Op basis van een in principe quasi onbeperkt groeiend aantal woordreeksen die via een simpele regel en associatie voortkomen uit één woord maakt Veva Leye configuraties waarin dezelfde woorden, heel anders gemonteerd, ook weer anders gelezen/bekeken kunnen worden. De soms uncanny klonterende woordbeelden spelen een nu eens breed uitwaaierend, dan weer zich op zichzelf terugplooiend spel en resoneren in deze beweging met de fotografische en tekenmatige registraties van Jelle Martens die fragmenten, reproducties en alledaagse observaties in gelaagde prints en tekeningen samenbrengen. Elke druklaag of tekening wordt een voorlopig kader waarin slechts tijdelijk gestolde beelden samenkomen, overlappen en weer uiteen vallen. Beeld en taal buitelen hortend en stotend verder. Letters vormen woorden vormen beelden lezen kijken.

Gaston Schoukens genoot in de jaren 1930 bekendheid als maker van populaire Brusselse komedies. Met Un Soir de Joie beleefde hij nog één groot succes. De film, gebaseerd op een waargebeurde verzetsactie uit november 1943, vertelt hoe het Belgische verzet een vervalst nummer van de pro-Duitse krant Le Soir verspreidde, vol spot en parodie op de bezetter. Opvallend is dat Schoukens het oorlogsleed grotendeels ontwijkt, maar kiest voor een lichtvoetige benadering in de traditie van Tijl Uilenspiegel. Toch is de film niet louter vrolijk: enkele wrange momenten verraden dat de oorlog ook in deze komedie sporen had nagelaten.

Deze vertoning wordt ingeleid door docent filmgeschiedenis Gertjan Willems.