Op basis van een in principe quasi onbeperkt groeiend aantal woordreeksen die via een simpele regel en associatie voortkomen uit één woord maakt Veva Leye configuraties waarin dezelfde woorden, heel anders gemonteerd, ook weer anders gelezen/bekeken kunnen worden. De soms uncanny klonterende woordbeelden spelen een nu eens breed uitwaaierend, dan weer zich op zichzelf terugplooiend spel en resoneren in deze beweging met de fotografische en tekenmatige registraties van Jelle Martens die fragmenten, reproducties en alledaagse observaties in gelaagde prints en tekeningen samenbrengen. Elke druklaag of tekening wordt een voorlopig kader waarin slechts tijdelijk gestolde beelden samenkomen, overlappen en weer uiteen vallen. Beeld en taal buitelen hortend en stotend verder. Letters vormen woorden vormen beelden lezen kijken.

Toen hij aan zijn laatste lange project Livre d’image werkte, besloot Godard dat de ideale plaats en manier om deze film te bekijken zijn eigen studio was. Inmiddels valt zijn werkplek effectief te bezoeken, maar dan overgeheveld naar Milaan in de Fondazione Prada. De film zelf blijft ook na zijn dood rond reizen en vertoond worden als installatie. Om toch de sfeer van de studio op te roepen, geurt de ruimte van de vertoning naar sigaren van zijn favoriete merk. 

In de Zwarte Zaal toont Fabrice Aragno Sentiments, Signes, Passions, een dynamische projectie van Jean-Luc Godard’s laatste film Le livre d’image (2018). Met diep respect voor zijn mentor reist Aragno de wereld rond met telkens een andere versie van de installatie. Dit keer legt hij Godards persoonlijke werkruimte vast: Et la nuit le jour. Deze is te zien in het cellarium van de Kunstenbibliotheek.