KIOSK

Eén keer per jaar nodigt KIOSK een Belgische kunstenaar uit voor een solotentoonstelling in de ruimte van het voormalige Anatomische Theater. Op 24 januari 2026 opent Joost Pauwaert zijn nieuwe tentoonstelling, A Good Hammering.

Opgeleid als fotograaf en gevormd door zijn achtergrond als schrijnwerker, heeft Joost Pauwaert naam gemaakt met zijn krachtige kinetische sculpturen, installaties en performances die balanceren op de drempel tussen kracht en kwetsbaarheid, destructie en schoonheid, techniek en poëzie.

Voor KIOSK creëerde Pauwaert een grootschalige installatie waarin zware machines, zaagbladen en feestelijke objecten samenkomen in een explosieve beeldtaal die zowel verwondering als ongemak oproept. Deze nieuwe presentatie belooft een intense, fysieke ervaring te worden die het unieke karakter van het Anatomische Theater ten volle aanspreekt.

Het werk van Joost Pauwaert onderzoekt de relatie tussen kracht, schoonheid en poëzie, vaak doordrongen van een speelse, kinderlijke nieuwsgierigheid. Hij integreert herkenbare en symbolische beelden die zowel herkenning als spanning oproepen. Pauwaert voelt zich aangetrokken tot de esthetiek van het imposante en monumentale, en brengt dit in balans met een gevoel voor het karikaturale en een symbolische verwondering die de intensiteit verzacht en ruimte opent voor verbeelding.

Over Joost Pauwaert

Joost Pauwaert (1985, Bretzenheim, DE) woont en werkt in Wilrijk, België. De voorbije jaren werd zijn werk gepresenteerd in talrijke tentoonstellingen, zowel in groeps- als solotentoonstellingen bij BARBÉ en andere locaties, waaronder Ooidonk Art Festival, C-MINE in Genk, Art Brussels met Dauwens & Beernaert, Art Cologne met Galerie Eric Mouchet (FR), Archipel op het Deweer Gallery Estate (Otegem), Art Rotterdam met BARBÉ, Ponti gallery (Antwerpen), Pizza gallery (Antwerpen), Gevaertsdreef (Oudenaarde), de PASS-kunstroute (Lede) en Emergent in Veurne. Na zijn tweede solotentoonstelling The End Is Near in 2024, vergezeld van de performance Apocalyptic Triumph Parade, werd een van de sculpturen aangekocht door het Museum van Deinze en de Leiestreek. Daarnaast nam hij deel aan de openingstentoonstelling van ABBY, het museum voor hedendaagse kunst in Kortrijk (BE).

Gecentreerd rond het begrip protocol is Malgré Tout een tentoonstelling in beweging, geworteld in overdracht, activatie en participatie. De vier uitgenodigde kunstenaars – Marthe Merckx, Vicente Fuenzalida Lafourcade en LAB D (Lars Bernakiewicz & Andreas D’hondt) – treden tegelijk op als auteurs, performers en bemiddelaars van werken die in verschillende contexten worden hernomen, getransformeerd en opnieuw uitgevonden.

Binnen de hedendaagse kunst verwijst een protocol naar een geheel van instructies, regels of voorwaarden die bepalen hoe een werk wordt gerealiseerd, zonder noodzakelijkerwijs de uiteindelijke vorm vast te leggen. Voortbouwend op muzikale partituren, dansnotatie, conceptuele kunst en performance verschuift deze benadering de aandacht van het object naar het proces, van de auteur naar de uitvoerder, en van het kunstwerk als product naar het kunstwerk als potentieel.

Het protocol introduceert een mate van onbepaaldheid, herhaling en variatie. Elke activatie wordt een unieke interpretatie, gesitueerd binnen een specifieke context en in relatie tot concrete lichamen, temporaliteiten en verhoudingen. Het werk bestaat zo malgré tout – ondanks alles: ondanks beperkingen, afwijkingen, vertalingen en misverstanden.

Als vertrekpunt activeerden Marthe Merckx, Vicente Fuenzalida Lafourcade en LAB D een werk van stanley brouwn: het idee van een vierkant van 26 × 26 cm. Dit vierkant is het werk: een afbakening, een potentiële ruimte waarin kunst kan ontstaan. Vanuit dit gegeven werd het formaat stapsgewijs vergroot tot een leeg vierkant van 208 × 208 cm, opgevat als acht tentoonstellingsruimtes binnen de ruimte.

Deze vierkanten fungeren niet als grenzen, maar als beginpunten. De uitgenodigde kunstenaars mogen de contouren van de toegewezen zone overschrijden, op voorwaarde dat het werk daar vertrekt. Belangrijk is dat het vierkant altijd, zij het minimaal, zichtbaar blijft. De scenografie van de ruimte vormt hierbij een constante: het patchwork op de vloer en de rood-wit gestreepte muren blijven gedurende de hele tentoonstelling onveranderd. Deze ingreep werd gezamenlijk gerealiseerd door Merckx, Fuenzalida Lafourcade, LAB D en fungeert als een vast kader waarbinnen de opeenvolgende interventies plaatsvinden.

Volgens een eenvoudig protocol nodigden Merckx, Fuenzalida Lafourcade en LAB D acht jonge kunstenaars uit. Na een periode van twee weken selecteert elke kunstenaar een andere kunstenaar om op dezelfde plek verder te werken. Dit proces van overdracht herhaalt zich tot het einde van de tentoonstelling. Zo ontstaat een spel van overdracht waarin kunstenaars elkaar cureren. De tentoonstelling ontvouwt zich als een keten van keuzes, gedreven door aandacht, verwondering en een uitgesproken liefde voor het werk van de ander. De toeschouwer krijgt zo een inkijk in hoe kunstenaars naar elkaar kijken, ondanks alles, malgré tout.

De tentoonstelling wordt georganiseerd in de zijruimte van KIOSK in samenwerking met de kunstenaar Nefeli Papadimouli, La Box en de École nationale supérieure d’art de Bourges. Malgré Tout betrekt studentengemeenschappen in Gent en Bourges bij het voorstellen van protocolgebaseerde werken of bij het activeren van protocolgebaseerde werken die door hun medestudenten zijn ontwikkeld.

Uitgenodigde kunstenaars

• Brothers Monteny
• Zoë Dejonghe
• José Haberland
• Katrijn Ooms
• Chiara Sap
• Pepijn Vendel
• Maarten Viaene
• Senne Wettinck

In haar tentoonstelling Alles pelt zich presenteert Veronika Eberhart nieuw werk dat de gelaagde relatie ontvouwt tussen materialen zoals massief hout, fineer en de machines en gereedschappen van het houtbewerken zelf. Onttrokken aan hun oorspronkelijke functie verschuiven de getoonde stukken van gebruiksvoorwerpen naar autonome entiteiten, balancerend tussen object en sacrale aanwezigheid. Fijne insnijdingen en genuanceerde gebaren roepen vragen op over esthetiek, innerlijkheid en persoonlijke ervaring.

Met subtiele ingrepen in het oppervlak en handmatige processen onderzoekt Eberhart hoe arbeid, ontwerp en herinnering zich in materie inschrijven. Haar werken verzetten zich tegen vaste interpretaties en roepen een vorm van extimiteit van de ruimte op, waar intimiteit en afstand vervagen.

Over Veronika Eberhart

Veronika Eberhart is een beeldend kunstenaar en muzikant gevestigd in Wenen. Het gebruik van media in haar werk onderscheidt zich zowel door de hoge muzikaliteit als het onderhandelen over conceptuele kwesties met de sensibiliteit van artistieke praktijken van feministische posities en kunstgeschiedenis. Verenigd in een transdisciplinaire benadering van video, geluid, performance of sculpturale installatie, is haar praktijk gebaseerd op theoretisch en historisch onderzoek en zoekt ze naar formele vertalingen hiervan.

Toegekend met de Theodor-Körner-Award for Fine Arts (2017) en met het Schindler Stipendium in MAK Center for Art and Architecture in Los Angeles (2019). , presenteerde ze onlangs solotentoonstellingen in IKOB- Museum for Contemporary Art, Eupen (2023), Kunsthalle Feldbach (2022), Kunsthalle Graz (2022), Bazament Art Space, Tirana (2018), New Jörg, Vienna (2018), Neue Galerie Graz / Studio (2017) en was ze te zien in groepstentoonstellingen in HKW Berlijn (2024), ISCP Open Studio, New York (2023), Makey Garage Top, MAK Center Los Angeles (2020), Kunsthalle Vienna (Vienna Biennale 2019), Kharkiv Municipal Gallery (2019), Kunsthalle Exnergasse, Wenen (2018), rotor Graz (2018) en in A-GALLERY, Tokyo (2017), onder andere.

Parallel programma

• 10.11.25, 20:00
  Vertoning van films van Friedl Kubelka / vom Gröller, gevolgd door een gesprek met Friedl Kubelka / vom Gröller en Veronika Eberhart in Art Cinema OFFoff, Kunsthal Gent.
• 11.11.25, 20:00
  Vertoning van Impatience (1928) van Charles Dekeukeleire en 9 is one and 10 is none (2017) van Veronika Eberhart in Art Cinema OFFoff, Kunsthal Gent.

In A Spirit in Painting toont de Antwerpse schilder Tom Poelmans in de zijruimte van KIOSK de achterkant van een ruime selectie schilderijen uit de afgelopen vijftien jaar. Op deze omgekeerde doeken zijn vaak titels, data, tekeningen, materiaalresten en andere sporen zichtbaar — stille getuigen van het maakproces en het atelierleven.

Op 6 december, halverwege de tentoonstelling, worden alle werken omgedraaid en verschijnen de voorkanten van de schilderijen voor het eerst in het licht. Die dag wordt ook het boek A Spirit in Painting gelanceerd, uitgegeven door MER. Naast voor- en achterzijden van een ruime selectie schilderijen bevat het boek ook tekeningen en gedichten van Tom Poelmans, en teksten van mensen uit zijn omgeving.

De titel van de tentoonstelling en de publicatie verwijst met een knipoog naar de legendarische tentoonstelling A New Spirit in Painting, die in 1981 plaatsvond in de Royal Academy of Arts in Londen. Die historische expo betekende een herwaardering van het schilderen als medium, en vormt een betekenisvolle context voor Poelmans’ reflectie op zijn eigen praktijk.

KIOSK opent het nieuwe tentoonstellingsseizoen met Onder Verzachtende Omstandigheden, een solotentoonstelling van de Belgische kunstenaar Leen Van Tichelen. De expo is de uitkomst van GROUND ZERO /51.04536/3.71609, een multidisciplinaire residentie waarin Van Tichelen samenwerkte met performer Fanny Vandesande, componist Esther Coorevits en woordkunstenaar Jonas Bruyneel.

Gedurende de zomer transformeerde KIOSK tot een levend atelier – half laboratorium, half repetitieruimte –, waar beeld, woord, beweging en geluid elkaar ontmoetten. Grenzen werden er bevraagd, verschoven en herschreven.

De tentoonstelling brengt de sporen van dit proces samen: restanten, overgangen en een voortdurende zoektocht naar vorm binnen een veranderlijke ruimte. Onder Verzachtende Omstandigheden is geen eindpunt, maar een tijdelijke verankering in een landschap dat blijft bewegen.

Door ziekte gaat de performance op 18.09.25 om 20:30 niet door. De tentoonstelling blijft open.

In 2025 begon NOON collective met de ontwikkeling van And now the beginning is somewhere else – een performatieve installatie die zich doorheen het seizoen 2025–2026 verder zal ontwikkelen. Na een première tijdens Beyond the Black Box in Antwerpen in mei 2025 volgt een eerste reeks adaptaties van de installatie in de Zwarte Zaal van het KASK & Conservatorium.

Gedurende vier dagen opent NOON de deuren van deze immersieve installatie voor het publiek. Op woensdagnamiddag worden de studenten uitgenodigd om zich onder te dompelen in een reeks activaties van de installatie. Op donderdag- en vrijdagnamiddag kunnen bezoekers de installatie vrij verkennen en ervaren; ’s avonds ontvouwt het werk zich als een liveperformance.

Op zondag nodigt NOON je uit voor een eerste try-out van And now the beginning is somewhere else: NEW LANDSCAPE STORIES, dat zich verder ontwikkelt als een uitgebreide versie van hun performatieve installatie in de sfeer van een laboratorium.

And now… nodigt je uit in een gedeeld landschap waar performance en praktijken in elkaar overvloeien, gevormd door de indrukken, interacties en transformaties van de week. Een gedeelde zondagmiddag om te rusten, te spelen en opnieuw en opnieuw te verbeelden waar het begon.

Over And now the beginning is somewhere else

And now the beginning is somewhere else is een immersieve performatieve installatie – een ruimte waar je wordt uitgenodigd om binnen te stappen.

Door een extreem landschap, opgebouwd volgens de logica van schuim, baan je je weg door opgeschorte tijd, sporen van water en petroleum. Het lijkt alsof hier niets kan gebeuren. En toch, met de tijd, onthult zich wat onder het oppervlak suddert. Balancerend tussen stilstand en beweging ontvouwt het landschap zijn herinneringen en verhalen – van lang geleden, of misschien van nu.

And now the beginning is somewhere else is een performatieve installatie waarin je naar binnen wordt uitgenodigd. Via geluid, licht, choreografische elementen, en via polypropyleen, levende wezens, water en schuim ontstaat er een wereld van verweven relaties.

Over NOON collective

NOON is een multidisciplinair collectief dat performatieve installaties creëert, geworteld in vragen rond andere manieren van samenleven. Hun werk onderzoekt ontmoetingen tussen menselijke en niet-menselijke krachten, verschuivende lichamen en de zoektocht naar – of misschien het ontstaan van – nieuwe vormen van symbiose. Via gelaagde, zintuiglijke ervaringen nodigt NOON ons uit om nieuwe vormen van verbinding, cohabitatie en transformatie te verbeelden.

Credits

• concept/performers: Iris Donders, Delphine Mertens
• concept/(eind)regie: Judith Dhondt
• performance/creatie: Im Kanokporn Vorapharuek
• geluidscreatie: Lucie Grésil
• ruimtelijke ontwikkeling Eline Harmse
• objectontwikkeling: Edie de Vere
• kostuumcreatie: stef assandri
• lichtontwerp: Caroline Mathieu
• dramaturgie: Sara Manente
• choreografische assistentie: Anja Röttgerkamp, Janka De Waele
• productie: Emma Steurs
• grafisch ontwerp: Joram De Cocker
• polypropyleenonderzoek: Elena Vloeberghen
• Co-productie: C-TAKT, KAAP & SoAP
• Met financiële steun van de Vlaamse Overheid.
• Met de steun van BUDA, CAMPO, KIOSK, De School van Gaasbeek, de Koer, de Verffabriek, A two dogs company, Mouvance ASBL, Kunstenwerkplaats pianofabriek, en Garage 29

The second performance of GROUND ZERO also marks the opening of Onder Verzachtende Omstandigheden. The exhibition by Leen Van Tichelen brings together the traces of this process: remnants, transitions, and an ongoing search for form within a space in flux.

OverGROUND ZERO /51.04536/3.7160

Tijdens de zomermaanden wordt KIOSK Gent de thuisbasis van GROUND ZERO /51.04536/3.71609, een multidisciplinaire residentie van beeldend kunstenaar Leen Van Tichelen die performer Fanny Vandesande, componist Esther Coorevits en woordkunstenaar Jonas Bruyneel uitnodigde. Gedurende drie maanden zoeken de kunstenaars elkaar op in een gezamenlijk traject waarin beeld, woord, beweging en klank samensmelten tot een vloeibare, locatiegebonden werkwijze.

Terwijl de tentoonstellingsruimte gesloten blijft voor het publiek, verandert KIOSK in een levende studio—deels laboratorium, deels repetitieruimte—waar grenzen worden onderzocht, afgebroken en herschreven.

De titel GROUND ZERO/51.04536/3.71609 markeert zowel een beginpunt als een plek. De geografische coördinaten verwijzen naar de exacte locatie van de performance, en verankeren het onderzoek in een specifieke realiteit, terwijl ze tegelijk ruimte bieden voor nieuwe artistieke paden.

Steun het project

Om het project GROUND ZERO / 51.04536 / 3.71609 financieel te ondersteunen, creëerde Leen Van Tichelen een speciale editie, DUAL ROLE. Een warme uitnodiging om de crowdfundingpagina op voordekunst.nl te bezoeken.

Tijdens de zomermaanden wordt KIOSK Gent de thuisbasis van GROUND ZERO /51.04536/3.71609, een multidisciplinaire residentie van beeldend kunstenaar Leen Van Tichelen die performer Fanny Vandesande, componist Esther Coorevits en woordkunstenaar Jonas Bruyneel uitnodigde. Gedurende drie maanden zoeken de kunstenaars elkaar op in een gezamenlijk traject waarin beeld, woord, beweging en klank samensmelten tot een vloeibare, locatiegebonden werkwijze.

Terwijl de tentoonstellingsruimte gesloten blijft voor het publiek, verandert KIOSK in een levende studio—deels laboratorium, deels repetitieruimte—waar grenzen worden onderzocht, afgebroken en herschreven.

Ontdek een eerste spoor van dit voortdurend evoluerende project tijdens Bijloke Wonderland, waar GROUND ZERO zijn eerste publieke moment beleeft—zozeer gevormd door transformatie als door het landschap waarin het zich nestelt.

De titel GROUND ZERO/51.04536/3.71609 markeert zowel een beginpunt als een plek. De geografische coördinaten verwijzen naar de exacte locatie van de performance, en verankeren het onderzoek in een specifieke realiteit, terwijl ze tegelijk ruimte bieden voor nieuwe artistieke paden.

Al voor het zesde jaar op rij ben je welkom op Bijloke Wonderland, een zomers cultuurfestival van donderdag 21 tot en met zondag 31 augustus op de bruisende Bijlokesite in Gent. Verwacht prikkelende concerten bij zonsopgang, gratis zomerbar-concerten, theater, dans, beeldende kunst & rondleidingen. Ontdek bijzondere locaties op de Bijlokesite en laat je meevoeren door een programma voor jong en oud. Dit jaar is er voor het eerst een doorlopend programma, gedurende elf opeenvolgende dagen.

KASK & Conservatorium presenteert daarvoor van 21 tot 31 augustus muziek en beeldende kunst van studenten op het open grasveld van de Bijlokesite. In KIOSK krijg je een performance voorgeschoteld. De Kunstenbibliotheek organiseert een zine-festival en presenteert een greep uit hun zine-collectie.

Het programma wordt gepresenteerd door organisaties die thuis zijn op de Bijlokesite: Muziekcentrum De Bijloke, LOD muziektheater, het STAM, laGeste, Ontroerend Goed en KASK & Conservatorium (HOGENT-Howest).

doorlopend

• Kunstenbibliotheek & Shif—t*, Summershelves #2
• Aagje Vandriessche, Capteren
• Vicente Fuenzalida Lafourcade, Floating Garden
• Jean Paul Simons, In de zomer van 2017 werkte Jean Paul Simons enkele maanden
• Michiel Vindevogel, Oculus
• Gill Slosse, Remaining Shadows
• Layla Morando, When Doves Cry

do 21.08.25

• Kunstenbibliotheek, Zine-festival, 15:00

za 23.08.25

• Leen Van Tichelen, Fanny Vandesande, Jonas Bruyneel & Esther Coorevits, GROUND ZERO /51.04536/3.71609

za 30.08.25

• SONduo, Zomermiddagdroom Konzert, 16:00

zon 31.08.25

• SONduo, Zomermiddagdroom Konzert, 14:30

KIOSK organiseert een speciale avond ter gelegenheid van de publicatie van het eerste uitgebreide overzicht van vijftien jaar werk van Elen Braga. De vertoning van haar films wordt gevolgd door een gesprek tussen de Belgisch-Braziliaanse kunstenares en Simon Delobel, directeur van KIOSK.

Screening list

• Flesh, Stone, Iron, and Clay, Part 1, 2024, 4'51"
  
• Flesh, Stone, Iron, and Clay, Part 3, 2024, 7'38"
• The Horses Are Coming, 2022, 7'55"
• I am in Love with my Future, 2020, 15'27"
  
• Bloody Flux, 2020, 5'39"
  
• O buraco é fundo / Acabou-se o mundo (The Hole is Deep / The World is Over), 2020, 10'04"
  
• The Plan/e, 2019, 13'33"
  
• The Living Room, 2017, 14'54"
  
• Tão quente que era que pouco mais era morte (It Was So Hot That A Little More Would Mean Death), 2015, 22'01"
  

Over het boek

Braga staat bekend om haar multidisciplinaire aanpak, die performance, textiel, installatie, sculptuur, video en kunst in de publieke ruimte omvat. Haar praktijk put uit thema’s als veerkracht, zelfoverstijging, religie, mythologie en identiteit. Haar werk ontstaat vaak uit zelfopgelegde, arbeidsintensieve processen die zowel fysiek veeleisend als conceptueel gelaagd zijn, en vormt een samensmelting van haar Braziliaanse roots en haar leven in België. De monografie bevat essays van gerenommeerde kunstcritici en curatoren Raphael Fonseca, Laila Melchior, Paulo Miyada, Ilse Roosens en Joanna Zielińska, evenals teksten van de kunstenares zelf. Het boek documenteert en duidt Braga’s oeuvre, en werpt licht op terugkerende motieven, onderliggende thema’s en de complexe wisselwerking tussen kunst en leven.

Samengesteld door Pieter Vermeulen, met de steun van de Vlaamse Overheid.

De afgelopen tien jaar heeft Claudia Bitrán Titanic (1997) shot voor shot minutieus nagebouwd. In haar film Titanic - a deep emotion herinterpreteert ze James Camerons kaskraker met lo-fi materialen, verf en zelfgemaakte decors. Meer dan 1.200 deelnemers uit 20 steden in de Verenigde Staten, Chili en Mexico werkten mee als acteurs, crewleden en medewerkers. Als low-budgetproductie, gedeeltelijk ondersteund door residenties en subsidies, komt de film tot leven via handgemaakte rekwisieten, spontane casting en een dynamische mix van animatie en live-action, waarin personages voortdurend van gedaante wisselen.

Voor de Europese première presenteert Bitrán het werk in het anatomisch theater van KIOSK, een ruimte waarvan de architectuur doet denken aan de imposante trappenhal van de Titanic. De installatie en vertoning brengen beschilderde storyboards, sculpturale rekwisieten en handgemaakte achtergronden samen, gerealiseerd in samenwerking met studenten van KASK & Conservatorium. Deze elementen vormen het decor rondom een driekanaals videoinstallatie – een maximalistische poging om een van de meest iconische blockbusters ooit te ontleden en opnieuw te verbeelden.

Kom op 29 maart naar de feestelijke opening van de Coopman CVL Partners winkel in KIOSK Gent! Beleef een exclusief evenement met meer dan 1.000 unieke items, van geweren en messen tot fossielen, speelgoedauto's en elektronische apparaten. Tony Coopman, de betere soort kapitalist, ziet waarde in alledaagse voorwerpen en zeldzame vondsten. Dit speciale evenement geeft je de kans om fysieke voorwerpen te ruilen voor COOPCOIN. Hoe meer munten je verdient, hoe meer je kunt investeren in voorwerpen die je in onze winkel vindt. Koop! Coop! Buy!

Tony Coopman CVL Partners zijn aanwezig op:

• 03.04.25, 10:00-14:45
• 10.04.25, 10:00-14:45
• 30.04.25, 10:00-14:45
• 08.05.25, 10:00-14:45
• 15.05.25, 10:00-14:45
• 19.05.25, 10:00-14:45

Artist talk georganiseerd ter gelegenheid van de tentoonstelling Titanic - a deep emotion van Claudia Bitrán in KIOSK.

Op 16 maart zal Lara Finkenstädt haar geluidsinstallatie City Girls presenteren. De opgenomen tekst zal door de tentoonstellingsruimte drijven en "de alomtegenwoordige figuur van het meisje als zelf" verkennen. Geïnspireerd door haar onderzoek en bezoeken aan verschillende Art Nouveau-huizen in Brussel, probeert Finkenstädt zich te verdiepen in de levens die daar ooit werden geleid, waarbij ze een abstracte wereld construeert die verschuift tussen lagen van tijd en plaats.

Lara Finkenstädt (*2001) is een kunstenares gevestigd in Offenbach, Duitsland. Haar praktijk omvat dia-shows, installaties en schrijven, en onderzoekt vaak de kruising van persoonlijke en publieke geschiedenissen. Met behulp van visueel en tekstueel gevonden materiaal brengt haar werk de beweging van vrouwen door steden en interieurs in kaart. Haar arrangementen, die vaak doen denken aan moodboards, organiseren beelden op een manier die collage en archiefmethoden met elkaar vermengt.

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

De nieuwste editie van het kunstmagazine De Nadruk richt zich op Yoshio Nakajima’s tentoonstelling UNBEAT! bij KIOSK en is geproduceerd door Stefan Wouters samen met studenten van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen (DKO).

"In deze Nadruk belichten we beeldend kunstenaar Yoshio Nakajima (1940) en zoomen we in op enkele aspecten van de rijke Japanse cultuur waarbij - net zoals bij Nakajima - traditie en vernieuwing centraal staan. Zo komt de invloedrijke Japanse cinema aan bod, tonen we een hedendaagse galerie in Tokyo en ‘ontvouwen’ we origami. We leggen ook de nadruk op het kunstenaarscollectief Ndaku Ya La Vie Est Belle, die tijdens de tentoonstelling van Nakajima, een performance gaat uitvoeren."

Een personage verwant aan een ontgoochelde Pierrot neemt de gedaante aan van een karaoke-virtuoos antiheld. Vanuit zijn multifunctionele Android verlicht hij de menigte met zijn bliksemschicht: soms melancholisch, soms ironisch opgewekt. Zijn verlegen, donkere dans maakt hem schuchter, stormachtig verliefd op zijn eigen schaduw. Verloren in de troosteloze refreinen, omarmd door ijzige spiegels om zich heen – kopieën die ongevoelig zijn voor dynamische omwegen, ondoordringbare voyeuristische getuigen van zijn schittering. Ogenschijnlijk subtiel, met behendige kuiltjes, doorkruist hij steden, rivieren, bossen en mensen.

Garance Debert is een Franse performancekunstenaar gevestigd in Brussel. Ze ontwikkelt een praktijk op het snijvlak van dans, performance en video, en waagt zich af en toe aan publicatie. In haar werk onderzoekt ze het lichaam als archief en ruimte voor overdracht, waar gebaren een terrein worden voor experiment en heractivering. Via een anachronistische benadering van beweging kaapt ze de codes van mime, virtuositeit en het groteske om te bevragen hoe betekenis en collectieve verbeelding verschijnen en verdwijnen. Haar werk onderzoekt de oorsprong van performativiteit door noties van virtuositeit en oppervlakkigheid op hun kop te zetten. Tussen expressiviteit en leegte, instabiliteit en precisie van het gebaar, ziet ze het podium als een collectieve, interactieve ruimte waar herinnering belichaamd wordt zonder nostalgie.

Ze is opgeleid als klassiek en hedendaags danseres, behaalde een DNSPD aan het CNDC in Angers en studeerde vervolgens aan de ERG in Brussel, waar ze met grote onderscheiding afstudeerde met een Master in de Beeldende Kunsten. Haar werk werd gepresenteerd in uiteenlopende artistieke contexten, van instituten zoals WIELS, Bozar Rooftop en CC Strombeek tot experimentele ruimten zoals Ateliers Mommen, de Project(ion) Room en SB34. Naast haar artistieke praktijk ontwikkelde ze een curatoriële praktijk en organiseerde ze evenementen die tentoonstellingen en performances combineren in Brussel, waaronder L'Opéra Discret bij de 312 Foundations en Grotte et Ist bij de Ateliers du Loto.

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

In mijn dagelijkse leven - door mijn gedachten en worstelingen - hier in Gent, ver van mijn geboortestad, verlang ik naar het verleden. Ik mis de momenten die ik niet meer kan ervaren en het verlies van een geliefde voelt als een zware golf die over mijn geest heen slaat. Ik probeer mijn ervaringen hier te verbinden met mijn herinneringen, het verleden en het heden te verweven.

Terwijl ik nadenk, wordt mijn worsteling dieper. Ik denk aan degenen die ik ben verloren, wat me inspireert om verhalen over hen te schrijven, onze momenten samen opnieuw te creëren door middel van foto's en woorden. Het is mijn manier om contact met hen te maken, te midden van alle tijd die ik heb verloren en nooit meer terug kan krijgen, of misschien de enige manier.

Dit project was nooit een bewuste beslissing; het is altijd aanwezig geweest in mijn gedachten, verweven met mijn angsten en zorgen. Het is een werk in uitvoering zonder een definitief einde, want hoe meer ik probeer te herinneren, hoe meer verhalen ik vind om te schrijven. Het is een voortdurende verkenning zonder einde.

Talloze redenen trekken me verder weg van mijn verleden, maar ik probeer de grenzen van mijn geest te verleggen en schrijf deze momenten op om zelfs één van de duizend redenen die me op afstand houden, uit te wissen.

• Ava Darvishi

Ava Darvishi is een theatermaker en actrice uit Iran die momenteel in Gent woont. Sinds 2022 is ze lid van Sada Ghent Playback Theatre. Ava heeft opgetreden in verschillende internationale projecten, waaronder Voicelessness, uitgevoerd in Apparatus in Seoul in 2024, en Medea in het Bozar Instituut in Brussel in 2018.

Ava heeft een BA in Acteren van de Kunst- en Architectuuruniversiteit in Teheran, een MA in Poppentheater van de Universiteit van Teheran en een postgraduaat in Digital Storytelling aan KASK & Conservatorium. Ze volgt momenteel drama aan KASK & Conservatorium.

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

An exercise in connection and separation #5 is een performance van Rosa Lut, waarin ze probeert grip te krijgen op de ruimte ertussen. Ze verdeelt de ruimte en het publiek met blauwe lijnen, om te onderzoeken hoe het is om van elkaar gescheiden te zijn. De lijnen maken de afstand tussen ons zichtbaar, markeren de plek waar het ene eindigt en het andere begint. Maar kunnen deze lijnen ook een plek van verlangen zijn, een plek van verlangen naar wat er aan de andere kant is?

Als pre-masterstudent Autonome Vormgeving doetRosa Lut (zij/haar) onderzoek naar grenzen als een potentiële plek voor verbinding. Door de grens tussen België en haar geboorteland Nederland te bezoeken en te documenteren, onderzoekt ze hoe het is om op de grens tussen twee culturen te staan. Recente politieke ontwikkelingen laten de urgentie zien om deze ruimte opnieuw te definiëren, niet alleen als een plek waar twee dingen gescheiden zijn, maar ook als een plek waar twee dingen samenkomen, wat Rosa in haar werk probeert te doen.

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

In Model of Matter onderzoek ik de complexe relatie tussen het lichaam en lichaamsbeelden, waarbij ik me richt op de principes van schoonheid en de veranderlijkheid van onze percepties. Het lichaam fungeert vaak als slachtoffer van de dwingende normen en idealen die heersen binnen de lichaamscultuur, vergelijkbaar met de manier waarop de Art Nouveau-beweging de natuur gebruikte als inspiratie om schoonheid vast te leggen in zijn meest elegante en vloeiende vormen. De meedogenloze vergelijking met anderen en de onophoudelijke concurrentie die daaruit voortvloeit, leidt tot een diepere vorm van vervreemding - zowel van onszelf als van elkaar. Wanneer is ons lichaam niet langer onszelf, maar eerder een object in de ogen van anderen? Historisch gezien heeft kunst altijd gediend als een spiegel van de maatschappij, een gedetailleerde weergave van wat we wilden zien. Deze reflectie creëert een bewustzijn dat ons dwingt onszelf door de lens van de ander te bekijken. In deze onderliggende strijd vind ik het essentieel om bestaande beelden te ontleden en opnieuw te onderzoeken. Mijn kunst is een communicatief hulpmiddel dat kansen biedt om gevestigde normen rondom lichamen in vraag te stellen en af ​​te breken.

• Wolfe De Roeck

Als performer richt Wolfe De Roecks kunstpraktijk zich op de herpresentatie van lichamelijkheid, waarbij ze de grenzen van het lichamelijkheid onderzoekt en het transformeert in een diepere, conceptuele ervaring. Door het gebruik van virtuele technologieën, rituelen en traditionele elementen creëert ze een unieke vierde dimensie binnen performance, waarin actietheater een belangrijke rol speelt. Ze beschouwt ruimte niet alleen als een achtergrond, maar als een organische uitbreiding van haar lichaam, gevormd door structuren en objecten die in direct verband staan ​​met haar aanwezigheid. Haar werk is doordrenkt van beweging; het is een voortdurende zoektocht naar de dynamiek van voortbeweging. Wolfe streeft ernaar waarden te ontleden terwijl ze een innovatieve visuele identiteit bouwt die wordt gekenmerkt door verschuivingen en veranderingen. Voor haar fungeert performance als een middel om het waarneembare te ontkaderen en opnieuw te kaderen, waarbij de kijker wordt uitgedaagd om de realiteit vanuit nieuwe perspectieven te ervaren. Haar artistieke praktijk is een uitnodiging om de intieme relatie tussen maker en toeschouwer opnieuw vorm te geven, waardoor een ruimte voor reflectie en verbinding ontstaat.

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

Mummanoïds is een performance waarin kunstmatige, mensachtige entiteiten centraal staan. Ze lijken op mensen, maar missen een ziel, een geschiedenis, een bewustzijn. Dit werk onderzoekt de grenzen tussen menselijkheid en kunstmatige constructie, en bevraagt wat het betekent om ‘aanwezig’ te zijn.

Deze genderneutrale entiteiten laten ruimte voor interpretatie en nodigen uit tot een intuïtieve benadering. Mijn persoonlijke verhaal is subtiel verweven in elk detail, omgeven door stiltes en open vragen. De onderliggende thematiek raakt aan een diepere strijd: een lichaam dat niet altijd als thuis voelt, een identiteit die zich beweegt tussen vastgelegde categorieën. Mummanoïds belichamen deze dualiteit—aanwezig maar onaangeraakt, zichtbaar maar ongrijpbaar.

De kijker wordt uitgenodigd tot een dialoog, niet enkel met een lichaam of object, maar met een kunstwerk dat vraagt om erkenning en begrip. Het werk fungeert als een spiegel: niet alleen van de menselijke vorm, maar ook van de gevoelens en gedachten die het oproept. Zo ontstaat een moment waarin observatie, emotie en creatie samenvloeien in een gedeelde ervaring.

Deze performance benadrukt de complexiteit van identiteit, herinnering, verbondenheid en vervreemding. Elk detail wordt een verhaal, gevangen in het spel van licht en schaduw dat de ruimte vult. Mummanoïds is een dialoog tussen wat zichtbaar is en wat verborgen blijft, tussen het tastbare en het onuitgesprokene, tussen een huid die beschermt en begrenst.

• Günther De Beuckelaer

Over mij: Op mijn 51ste maakte ik een drastische beslissing: ik stopte met mijn beroepsactiviteit en koos ervoor om opnieuw te studeren aan KASK & Conservatorium Gent, richting Beeldende Kunst. In een wereld die steeds meer naar rechts opschuift, voel ik de noodzaak om mijn stem te laten horen en een boodschap van tolerantie, inclusie en diversiteit uit te dragen. Kunst is voor mij de ultieme taal om deze gevoelens te verbeelden en te delen.

Als performer gebruik ik vaak mijn eigen lichaam als expressiemiddel. Mijn werk balanceert op het snijvlak van autobiografie, artistieke inspiratie en verbeelding. Door de broosheid van mijn naaktheid in mijn werk te integreren, tracht ik innerlijke processen naar de oppervlakte te brengen en een diepere dialoog met mijn publiek aan te gaan.

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

Onze interventie bestaat uit het tapen van een vierkant op de vloer in KIOSK. Hiermee creëren we een conceptuele ruimte die grenzen, tijd en virtualiteit onderzoekt. Dit proces omvat experimenten met camerahoeken, filters en perspectieven om een digitale ruimte vorm te geven. Deze tijdelijke actie dient als basis voor het videowerk dat in KIOSK wordt gepresenteerd. Het project verbindt thema's van elasticiteit en reflectie, waarbij humor, herhaling en overdrijving worden gebruikt om de ruimte tussen fysieke en digitale ruimtes te onderzoeken.

Emma Crombé & Louis Dewitte

Emma Crombé en Louis Dewitte zijn een in Gent gevestigd kunstenaarsduo dat elkaar ontmoette aan KASK & Conservatorium. Hun werk combineert humor, ironie en alledaagse elementen, waarbij vertrouwde objecten en ideeën worden ontleed en opnieuw samengesteld. Emma richt zich op thema's als lachen en maatschappelijke hiërarchieën, terwijl Louis gelaagde betekenissen verkent door middel van felle kleuren en speelse beeldtaal. Samen creëren ze multimediale installaties, video's en schilderijen. Hun collaboratieve projecten, zoals de tentoonstelling Geluk zit in de kleine dingen (2024), benadrukken hun gedeelde interesse in zelfreferentialiteit en nostalgie.

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

In deze interventie maken we samen collectieve tekeningen, gebaseerd op een aantal teksten die ik heb geschreven rond het woord Naveldrager. Ik begin met het lezen van de teksten (Nederlands gesproken) en we tekenen vervolgens samen onze associaties op een groot stuk papier gedurende een uur. Na de tekening komen we in een kring bijeen voor een korte reflectie.

Bo Lemmens

Over Bo Lemmens: "Op dit moment zit ik in mijn eerste jaar van de Bachelor Mediakunst aan KASK & Conservatorium. Mijn werk start vaak met het schrijven van een beeld dat ik in mijn hoofd heb. Later verbind ik deze beelden met de fysieke wereld, met tastbaar materiaal, dat je met je handen kunt voelen. Dit resulteert in verschillende media. Op dit moment gebruik ik borduurwerk als medium om woorden tastbaar te maken."

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

My intervention invites participants to record themselves walking from the kiosk to the art library, capturing the physical movement but also their thoughts, feelings, and experiences during the process—such as how they feel while recording in public or what thoughts arise along the way. Then, they walk the same route again while listening to someone else’s recording. By following another person’s steps, they might notice subtle differences in movement, focus, or presence. The performance creates a quiet space where personal and shared experiences meet, giving attention to what usually remains unspoken.

• Zita Bruyland
  

About Zita Bruyland: In my work, I explore ways to address contemporary themes such as artificial intelligence, beauty standards, social media, and societal structures. I experiment with text, image, sound, and performance, seeking confrontation, dialogue, and interaction. In doing so, I not only question the world around me but also examine my own actions, position, and responsibility within it. My interest in activism plays a significant role in this process. In addition to theater and performance, I have a passion for film and acting on camera.

Abstract Entities

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

In 1965, na een reeks radicale happenings, werd Yoshio Nakajima met slechts één dag voorafgaand bericht uit België gedeporteerd. Zijn laatste evenement, Happening 6, veranderde samen met artiesten als Panamarenko en Hugo Heyrman de publieke ruimte in een podium—zo effectief dat zelfs de politie en brandweer ongewild deelnamen aan de performance. De autoriteiten bestempelden Nakajima als een "gevaar voor de openbare veiligheid", waardoor hij gedwongen werd zijn gemeenschap en een groot deel van zijn kunstwerken achter te laten.

Nu, voor het eerst sinds 1975, keert Nakajima terug. Ter gelegenheid van zijn tentoonstelling UNBEAT! creëert hij komende zaterdag een happening samen met Nick Defour en Merzedes Sturm-Lie—waar niets vastligt en alles mogelijk is.

De performance vindt plaats op zaterdag 15 februari in KIOSK om 16:00. Aansluitend is er om 18:00 een lezing waar co-curator van de tentoonstelling Martin Schibli Nakajima’s opmerkelijke reis van het Japan van de jaren 1950 naar het hedendaagse Zweden verder belicht.

Yoshio Nakajima

Met een carrière van meer dan zestig jaar beweegt het werk van Yoshio Nakajima zich tussen het vieren van de zon als levensbron en het onder de aandacht brengen van mondiale bedreigingen. Zijn werk is gevormd door zijn ervaring met de atoombom en zijn ecologische betrokkenheid. In recentere werken richt hij zich ook op de gebeurtenissen in Oekraïne en Palestina. Nakajima’s kunst blijft vandaag de dag actueel en relevant voor het hier en nu. 

Nick Defour

Prehistokrisis, Problems are always 100%, SPY. STAKATTAK. Schilderperformance, poëzie en alles wat begint met een P. Prawing, pulture en een pog genaamd plixa en wat pickens. Peace and par! Procodile pinvestigator.

Merzedes Sturm-Lie

Samenspel van emotie en rede, natuur en technologie. Een tijdelijke doorgang tussen werelden, balancerend tussen chaos en harmonie. Onderzoek naar hedendaagse en historische opvattingen over stem, afkomstig uit de muziekwetenschap, medische wetenschap en activisme.

Martin Schibli

Martin Schibli (°1967) behaalde een master in kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Lund, Zweden. Gedurende zijn carrière cureerde hij ongeveer 150 tentoonstellingen in Zweden en daarbuiten. Momenteel werkt hij als curator en producer bij Dunkers Kulturhus in Helsingborg. Schibli heeft ook functies vervuld als artistiek directeur en tentoonstellingsdirecteur bij verschillende Zweedse kunstinstellingen. Naast zijn werk als curator geeft hij les en schrijft hij over kunst. Onlangs co-cureerde hij een grote retrospectieve van Yoshio Nakajima bij Dunkers Kulturhus en publiceerde hij mede het boek Yoshio Nakajima – Resa med solen (2024, Appell Förlag).

Performance + lezing door Bram Borloo & Ndaku Ya La Vie Est Belle.

Ndaku Ya La Vie Est Belle

Ndaku Ya La Vie Est Belle, opgericht door Eddy Ekete, is een artistieke coöperatie en laboratorium gevestigd in Kinshasa sinds 2018. Het is de thuisbasis van het KINACT-festival, een jaarlijks evenement dat elke augustus internationale performancekunstenaars samenbrengt. De missie van KINACT is om bewustzijn te creëren rond milieu- en sociale kwesties en tegelijkertijd de Kinois (inwoners van Kinshasa) te betrekken door kunst naar de straten te brengen voor mensen die geen toegang hebben tot traditionele beeldende kunstevenementen. Naast een levendig carnaval van levende sculpturen gemaakt van afvalmaterialen, fungeert KINACT ook als een uniek educatief programma.

Bram Borloo

Bram Borloo (°1976, Leuven, België) is een beeldend kunstenaar, performer, muzikant en organisator. Hij behaalde in 1999 een masterdiploma in beeldhouwkunst aan de LUCA School of Arts. Momenteel woont en werkt hij in Brussel en gedeeltelijk in Kinshasa. Zijn werk omvat schilderkunst, beeldhouwkunst, installatiekunst, geluidskunst en performance. Sinds 2018 is Borloo lid van het KinAct-collectief. In 2021 richtte hij het collectief Bilia Na Biso op.

Abstract Entities, de solotentoonstelling van Thomas Hitchcock in KIOSK, onderzoekt de raakvlakken tussen de Belgische Art Nouveau en Europa's fin de siècle culturele periode en hedendaagse technologische ontwikkelingen. Gesitueerd binnen de context van het huidige globale kapitalisme en digitale verschuivingen, onderzoekt en plaatst hij thema's van uitbuiting kritisch tegenover elkaar binnen een bredere beweging van terugtrekken in innerlijkheid en droomachtige sferen.

Abstract entities (interventions)

De tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock dient als een open platform voor tijdelijke interventies door Belgische kunststudenten. Gedurende de tentoonstellingsperiode zullen er tal van interventies plaatsvinden in verschillende media, waaronder performances, muziek, collectieve lezingen, gesprekken, workshops, discussies, lichaamspraktijken, poëzie en filmvertoningen.

Bekijk het volledige programma

Over Thomas Hitchcock

Thomas Hitchcock is opgeleid als beeldhouwer en combineert uitgebreid bewerkte werken met gevonden voorwerpen die hij als zodanig tentoonstelt of die hij verbetert door middel van kleine geënsceneerde acties. Met zijn werk verkent de Oostenrijkse kunstenaar de gelaagde politieke implicaties van de betrokken blik in een toneelachtige omgeving. Hij woont en werkt in Wenen, hoewel langere werkverblijven hem tot nu toe naar Lissabon, Berlijn, Brussel en Parijs hebben gebracht, waar hij in 2022 deelnam aan het WIELS Residency Program en in 2023 aan Cité Internationale des Arts.

Samen met kunstenaars als Hugo Heyrman, Panamarenko en Wout Vercammen organiseerde de Japanse kunstenaar Yoshio Nakajima op 9 juli 1965 "NU HAPPENING! van een bezette stad III" in Antwerpen. Deze iconische happening kaartte maatschappelijke kwesties aan zoals verkeersveiligheid, luchtvervuiling, de Vietnamoorlog en de dreiging van de atoombom. UNBEAT! werpt licht op de cruciale rol die Yoshio Nakajima speelde in de Antwerpse happenings van de jaren zestig.

De titel van de tentoonstelling verwijst naar ‘unbeat’, de bijnaam die Nakajima onder meer gebruikte tijdens zijn samenwerkingen met Hugo Heyrman (Happy Space Maker), Panamarenko (Multimiljonair) en Wout Vercammen (Nihil) in België. Deze bijnaam vindt zijn oorsprong in de Japanse artistieke groepering, de ‘Tokyo UNBEAT Group’, die hij in 1958 oprichtte samen met Tashiro Minou en Kagami Masayuki. Hun manifesto uit 1961 stelt: "We do rituals that express our desire to reach absolute freedom … you must try to read it in the catastrophic and apathetic situation of our generation … Unbeat Organizers is a collective of independent spirits, and we are witnesses to the temporary insanity prevailing in our century.”

Na verschillende happenings in België werd Nakajima gearresteerd en uitgewezen. Na enkele maanden in West-Duitsland en Kopenhagen te hebben doorgebracht, verhuisde hij naar Zweden. Daar was hij actief binnen diverse internationale avant-gardebewegingen, zoals The Bauhaus Situationiste - Second Situationist International en The International Ubbeboda Symposium. UNBEAT! onderzoekt Nakajima's rol in de Antwerpse happenings, zijn connectie met de PROVO-beweging en zijn onderling verbonden activiteiten in Japan, Nederland, Zweden en België.

De tentoonstelling en het bijhorende publieksprogramma, bestaande uit lezingen en performances in KIOSK, zijn ontstaan binnen het project ‘publieke mediatie als een artistieke praktijk’. Dit project realiseert Merzedes Sturm-Lie sinds februari 2024 in KIOSK, en heeft onder meer als doel nieuwe samenwerkingen en verbindingen te stimuleren, zowel lokaal als internationaal. In het anatomisch theater loopt parallel de tentoonstelling Abstract Entities van Thomas Hitchcock, waar Belgische kunststudenten de kans krijgen om performatief werk te presenteren. Deze samenloop van tentoonstellingen biedt een interessante dynamiek, zeker in het licht van een historisch precedent: in 1965 verhuisde Yoshio Nakajima naar Antwerpen waar hij zich inschreef aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Hier ontmoette hij Panamarenko en Hugo Heyrman, wat al snel leidde tot het uitvoeren van verschillende Happenings.

UNBEAT! is gecureerd door Merzedes Sturm-Lie en Martin Schibli. De expositie is samengesteld in samenwerking met het Yoshio Nakajima Archief, M HKA, Stefan Wouters, Roger D’Hondt en Marie-Hélène Van Audenhove (New Reform Archief).

De eerste happening die Yoshio Nakajima, samen met Hugo Heyrman, uitvoerde op de Groenplaats in Antwerpen (9/07/1965) was ongezien in België. Tientallen kranten en tijdschriften schreven hierover en zelfs de nationale televisie was aanwezig. In zijn kielzog begonnen ook andere kunstenaars en activisten happenings te houden, waardoor een traditie van 'vluchtigheid en verzet' was geboren. Nakajima mag dan ook beschouwd worden als de pionier van het Belgische happeninggebeuren. Stefan Wouters houdt een uiteenzetting over deze boeiende en spannende gebeurtenissen.

Stefan Wouters

Stefan Wouters (1972) promoveerde in 2015 aan de Vrije Universiteit Brussel en aan de Universiteit Antwerpen tot doctor in de kunstwetenschappen en de archeologie en tot doctor in de theaterwetenschappen (Vluchtigheid en verzet. Sporen van het internationaal Happeninggebeuren in België, 2016). Thans is hij mede-coördinator van het René Magritte Museum/Museum voor Abstracte Kunst (Jette-Brussel) en doceert hij actuele kunst en cultuurfilosofie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen (DKO).

Hans Demeulenaere, Nikolaas Demoen en Marc Nagtzaam nodigen Anthea uit voor een optreden in KIOSK ter gelegenheid van de afsluiting van hun tentoonstelling Unfolding Structures of Exchange. 

Over Anthea

Anthea, of Anthea Demoen, is een 23-jarige Gentse zangeres die met haar live-optredens een intieme sfeer weet te creëren, terwijl haar muziek je tegelijkertijd uitnodigt om mee te bewegen. Haar EP Love in Distortion is een perfecte introductie tot haar wereld van elektronische sounds en gevoelige teksten.

Een rood rechthoekig frame dat deel uitmaakt van een installatie van Hans Demeulenaere op de tentoonstelling One way or another, 10 jaar Posture Editions in S.M.A.K. (30.10 - 28.11.2021) blijft door een vergetelheid van de kunstenaar achter in het museum.

Deze verstrooidheid vormt het uitgangspunt voor de tentoonstelling Unfolding Structures of Exchange. Wat gebeurt er als drie kunstenaars dit rode nomadische kader onderling uitwisselen en naar hun sculpturale, tekenkundige en choreografische hand zetten?

De tentoonstelling wordt gevormd rond een lange gevouwen paravent en is een spiegel van de gevouwen leporello met dezelfde titel, uitgegeven bij Roma Publications.

Dit boek wordt voorgesteld bij de opening van de tentoonstelling. Ter gelegenheid van de tentoonstelling maakten de kunstenaars elk een kunstenaarseditie op 20 exemplaren.