09.05.26 – 11.05.26, REST / RESET / RECOVER, dramaproject van Frieda Vranken en Anouk Lacroix

Avondland is een theatervoorstelling die de grens verkent tussen installatie en performance. Het is een zoektocht naar het creëren van een symbiose tussen verschillende artistieke media. De voorstelling is gebaseerd op de Proza Edda.

De Edda, opgetekend door Snorri Sturluson, bewaart enkele van de meest iconische enaangrijpende verhalen uit de Noordse mythologie. Veel van deze vertellingen vinden hun oorsprong in oude heidense tradities. Het grootste deel van het mythologische materiaal komt voor in het eerste deel van het werk, Gylfaginning (“het misleiden van Gylfi”), waarin zowel de schepping als het einde van de wereld wordt verteld. Een episch thema dat opvallend sterk resoneert met onze huidige tijd.

Leven wij zelf in een eindtijd? Avondland zoekt geen definitief antwoord, maar reikt eerder een vorm van hoop aan die kan samengaan met pessimisme, zelfs hand in hand met wanhoop: een hoop die voortkomt uit de pure onzekerheid over wat de toekomst zal brengen. Een hoop van hoopvol pessimisme.

Het verhaal van de Edda biedt een mythisch kader van waaruit we met een frisse blik kunnen reflecteren. Het stelt vragen over de wereld waarin we vandaag leven, zonder de ambitie een kant-en-klare of definitieve verklaring te bieden.

Taal: Nederlands

Waarschuwing voor het publiek: Bloed, Fysiek geweld, Intense licht- en geluidseffecten, Claustrofobie.

Credits

• Regie: Lander Merckx
• Begeleiding: Kristof van Baarle en Martine Clierieck
• Licht- en decorontwerp: Jasper Hardy, Jorun Cocquyt en Lander Merckx
• Choreografie: Jenneke Slaets, Lander Merckx en Noor Flamey
• Performers: Jenneke Slaets, Lander Merckx, Max Keustermans en Noor Flamey
• Tekst: Max Keustermans en Lander Merckx
• Sounddesign: Thijl Merckx en Lander Merckx
• Live Muziek: Renate Spelmans (fagot), Erik Bassier (klarinet), Pia Spelmans (viool), Hilde Jonckheere (contrabas), Joeri Van Hove en Jean-Pierre Vanhee (trompet), Martin Lopez (percussie)
• Sponsoring: Ampli en MT verhuur
• Met dank aan: Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Madonna Lenaert, Simon De Winne, Gert Van Hyfte en de KASK Drama studenten

In een oude abdij die is omgetoverd tot een zelfgemaakt groen paradijs, leeft een groep buitenstaanders een droomleven, ver weg van de moderne samenleving. Ze vangen regenwater op en maken bio-harmonisatoren. Ze oogsten medicinale kruiden en zingen samen. Hun perfecte wereld – gebouwd met hergebruikte banden gevuld met aarde, ‘totale eerlijkheid’ en een diepe haat tegen Big Pharma – is een zorgvuldig georganiseerd huis met met was verzegelde flessen en composting met een nutriëntenkringloop. Dit vredige leven begint te breken wanneer hun geliefde leider, The Boss, de regels niet meer volgt en op eigen houtje gaat handelen.

De groep komt bijeen in het klooster van de abdij om de crisis te bespreken: wat gaan ze doen met The Boss? Terwijl een gespannen psychologische confrontatie uitbreekt, nemen ‘onuitgesproken waarheden’ de overhand en verandert de bijeenkomst al snel in een gevaarlijke mentale strijd. Terwijl ze zich een weg banen door hun eigen waanideeën, begint hun hippiewereld te barsten en voelt het meer als een gecontroleerd experiment.

Credits

• Performance en tekst: Maxim Goossens, Fatou Kâ, Bjarne Liveyns, Aniesha Akoua N. Tchimou, Manon Van Ranst
• Onder leiding van: Luanda Casella
• Met assistentie van: Abigail Gypens
• Bijzondere dank: Simon De Winne, Bardia Mohammad, Minard, NTGent, Arca Theater and KASK Drama

Wreed zoals alleen vrouwen kunnen zijn, zo zijn ze. Kijken je in de ogen en steken je met een glimlach het mes in je borst.

Het vertrekpunt van deze voorstelling is Lysistrata, de Griekse komedie waarin vrouwen collectief seks weigeren om een oorlog te stoppen. Het stuk maakt zichtbaar hoe privéverlangen en publieke macht onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Vanuit dit gegeven onderzoeken derdejaarsstudenten van KASK & Conservatorium, samen met acteurs van Het Scheldeoffensief, onder leiding van Ika Schwander en Sophia Bauer, wat de urgentie van dit gebaar vandaag nog kan zijn. Met hun verschillende lichamen, achtergronden en geschiedenissen vertalen zij deze thematiek naar een eigenzinnige, hybride voorstelling. Zij delen collectief de vloer en onderzoeken hoe intimiteit, macht en verzet zich vandaag tot elkaar verhouden.

Four characters – or are they elements? – find themselves inside a game of which they don’t really know the rules. Nonetheless, they play along. They tremble, jerk, rock their way through vaguely familiar situations and scripts.

“Through the use of reality as a looping moment, the piece reflects the absurdity of a repeated present without progress. It appeals by looping. Repeat, repeat, progress! The body becomes the limitation.” – Coach

“Fragile and bizarre, mixing artificial detachments, the organic machine becomes a mirror in which obsessions emerge.” – Jim

“The characters, manipulating situations, act as characters.” – Rock

“Many characters are corporate stock phrases. With stock phrases the glimmers of differentiation win.Playing with mixing what’s alive and what isn’t. What strikes most upon first viewing is the quality of the gestures highlighted through breathing. The work is arguably scripted.” – Tie

Credits:

• Onder leiding van: Nathan Ooms
• Van en met: Giel Luyten, Arnaud Muco, Pepijn Vermeulen & Anton Rys
• Met dank aan: Anna Franziska jäger, Simon De Winne, Bardia Mohammad, Danspunt, Trefpunt, KASK Drama.

"All trans/it long" is an internal transformation that erupts from a festive improvisation. The shared moment stems from a transmission of "Commonstro".

Credits:

• Concept: Milø Slayers
• Performers: Fatou Kâ, Manon Van Ranst, Lena Van Speybrouck, Sainabou Johm and Aniesha Akoua N. Tchimou
• Bijzondere dank: Yasen Vasilev, Anastasia Antoniadi, Chiheb Slaoui, Kim Ramiandrisoa
• Ondersteund door Stad Gent

“Als God niet bestaat, blijft toch altijd de vraag bestaan wie dan wél het menselijke bedrijf bestiert, alsmede de gehele op deze aarde bestaande orde.”

Wanneer Woland en zijn groteske gevolg, waaronder een reusachtige, pratende kat en een excentrieke heks, neerstrijken in het atheïstische Moskou van de jaren 30, wordt de stad op haar kop gezet. Terwijl de literaire elite van Moskou in paniek raakt, ontvouwt zich een relaas dat de grenzen van tijd, realiteit en menselijkheid overstijgt.
De Meester wordt opgesloten wegens zijn roman over Pontius Pilatus, zijn geliefde stelt alles in het werk om hem en zijn roman te redden.
Pontius Pilatus en Jezus ontmoeten elkaar voor Jezus’ terechtstelling. Zal Pilatus ingrijpen en hoelang zal zijn geweten hem achtervolgen?

In De Meester en Margarita laat Michail Boelgakov een eclectische stoet personages voorbijtrekken die iedere autoriteit en elke vorm van beheersing, in het bijzonder die van de rede, verwerpen. Dialogen uit De Meester en Margarita is een bewerking en selectie van Boelgakovs roman, o.l.v. Timeau De Keyser en Hans Mortelmans in samenwerking met 3de-jaarsstudenten KASK Drama.

Naar inmiddels goede gewoonte¹ : Buckle up, neem uzelf een goed glas wodka, neem uw communistisch manifest én uw Bijbel mee, zet u en geniet van dit magische, Bijbelse, Russische avontuur.

Credits

• Spel: Mathisse De Sutter, Lotus Friede, Winand Keymis, Anouk Lacroix, Bjarne Liveyns, Giel Luyten, Mina Maréchal, Anton Rys, Pepijn Vermeulen en Frieda Vranken
• Coaching / Regie: Timeau De Keyser en Hans Mortelmans
• Tekst: De Meester en Margarita (1940), Michail Boelgakov vertaal door Marko Fondse en Aai Prins, geselecteerd en bewerkt door Timeau De Keyser en Hans Mortelmans
• Affichebeeld: Bjarne Liveyns
• Beeld van tram: Van den Bossche, P. 2011, Gent tram to Moscou
• Dank aan: KASK Drama, Minard, Simon De Winne, Bardia Mohammad

¹ Zie De Kersentuin

Tijdens het Drama Festival presenteren masterstudenten drama hun afstudeerwerk. Averechts en klassiek drama, cross-overs, performances en multidisciplinair werk zijn te zien in de Kazematten, bij CAMPO, in de Minardschouwburg en op de Arsenaalsite. Het Drama Festival gaat door van 14 tot 21 juni 2025.

In ik denk dat het ouder heet maakt collectief modderspot (Mira Cole, Winter De Cock, Robbe Embrechts, Hanna Mensink & Seppe Somers) een theatervoorstelling over ouderschap.

In deze jeugdvoorstelling (10+) creëert de groep een absurdistische wereld waarin vijf personages samen proberen de ‘ideale’ ouder te bouwen. Door verschillende scenario’s en ideeën uit te spelen, ontdekken ze wat ze écht verwachten van een ouder – en of die perfecte ouder eigenlijk wel bestaat.

In steeds veranderende scenografie spelen de personages herinneringen na waar ze naar verlangen. Ze zoeken ouderlijke intimiteit bij elkaar. Ze geven elkaars wensen en gemis een vorm. Gaandeweg ontdekken ze hoe ze zelf een ouder zijn geworden - voor zichzelf, voor elkaar, zelfs voor hun eigen ouders. Ze vullen de leegte op, zien hoe die zich steeds opnieuw vormt en vinden ouderschap in onverwachte dingen: in het licht, de wind, de kieren van de bank, het stof dat uit de stofzuiger omhoog dwarrelt.

Met deze voorstelling willen we een vangnet bieden. Een plek voor gedachten, een aanraking, een troost en een lach – voor iedereen die opgroei(d)en zonder ouderfiguur.

Credits:

• makers & spelers: Mira Cole, Winter De Cock, Robbe Embrechts, Hanna Mensink, Seppe Somers
• begeleiding: Jan Steen, Freek Vielen, Gina Beuk
• lichtontwerp en techniek: Ramses Mensink
• scenografie: Elena De Lie
• posterontwerp: Stella Brouwers
• beeld: Alies Torfs
• met dank aan: Sumalin Gijsbrechts, Kristof Van Baarle, Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Madonna Lenaerts, Simon De Winne, kunstencentrum CAMPO, hetpaleis.
  

In BOTOX (NO EMOTIONS) onthullen acteurs hun diepste kwetsbaarheid — of spelen ze gewoon heel goed? Verdriet wordt hier zorgvuldig geënsceneerd en uitgekauwd, authentiek acteren wordt tot op het bot uitgebeend. Er wordt gelachen, soms opzettelijk, soms omdat iemand struikelt over een emotionele metafoor in de vorm van een houten kruk. Je kijkt, je huilt, je vraagt je af of je hier überhaupt wel had moeten zijn, je googelt “mag ik in het donker weggaan bij performancekunst?”

Wat gebeurt er met de oprechtheid van emoties als die geobserveerd wordt? Het is een zoektocht naar wat écht is, en of we dat ooit volledig kunnen tonen.

Credits

• Van en met: Lander Merckx, Melanie Barelds, Noa Van Dongen, Domien Huybrechts, Tist De Maeyer
• Beeld: Emma Ostyn
• Met dank aan: Bauke Lievens, Simon De Winne, Madonna Lenaert, Mieja Hollevoet, Carolina Maciel de França, Bardia Mohammad, Flore van den Eynde, onze klas.

MEET THE ARTISTS

Katarzyna Kozyra (1992), a blond and provocative multidisciplinary artist known for her raw and challenging portrayal of marginalized bodies. She believes in giving a voice to the silenced, using her art to amplify those often overlooked. Born in Poland, raised in Amsterdam, and discovering her Jewish roots later in life, she embodies a complex, multifaceted cultural identity that fuels her fearless and electrifying art.

Banasha Suleimankheil (1993), a feminist performance artist in exile. Born in Afghanistan but raised in the Netherlands, she grapples with a profound identity crisis. Her art can be described as self-referential, as it solely exposes her personal experience of female suffering. She confronts the male gaze by presenting her body on her own terms, transforming her vagina into both a weapon and a canvas.

In the major retrospective exhibition “My Nemesis”, Katarzyna Kozyra dives into the relationship with her best friend and life-long enemy Banasha Suleimankheil. She looks back at this turbulent but very meaningful friendship to portray a decade of exchange between two strong-willed women trapped in a female artist’s body. Their lives were a constant competition but also the driving force behind their oeuvre. Who was the most traumatised artist? The most fuckable? The true feminist activist? With a hunger for success bordering on madness they exploited their beauty, sexuality, ethnicity, traumas, and just like Barbara Kruger, turned their bodies into a battleground.

Content warning: verbal violence, sexual violence, bodily abjections and suicide.

Credits

• Van & met: Manizja Kouhestani en Fiene Zasada
• Eindregie: Abigail Gypens
• Scenografie: Emma Onghena
• Muziek: Jan de Tremerie
• Mentoren: Luanda Casella & Frederik Le Roy
• Affiche: Lars Duchateau
• Met dank aan: Martha Balthazar, Bardia Mohammad, Simon de Winne, Jan Steen, Astrid Vansteenkiste , KASK DRAMA, CAMPO Victoria, LaGeste, De Kazematten, kunstencentrum BUDA, Minard, NTGent.