Onderzoeksfonds Kunsten van HOGENT.