Sometimes I can't help but wonder

De tentoonstelling Le Montavoies vormt de neerslag van vijf workshops in de Franse Jura binnen de opleiding landschaps- en tuinarchitectuur aan KASK & Conservatorium. Jaar na jaar trekken studenten naar deze bijzondere plek om het landschap te lezen, te onderzoeken en te begrijpen. Thema's als klimaatverandering, mondialisering en digitalisering worden er tastbaar en zichtbaar.

Centraal in de tentoonstelling staat een vraag die steeds urgenter wordt: hoe leren we luisteren naar de vele stemmen die een landschap vormen? Niet alleen naar bewoners, gebruikers en beleidsmakers, maar ook naar rivieren, bossen, dieren, infrastructuren en andere meer-dan-menselijke actoren die onze leefomgeving mee bepalen.

Door het gebied Montavoies loopt een hoogspanningsleiding die groene energie van de Jura naar Parijs transporteert. Deze infrastructuur vormt de aanleiding voor de metafoor van de 'landschapsarchitectuur onder hoogspanning'. Vanuit die gedachte gaan we, samen met Peter Aers, in gesprek over de toekomst van het vakgebied.

Hoe kunnen we andere perspectieven een plaats geven binnen de praktijk van de landschapsarchitectuur? Wat gebeurt er wanneer we niet alleen spreken óver een landschap, maar proberen te luisteren naar wat het landschap zelf ons vertelt? En hoe kunnen dergelijke perspectieven ons helpen om nieuwe antwoorden te vinden op de complexe uitdagingen van vandaag?

Met dit gesprek bouwen we verder op het traject Het gesprek over onze waarden. We nodigen landschapsarchitecten, studenten en geïnteresseerden uit om samen te onderzoeken welke stemmen vandaag gehoord worden, welke ontbreken, en wat dit betekent voor de toekomst van onze discipline.

Wil je mee nadenken en meepraten? De plaatsen zijn beperkt tot 20 deelnemers.

Wim Cuyvers, Jo Boonen, en Hans Druart

Al vijf jaar trekt de opleiding landschaps- en tuinarchitectuur met zestien studenten naar Le Montavoies in de Franse Haut-Jura. Op dit 27 hectare grote terrein werkt Wim Cuyvers sinds 2009 als forestier-gardien. Le Montavoies is tegelijk landschap, publieke ruimte, toevluchtsoord en werkplek. Een plek waar de berg spreekt en oude paden opnieuw leesbaar worden.

Tijdens de jaarlijkse workshop verblijven studenten een week op het terrein. Ze observeren, wandelen, tekenen en werken met wat de plek aanreikt. Niet vanuit een vooraf bepaald eindbeeld, maar vanuit aandacht, fysieke aanwezigheid en betrokkenheid. Hun ingrepen en gesprekken worden deel van een langer proces waarin landschap voortdurend verandert en iedere deelnemer slechts tijdelijk aanwezig is.

De tentoonstelling brengt vijf jaar workshops samen in foto’s, studentenwerk, opnames en essays van Wim Cuyvers. Fragmenten uit Res Nullius, de publicatie van Wim Cuyvers over Le Montavoies, plaatsen deze ervaringen in een ruimer perspectief. De tentoonstelling biedt bovendien de gelegenheid om twee films van Wim Cuyvers, dodeNberg en 400.000 Volt, opnieuw te vertonen.

Centraal staan zes thema’s: landschapsarchitectuur, klimaatverandering, mondialisering, passanten, hoogspanning en de geconnecteerde condition humaine. Op Le Montavoies worden deze thema’s concreet en zichtbaar. Ze bepalen hoe het landschap verandert, hoe passanten zich erdoor bewegen en hoe de plek wordt beheerd en ervaren. De tentoonstelling stelt daarbij een fundamentele vraag: wat kan landschapsarchitectuur nog betekenen wanneer klimaatverandering en mondialisering het landschap ingrijpend wijzigen, en permanente connectiviteit het werkelijk buiten-zijn ter discussie stelt?

De tentoonstelling blikt daarom niet alleen terug. Ze nodigt uit om stil te staan, te luisteren en opnieuw na te denken over aanwezigheid, publieke ruimte en de toekomst van het landschap.

Studenten die de afgelopen 5 jaar deelnamen:

Baert Warre, Claeys Arno, Cuvelier Jentse, Daenekindt Elise, De Bruyne Noor, deschuytter jef, Helsen Stef, Joos Iwein, Moyson Kevin, Pattijn Mathias, Spaas Maxim, Stalpaert Vito, Vandebroek Maarten, Van Hemelen Trui, Veys Justine, Balduck Warre, Borghlevens Baldr, De Bock Ben, De Niel Febe, de Ree Willemijn, De Winter Mats, Guiguilé Lola, Jacques Seppe, Lodewijckx An-Sofie, Maeghe Pieterjan, Praet Mathias, Van Camp Loran, Van de Putte Lars, Vandevyvere Wout, Van Severen Ward, Verborgstadt Una, Carazo Ruiz Fernando, Coppin Maxime, Cornelis Siebe, De Bie Hannah, De Laat Fleur, De Schepper Erin, Duysters Lune, Laureys Ana, Malengier Len, Mylle Marie, Piceu Maxim, Suy Tristan, Vanden Bussche Warre, Vandewal Benoît, Van Eeckhoudt Lars, Woestenborghs Flor, Beyls Joachim, Bonhomme Meindert, De Bie Helena, De Smedt Frederik, Deneudt Fons, Desaever Emiel, Dobbelaere Charles, Ganne Sam, Latré Sam, Losa Ralph, Muylaert Renée, Notelteirs Tristan, van der Kolk Pien, Van Oost Arthur, Ysveld Leander, Bertier Rune, Blondeel Stan, Bogaerts Vic, Costers Sam, Coudenys Soete, D'Hollander Oscar, Dooms Ruun, Gerard Charlotte, Leus Lena, Leyssens Jef, Schollaert Nathan, Swart Simon, Timperman Zeno, Vincke Lene

Docenten

Sylvie Van Damme, Luc Deschepper, Joke Vande Maele, Ruben Joye

Jean-Luc Godards laatste film herwerkt tot een zaalvullende installatie door zijn vaste medewerker Fabrice Aragno.

Een paddestoelwolk, legendes uit de filmgeschiedenis, IS-vlaggen, zonsondergangen in Tunis, vluchtelingen, uitdrijving, executie en oorlog: Jean-Luc Godards tegelijk poëtische en politieke film Le livre d’image (2018) bestrijkt meer dan een eeuw. De film roept vragen op bij de productie van beelden, van kunst, religie, representatie en recht.

In vijf hoofdstukken en een epiloog combineerde de regisseur film en hedendaagse geschiedenis tot een associatieve collage. De tentoonstelling Sentiments, Signes, Passions is bedacht door Fabrice Aragno, filmmaker en jarenlange vaste medewerker van Godard. De expositie herneemt de indeling van Le livre d’image in hoofdstukken over, maar delen van het werk worden verder gefragmenteerd en in de ruimte ontvouwd. De dynamische projectie breekt met de chronologische vorm van een filmvertoning. Verspreid over tientallen schermen kan het publiek zijn associaties de vrije loop laten en een persoonlijk visueel parcours volgen.

Met diep respect voor zijn mentor reist Aragno de wereld rond met telkens een andere versie van de installatie. Voor Film Fest Gent voegt hij een nieuw onderdeel toe, waarin Godards persoonlijke werkruimte wordt vastgelegd: Et la nuit le jour.

Dit internationaal geprezen project biedt een zeldzaam kijkje in de creatieve wereld van de regisseur en nodigt bezoekers uit om door fragmenten van beeld en geluid te dwalen en een kijkje te nemen in het hoofd van een van de meest invloedrijke figuren uit de filmwereld.

Te zien in de Zwarte Zaal, van donderdag 8 oktober tot en met zondag 18 oktober, elke dag van 12:00 tot 20:00.

‘Sometimes I can’t help but wonder’

Actually, all I had in mind was a small house.

I remember this because the room was too big when I dreamt about it.

What I woke up to this morning were all the holes, small and big ones, all around my bed.

As a matter of fact, my room is acting as if it were a big black hole because everything is being moved into the other house. And Wednesday is only the beginning.

By the other house, I mean the house I refer to as my house. Before my house was built, my room still had all my belongings.

Then again, it was in fact my own choice. Well, I can hardly say goodbye.

Sometimes I can’t help but wonder how I can make things complicated.

One morning, not too long ago, all I could think about were my teeth. By that I mean my dead teeth in that small little thing in my room. The ones who came, saw and conquered my wisdom.

And after that all that was left were four holes.

There will always be Goodbyes And Beginnings.

By the way, Wednesday 16th is only the beginning.

By that I mean that Sunday 27th is the end.

So naturally every day in between will in fact be different.

Emma Terlinck

Emma Terlinck voltooide een master fotografie en startte vervolgens de opleiding grafiek aan KASK & Conservatorium. Het alledaagse en banale vormen het vertrekpunt van haar werk, vaak in de vorm van een eindeloze beeldenstroom op haar gsm. Hieruit ontstaat nieuw grafisch werk waarin spel, intuïtie en een procesgerichte aanpak centraal staan. Zo worden figuren gereduceerd tot vormelijke uitsneden, objecten tot een lijnenspel. De afzonderlijke werken vormen samen een geheel, waarbij het geheel meer wordt dan de som der delen.

Van 24 april tot en met 3 mei 2026 presenteren de masterstudenten fotografie, in samenwerking met het postgraduaat curatorial studies, Nothing is more difficult than knowing precisely what we see, een groepstentoonstelling met 19 kunstenaars wiens werken fotografie verkennen als een ruimte waar waarneming, herinnering en verbeelding elkaar kruisen. Aan de hand van beelden, installaties en archiefmateriaal stelt de tentoonstelling de vraag wat het betekent om te zien en hoe beelden ons begrip van de werkelijkheid kunnen hervormen.

Als menselijke creatie weerspiegelt fotografie de niet-lineariteit van ons bestaan, en reflecteert ze de subjectiviteit en abstractie ervan. De tentoonstelling strekt zich uit over verschillende media en opent een ruimte om een eenvoudige maar complexe vraag te onderzoeken: Wat zien we eigenlijk?

De tentoonstelling is opgedeeld in zes hoofdstukken en ontvouwt zich als een reis langs verschillende manieren om met het beeld om te gaan: als spoor, herinnering, projectie, fictie en materie. De tentoonstelling ontleent haar titel aan de filosoof Maurice Merleau-Ponty en nodigt bezoekers uit om het zien te heroverwegen. Het wordt gevormd door tijd, subjectiviteit en context, zowel bij het maken van het kunstwerk als bij de receptie ervan.

Kunstenaars: Amelie De Keyser, Clair Bravo, Emma Damba, Frieda De Donker, Hannes Bulen, Helen Adams, Helena Verfaillie, Jonathan Verschaeve, Kedist Coppejans, Lab D, Lâle Lootens, Lotte Baele, Luca Lambrecht, Margherita Dolfi, Noor Flamey, Sander Dewerte, Sander Van Damme

Samengesteld door: Alice Zitelli, Anaïs Du Champs, Anna Bruni, Bruna Martins, Cristina Carnelos, Houda Ben Azzouz

Welkom bij de tentoonstelling HAND ME DOWN.

Voor het jaarlijkse Wall DrawingExperiment  maken studenten van de tweede bachelor tekenkunst werken op groot formaat. Zes grote tweezijdige wanden in de Zwarte Zaal dienen daarbij als vertrekpunt. Deze tentoonstelling is een experiment waarbij de studenten onderzoek doen naar verschillende dragers en materialen en leren omgaan met de facetten van het tentoonstellen.

Deelnemende studenten:

• Martje Beemster
• Lise Cok
• Loïse De Vriendt
• Amandine Desmet
• Rafael Ferreira De Proença
• Karel Nauwelaerts
• Alexia Nzinga
• Noor Phlips
• Febe Piessens
• Rosalie Tytgat
• Nora Van Sande

Si & La is a media arts exhibition full of polyphonic stories, off-kilter sculptures, syncopated performances and off-beat video work. With fresh, noisy audiovisuals by Mikhaela Baradaki, Lila Toppets, Sebastiaan Bakker, Lester van Extergem, Junior Vita, Emma Boga, Stine Moni Wuyts, Julian Verberckmoes, Gabriela Oswiecinska, Donna Kok, Deirdre Vancanneyt and Muireann Hillman-Allen.

… Et ceci et cela ------------ Sì, sois-Là!

Want als ik niet zou praten, wordt het wel heel erg stil.

Si & La is samengesteld door Anna Bruni, Cristina M. Carnelos, Anaïs Du Champs en Valerie Holfeld van het postgraduaat curatorial studies.

Op 15 januari 2026 verdedigt Tom Callemin, artistiek onderzoeker aan KASK & Conservatorium, zijn doctoraat tot het verkrijgen van de titel Doctor in de Kunsten. Mede namens de promotoren van de kandidaat, Dr. Anouk De Clercq (KASK & Conservatorium), Prof. Dr. Koenraad Jonckheere (UGent) nodigen wij u graag uit voor deze gelegenheid.

Om 15:00 start de publieke verdediging in de Zwarte Zaal op Campus Bijloke. Aansluitend bent u welkom op de receptie. De tentoonstellingDouble Reality (Research Output) is op dezelfde locatie te bezoeken, voor en na de verdediging. Gelieve uw aanwezigheid voor de publieke verdediging te bevestigen door te mailen naar tom.callemin@hogent.be.

Het artistieke onderzoek van Tom Callemin vertrekt vanuit de vraag hoe identiteit en betekenis ontstaan binnen onze perceptie van beelden. Die processen staan onder druk nu digitale en artificiële technieken steeds overtuigender illusies produceren. In het bijzonder binnen het portret wordt een spanning zichtbaar: achter de huid van het synthetische lichaam schuilt geen innerlijke wereld, maar een berekening. Wat ooit een psychologische ruimte leek, blijkt vandaag een mathematisch model.

Vanuit deze thematiek onderzoekt Callemin hoe we beelden nog kunnen begrijpen of vertrouwen. Hij werkt met analoge materialen zoals gips, hout, klei, schaduw en licht om nieuwe situaties te construeren die zich op de grens van werkelijkheid en illusie bevinden. Deze tastbare, materiële elementen vormen een tegengewicht voor digitale representaties en leggen tegelijkertijd bloot dat elk beeld – hoe overtuigend ook – een geconstrueerde werkelijkheid is.

Zijn beelden functioneren daardoor als spiegels: ze keren de blik terug naar de toeschouwer en naar het proces van betekenisverlening zelf. Wat zien we precies? Kunnen we het beeld geloven zoals het zich aandient? En in welke mate bepalen onze eigen verwachtingen, twijfels en projecties wat we waarnemen? Callemins onderzoek maakt duidelijk dat in de ontmoeting tussen beeld en waarnemer een voortdurend schuivend landschap van interpretaties ontstaat, waarin identiteit en betekenis nooit stabiele gegevens zijn, maar telkens opnieuw worden gevormd.

Het onderzoeksproject Double Reality werd gefinancierd door het Onderzoeksfonds Kunsten van HOGENT.

Praktisch

Door wegenwerken op het kruispunt Godshuizenlaan / Groot-Brittanniëlaan is het zeer moeilijk om de Louis Pasteurlaan met de auto te bereiken en te parkeren. Neem zoveel mogelijk het openbaar vervoer. Vanaf Gent Sint-Pieters kan je tram T1 of T3 nemen tot aan Bijlokehof. Hier vind je een handleiding voor het bereiken van de Bijlokesite tijdens de werken.

De meest toegankelijke route (o.a. voor rolstoelgebruikers) neem je via de ingang aan STAM, Godshuizenlaan 2.

Het artistieke onderzoek van Tom Callemin vertrekt vanuit de vraag hoe identiteit en betekenis ontstaan binnen onze perceptie van beelden. Deze processen staan onder constante verandering nu digitale en artificiële technieken moeiteloos overtuigende werkelijkheden genereren. De fotografische beelden waarmee we dagelijks worden geconfronteerd, tonen ons steeds vaker een fictieve illusie. Vooral binnen het portret wordt een fundamentele spanning zichtbaar: achter de huid van het synthetische lichaam schuilen geen psychologie of emoties, maar louter mathematische berekeningen van data.

Vanuit deze thematiek ging Callemin aan de slag met analoge materialen zoals gips, hout, klei, schaduw en licht om nieuwe beelden te creëren die onze waarneming uitdagen. Elk beeld is, net als een spiegel, een reflectie op onze blik en op het afbeelden zelf. Wat zien we? Kunnen we het beeld geloven zoals het zich aan ons presenteert? In welke mate geven wij zelf betekenis aan wat we zien los van wat zich voor onze ogen afspeelt?

In de tentoonstelling wordt het fotografische werk van Callemin gecombineerd met een uitgebreid archief aan beeldmateriaal dat deze vraagstukken doorheen de geschiedenis en in verschillende contexten aankaart. De evoluties waarmee we vandaag worden geconfronteerd op het vlak van beeldcultuur zijn niet nieuw. Bij de komst van elk medium, zoals schilderkunst, film, sculptuur, dat ooit een technologische innovatie vormde, doken gelijkaardige vragen op over beeld, betekenis en illusie.

Een derde luik in de tentoonstelling komt voort uit de samenwerking met filmmaker Griet Teck, die het beeldende onderzoek in Callemins atelier vertaalde naar een korte film. We krijgen een inkijk in hoe details uit het atelier voor de camera een illusie vormen. Hele landschappen worden in de beslotenheid van het atelier geconstrueerd als een tweede werkelijkheid, waar de realiteit net iets anders verloopt. Zo worden de achterliggende constructies zichtbaar van de beelden die Callemin meticuleus opbouwt. Op die manier wordt duidelijk dat zijn beelden niet alleen in hun onderwerp, maar ook in hun totstandkoming een illusie in zich dragen.

Tom Callemin is als artistiek onderzoeker verbonden aan KASK & Conservatorium, de school of arts van HOGENT en Howest. Het onderzoeksproject ‘Hidden in Plain Sight’ werd gefinancierd door het Onderzoeksfonds Kunsten van HOGENT.

Animatie strekt zich uit over meerdere dimensies van ons leven. Het is een magische, filosofische en fysieke ervaring, maar ook een vorm van sociale actie. Met een achtergrond in engineering en wetenschap begon Pedram in 2015 zijn artistieke praktijk als animator. Tegelijkertijd beschouwt hij animatie als een encyclopedische praktijk: een multidimensionale studie die de kruispunten verkent tussen kunst, wetenschap, menselijkheid en technologie.

Deze tentoonstelling ontvouwt een dialoog tussen Pardeh-Khani – letterlijk “het lezen van het gordijn” – en hedendaagse animatie. Deze oude Iraanse kunstvorm van beeldend verhalen vertellen combineerde beschilderde doeken met epische poëzie, muziek en performance. Vertellers brachten de beelden tot leven door middel van stem, gebaar en ritme, terwijl het publiek gezamenlijk deelnam en kennis ervoer via meerdere zintuigen.

In Pedram’s praktijk blijft Pardeh-Khani voortbestaan, zowel als traditie als methode – een manier om archieven te activeren en kennis op te voeren, die mede bepaalt hoe we communiceren, leren en betekenis geven aan de wereld. De tentoonstelling brengt tien jaar werk samen (2015–2025) – waaronder installaties, tekeningen, schetsen, schilderijen, VR en videofragmenten – en maakt Pedram’s archief zichtbaar terwijl ze de weg opent naar nieuwe richtingen.

Op 27.11.25, ter gelegenheid van de opening, zullen vanaf 19:00 twee performances doorgaan. Docent Paul Demets opent de avond met poëzie, Amin Azizi sluit ze af met muziek!

Pedram Kargar is als artistiek onderzoeker verbonden aan KASK & Conservatorium, de school of arts van HOGENT en Howest. Het onderzoeksproject Behind the curtains of animation werd gefinancierd door het Onderzoeksfonds Kunsten van HOGENT.

🖤 **Doomscroll Slumber Party** 🖤 

✨ *Scroll samen ten onder – maar dan knus en in pyjama* ✨

Ben jij ook iemand die voor het slapengaan nog even “kort het nieuws checkt” en dan drie uur later wakker schrikt van een obscure video over de ondergang van de wereld? **Goed nieuws:** je hoeft het niet meer alleen te doen. 

📱 + 🛏 + ☕ = 💀 ❤ Welkom bij de **Doomscroll Slumber Party** – dé plek waar doomscrollen eindelijk sociaal mag zijn. 

Wat je kunt verwachten:
🖤 Gezellig samen op de bank liggen terwijl je stilletjes naar een scherm staart
🖤 Lichte competities: wie vindt de meest deprimerende reel?
🖤 Safe space voor diepe zuchten en nerveus lachen
🖤 Dekentjes, snacks, blue light filters en thee
🖤 En ja, af en toe ook een echt gesprek **Want als de wereld vergaat, doen we het liever samen – in comfortabele kleding.

** 🎟 Breng jezelf, je vrienden en eventueel je comfi pyjama **#doomscrollslumberparty #gezelligtenonder #togetherinthedark**

Door ziekte gaat de performance op 18.09.25 om 20:30 niet door. De tentoonstelling blijft open.

In 2025 begon NOON collective met de ontwikkeling van And now the beginning is somewhere else – een performatieve installatie die zich doorheen het seizoen 2025–2026 verder zal ontwikkelen. Na een première tijdens Beyond the Black Box in Antwerpen in mei 2025 volgt een eerste reeks adaptaties van de installatie in de Zwarte Zaal van het KASK & Conservatorium.

Gedurende vier dagen opent NOON de deuren van deze immersieve installatie voor het publiek. Op woensdagnamiddag worden de studenten uitgenodigd om zich onder te dompelen in een reeks activaties van de installatie. Op donderdag- en vrijdagnamiddag kunnen bezoekers de installatie vrij verkennen en ervaren; ’s avonds ontvouwt het werk zich als een liveperformance.

Op zondag nodigt NOON je uit voor een eerste try-out van And now the beginning is somewhere else: NEW LANDSCAPE STORIES, dat zich verder ontwikkelt als een uitgebreide versie van hun performatieve installatie in de sfeer van een laboratorium.

And now… nodigt je uit in een gedeeld landschap waar performance en praktijken in elkaar overvloeien, gevormd door de indrukken, interacties en transformaties van de week. Een gedeelde zondagmiddag om te rusten, te spelen en opnieuw en opnieuw te verbeelden waar het begon.

Over And now the beginning is somewhere else

And now the beginning is somewhere else is een immersieve performatieve installatie – een ruimte waar je wordt uitgenodigd om binnen te stappen.

Door een extreem landschap, opgebouwd volgens de logica van schuim, baan je je weg door opgeschorte tijd, sporen van water en petroleum. Het lijkt alsof hier niets kan gebeuren. En toch, met de tijd, onthult zich wat onder het oppervlak suddert. Balancerend tussen stilstand en beweging ontvouwt het landschap zijn herinneringen en verhalen – van lang geleden, of misschien van nu.

And now the beginning is somewhere else is een performatieve installatie waarin je naar binnen wordt uitgenodigd. Via geluid, licht, choreografische elementen, en via polypropyleen, levende wezens, water en schuim ontstaat er een wereld van verweven relaties.

Over NOON collective

NOON is een multidisciplinair collectief dat performatieve installaties creëert, geworteld in vragen rond andere manieren van samenleven. Hun werk onderzoekt ontmoetingen tussen menselijke en niet-menselijke krachten, verschuivende lichamen en de zoektocht naar – of misschien het ontstaan van – nieuwe vormen van symbiose. Via gelaagde, zintuiglijke ervaringen nodigt NOON ons uit om nieuwe vormen van verbinding, cohabitatie en transformatie te verbeelden.

Credits

• concept/performers: Iris Donders, Delphine Mertens
• concept/(eind)regie: Judith Dhondt
• performance/creatie: Im Kanokporn Vorapharuek
• geluidscreatie: Lucie Grésil
• ruimtelijke ontwikkeling Eline Harmse
• objectontwikkeling: Edie de Vere
• kostuumcreatie: stef assandri
• lichtontwerp: Caroline Mathieu
• dramaturgie: Sara Manente
• choreografische assistentie: Anja Röttgerkamp, Janka De Waele
• productie: Emma Steurs
• grafisch ontwerp: Joram De Cocker
• polypropyleenonderzoek: Elena Vloeberghen
• Co-productie: C-TAKT, KAAP & SoAP
• Met financiële steun van de Vlaamse Overheid.
• Met de steun van BUDA, CAMPO, KIOSK, De School van Gaasbeek, de Koer, de Verffabriek, A two dogs company, Mouvance ASBL, Kunstenwerkplaats pianofabriek, en Garage 29

Kom het werk van de 3^e-jaars studenten van illustratie aanschouwen! Gabriella Amir, Julia Butter, Joppe Carael, Vero Denecker, Evelien Dignef, Norien Ewane, Richelle Maus, Klaudia Mytkowska, Indira Pinto Santana, Julie Tymoshenko, Anna Constantijn, Paulien Van Loo en Lex Verslijkcke presenteren met trots hun projecten van de bachelorproef. 

De tentoonstelling opent om 18:00 op 5 juni, en zal 6 juni ook nog van 12:00 t/m 18:00 te zien zijn.

Voor deze tentoonstelling maken studenten van de tweede bachelor tekenkunst werken op groot formaat. Zes grote tweezijdige wanden in de Zwarte Zaal dienen daarbij als vertrekpunt. Wall Drawing is een experiment waarbij de studenten onderzoek doen naar verschillende dragers en materialen en leren omgaan met de facetten van het tentoonstellen.

Deelnemende studenten: Marie Berth, Ozan Can, Veronika Dzenisenka, Rafael Ferreira de Proença, Elisa Hemelsoet, Olivia Janssens, Kathleen Joos, Gabriela Oswiecinska, Vibe Paternoster, Tine Roets, Faye-Linn van Dillen, Dina Vanhassel, Junior Vita

I Want to Hold You identificeert gevoeligheid als een centraal aspect in alle voorgestelde artistieke praktijken, waarbij het onderwerp dichtbij wordt gehouden als een opzettelijke handeling, om zo het persoonlijke te onderscheiden van de massale stroom van (mis)informatie en beelden. Nu de werkelijkheid minder grijpbaar en slopender wordt, hebben de kunstenaars iets geïdentificeerd waar ze ruimte voor willen houden, mogelijk vasthouden — iets om de onbegrijpelijke stroom te doorbreken. Sommigen vestigen de aandacht op hun relatie met mensen die ze dierbaar zijn en delen hun liefdevolle blik met de kijker. Anderen gebruiken hun praktijk als een manier om energie, cultuur en sferen die ze willen delen vast te leggen, te geven en vast te houden.

• Met werk van: Tom Lyon, Louis Locus, Han Nguyen, Lotta Kestens, Noé Znidarsic, Romee Noyelle, Davide Degano, Lennert Lefever, Sydney Burgstra
• Samengesteld door: Marie Cathérine Stalpaert, Gustav-Adam Dendooven, Emilia-Naomi Keller, Nina Turina, Arthur Saint-Remy

Naar jaarlijkse gewoonte tonen ook nu weer de bachelorstudenten grafiek hun werk in de Zwarte Zaal. Tijdens deze editie wordt gefocust op het werk van de studenten van de derde bachelor. De tentoonstelling laat zien hoe het zich ophouden in en verhouden tot soms eeuwenoude artistiek-technische tradities van het reproduceren van tekst en beeld, leidt tot heel diverse artistieke praktijken die zich inschrijven in de actualiteit van het artistieke veld.

Met werk van Helen Adams, Lotte Baele, Anne Dekeyser, Luca Lambrecht, Rani Muyllaert, Lena Van Daele, Riet Van Lysebettens, Lotte Van Puyvelde, Gray Vogelaars

Contour Kantoor is een plek waarin de derde bachelor installatie losse en vrijblijvende ideeën en concepten vermengen tot een vloeiende expositie. Hier worden contouren van gedachten zichtbaar, gedachtengangen die zich ontwikkelen tot verdraaide of juist herkenbare vormen. Net als de carrousel, is deze creatieve ruimte een spel van inspiratie en transformatie, waarin de grens tussen werkelijkheid en verbeelding vervaagt, en waarin elk draaiend idee bijdraagt aan de kracht van het geheel.

Deelnemende kunstenaars

Romain Accoe, Hanna Alleweireldt, Marie Callaerts, Nel Clarysse, Ludovica Dalla, Yuma Ishii, Annelieke Marreel, Ramona Nölle, Jean Paul Simons, Adrien Szentandrássy en Dauwe van Tilburg

Welkom op ons jaarlijks muurschilderproject van de studenten 3Ba schilderkunst.

In de animatie-afdeling hebben we dit jaar de meest internationale master tot nu toe. Deze tentoonstelling, Bring the Outside In, draait helemaal om uitnodigen, ontvangen en hartelijkheid. Het is een open en intieme ruimte waar de masters animatie hun werken presenteren in een mix van audiovisuele en beeldende kunst.

Elk jaar verkennen de masters de out-of-blackbox ruimte, die schemerzone waar film, audio en video in een fysieke ruimte samenkomen.

Tijdens de opening nodigen we je uit voor een bijzondere performance door Brend Verdegem, op donderdagavond 16 januari om 18:30. Iedereen is die dag vanaf 18:00 welkom voor een glas en een gesprek.