10.11.26, 12:00, Ongehoord Erfgoed, studenten KASK & Conservatorium, Koninklijk Conservatorium Brussel, Koninklijk Conservatorium Antwerpen

Belgian Music Days, dat betekent veel muziek van eigen bodem, met een bijzondere focus op werk van nog levende componisten. Het Brusselse Ensemble Fractales wisselt vier keer van gedaante dankzij stukken van Daan Janssens, Eliott Delafosse, Stefan Prins en Pierre Slinckx. Manuel Hermia (saxofoon/compositie) werkte lang aan zijn Rajazz-theorie (een combinatie van Indiase raga’s met jazz) en doet die theorie vol passie uit de doeken. Met zijn Rajazzic tribe brengt hij ze al even gepassioneerd in de praktijk. Pianist Brecht Valckenaers focust zich dan weer volledig op hedendaagse pianomuziek van Belgische makelij, met onder meer een creatie van Pieter Schuermans en eigen werk. Studenten van de Koninklijke Conservatoria van Gent, Antwerpen en Brussel doken in de archieven en visten tussen de 2 miljoen partituren enkele erfgoedparels op.

Docent en dirigent Michel Tilkin gaat tijdens deze projectweek aan de slag met de studenten klassieke muziek van KASK & Conservatorium. Ze concentreren zich op de Coriolanus Ouverture van Beethoven en Mendelssohns A Midsummer Night’s Dream.

Michel Tilkin startte als trombonist bij het Philharmonisch Orkest van Rotterdam, en begon hier zijn samenwerkingen met grote dirigenten. Hij dirigeerde bij het Bangkok Symphony Orchestra, het Gelders Orkest uit Arnhem en het Limburgs Symphonie Orkest, maar bouwde vooral een stevige reputatie op in Duitsland waar hij onder andere dirigeerde bij de Nürnberger Symphoniker, de Philharmonie Südwestfalen en het Philharmonisch Orkest van Vorpommern.

Yasuaki Shimizu

De Japanse saxofonist, componist en producer Yasuaki Shimizu is al bijna vijftig jaar actief in de muziekwereld. Zijn werk beweegt zich moeiteloos tussen pop, jazz, minimalisme, soundtracks en pure experimenten. Hij werkte samen met o.a. Ryuichi Sakamoto, Björk en Van Dyke Parks. Cultalbums ‘Kakashi’ en ‘Utakata No Hibi’, meesterlijke kruisingen van Japanse folk- en popelementen, vonden de voorbije jaren een nieuw publiek dankzij heruitgaven op Palto Flats. Door de verfijnde elektronische/disco-productiestijl, klinken ze nog even fris als in de vroege jaren ‘80.

Na een volledig uitverkochte eerste Noord‑Amerikaanse tour ooit in 2025 staat hij nu voor het eerst in onze RUISKAMER, een unieke kans om een levende legende van dichtbij te horen en zien.

Yasuaki Shimizu is a maverick saxophonist, composer and producer whose almost 50-year career spans an impossibly broad range of genres. He is a well-known musical presence in Japan recognised for his crossover pop hits, film soundtrack work and a host of high-profile live commissions, installations and collaborations with the likes of Ryuichi Sakamoto, Björk, Van Dyke Parks and David Cunningham. Shimizu’s music reached a wider audience in the West following the reissue on Palto Flats of his iconic 1982 solo album Kakashi and his band Mariah’s classic 1983 record Utakata No Hibi – masterful hybrids of Japanese folk and pop idioms filtered via a honed electronic/disco production aesthetic that make them sound fresher than ever today.

Shimizu embarked on his first North American tour in 2025, selling out every show. Don’t miss his stop at RUISKAMER, to witness his ever-evolving artistry.

Catharina Evens

Catharina Evens (1997°, Brussel) is een Belgische experimentele elektro-akoestische pianist die op zoek gaat naar een alternatief klankenpalet voor de akoestische piano. Dit doet ze onder meer door akoestische klanken live te manipuleren via elektronica en deze te versterken en te laten resoneren door de volledige klankkast en snaren van de piano. De typische pianoklank, die we doorgaans associëren met de akoestische piano, vervaagt en maakt zo plaats voor een eigenzinnig klankuniversum waarvan ze de verschillende muzikale mogelijkheden via improvisatie en compositie verder verkent.

Aan de hand van granulaire texturen, speelse wispelturigheid, meeslepende pianistieke passages, naïeve frases, percussieve accenten, pianopreparaties, ritmische sequenties en het aftasten van de speelruimte tussen verschillende muziekgenres, creëert Catharina zo haar eigen absurde klankenwereld vol verhalende fragmenten.

Catharina Evens (b. 1997, Brussels) is a Belgian experimental electro-acoustic pianist who seeks to explore an alternative sonic palette for the acoustic piano. She achieves this, in part, by manipulating acoustic sounds live using electronics, amplifying them and allowing them to resonate through the piano’s entire soundboard and strings. The typical piano sound, which we usually associate with the acoustic piano, fades away, making way for a unique sonic universe whose various musical possibilities she further explores through improvisation and composition.

Using granular textures, playful capriciousness, compelling pianistic passages, naive phrases, percussive accents, piano preparations, rhythmic sequences and exploring the space between different musical genres, Catharina creates her own absurd world of sound, full of narrative fragments.

Studenten uit de conservatoria van Gent, Brussel en Antwerpen halen hun koperblazers boven o.l.v. Luc Vertommen. Ze brengen samen een programma met composities van Walton, Dobson, Gregson en Mussorgsky.

Vertommen is dirigent, pedagoog en een gepassioneerd kenner van de blaasmuziek, met een sterke internationale reputatie binnen het genre.

De Nederlandse krant NRC noemt het pianospel van Hannes Minnaar ‘vrij van bluf en branie’, logisch dus dat hij overal lof oogst. Zijn derde prijs op de Koningin Elisabeth Wedstrijd van 2010 betekende de start van zijn internationale carrière. Sindsdien soleerde hij met orkesten wereldwijd en werkte hij samen met ronkende namen als Herbert Blomstedt, Marin Alsop, Eliahu Inbal en Philippe Herreweghe.

Met zijn Van Baerle Trio specialiseert hij zich in de pianotrio’s van Beethoven. In zijn solorepertoire krijgt Bach een grote rol toebedeeld. Minnaars uitgepuurde spel past perfect bij de heldere schrijfstijl van de grootmeester. De connectie met het werk van Bach brengt hem als vanzelfsprekend ook bij Shostakovich, die zijn 24 Preludes en Fuga’s modelleerde naar Bachs Wohltemperierte Klavier.

Will to Wander-concerten brengen een klassieke solist of een duo — specifiek geprogrammeerd door MIRY — samen met een tweede maker die een artistiek antwoord formuleert op hetzelfde stuk.

An-Sofie Perneel is een talentvolle jonge violiste die zich in de kijker speelt als soliste en concertmeester bij verschillende nationale en internationale jeugdorkesten. Pianiste Greet Steeman specialiseerde zich in piano, kamermuziek en liedbegeleiding, onder meer aan de Guildhall School of Music and Drama in Londen. Als pianobegeleider en coach werkte ze met uiteenlopende gezelschappen en musici, en ze begeleidt jaarlijks Suzuki-muziekworkshops voor jonge spelers. Perneel en Steeman verdiepen zich in de muzikale wereld van Béla Bartók.

Dat raakte een snaar bij pianist Rodrigo Evangelista, die sinds hij Argentinië voor België verruilde op zoek is naar de klank van thuis. Kom je, als je op twee zo totaal verschillende plekken hebt gewoond ooit nog ergens helemaal thuis? De dualiteit tussen klanken van vroeger en klanken van nu vertaalt Evangelista op een volstrekt unieke manier, op een piano die er al even gefragmenteerd aan toe is als zijn thuisgevoel.

Drie krachtige akkoorden, gevolgd door een kort kennismakingsrondje: zo begint het eerste strijkkwartet van Haydns opus 76. Het Karski Quartet koppelt dit referentiewerk aan het minder bekende vierde strijkkwartet van de Poolse Bacewicz, een twintigste-eeuwse componiste en violiste, die met haar ritmische scherpte en moderne harmonieën een enorme vitaliteit aan de dag legt. Traditie en durf, het zijn sleutelwoorden in het woordenboek van Karski. Ze gaan steeds op zoek naar manieren om het verleden met het heden te verbinden en de dialoog niet enkel met elkaar, maar ook met het publiek aan te gaan. Voor die manier van werken vielen ze al meermaals in de prijzen. Zo wonnen ze in 2018 de Grand Prix van de Triomphe de l’Art-wedstrijd en sleepten ze op de Banff International String Quartet Competition van 2022 de Christine and David Anderson Career Development Prize in de wacht.

Het jonge Susato Trio bundelt de krachten met hun mentor en ervaren rot in het vak, altviolist Patrick Jüdt. Hij is professor altviool, kamermuziek en hedendaagse muziek aan de Bern University of the Arts en één van de artistiek leiders bij ECMA (European Chamber Music Academy). In het kader van ECMA speelde het Susato Trio vorige maand ook al in MIRY, naast twee andere topensembles.

In hun repertoirekeuze gaat het Susato Trio steeds op zoek naar muziek die onbedoeld of onterecht in de plooien van de tijd terecht kwam. Die plaatsen ze vervolgens naast bekender werk. Als trio trokken ze met die aanpak al meermaals de aandacht van verschillende wedstrijdjury’s. Zo wonnen ze in 2024 de eerste én de publieksprijs op de Supernova-wedstrijd van radiozender Klara. Nu breiden ze uit tot pianokwartet en kiezen ze onder meer voor het eerste Pianokwartet van Mozart.

Wanneer vrienden het podium delen ontstaat er gegarandeerd vuurwerk. Dat bewijzen Shirly Laub (viool), Tony Nys (altviool) en Karel Steylaerts (cello), drie kleppers uit de Belgische klassieke muziekwereld. Samen heten ze TrioFenix en laten ze met een vanzelfsprekendheid, die eigen is aan oude vrienden, hun instrumenten samenvloeien tot een harmonieus geheel. Ze hebben niet enkel het klassieke repertoire in de vingers, maar gaan ook met plezier nieuwe uitdagingen aan, bijvoorbeeld in de vorm van verrassende arrangementen. Onder die noemer valt ook de bewerking van de fameuze Goldbergvariaties van Bach door Dmitry Sitkovetsky. In het collectieve geheugen zijn de variaties onlosmakelijk verbonden met de Canadese pianist Glenn Gould. TrioFenix laat ze echter ook in deze strijktriogedaante helemaal tot hun recht komen.

Deze dromerige arthouse-vampierfilm uit de vroege jaren negentig – geproduceerd door David Lynch – krijgt een gloednieuwe live soundtrack van de rijzende ambientpopster more eaze.

Geïnspireerd door Dracula’s Daughter (1936) en André Bretons surrealistische roman Nadja (1928), volgt Michael Almereyda’s veelgeprezen cultfilm de mysterieuze vampier Nadja (Elina Löwensohn), die terugkeert naar New York om de dood van haar vader Dracula te wreken op Dr. Van Helsing, vertolkt door Peter Fonda.

Na Dracula’s dood – verbeeld met een hergebruikte opname van Bela Lugosi uit White Zombie (1932) – arriveert Nadja in een mortuarium in Manhattan om zijn lichaam op te halen. Ze beweegt zich moeiteloos door het nachtelijke New York, tussen koffie, sigaretten, hippe bars en droogkomische, filosofische gesprekken. Ondertussen jaagt de excentrieke Dr. Van Helsing onvermoeibaar op Dracula’s dochter.

Ook visueel is Nadja een buitenbeentje. Almereyda combineert schitterende zwart-witbeelden op 35mm met korrelige Pixelvision-opnames, gemaakt met een Fisher-Price-speelgoedcamera. Het resultaat is een unieke, dromerige low-fi-esthetiek. In plaats van klassieke horror vol bloed en geweld kiest de film voor melancholie, emotionele spanning, droge humor en een hypnotiserende sfeer. Nadja is evenzeer een portret van het alternatieve New York van de vroege jaren negentig als een vampierfilm, met echo’s van Jim Jarmusch, Hal Hartley en David Lynch.

Even eigenzinnig is more eaze, het project van de in Brooklyn gevestigde geluidskunstenaar en multi-instrumentalist Mari Maurice. Hun muziek beweegt zich tussen ambientpop, folk, musique concrète en experimentele elektronica, waarin alledaagse geluiden en akoestische instrumenten samensmelten tot rijke, gelaagde composities. Met thema’s als intimiteit, verlangen en transformatie groeide more eaze uit tot een van de meest intrigerende stemmen binnen de hedendaagse experimentele muziek. Naast eigen releases werkte Maurice als arrangeur, pedalsteelgitarist en producer samen met onder meer Claire Rousay, Lomelda, Space Afrika, Martha Skye Murphy, Water Damage, Fashion Club en Rainy Miller.

Voor Videodroom voorziet more eaze deze cultklassieker van een volledig nieuwe live soundtrack.

De rajazz-theorie biedt een nieuwe manier om de structuur van het muzikale materiaal te ordenen. Ze streeft ernaar de modale benadering van de Indiase raga’s te combineren met de neiging tot modulatie die eigen is aan tonale muziek.

Ensemble Fractales, gevestigd in Brussel, is ontstaan uit een gezamenlijke wens om nieuwe muzikale repertoires te promoten en te verkennen. Het ensemble — bestaande uit fluit, klarinet, viool, cello en piano — legt zich toe op het uitvoeren van een breed scala aan hedendaagse muziek.

“Hände ohne Orte” — dit programma volgt vier sterk contrasterende paden door een gemeenschappelijk instrumentaal landschap.

Dit project brengt de verschillende onderzoeksgebieden samen waarmee Manuel Hermia zich de afgelopen jaren heeft beziggehouden. Ten eerste zijn alle composities in wezen geïnspireerd door het rajazz-systeem. Vervolgens wordt er gestreefd naar een evenwicht tussen de strakke structuur van de geschreven partijen en de volledig geïmproviseerde passages, alsook tussen akoestische en elektronische klanken, en tussen melodisch-harmonisch materiaal en niet-idiomatische klanktexturen.

Ten slotte komen de zoektocht naar spirituele innerlijkheid en ritmische trances samen om te streven naar de uitdrukking van een intensiteit die tegelijkertijd rauw, eerlijk, geëngageerd en wild is.

“Pas à pas” is een reis doorheen de hedendaagse Belgische pianomuziek: van de aarde naar de kosmos, van werkelijkheid naar droom. Het programma weerspiegelt het artistieke parcours van Brecht Valckenaers, aan de hand van werken van componisten die hem door de jaren heen hebben geïnspireerd en gevormd, waaronder een nieuwe compositie van Pieter Schuermans die speciaal voor deze gelegenheid is geschreven.