20.03.24 – 22.03.24, How to make a shits bird you on?, dramaproject o.l.v. Mario Barrantes Espinoza

Avondland is een theatervoorstelling die de grens verkent tussen installatie en performance. Het is een zoektocht naar het creëren van een symbiose tussen verschillende artistieke media. De voorstelling is gebaseerd op de Proza Edda.

De Edda, opgetekend door Snorri Sturluson, bewaart enkele van de meest iconische enaangrijpende verhalen uit de Noordse mythologie. Veel van deze vertellingen vinden hun oorsprong in oude heidense tradities. Het grootste deel van het mythologische materiaal komt voor in het eerste deel van het werk, Gylfaginning (“het misleiden van Gylfi”), waarin zowel de schepping als het einde van de wereld wordt verteld. Een episch thema dat opvallend sterk resoneert met onze huidige tijd.

Leven wij zelf in een eindtijd? Avondland zoekt geen definitief antwoord, maar reikt eerder een vorm van hoop aan die kan samengaan met pessimisme, zelfs hand in hand met wanhoop: een hoop die voortkomt uit de pure onzekerheid over wat de toekomst zal brengen. Een hoop van hoopvol pessimisme.

Het verhaal van de Edda biedt een mythisch kader van waaruit we met een frisse blik kunnen reflecteren. Het stelt vragen over de wereld waarin we vandaag leven, zonder de ambitie een kant-en-klare of definitieve verklaring te bieden.

Taal: Nederlands

Waarschuwing voor het publiek: Bloed, Fysiek geweld, Intense licht- en geluidseffecten, Claustrofobie.

Credits

• Regie: Lander Merckx
• Begeleiding: Kristof van Baarle en Martine Clierieck
• Licht- en decorontwerp: Jasper Hardy, Jorun Cocquyt en Lander Merckx
• Choreografie: Jenneke Slaets, Lander Merckx en Noor Flamey
• Performers: Jenneke Slaets, Lander Merckx, Max Keustermans en Noor Flamey
• Tekst: Max Keustermans en Lander Merckx
• Sounddesign: Thijl Merckx en Lander Merckx
• Live Muziek: Renate Spelmans (fagot), Erik Bassier (klarinet), Pia Spelmans (viool), Hilde Jonckheere (contrabas), Joeri Van Hove en Jean-Pierre Vanhee (trompet), Martin Lopez (percussie)
• Sponsoring: Ampli en MT verhuur
• Met dank aan: Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Madonna Lenaert, Simon De Winne, Gert Van Hyfte en de KASK Drama studenten

In een oude abdij die is omgetoverd tot een zelfgemaakt groen paradijs, leeft een groep buitenstaanders een droomleven, ver weg van de moderne samenleving. Ze vangen regenwater op en maken bio-harmonisatoren. Ze oogsten medicinale kruiden en zingen samen. Hun perfecte wereld – gebouwd met hergebruikte banden gevuld met aarde, ‘totale eerlijkheid’ en een diepe haat tegen Big Pharma – is een zorgvuldig georganiseerd huis met met was verzegelde flessen en composting met een nutriëntenkringloop. Dit vredige leven begint te breken wanneer hun geliefde leider, The Boss, de regels niet meer volgt en op eigen houtje gaat handelen.

De groep komt bijeen in het klooster van de abdij om de crisis te bespreken: wat gaan ze doen met The Boss? Terwijl een gespannen psychologische confrontatie uitbreekt, nemen ‘onuitgesproken waarheden’ de overhand en verandert de bijeenkomst al snel in een gevaarlijke mentale strijd. Terwijl ze zich een weg banen door hun eigen waanideeën, begint hun hippiewereld te barsten en voelt het meer als een gecontroleerd experiment.

Credits

• Performance en tekst: Maxim Goossens, Fatou Kâ, Bjarne Liveyns, Aniesha Akoua N. Tchimou, Manon Van Ranst
• Onder leiding van: Luanda Casella
• Met assistentie van: Abigail Gypens
• Bijzondere dank: Simon De Winne, Bardia Mohammad, Minard, NTGent, Arca Theater and KASK Drama

Wreed zoals alleen vrouwen kunnen zijn, zo zijn ze. Kijken je in de ogen en steken je met een glimlach het mes in je borst.

Het vertrekpunt van deze voorstelling is Lysistrata, de Griekse komedie waarin vrouwen collectief seks weigeren om een oorlog te stoppen. Het stuk maakt zichtbaar hoe privéverlangen en publieke macht onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Vanuit dit gegeven onderzoeken derdejaarsstudenten van KASK & Conservatorium, samen met acteurs van Het Scheldeoffensief, onder leiding van Ika Schwander en Sophia Bauer, wat de urgentie van dit gebaar vandaag nog kan zijn. Met hun verschillende lichamen, achtergronden en geschiedenissen vertalen zij deze thematiek naar een eigenzinnige, hybride voorstelling. Zij delen collectief de vloer en onderzoeken hoe intimiteit, macht en verzet zich vandaag tot elkaar verhouden.

Four characters – or are they elements? – find themselves inside a game of which they don’t really know the rules. Nonetheless, they play along. They tremble, jerk, rock their way through vaguely familiar situations and scripts.

“Through the use of reality as a looping moment, the piece reflects the absurdity of a repeated present without progress. It appeals by looping. Repeat, repeat, progress! The body becomes the limitation.” – Coach

“Fragile and bizarre, mixing artificial detachments, the organic machine becomes a mirror in which obsessions emerge.” – Jim

“The characters, manipulating situations, act as characters.” – Rock

“Many characters are corporate stock phrases. With stock phrases the glimmers of differentiation win.Playing with mixing what’s alive and what isn’t. What strikes most upon first viewing is the quality of the gestures highlighted through breathing. The work is arguably scripted.” – Tie

Credits:

• Onder leiding van: Nathan Ooms
• Van en met: Giel Luyten, Arnaud Muco, Pepijn Vermeulen & Anton Rys
• Met dank aan: Anna Franziska jäger, Simon De Winne, Bardia Mohammad, Danspunt, Trefpunt, KASK Drama.

Welkom bij de tentoonstelling HAND ME DOWN.

Voor het jaarlijkse Wall DrawingExperiment  maken studenten van de tweede bachelor tekenkunst werken op groot formaat. Zes grote tweezijdige wanden in de Zwarte Zaal dienen daarbij als vertrekpunt. Deze tentoonstelling is een experiment waarbij de studenten onderzoek doen naar verschillende dragers en materialen en leren omgaan met de facetten van het tentoonstellen.

Deelnemende studenten:

• Martje Beemster
• Lise Cok
• Loïse De Vriendt
• Amandine Desmet
• Rafael Ferreira De Proença
• Karel Nauwelaerts
• Alexia Nzinga
• Noor Phlips
• Febe Piessens
• Rosalie Tytgat
• Nora Van Sande

Si & La is a media arts exhibition full of polyphonic stories, off-kilter sculptures, syncopated performances and off-beat video work. With fresh, noisy audiovisuals by Mikhaela Baradaki, Lila Toppets, Sebastiaan Bakker, Lester van Extergem, Junior Vita, Emma Boga, Stine Moni Wuyts, Julian Verberckmoes, Gabriela Oswiecinska, Donna Kok, Deirdre Vancanneyt and Muireann Hillman-Allen.

… Et ceci et cela ------------ Sì, sois-Là!

Want als ik niet zou praten, wordt het wel heel erg stil.

Si & La is samengesteld door Anna Bruni, Cristina M. Carnelos, Anaïs Du Champs en Valerie Holfeld van het postgraduaat curatorial studies.

Het artistieke onderzoek van Tom Callemin vertrekt vanuit de vraag hoe identiteit en betekenis ontstaan binnen onze perceptie van beelden. Deze processen staan onder constante verandering nu digitale en artificiële technieken moeiteloos overtuigende werkelijkheden genereren. De fotografische beelden waarmee we dagelijks worden geconfronteerd, tonen ons steeds vaker een fictieve illusie. Vooral binnen het portret wordt een fundamentele spanning zichtbaar: achter de huid van het synthetische lichaam schuilen geen psychologie of emoties, maar louter mathematische berekeningen van data.

Vanuit deze thematiek ging Callemin aan de slag met analoge materialen zoals gips, hout, klei, schaduw en licht om nieuwe beelden te creëren die onze waarneming uitdagen. Elk beeld is, net als een spiegel, een reflectie op onze blik en op het afbeelden zelf. Wat zien we? Kunnen we het beeld geloven zoals het zich aan ons presenteert? In welke mate geven wij zelf betekenis aan wat we zien los van wat zich voor onze ogen afspeelt?

In de tentoonstelling wordt het fotografische werk van Callemin gecombineerd met een uitgebreid archief aan beeldmateriaal dat deze vraagstukken doorheen de geschiedenis en in verschillende contexten aankaart. De evoluties waarmee we vandaag worden geconfronteerd op het vlak van beeldcultuur zijn niet nieuw. Bij de komst van elk medium, zoals schilderkunst, film, sculptuur, dat ooit een technologische innovatie vormde, doken gelijkaardige vragen op over beeld, betekenis en illusie.

Een derde luik in de tentoonstelling komt voort uit de samenwerking met filmmaker Griet Teck, die het beeldende onderzoek in Callemins atelier vertaalde naar een korte film. We krijgen een inkijk in hoe details uit het atelier voor de camera een illusie vormen. Hele landschappen worden in de beslotenheid van het atelier geconstrueerd als een tweede werkelijkheid, waar de realiteit net iets anders verloopt. Zo worden de achterliggende constructies zichtbaar van de beelden die Callemin meticuleus opbouwt. Op die manier wordt duidelijk dat zijn beelden niet alleen in hun onderwerp, maar ook in hun totstandkoming een illusie in zich dragen.

Tom Callemin is als artistiek onderzoeker verbonden aan KASK & Conservatorium, de school of arts van HOGENT en Howest. Het onderzoeksproject ‘Hidden in Plain Sight’ werd gefinancierd door het Onderzoeksfonds Kunsten van HOGENT.

Op 15 januari 2026 verdedigt Tom Callemin, artistiek onderzoeker aan KASK & Conservatorium, zijn doctoraat tot het verkrijgen van de titel Doctor in de Kunsten. Mede namens de promotoren van de kandidaat, Dr. Anouk De Clercq (KASK & Conservatorium), Prof. Dr. Koenraad Jonckheere (UGent) nodigen wij u graag uit voor deze gelegenheid.

Om 15:00 start de publieke verdediging in de Zwarte Zaal op Campus Bijloke. Aansluitend bent u welkom op de receptie. De tentoonstellingDouble Reality (Research Output) is op dezelfde locatie te bezoeken, voor en na de verdediging. Gelieve uw aanwezigheid voor de publieke verdediging te bevestigen door te mailen naar tom.callemin@hogent.be.

Het artistieke onderzoek van Tom Callemin vertrekt vanuit de vraag hoe identiteit en betekenis ontstaan binnen onze perceptie van beelden. Die processen staan onder druk nu digitale en artificiële technieken steeds overtuigender illusies produceren. In het bijzonder binnen het portret wordt een spanning zichtbaar: achter de huid van het synthetische lichaam schuilt geen innerlijke wereld, maar een berekening. Wat ooit een psychologische ruimte leek, blijkt vandaag een mathematisch model.

Vanuit deze thematiek onderzoekt Callemin hoe we beelden nog kunnen begrijpen of vertrouwen. Hij werkt met analoge materialen zoals gips, hout, klei, schaduw en licht om nieuwe situaties te construeren die zich op de grens van werkelijkheid en illusie bevinden. Deze tastbare, materiële elementen vormen een tegengewicht voor digitale representaties en leggen tegelijkertijd bloot dat elk beeld – hoe overtuigend ook – een geconstrueerde werkelijkheid is.

Zijn beelden functioneren daardoor als spiegels: ze keren de blik terug naar de toeschouwer en naar het proces van betekenisverlening zelf. Wat zien we precies? Kunnen we het beeld geloven zoals het zich aandient? En in welke mate bepalen onze eigen verwachtingen, twijfels en projecties wat we waarnemen? Callemins onderzoek maakt duidelijk dat in de ontmoeting tussen beeld en waarnemer een voortdurend schuivend landschap van interpretaties ontstaat, waarin identiteit en betekenis nooit stabiele gegevens zijn, maar telkens opnieuw worden gevormd.

Het onderzoeksproject Double Reality werd gefinancierd door het Onderzoeksfonds Kunsten van HOGENT.

Praktisch

Door wegenwerken op het kruispunt Godshuizenlaan / Groot-Brittanniëlaan is het zeer moeilijk om de Louis Pasteurlaan met de auto te bereiken en te parkeren. Neem zoveel mogelijk het openbaar vervoer. Vanaf Gent Sint-Pieters kan je tram T1 of T3 nemen tot aan Bijlokehof. Hier vind je een handleiding voor het bereiken van de Bijlokesite tijdens de werken.

De meest toegankelijke route (o.a. voor rolstoelgebruikers) neem je via de ingang aan STAM, Godshuizenlaan 2.

Animatie strekt zich uit over meerdere dimensies van ons leven. Het is een magische, filosofische en fysieke ervaring, maar ook een vorm van sociale actie. Met een achtergrond in engineering en wetenschap begon Pedram in 2015 zijn artistieke praktijk als animator. Tegelijkertijd beschouwt hij animatie als een encyclopedische praktijk: een multidimensionale studie die de kruispunten verkent tussen kunst, wetenschap, menselijkheid en technologie.

Deze tentoonstelling ontvouwt een dialoog tussen Pardeh-Khani – letterlijk “het lezen van het gordijn” – en hedendaagse animatie. Deze oude Iraanse kunstvorm van beeldend verhalen vertellen combineerde beschilderde doeken met epische poëzie, muziek en performance. Vertellers brachten de beelden tot leven door middel van stem, gebaar en ritme, terwijl het publiek gezamenlijk deelnam en kennis ervoer via meerdere zintuigen.

In Pedram’s praktijk blijft Pardeh-Khani voortbestaan, zowel als traditie als methode – een manier om archieven te activeren en kennis op te voeren, die mede bepaalt hoe we communiceren, leren en betekenis geven aan de wereld. De tentoonstelling brengt tien jaar werk samen (2015–2025) – waaronder installaties, tekeningen, schetsen, schilderijen, VR en videofragmenten – en maakt Pedram’s archief zichtbaar terwijl ze de weg opent naar nieuwe richtingen.

Op 27.11.25, ter gelegenheid van de opening, zullen vanaf 19:00 twee performances doorgaan. Docent Paul Demets opent de avond met poëzie, Amin Azizi sluit ze af met muziek!

Pedram Kargar is als artistiek onderzoeker verbonden aan KASK & Conservatorium, de school of arts van HOGENT en Howest. Het onderzoeksproject Behind the curtains of animation werd gefinancierd door het Onderzoeksfonds Kunsten van HOGENT.