21.10.26, 19:30, Lichen Hamraie, Staci Bu Shea, Carly Everaert, What Can Access Do? Artistic and curatorial perspectives

Wat als niemand écht vrij kiest wie hij wordt of wat hij doet? Farah Focquaert daagt ons uit om straf en vergelding te herdenken. Ons huidig rechtssysteem steunt sterk op het idee dat mensen ‘schuld verdienen’ louter op basis van persoonlijke verantwoordelijkheid. Focquaert verkent een alternatief: een rechtvaardigheid die niet draait om wraak of morele schuld, maar om herstel voor alle betrokkenen, bescherming van de maatschappij en vroege preventie. Wat betekent dat concreet voor gevangenissen, straffen en beleid? Kunnen we evolueren naar een humaner systeem dat inzet op verandering en daadwerkelijke maatschappelijke veiligheid? Kunnen en willen we inzien dat repressie niet alleen onze samenleving onveiliger maakt, maar daarenboven in sé onrechtvaardig is?

Na de lezing gaat Farah Focquaert in gesprek met Sibo Rugwiza Kanobana.

• Filosofe Farah Focquaert werkt als gastprofessor aan de Vakgroep Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen van de Universiteit Gent, en als lector in de opleiding Toegepaste Psychologie aan de Arteveldehogeschool. Ze is een experte in o.a. het onderzoek naar de vrije wil en morele verantwoordelijkheid, bestraffing en detentie. Ze is de auteur van ‘Beter leven zonder vrije wil.’ (B&L, 2025)

• Sibo Rugwiza Kanobana is hoofddocent in de sociolinguïstiek en postkoloniale studies aan de Open Universiteit van Nederland. Hij is coauteur van de Bastaards van onze kolonie. Verzwegen verhalen van Belgische metissen (2010), samensteller van de essaybundel Zwarte bladzijden. Afro-Belgische reflecties op Vlaamse (post)koloniale literatuur (2021) en auteur van Witte orde. Over ras, klasse en witheid (2024) en Lumumba’s droom. Wat zijn gedachtegoed ons vandaag kan leren (2025). Hij was redacteur bij rekto:verso van 2016 tot 2024.

Deze lezing zal plaatsvinden in de MIRY Concertzaal. De zaal is rolstoeltoegankelijk via een lift naar de eerste verdieping. Voor deze lezing is een tolk Vlaamse gebarentaal voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: helena.verheye@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen aan de jobstudent bij de balie gesteld worden.

Door visumproblemen gaat deze KASKlezing niet door.

Julian Abraham “Togar” is een drummer en beeldend kunstenaar wiens praktijk een combinatie is van beeldende kunst, geluidskunst en experimentele film. Togar richt zich in zijn praktijk vaak op het ontrafelen en verspreiden van specialistische wetenschappelijke kennis naar een breder publiek door middel van geluid, installaties en samenwerkingsprojecten.

Togars werk is tentoongesteld op de 17e Biënnale van Istanbul, de 15e Biënnale van Gwangju, de 13e Biënnale van Taipei, de 58e Carnegie International (Pittsburgh) en in openbare instellingen en musea zoals De Appel (Amsterdam), KHOJ (New Delhi), SculptureCenter (New York), Nottingham Contemporary en Cemeti (Yogyakarta).

De Britse bioloog Charles Elton wordt vaak gezien als de grondlegger van het onderzoek naar dieren en planten die nieuwe gebieden bezetten. Zijn boek “The Ecology of Invasions by Animals and Plants” uit 1958 geldt daarbij als het officiële startschot. Maar natuuronderzoekers hadden al veel eerder oog voor levensvormen die zich vestigen op vreemde bodem.

Al in de achttiende eeuw ziet de beroemde Zweedse geleerde Carolus Linnaeus dat exotische planten zich soms op eigen houtje verspreiden en wortel schieten in de vrije natuur. Hij is de eerste die in kaart brengt hoe deze nieuwkomers zich over de wereld verspreiden. Vooral de mens speelt daarbij een sleutelrol. In tegenstelling tot vandaag ziet Linnaeus deze succesvolle exoten niet als bedreiging, maar als een verrijking van de inheemse natuur.

Het is niemand minder dan Charles Darwin die als eerste een succesvolle exoot bestempelt als ‘invasief’. Tijdens zijn reis met het schip de Beagle zag hij op de pampa’s van Zuid-Amerika hoe een Europese tuinplant zich snel uitbreidde en typische pampaplanten verdrong. Niet lang daarna wordt Europa getroffen door zijn eerste echte planteninvasie: een ogenschijnlijk onschuldige waterplant uit Noord-Amerika houdt wetenschap, politiek en pers in de ban.

In deze lezing vertelt botanisch filosoof Norbert Peeters meer over deze vergeten voorgeschiedenis van het denken over planten die zich in nieuwe gebieden vestigen. Hij baseert zich daarbij op zijn recente promotieonderzoek. Na de lezing gaat Norbert Peeters in gesprek met Tim Adriaens, landschapsecoloog gespecialiseerd in invasieve soorten. Helen Weeres, Saïda Ragas en Malika Soudani voorzien literaire en filmische interventies over het exoot-zijn.

• Norbert Peeters is botanisch filosoof, schrijver en universitair docent Filosofie aan Wageningen University & Research. Peeters studeerde Archeologie en Filosofie. Aan de Universiteit Leiden schrijft hij een dissertatie over de begripsgeschiedenis van invasie-ecologie, waarbij hij schrijft over de vroegste ontwikkeling van het denken over invasieve planten. Als botanisch filosoof houdt hij zich bezig met de bijzondere wereld van planten. In navolging van Darwin’s visie op het plantenrijk, betoogt Peeters een andere manier van kijken naar en beschrijven van planten. In 2016 debuteerde hij met Botanische revolutie: de plantenleer van Charles Darwin. Vervolgens schreef hij onder meer Rumphius’ Kruidboek: verhalen uit de Ambonese flora (2020) en Wildernis-vernis: Een filosoof in het Vondelpark (2021). In 2023 verscheen, mede onder zijn redactie, de heruitgave van Flora Batava: de wilde planten van Nederland.
• Helen Weeres heeft een achtergrond in poëzie, literaire en culturele analyse, genderstudies, en werkt in de (onderzoekende) kunsten samen met regeneratieve boeren, wetenschappers en andere kunstenaars. Helen’s praktijk wordt gevoed door poëzie en een fascinatie voor artefacten en instrumenten die regeneratieve interacties tussen de mens en een breder ecosysteem inspireren. Thema’s als mens-inclusieve ecosystemen, verdwenen (heidense) rituelen en folklore, queer ecologie en mens-bodem relaties staan veelal centraal in Helen’s zinnenprikkelende gedichten, performances, installaties en (inter)actieve bijeenkomsten. Helen is medeorganisator en coördinator van Queer miQ, een ‘open’ podium dat FLINTAQ* mensen op podia uitnodigt om de microfoon te ‘queeren’. In 2025-2026 ontwikkelt Helen nieuw literair werk buiten het boek in samenwerking met TILT, mede mogelijk gemaakt door het Letterenfonds.
• Saïda Ragas is illustrator en stripper. Haar werk is gebaseerd op haar idealistische, seks-positieve en feministische ideeën. Middels speels en kleurrijk beeld deelt ze persoonlijke ervaringen, maatschappelijke voetnoten en droombeelden. In 2024 was Saïda finalist van de jaarlijkse illustratiewedstrijd De Stoute Stift van deBuren. Saïda maakt samen met Kato Kagenaar deel uit van het sekspositieve kunstcollectief HALFNAAKT.
• Malika Soudani is auteur en vakdocent creatief schrijven in het basis- en voortgezet onderwijs in Nederland. In 2021 studeerde ze af in Creative Writing aan ArtEZ Arnhem met de poëziebundel Waar ik een slaapkamer heb gehad. Ze liep stage bij productiehuis SLAA en werkte als PR-assistent voor Read My World. In de zomer van 2019 nam Malika deel aan de jaarlijkse schrijfresidentie van deBuren in Parijs. Malika organiseert schrijfworkshops en -cursussen rondom thema’s zoals spiritualiteit, seksualiteit en (solo)intimiteit. Ze draagt haar werk voor op diverse podia en neemt graag deel aan een tafelgesprek over maatschappelijke onderwerpen. In de zomer is ze een van de workshopmedewerkers schrijven op Buitenkunst, waar ze ook werkzaam is als kok.
• Tim Adriaens begon in 2000 als landschapsecoloog op het Instituut voor Natuurbehoud en werkte er op gebiedsvisies en ecologische netwerken. Daarna startte hij op het instituut een werking op rond invasieve soorten. Hij coördineert het onderzoek op invasieve soorten en is erg actief in internationale projecten rond duurzame bestrijding, het opzetten van surveillance en waarschuwingssystemen, burgerwetenschap, horizon scanning en risicoanalyse, onderzoek naar impact en human dimensions onderzoek van biologische invasies. Hij heeft veel internationale projecten in zijn portfolio, zoals LIFE, Interreg en Horizon projecten, evenals opdrachten voor de Europese Commissie en het IUCN. Sinds 2024 maakt Tim deel uit van het managementteam van het INBO. Hij heeft de teams Soortendiversiteit, Open Science lab for biodiversity, Faunabeheer en Invasieve soorten onder zijn vleugels. Tim is heel erg aanwezig in het maatschappelijk debat rond invasieve soorten en hun beheer. Hij geeft vaak duiding in de media rond invasieve soorten zoals wasbeer, Aziatische hoornaar, Afrikaanse klauwkikker en planteninvasies, en hun impact op het natuurbehoud en -beheer.

Deze lezing vindt plaats in de Plantentuin van het GUM, meer toegankelijkheidsinformatie over de zaal is terug te vinden op hun website. Voor deze lezing is een tolk gebarentaal voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be. Ter plekke kunnen vragen gesteld worden aan het onthaal

Deze lezing maakt deel uit van de Dag van de Filosofie. Tickets zijn vanaf 10 februari verkrijgbaar via www.dagvandefilosofie.be

Monsters en het monsterlijke hebben altijd tegenstrijdige reacties van fascinatie en angst opgeroepen. De grenzen tussen het menselijke en het monsterlijke zijn gevaarlijk poreus en de manier waarop deze grenzen worden getrokken, bepaalt wie we zijn en hoe we het normale (lichaam) definiëren. Een gevoel van ontologische, epistemologische en ethische onzekerheid en verwarring dat kan uitmonden in regelrechte afschuw over het onvermogen van de mens om een schijnbaar bedreigende materialiteit te beheersen, of in een beweging naar alternatieve en meer hoopvolle manieren van worden.

Het is niet overdreven om te zeggen dat de representatie van het monsterlijke/het abnormaal belichaamde/het vreemde doorsijpelt en stroomt in zowel materiële, politieke, filosofische, artistieke als biowetenschappelijke verbeeldingen. De overdaad aan lichamelijkheid die belooft conventionele verwachtingen en grenzen op productieve wijze te overschrijden, kan zowel wetenschappelijk als leuk zijn, en kan onder veelbelovende omstandigheden een herwaardering betekenen van wat tot nu toe als de uitgesloten ander werd beschouwd.

Na de lezing gaat Margrit Shildrick in gesprek met professor ethiek en morele filosofie Seppe Segers. Deze middag is een samenwerking tussen de Dag van de Filosofie, de Universiteit Gent en Studium Generale Gent.

• Margrit Shildrick is gastprofessor Gender en Kennisproductie aan de Universiteit van Stockholm en werkt voornamelijk op het gebied van biofilosofie. Haar projecten omvatten een voortdurende samenwerking met Queer Death Studies, uitstapjes naar bio-kunst en de posthumanistische implicaties daarvan, en een heroverweging van het concept van het geschenk als veel meer dan alleen maar uitwisseling. Haar boeken zijn onder meer Leaky Bodies and Boundaries (1997), Embodying the Monster: Encounters with the Vulnerable Self (2002), Dangerous Discourses: Subjectivity, Sexuality and Disability (2009) en Visceral Prostheses: Somatechnics and Posthuman Embodiment (2023).
• Seppe Segers is hoogleraar ethiek en moraalwetenschap aan het Departement Filosofie en Moraalwetenschap van de Universiteit Gent. Hij doceert ethiek, moraalwetenschap en feministische kritiek, waarbij hij de open betekenis van ‘moraliteit’, de relaties tussen beschrijving en voorschrift, en tussen morele waarde en niet-morele waarde (als zoiets bestaat) onderzoekt. Het merendeel van zijn gepubliceerde werk gaat over toegepaste ethiek.

Deze lezing en nagesprek vinden plaats in het Engels in de Zwarte Zaal van KASK & Conservatorium. De Zwarte Zaal bevindt zich op de begane grond en is toegankelijk voor rolstoelgebruikers. Er is ook een toegankelijk toilet in de gang van KASKcafé. Als u een rolstoel gebruikt, ga dan via de ingang van KASKcinema in plaats van de ingang aan de Louis Pasteurlaan. Er zijn werken in de straat van KASKcinema, maar het is mogelijk om langs de ingang aan de Godshuizenlaan 4 te komen. Er wordt gezorgd voor een vertaling in Vlaamse gebarentaal. Als je nog vragen hebt over de toegankelijkheid, neem dan contact op met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.beVia de gang langs KASKcinema kunnen ze zo naar de Zwarte Zaal geraken. Het rolstoeltoegankelijk toilet bevindt zich dan in de gang van KASKcafé.

Miko Revereza is een filmmaker geboren in Manilla, Filippijnen, die momenteel woont in Oaxaca, Mexico. Zijn opvoeding als immigrant zonder papieren en zijn huidige ballingschap uit de Verenigde Staten zijn bepalend voor zijn relatie tot bewegende beelden. 

Tijdens de volgende editie van het Courtisane festival bezoekt Miko Revereza Gent en presenteert hij enkele films en een performance. In No Data Plan maakt hij gebruik van de middelen die hij direct tot zijn beschikking heeft – zijn camera, zijn smartphone, zijn zwervend bestaan en zijn unieke perspectief als vreemdeling in een vreemd land – om een suggestieve meditatie over thuis en thuisland te construeren. Na zijn beslissing om de Verenigde Staten te verlaten, bracht hij in Distancing zijn terugkeer naar de Filipijnen in kaart aan de hand van superimposities van intieme 16mm-beelden van de luchthaven, zijn huis en familie. De performance FOLDS is een filmgedicht bestaande uit een reeks superposities/dubbele belichtingen en een live gebrachte klankband. Net als bij een opgevouwen kaart worden afstanden ineengeklapt en komen ze tegenover elkaar te liggen. Door jarenlange beelden van portretten van mensen en plaatsen over elkaar heen te leggen, verdwijnt de scheiding tussen grenzen. 

In deze KASKlezing vertelt Miko Revereza over zijn werk en de impact van ballingschap en begrenzing op zijn oeuvre.

“It’s complicated to call any place home. Mexico is a place that’s not my home as it is for other people who have lived here for generations. Every place I live, it’s hard to connect to as home, like the US and the Phillippines, but I also feel like there’s so much weight to the word “home,” and it doesn’t need to be such a priority.”

Gevoelig voor hedendaagse vraagstukken onderzoekt Gaëlle Choisne in haar praktijk de complexiteit van de wereld en haar politieke en culturele wanorde, of het nu gaat om de overexploitatie van de natuur en haar hulpbronnen, dan wel om de overblijfselen van de koloniale geschiedenis, waarin creoolse esoterische tradities, mythes en populaire culturen zich met elkaar vermengen.

Haar projecten worden opgevat als ecosystemen van delen en samenwerking, als plekken van ‘verzet’ waar nieuwe mogelijkheden ontstaan, met name binnen het project Temple of Love. Vertrekkend vanuit Roland Barthes’ invloedrijke essay over de liefde, Fragments d’un discours amoureux (1977), voegt Gaëlle Choisne een politieke dimensie toe aan het begrip liefde door eer te betonen aan onzichtbare lichamen, minderheden en kwetsbare zielen, en onteigende harten. Temple of Love is een evolutionair project dat zichzelf definieert via zijn verschijningsvormen en ontstaanswijzen, afhankelijk van de uitnodigingen en de locatie.

De werken en installaties van Gaëlle Choisne werden tentoongesteld in talrijke instellingen, waaronder: (Vitry-sur-Seine), Centrale Powerhouse (Montréal), CAFA Museum (Beijing), Pera Museum (Istanbul), MAM – Musée d’art moderne de Paris, Musée Fabre (Montpellier), Zacheta Gallery (Warschau), The Mistake Room (Los Angeles), Bétonsalon (Parijs), Gr-und project space (Berlijn), MAMO – Centre d’art de la Cité radieuse de Marseille, La Villette x Pompidou (Parijs), Centre d’art contemporain La Halle des bouchers (Vienne), Musée archéologique Henri-Prade (Lattes), Musée des Beaux-Arts de Lyon, enz.

Daarnaast nam zij deel aan verschillende biënnales en triënnales, waaronder de 15e Gwangju Biënnale (2024), de 3e Toronto Biennial of Art (2024), de 5e New Museum Triennial (2021), de 11e Internationale Biënnale voor Hedendaagse Kunst (GIBCA), de 13e Biënnale van Lyon (2015), de 12e Havana Biënnale (2015), Sharjah Biënnale 13 (2017) en de 14e Curitiba Biënnale (2017).

In 2024 ontving Gaëlle Choisne de Marcel Duchamp-prijs en in 2021 de AWARE-prijs. In 2019 werd zij genomineerd voor de Prix de la Fondation Ricard en het Sam Art Project.

Andrius Arutiunian is een Armeens-Litouwse kunstenaar en componist die werkzaam is in Den Haag en Parijs. Arutiunian werkt met installaties, geluid en beeldhouwkunst en onderzoekt in zijn praktijk hybride vormen van luisteren, volkse kennis en hedendaagse kosmologieën.

In 2022 vertegenwoordigde Arutiunian Armenië op de 59e Biënnale van Venetië. Solo-presentaties zijn onder meer Fondation d'entreprise Hermès (Tokio, 2026), Dat Bolwerck (Zutphen, 2025) en Meduza (Vilnius, 2023). Arutiunian nam deel aan biënnales zoals de 14e Biënnale van Shanghai, de 15e Biënnale van Gwangju, de 17e Biënnale van Lyon, de 15e Baltische Triënnale en Performa NYC, met groepstentoonstellingen in onder meer Centre Pompidou, Palais de Tokyo, M HKA, Kadist Paris en Pinchuk Art Centre. In 2024 stond hij op de shortlist voor de Future Generation Art Prize en in 2023 was hij DAAD artist-in-residence fellow.

In mijn nimmer aflatende zoektocht naar andere manieren van kijken en beelden te maken en te presenteren, beschouw ik het onderzoeksgebied van film als avontuurlijk.

De manier waarop we de wereld zien, wordt beïnvloed door wat we weten of waarin we geloven. Er zijn veel mogelijke perspectieven om naar een ding, een landschap, een persoon, een verhaal, jezelf te kijken. Helaas missen wij, arme bijziende mensen, de gave van de roofvogel en zijn langeafstandszicht, en de talenten van een huisvlieg met zijn panoramisch zicht. We zijn ons echter, met onze grote hersenen, ten minste bewust van de limieten in ons kijken. Met een nederigheid die zeldzaam is in onze soort, erkennen we dat er veel is dat we niet kunnen zien, en daarom bedenken we manieren om de wereld te observeren.

Het is moeilijk om tegelijkertijd te kijken en te zien. Alleen oprechte aandacht kan wedijveren met de krachtigste vergrotende lens. Als je lang genoeg kijkt naar wat gewoon lijkt, wordt het vaak vreemd en onbekend, zoals elk kind leert als het herhaaldelijk zijn eigen naam hardop zegt. We zijn ziende blind als ons kijken zich beperkt tot onze ogen. Pas als we ons volledig en lang genoeg overgeven aan wat of wie we beschouwen, breekt de wereld open.

In deze lezing benaderen we film als een avontuur. Hoe kan een film ontstaan waarin de camera het menselijk oog niet volgt? Hoe kan een film worden gemaakt die zich onttrekt aan de vanzelfsprekende manier waarop wij de wereld waarnemen? Hoe kan een film worden ervaren wanneer er geen beelden zijn om te zien? Hoe kan cinema zelf een avontuur worden? Aan de hand van films en filmfragmenten proberen we deze vragen op een vrije manier te beantwoorden.

Anouk De Clercq

Anouk De Clercq is een multidisciplinaire kunstenaar en filmmaker die de grenzen van cinema, muziek en ruimtelijkheid onderzoekt. Met een achtergrond in muziek en film creëert ze immersieve audiovisuele ervaringen die traditionele narratieven en percepties uitdagen. Haar werk richt zich vaak op imaginair en utopisch landschap, tot leven gebracht door een combinatie van digitale technieken en analoge gevoeligheid.

Haar werk werd internationaal getoond in onder meer de BOZAR, Centre Pompidou, MAXXI, CAC Vilnius en Tate Modern, en maakt deel uit van verschillende collecties. De Clercq is medeoprichter van Auguste Orts en initiatiefnemer van Monokino, mentor voor opkomende kunstenaars en auteur van Where is Cinema. Ze is tevens verbonden aan KASK & Conservatorium als gastdocent.

Tickets zijn beschikbaar via de website van VIERNULVIER. Studenten en personeel van HOGENT, UGent, Artevelde Hogeschool, KASK & Conservatorium kunnen een mail sturen naar helena.verheye@hogent.be met een foto van hun personeels- of studentenkaart om een kortingscode te ontvangen voor een gratis ticket.

“Onvertaalbaar” is de intieme zoektocht van Lisette Ma Neza naar een eigen taal. Zelf groeide ze op in een meertalige omgeving, en ontdekte ze dat geen enkele taal volledig is. Via onvertaalbare woorden, herinneringen en ontmoetingen verkent ze hoe taalgrenzen zowel botsen als in elkaar overvloeien, en hoe meertaligheid zowel kwetsbaar als verrijkend kan zijn.

“Er zijn weinig mensen die met woorden zo kunnen raken, dat het lijkt alsof ze je zowel een spiegel voorhouden als een raam naar hun magische innerlijke wereld openzwaaien. Lisette doet dat telkens weer, en ik ben dankbaar haar te mogen lezen en van haar te kunnen leren.” – Dalilla Hermans, auteur en theatermaker

Lisette leest voor en theatermaakster Aminata Demba gaat met haar in gesprek. Nadien kan je het boek kopen aan de boekenstand en sluiten we af met een drankje en muziek. Onvertaalbaar van Lisette Ma Neza is een publicatie in de reeks Karakters, essays over filosofie en cultuurkritiek in zakformaat. De Karakters zijn een samenwerking van Studium Generale, Academia Press, deBuren en rekto:verso.

• Lisette Ma Neza groeide op in Nederland in het Frans, Engels, Nederlands en Kinyarwandees. Voor haar studies audiovisuele kunsten aan de LUCA School of Arts trok ze naar Brussel, en daar woont ze nog steeds. Vandaag is ze bekroond slamdichter, officieel stadsdichter van Brussel, en geeft ze workshops poëzie in het Paleis in Antwerpen en aan de Koninklijke Vlaamse Schouwburg (KVS).
• Aminata Demba is actrice, presentatrice, moderator en artistiek teamlid bij theatergezelschap Laika vzw. Ze was de voorbije jaren maker en speler in verschillende theatervoorstellingen bij o.a. NT Gent en KVS. Naast haar acteursbestaan is de bezielster van RepresentBelgium, een initiatief om onze beeldcultuur in de audiovisuele sector inclusiever te maken voor ondervertegenwoordigde groepen. Daarnaast geeft ze lezingen voor filmstudenten rond het thema en/of wordt ze gevraagd als spreker of moderator.
• Graziela Dekeyser is als Assistant Professor verbonden aan de onderzoekgroep Educatie, Cultuur en Samenleving van de KU Leuven. Haar onderzoeksexpertise situeert zich op het snijvlak van meertaligheid, emoties en onderwijsongelijkheid.Ze zal zich in de komende jaren specifiek toeleggen op hoe actuele pedagogische vraagstukken en nieuwe schoolconcepten in het basisonderwijs kunnen bijdragen aan pedagogisch beleid in een diversifiërend onderwijslandschap. Graziela zet ook sterk in op een nauwe samenwerking met het onderwijsveld, o.a. via haar voorzitterschap van het LOP Basisonderwijs Antwerpen.

De Balzaal is toegankelijk voor rolstoelgebruikers. De lift aan het onthaal brengt je naar de juiste verdieping. Voor deze lezing is een tolk gebarentaal voorzien. Wie verdere vragen heeft over de toegankelijkheidsvoorzieningen, kan contact opnemen met de organisatie: anais.vanertvelde@hogent.be

Meer info over de toegankelijkheid van de zaal

Grafisch ontwerpers Elisabeth Rafstedt en Johanna Ehde vormen samen Rietlanden Women’s Office (2018, Rietlanden in Amsterdam). Ze zijn geïnteresseerd in zowel actuele als historische methoden van samenwerkend grafisch ontwerp. Samen creëren ze de publicatieserie MsHeresies, die zich richt op het ornamentale in feministische samenwerking. Ze geven lezingen en gastcolleges over boekontwerp en typografie aan verschillende instellingen in Europa, en samen met Phil Baber van The Last Books organiseren ze de poëzieserie Don’t Pay Your Rent.