nlen
Laura Herman, docent
laura.herman@hogent.be
18.11.24 – 19.11.24, Making The World More Than Less Real, Zwarte ZaalonderzoekspresentatiesymposiumAgendaArtistieke werking

Feminist education – the feminist classroom – is and should be a place where there is a sense of struggle, where there is visible acknowledgment of the union of theory and practice, where we work together as teachers and students to overcome the estrangement and alienation that have become so much the norm in the contemporary university. Most importantly, feminist pedagogy should engage students in a learning process that makes the world “more than less real.” 

bell hooks, Teaching Community: A Pedagogy of Hope

Een tweedaagse bijeenkomst met lezingen, workshops en filmvertoningen. Sprekers en onderzoekers: Marwa Arsanios, Rebecca Jane Arthur, Barbara Debeuckelaere, Autocoscienza Writing Group (Alessia Arcuri, Lucia Farinati, Sara Paiola en Sara Ortolani), Laura Huertas Millán, Annie Jael Kwan, Nuraini Juliastuti, Benny Nemer, Laura Palau, Nataša Petrešin-Bachelez, Matylda Taszycka (AWARE), Lola Olufemi.

Het samengaan van feminisme en curatorschap kent een rijke geschiedenis, aanvankelijk aangewakkerd door een reactie op het gebrek aan vertegenwoordiging van vrouwelijke kunstenaars in tentoonstellingen, kunstcollecties en onderwijs. In de loop der tijd is deze focus geëvolueerd naar verschillende feministische perspectieven, waaronder het opbouwen en deconstrueren van archieven en verhalen, het creëren van nieuwe interpretatieve kaders en het identificeren van structurele ongelijkheden binnen de kunstwereld. In de afgelopen jaren heeft het curatorschap zich steeds meer verdiept in veranderende opvattingen over burgerschap, politiek en publieke participatie, met name in de context van sociale rechtvaardigheid en activisme.

Vandaag bevorderen intersectioneel feministisch denken en handelen ideeën over gelijkheid, vrijheid en zorg, waarbij traditionele gendergrenzen worden overschreden. Terwijl nieuwe ontwikkelingen in de kunst de curatoriële praktijk snel beïnvloeden, dringen ze niet altijd in hetzelfde tempo door in onderwijsmethodologieën. Met dit in gedachten vraagt Curatorial Studies zich af: Hoe kunnen we intersectionele feministische perspectieven verweven in het weefsel van curatoriële opleidingen en zo gelijke tred houden met een steeds veranderend cultureel en politiek landschap? Wat als we een curatoriële pedagogie omarmen die aanvoelt — een pedagogie waarin het lichaam, de doorleefde ervaring en de vloeibaarheid centraal staan — een benadering die interdisciplinair, sensueel en affectief is? Hoe houden we ruimte om ons bezig te houden met concepten als gesitueerdheid, collectieve actie en verantwoordelijkheid in curatoriële praktijken? En hoe kunnen we de verbanden erkennen tussen het curatorschap en de affectieve economieën van zorg en liefde? Zoals bell hooks ons herinnert, moet onderwijs verder gaan dan theorie en zich richten op de complexiteit van de echte wereld — een leerproces dat de wereld “more than less real” maakt.

De bijeenkomst bestaat uit panelpresentaties, breakoutsessies en open discussies. De vier breakout-sessies nodigen studenten, curatoren, kunstenaars, onderzoekers en het bredere publiek uit voor intieme, besloten workshops, elk afgestemd op de hoofdthema's en presentaties van de conferentie. Deze sessies dienen als ruimtes voor reflectie op feministische strategieën, het verkennen van nieuwe pedagogische benaderingen en het samenwerken aan het ontwerp van een Code of Practice- een set uitvoerbare ideeën om structuren en curricula in kunstscholen en culturele instellingen te veranderen. Elke groep wordt begeleid door KASK & Conservatorium onderzoekers — Barbara Debeuckelaere, Benny Nemer, Laura Palau en Rebecca Jane Arthur — die hun onderzoek zullen delen, discussies zullen sturen en de gezamenlijke ontwikkeling van deze transformatieve code zullen ondersteunen.

  • Sprekers en onderzoekers: Marwa Arsanios, Rebecca Jane Arthur, Barbara Debeuckelaere, Autocoscienza Writing Group (Alessia Arcuri, Lucia Farinati, Sara Paiola, and Sara Ortolani), Laura Huertas Millán, Annie Jael Kwan, Nuraini Juliastuti, Benny Nemer, Laura Palau, Nataša Petrešin-Bachelez, Matylda Taszycka (AWARE), Lola Olufemi.
  • Organisatiecomité: Sonia D'Alto, Jana J. Haeckel, Laura Herman, Isabel Van Bos
    in collaboration with the Archival Sensations Research Cluster
  • Het evenement wordt ondersteund door de onderzoekscluster Archival Sensations van KASK & Conservatorium, AWARE Archives of Women Artists, Research and Exhibitions, met steun van de Franse ambassade in België en het Institut français, in het kader van EXTRA, een programma dat Franse hedendaagse creatie in België ondersteunt.

Laura Herman (1988, Brussel) is curator en schrijver. Ze is artistiek mededirecteur van NW, Open Huis voor Hedendaagse Kunst en Film in Aalst, en is coördinator van het postgraduaat Curatorial Studies. Ze is lid van de aankoopcommissie voor de kunstcollectie van de Vlaamse Overheid, en ze is ook lid van de Filmlab commissie van VAF. In 2022 ontving Herman de hoofdprijs van de Prijs voor de Jonge Kunstkritiek voor haar essay over de raakvlakken tussen het werk van Camille Henrot en het moederschap, en momenteel is ze 'brievenschrijver' voor Rekto:Verso.

Voorafgaand aan haar huidige functies was Herman curator bij La Loge in Brussel, een ruimte gewijd aan hedendaagse kunst, architectuur en theorie. Ze cureerde o.a. Uriel Orlow's Learning from Artemisia, Carey Young's Palais de Justice en Zoë Paul's Despina. Van 2016 tot 2020 was ze redacteur bij De Witte Raaf, een tweemaandelijks kunsttijdschrift dat in België en Nederland wordt verspreid, en in die periode was ze theoriedocent aan de afdeling Contextual Design van de Design Academy Eindhoven. Tussen 2018 en 2020 was Herman curator van 'The New Sanctuary', het 12th Satelliteprogramma dat werd gehouden in Jeu de Paume in Parijs, CAPC in Bordeaux en het Museo Amparo de Puebla in Mexico.

Ze is co-redacteur van de publicatie The Floor is Uneven. Does It Slope? (Mousse Publishing, 2019) en is als co-auteur betrokken geweest bij andere publicaties waaronder Herewith the Clues (Sternberg Press, 2019) en Experience Traps (Motto Distribution, 2018). Hermans recensies en essays zijn verschenen in gerenommeerde kunstpublicaties zoals Mousse, Frieze, Spike Art Quarterly, Metropolis M, Bomb, rekto:verso, en anderen. 

Ze heeft tentoonstellingen en evenementen samengesteld zoals 'Family Fictions' in Extra City Kunsthal (2019), 'Natural Capital (Modal Alam)' in samenwerking met Charlotte Dumoncel D'Argence en Offshore Studio als onderdeel van Europalia Indonesia's Curatorial Award in Bozar, Brussel (2018), 'Definition Series: Infrastructure' bij het Storefront for Art and Architecture in New York (2016), 'Third Nature' bij het Hessel Museum in New York (2016), 'The Office for Doubts and Desires' bij P! in New York (2016) en 'Wild Horses & Trojan Dreams' bij Marres in Maastricht (2013). Van 2013 tot 2015 werkte ze als assistent curator bij Z33, Huis voor Hedendaagse Kunst.

Herman is bestuurslid van Auguste Orts, een Brussels productie- en distributieplatform opgericht door kunstenaars Herman Asselberghs, Sven Augustijnen, Manon de Boer en Anouk De Clercq. Ze is ook lid van AICA, de vereniging van internationale kunstcritici, en Outline, een onafhankelijk platform dat het transdisciplinaire werk van Begüm Erciyas, David Weber-Krebs en Ula Sickle ondersteunt.

Ze behaalde een MA aan het Center for Curatorial Studies, Bard College, New York, in 2016, en een MA in Vergelijkende Moderne Literatuur aan de Universiteit Gent in 2010.