nlen

Julen Latorre Urbaneta
Een reflectie op de link tussen verleden en technologie

foto: Giada Cicchetti

Klarinettist Julen Latorre Urbaneta studeerde in juni af aan de master-na-master hedendaagse muziek. Hij blikt terug op twee jaar waarin hij ruimte vond om zijn eigen stem te ontwikkelen en daarin de juiste ondersteuning kreeg. Of waarom een Bask voor Gent koos en er liefst nog even blijft.

LINDE VERJANS
Hoe ben je in de hedendaagse muziek terechtgekomen?

JULEN LATORRE URBANETA
Ik speelde muziek vanaf mijn kindertijd en besloot op een gegeven moment in Barcelona klarinet te studeren. Voor mijn master trok ik naar Madrid en kwam daar in aanraking met elektronische muziek. Dat trok me heel erg aan. Meestal ligt de nadruk in de opleiding op orkestspel en kamermuziek. Ik voelde me veel beter bij hedendaags repertoire.

LV
Hoe komt dat?

JLU
Ik denk dat het met vrijheid te maken heeft. De mogelijkheid om creatief om te gaan met het materiaal. In klassieke muziek zijn er veel ongeschreven regels waar je niet zomaar van af kan wijken. Bij hedendaagse composities kan je er meer eigenheid in kwijt, vaak in samenspraak met de componist.

LV
Moet je hedendaagse muziek niet vaak rationeel benaderen?

JLU
Het hangt ervan af wat je met rationeel bedoelt. Natuurlijk moet je op een verstandelijke manier met de muziek omgaan. Je maakt bewuste keuzes. Maar tegelijkertijd ervaar ik net veel ruimte voor creativiteit, zoals bijvoorbeeld in de herhalingen in de muziek van Steve Reich. Ik heb ook filosofie gestudeerd en voor mij zijn er veel parallellen tussen de twee disciplines.

LV
Waarom koos je voor KASK & Conservatorium?

JLU
De school was exact wat ik nodig had. Je krijgt er veel vrijheid om te doen wat je wilt en tegelijkertijd kan je op veel hulp rekenen als je daar behoefte aan hebt. In mijn eerste jaar had ik bijvoorbeeld veel tijd: ik was nieuw, kende nog niet veel mensen en moest mijn weg nog een beetje zoeken. Toen stelde Iñaki Marcos voor om samen een werk voor twee basklarinetten, 1+1=1 van Pierluigi Billone uit te voeren. Dat leek aanvankelijk onmogelijk om te spelen, maar ik had tijd en kon me er dus volledig op toeleggen. Het heeft ongeveer een half jaar geduurd voor we het voor publiek hebben gebracht. De componist zelf was heel kritisch en vroeg voortdurend om kleine fragmenten van het stuk op te nemen, die hij vervolgens moest goedkeuren voor we verder konden. Controlerend, maar het gaf een geweldige motivatie om het goed te doen en het was een uitstekend doel in dat eerste jaar. Later kwamen we in contact met het duo dat het stuk voor het eerst heeft uitgevoerd, waardoor we nog veel meer in detail konden treden. Zulke ervaringen zijn super leerzaam.

LV
Je had geen hoofdvakdocent, wel een breed scala aan docenten waar je een beroep op kon doen. Kan je een voorbeeld geven waarin je ondersteund werd?

JLU
Ik heb veel gehad aan bijvoorbeeld Tom De Cock, percussionist en vast lid van Ictus. Zijn ervaring op het podium maakt dat je ervanuit kan gaan dat, als hij feedback geeft, je er iets mee kunt. Na een concert of voorstelling kon hij vaak exact ergens de vinger op leggen, waardoor de hele voorstelling echt naar een ander niveau werd getild.

LV
De hedendaagse muziek is een relatief klein speelveld. Hoe vind je daar je weg in?

JLU
Ook hierin was de school een grote hulp. De samenwerking met verschillende mooie zalen en festivals in binnen- en buitenland maakt dat je netwerk vele malen groter is bij je afstuderen. In België gebeurt er bovendien heel veel. Ik vind het fascinerend hoeveel kleine plekken een breed aanbod van uitstekende kwaliteit aanbieden.

LV
Blijf je graag nog even, of wil je nog graag ergens anders naartoe?

JLU
Het liefst blijf ik nog even in Gent. Ik heb het gevoel dat ik hier nog veel kan opbouwen. Thuis heb ik minder speelkansen dan hier. Als ik een beetje verder kijk, is Duitsland wellicht een interessante plek en Berlijn in het bijzonder. Concrete plannen om daarheen te verhuizen zijn er niet. Voorlopig blijf ik in Gent.

LV
Zijn er toekomstige projecten waar je naar uit kijkt?

JLU
Een deel van mijn eindexamen was een reflectie op de link tussen het verleden en technologie. Veel van onze herinneringen worden gemaakt door opnames en machines. Ik vertrok vanuit Baskische muziek van de jaren ’70 en ’80 en gebruikte die om nieuwe muziek te maken voor klarinet en elektronics. Met dat idee ga ik verder aan de slag.

Ik ben ook met een nieuw trio gestart met drum en elektronics waarmee we muziek maken die zich een beetje tussen jazz en ambient begeeft, met veel samples.

En in een project met een danser gebeurt er veel tegelijkertijd, met in het midden van de ruimte een object dat als een soort ankerpunt werkt.

LV
Waarom maken we muziek?

JLU
De reden waarom ik muziek maak, is omdat het me toelaat dingen met elkaar te verbinden die anders niet gelinkt zouden worden. Met alledaagse geluiden kun je hele klankwerelden opbouwen, laag per laag, met glitches en allerlei andere vervormingstechnieken. Zo creëer je iets nieuws uit het gewone. Ik ben voorzichtig met het woord ‘schoonheid’, omdat dat zo’n subjectief gegeven is, maar ik denk wel dat er altijd een esthetische ondertoon is.

 
publicatie 10.26
tekst: Linde Verjans
 
Voor deze Graduation-publicatie gingen afstuderende studenten in gesprek met schrijvers en elkaar. Uit deze gesprekken groeide een gevarieerde verzameling teksten. Onze studenten legden tijdens hun studiejaren een artistiek parcours af waarbij we even stil staan. Je leest over drijfveren of overwonnen hindernissen. Voor hen is dit een aanloop, geen finale.
bekijk alle afstudeerwerken