16.05.24, 18:00, The Fantastic Voyage Book Club, The Pain Threshold (Hoofdstuk 5)

Als theoreticus kon er een tekst geschreven worden. Over een foto waarop een trommelaar afgebeeld stond. Een foto uit het archief van Walter Benjamin. Als theoreticus kon er dan een tekst geschreven worden die daarover ging. En ook over Henri Bergson en Marcel Proust en Gilles Deleuze en Sigmund Freud en Franz Kafka. En ook over het woord ‘abschied’ en dat dat in tweeën gesneden kan worden, en over de durée waaruit de dood gewist is, en over ‘das schloss’, en over herhaling en verschil, en over ‘jenseits des lustprinzips’, en over onze pogingen om met het niets om te gaan, en over ‘mémoires involontaires’, en over ‘the inbetweenness of things in general’, en over de retroreflectieve vezels die de spanning tussen het aanwezige en het verdwijnende stimuleren, en over de polyfonische harmonie van voorbijgaande gebaren die convergeren in een compositie van tegenstellingen.

Maar als kunstenaar is dat allemaal een beetje moeilijk. Schrijven over dingen. Schr schr ijven ov erdingen. Ov erdingen. Zelfs het performen opzich (niet an sich!) is al veel werk. Ook vervelend vaak om zo jezelf in de belangstelling te zetten. Bel angts elling. Bel angst elling. Liever helemaal niets zeggen. Zeker geen ingewikkelde dingen. Van ingewikkelde dingen komt denkerspurée. Denk en schrijfpurée van allerlij denkers en schrijvers. Hu hu ja ja ik ben wel geïnspireerd door de Ethica en het theologisch politiek traktaat van Spinoza en de boeken van Perec. Heb je Zijn en Tijd al eens gelezen? Eigenlijk is het wel ik twijfel dus ik denk dus ik ben in plaats van ik denk dus ik ben! En vergeet trouwens niet dat taal een misverstand is hé . . .

Liever helemaal niets zeggen. Niet eens echt performen. Gewoon een technisch medewerker zijn ofzo, weggecijferd op de achtegrond, maar stil en onmisbaar. Laat iets anders het werk voor je doen. Zeker als het vermoeiend zou zijn. Doe zelf iets gemakkelijk.

Waar weinig talent voor nodig is. Maar maak vooral geen woorden vuil aan woorden. En maak ook geen woorden vuil aan een tekst die je liever niet zou schrijven. Doe maar niet alsof en geef toe dat je ‘tijd en vrije wil’ toch nooit echt goed begrepen hebt.

de durée, wat was dat? pe purée, mat mas pat?

BELANGRIJK(!):

Wat je kan verwachten: bijna niets.

Wat er gezegd moest worden: toch maar iets.

Op  15 maart 2026 activeert Joost Pauwaert zijn tentoonstelling A Good Hammering met een performance.

Voor KIOSK creëerde Pauwaert een grootschalige installatie waarin zware machines, zaagbladen en feestelijke objecten samenkomen in een explosieve beeldtaal die zowel verwondering als ongemak oproept. Deze nieuwe presentatie belooft een intense, fysieke ervaring te worden die het unieke karakter van het Anatomische Theater ten volle aanspreekt.

Eén keer per jaar nodigt KIOSK een Belgische kunstenaar uit voor een solotentoonstelling in de ruimte van het voormalige Anatomische Theater. Op 24 januari 2026 opent Joost Pauwaert zijn nieuwe tentoonstelling, A Good Hammering.

Opgeleid als fotograaf en gevormd door zijn achtergrond als schrijnwerker, heeft Joost Pauwaert naam gemaakt met zijn krachtige kinetische sculpturen, installaties en performances die balanceren op de drempel tussen kracht en kwetsbaarheid, destructie en schoonheid, techniek en poëzie.

Voor KIOSK creëerde Pauwaert een grootschalige installatie waarin zware machines, zaagbladen en feestelijke objecten samenkomen in een explosieve beeldtaal die zowel verwondering als ongemak oproept. Deze nieuwe presentatie belooft een intense, fysieke ervaring te worden die het unieke karakter van het Anatomische Theater ten volle aanspreekt.

Het werk van Joost Pauwaert onderzoekt de relatie tussen kracht, schoonheid en poëzie, vaak doordrongen van een speelse, kinderlijke nieuwsgierigheid. Hij integreert herkenbare en symbolische beelden die zowel herkenning als spanning oproepen. Pauwaert voelt zich aangetrokken tot de esthetiek van het imposante en monumentale, en brengt dit in balans met een gevoel voor het karikaturale en een symbolische verwondering die de intensiteit verzacht en ruimte opent voor verbeelding.

Over Joost Pauwaert

Joost Pauwaert (1985, Bretzenheim, DE) woont en werkt in Wilrijk, België. De voorbije jaren werd zijn werk gepresenteerd in talrijke tentoonstellingen, zowel in groeps- als solotentoonstellingen bij BARBÉ en andere locaties, waaronder Ooidonk Art Festival, C-MINE in Genk, Art Brussels met Dauwens & Beernaert, Art Cologne met Galerie Eric Mouchet (FR), Archipel op het Deweer Gallery Estate (Otegem), Art Rotterdam met BARBÉ, Ponti gallery (Antwerpen), Pizza gallery (Antwerpen), Gevaertsdreef (Oudenaarde), de PASS-kunstroute (Lede) en Emergent in Veurne. Na zijn tweede solotentoonstelling The End Is Near in 2024, vergezeld van de performance Apocalyptic Triumph Parade, werd een van de sculpturen aangekocht door het Museum van Deinze en de Leiestreek. Daarnaast nam hij deel aan de openingstentoonstelling van ABBY, het museum voor hedendaagse kunst in Kortrijk (BE).

Gecentreerd rond het begrip protocol is Malgré Tout een tentoonstelling in beweging, geworteld in overdracht, activatie en participatie. De vier uitgenodigde kunstenaars – Marthe Merckx, Vicente Fuenzalida Lafourcade en LAB D (Lars Bernakiewicz & Andreas D’hondt) – treden tegelijk op als auteurs, performers en bemiddelaars van werken die in verschillende contexten worden hernomen, getransformeerd en opnieuw uitgevonden.

Binnen de hedendaagse kunst verwijst een protocol naar een geheel van instructies, regels of voorwaarden die bepalen hoe een werk wordt gerealiseerd, zonder noodzakelijkerwijs de uiteindelijke vorm vast te leggen. Voortbouwend op muzikale partituren, dansnotatie, conceptuele kunst en performance verschuift deze benadering de aandacht van het object naar het proces, van de auteur naar de uitvoerder, en van het kunstwerk als product naar het kunstwerk als potentieel.

Het protocol introduceert een mate van onbepaaldheid, herhaling en variatie. Elke activatie wordt een unieke interpretatie, gesitueerd binnen een specifieke context en in relatie tot concrete lichamen, temporaliteiten en verhoudingen. Het werk bestaat zo malgré tout – ondanks alles: ondanks beperkingen, afwijkingen, vertalingen en misverstanden.

Als vertrekpunt activeerden Marthe Merckx, Vicente Fuenzalida Lafourcade en LAB D een werk van stanley brouwn: het idee van een vierkant van 26 × 26 cm. Dit vierkant is het werk: een afbakening, een potentiële ruimte waarin kunst kan ontstaan. Vanuit dit gegeven werd het formaat stapsgewijs vergroot tot een leeg vierkant van 208 × 208 cm, opgevat als acht tentoonstellingsruimtes binnen de ruimte.

Deze vierkanten fungeren niet als grenzen, maar als beginpunten. De uitgenodigde kunstenaars mogen de contouren van de toegewezen zone overschrijden, op voorwaarde dat het werk daar vertrekt. Belangrijk is dat het vierkant altijd, zij het minimaal, zichtbaar blijft. De scenografie van de ruimte vormt hierbij een constante: het patchwork op de vloer en de rood-wit gestreepte muren blijven gedurende de hele tentoonstelling onveranderd. Deze ingreep werd gezamenlijk gerealiseerd door Merckx, Fuenzalida Lafourcade, LAB D en fungeert als een vast kader waarbinnen de opeenvolgende interventies plaatsvinden.

Volgens een eenvoudig protocol nodigden Merckx, Fuenzalida Lafourcade en LAB D acht jonge kunstenaars uit. Na een periode van twee weken selecteert elke kunstenaar een andere kunstenaar om op dezelfde plek verder te werken. Dit proces van overdracht herhaalt zich tot het einde van de tentoonstelling. Zo ontstaat een spel van overdracht waarin kunstenaars elkaar cureren. De tentoonstelling ontvouwt zich als een keten van keuzes, gedreven door aandacht, verwondering en een uitgesproken liefde voor het werk van de ander. De toeschouwer krijgt zo een inkijk in hoe kunstenaars naar elkaar kijken, ondanks alles, malgré tout.

De tentoonstelling wordt georganiseerd in de zijruimte van KIOSK in samenwerking met de kunstenaar Nefeli Papadimouli, La Box en de École nationale supérieure d’art de Bourges. Malgré Tout betrekt studentengemeenschappen in Gent en Bourges bij het voorstellen van protocolgebaseerde werken of bij het activeren van protocolgebaseerde werken die door hun medestudenten zijn ontwikkeld.

Uitgenodigde kunstenaars

• Brothers Monteny
• Zoë Dejonghe
• José Haberland
• Katrijn Ooms
• Chiara Sap
• Pepijn Vendel
• Maarten Viaene
• Senne Wettinck

In A Spirit in Painting toont de Antwerpse schilder Tom Poelmans in de zijruimte van KIOSK de achterkant van een ruime selectie schilderijen uit de afgelopen vijftien jaar. Op deze omgekeerde doeken zijn vaak titels, data, tekeningen, materiaalresten en andere sporen zichtbaar — stille getuigen van het maakproces en het atelierleven.

Op 6 december, halverwege de tentoonstelling, worden alle werken omgedraaid en verschijnen de voorkanten van de schilderijen voor het eerst in het licht. Die dag wordt ook het boek A Spirit in Painting gelanceerd, uitgegeven door MER. Naast voor- en achterzijden van een ruime selectie schilderijen bevat het boek ook tekeningen en gedichten van Tom Poelmans, en teksten van mensen uit zijn omgeving.

De titel van de tentoonstelling en de publicatie verwijst met een knipoog naar de legendarische tentoonstelling A New Spirit in Painting, die in 1981 plaatsvond in de Royal Academy of Arts in Londen. Die historische expo betekende een herwaardering van het schilderen als medium, en vormt een betekenisvolle context voor Poelmans’ reflectie op zijn eigen praktijk.

In haar tentoonstelling Alles pelt zich presenteert Veronika Eberhart nieuw werk dat de gelaagde relatie ontvouwt tussen materialen zoals massief hout, fineer en de machines en gereedschappen van het houtbewerken zelf. Onttrokken aan hun oorspronkelijke functie verschuiven de getoonde stukken van gebruiksvoorwerpen naar autonome entiteiten, balancerend tussen object en sacrale aanwezigheid. Fijne insnijdingen en genuanceerde gebaren roepen vragen op over esthetiek, innerlijkheid en persoonlijke ervaring.

Met subtiele ingrepen in het oppervlak en handmatige processen onderzoekt Eberhart hoe arbeid, ontwerp en herinnering zich in materie inschrijven. Haar werken verzetten zich tegen vaste interpretaties en roepen een vorm van extimiteit van de ruimte op, waar intimiteit en afstand vervagen.

Over Veronika Eberhart

Veronika Eberhart is een beeldend kunstenaar en muzikant gevestigd in Wenen. Het gebruik van media in haar werk onderscheidt zich zowel door de hoge muzikaliteit als het onderhandelen over conceptuele kwesties met de sensibiliteit van artistieke praktijken van feministische posities en kunstgeschiedenis. Verenigd in een transdisciplinaire benadering van video, geluid, performance of sculpturale installatie, is haar praktijk gebaseerd op theoretisch en historisch onderzoek en zoekt ze naar formele vertalingen hiervan.

Toegekend met de Theodor-Körner-Award for Fine Arts (2017) en met het Schindler Stipendium in MAK Center for Art and Architecture in Los Angeles (2019). , presenteerde ze onlangs solotentoonstellingen in IKOB- Museum for Contemporary Art, Eupen (2023), Kunsthalle Feldbach (2022), Kunsthalle Graz (2022), Bazament Art Space, Tirana (2018), New Jörg, Vienna (2018), Neue Galerie Graz / Studio (2017) en was ze te zien in groepstentoonstellingen in HKW Berlijn (2024), ISCP Open Studio, New York (2023), Makey Garage Top, MAK Center Los Angeles (2020), Kunsthalle Vienna (Vienna Biennale 2019), Kharkiv Municipal Gallery (2019), Kunsthalle Exnergasse, Wenen (2018), rotor Graz (2018) en in A-GALLERY, Tokyo (2017), onder andere.

Parallel programma

• 10.11.25, 20:00
  Vertoning van films van Friedl Kubelka / vom Gröller, gevolgd door een gesprek met Friedl Kubelka / vom Gröller en Veronika Eberhart in Art Cinema OFFoff, Kunsthal Gent.
• 11.11.25, 20:00
  Vertoning van Impatience (1928) van Charles Dekeukeleire en 9 is one and 10 is none (2017) van Veronika Eberhart in Art Cinema OFFoff, Kunsthal Gent.

KIOSK opent het nieuwe tentoonstellingsseizoen met Onder Verzachtende Omstandigheden, een solotentoonstelling van de Belgische kunstenaar Leen Van Tichelen. De expo is de uitkomst van GROUND ZERO /51.04536/3.71609, een multidisciplinaire residentie waarin Van Tichelen samenwerkte met performer Fanny Vandesande, componist Esther Coorevits en woordkunstenaar Jonas Bruyneel.

Gedurende de zomer transformeerde KIOSK tot een levend atelier – half laboratorium, half repetitieruimte –, waar beeld, woord, beweging en geluid elkaar ontmoetten. Grenzen werden er bevraagd, verschoven en herschreven.

De tentoonstelling brengt de sporen van dit proces samen: restanten, overgangen en een voortdurende zoektocht naar vorm binnen een veranderlijke ruimte. Onder Verzachtende Omstandigheden is geen eindpunt, maar een tijdelijke verankering in een landschap dat blijft bewegen.

Door ziekte gaat de performance op 18.09.25 om 20:30 niet door. De tentoonstelling blijft open.

In 2025 begon NOON collective met de ontwikkeling van And now the beginning is somewhere else – een performatieve installatie die zich doorheen het seizoen 2025–2026 verder zal ontwikkelen. Na een première tijdens Beyond the Black Box in Antwerpen in mei 2025 volgt een eerste reeks adaptaties van de installatie in de Zwarte Zaal van het KASK & Conservatorium.

Gedurende vier dagen opent NOON de deuren van deze immersieve installatie voor het publiek. Op woensdagnamiddag worden de studenten uitgenodigd om zich onder te dompelen in een reeks activaties van de installatie. Op donderdag- en vrijdagnamiddag kunnen bezoekers de installatie vrij verkennen en ervaren; ’s avonds ontvouwt het werk zich als een liveperformance.

Op zondag nodigt NOON je uit voor een eerste try-out van And now the beginning is somewhere else: NEW LANDSCAPE STORIES, dat zich verder ontwikkelt als een uitgebreide versie van hun performatieve installatie in de sfeer van een laboratorium.

And now… nodigt je uit in een gedeeld landschap waar performance en praktijken in elkaar overvloeien, gevormd door de indrukken, interacties en transformaties van de week. Een gedeelde zondagmiddag om te rusten, te spelen en opnieuw en opnieuw te verbeelden waar het begon.

Over And now the beginning is somewhere else

And now the beginning is somewhere else is een immersieve performatieve installatie – een ruimte waar je wordt uitgenodigd om binnen te stappen.

Door een extreem landschap, opgebouwd volgens de logica van schuim, baan je je weg door opgeschorte tijd, sporen van water en petroleum. Het lijkt alsof hier niets kan gebeuren. En toch, met de tijd, onthult zich wat onder het oppervlak suddert. Balancerend tussen stilstand en beweging ontvouwt het landschap zijn herinneringen en verhalen – van lang geleden, of misschien van nu.

And now the beginning is somewhere else is een performatieve installatie waarin je naar binnen wordt uitgenodigd. Via geluid, licht, choreografische elementen, en via polypropyleen, levende wezens, water en schuim ontstaat er een wereld van verweven relaties.

Over NOON collective

NOON is een multidisciplinair collectief dat performatieve installaties creëert, geworteld in vragen rond andere manieren van samenleven. Hun werk onderzoekt ontmoetingen tussen menselijke en niet-menselijke krachten, verschuivende lichamen en de zoektocht naar – of misschien het ontstaan van – nieuwe vormen van symbiose. Via gelaagde, zintuiglijke ervaringen nodigt NOON ons uit om nieuwe vormen van verbinding, cohabitatie en transformatie te verbeelden.

Credits

• concept/performers: Iris Donders, Delphine Mertens
• concept/(eind)regie: Judith Dhondt
• performance/creatie: Im Kanokporn Vorapharuek
• geluidscreatie: Lucie Grésil
• ruimtelijke ontwikkeling Eline Harmse
• objectontwikkeling: Edie de Vere
• kostuumcreatie: stef assandri
• lichtontwerp: Caroline Mathieu
• dramaturgie: Sara Manente
• choreografische assistentie: Anja Röttgerkamp, Janka De Waele
• productie: Emma Steurs
• grafisch ontwerp: Joram De Cocker
• polypropyleenonderzoek: Elena Vloeberghen
• Co-productie: C-TAKT, KAAP & SoAP
• Met financiële steun van de Vlaamse Overheid.
• Met de steun van BUDA, CAMPO, KIOSK, De School van Gaasbeek, de Koer, de Verffabriek, A two dogs company, Mouvance ASBL, Kunstenwerkplaats pianofabriek, en Garage 29

The second performance of GROUND ZERO also marks the opening of Onder Verzachtende Omstandigheden. The exhibition by Leen Van Tichelen brings together the traces of this process: remnants, transitions, and an ongoing search for form within a space in flux.

OverGROUND ZERO /51.04536/3.7160

Tijdens de zomermaanden wordt KIOSK Gent de thuisbasis van GROUND ZERO /51.04536/3.71609, een multidisciplinaire residentie van beeldend kunstenaar Leen Van Tichelen die performer Fanny Vandesande, componist Esther Coorevits en woordkunstenaar Jonas Bruyneel uitnodigde. Gedurende drie maanden zoeken de kunstenaars elkaar op in een gezamenlijk traject waarin beeld, woord, beweging en klank samensmelten tot een vloeibare, locatiegebonden werkwijze.

Terwijl de tentoonstellingsruimte gesloten blijft voor het publiek, verandert KIOSK in een levende studio—deels laboratorium, deels repetitieruimte—waar grenzen worden onderzocht, afgebroken en herschreven.

De titel GROUND ZERO/51.04536/3.71609 markeert zowel een beginpunt als een plek. De geografische coördinaten verwijzen naar de exacte locatie van de performance, en verankeren het onderzoek in een specifieke realiteit, terwijl ze tegelijk ruimte bieden voor nieuwe artistieke paden.

Steun het project

Om het project GROUND ZERO / 51.04536 / 3.71609 financieel te ondersteunen, creëerde Leen Van Tichelen een speciale editie, DUAL ROLE. Een warme uitnodiging om de crowdfundingpagina op voordekunst.nl te bezoeken.

Tijdens de zomermaanden wordt KIOSK Gent de thuisbasis van GROUND ZERO /51.04536/3.71609, een multidisciplinaire residentie van beeldend kunstenaar Leen Van Tichelen die performer Fanny Vandesande, componist Esther Coorevits en woordkunstenaar Jonas Bruyneel uitnodigde. Gedurende drie maanden zoeken de kunstenaars elkaar op in een gezamenlijk traject waarin beeld, woord, beweging en klank samensmelten tot een vloeibare, locatiegebonden werkwijze.

Terwijl de tentoonstellingsruimte gesloten blijft voor het publiek, verandert KIOSK in een levende studio—deels laboratorium, deels repetitieruimte—waar grenzen worden onderzocht, afgebroken en herschreven.

Ontdek een eerste spoor van dit voortdurend evoluerende project tijdens Bijloke Wonderland, waar GROUND ZERO zijn eerste publieke moment beleeft—zozeer gevormd door transformatie als door het landschap waarin het zich nestelt.

De titel GROUND ZERO/51.04536/3.71609 markeert zowel een beginpunt als een plek. De geografische coördinaten verwijzen naar de exacte locatie van de performance, en verankeren het onderzoek in een specifieke realiteit, terwijl ze tegelijk ruimte bieden voor nieuwe artistieke paden.