Raoul De Keyser (1930-2012) geniet vooral bekendheid als schilder maar van de late jaren 1940 tot de vroege jaren ‘60 was hij actief als sportjournalist en kunstcriticus. Meer bepaald verzorgde hij tussen 1958 en 1964 voor de Oost-Vlaamse editie van De Gazet van Antwerpen de rubriek Tentoonstellingen te Gent die ons een interessante dwarsdoorsnede biedt van de toenmalige Gentse kunstwereld. De volledig in vergetelheid geraakte kunstkritische activiteiten van De Keyser vormen het onderwerp van het pas verschenen boek Tentoonstellingen te Gent: De kunstkritiek van Raoul De Keyser, 1949-1964, dat werd gerealiseerd in samenwerking met medewerkers van het onderzoeksproject Gent, speelveld van de beeldende kunst, 1957-1987aan KASK & Conservatorium.

Programma

• 15:00: welkom en introductie (Wouter Davidts, voorzitter KB45)
• 15:10: Raoul De Keyser als kunstcriticus 1949-1964 (door auteur en redacteur Steven Jacobs) 
• 15:40: een virtuele tour langs Gentse galeries en kunstverenigingen anno 1960 als VTB-Studio, galerie Vyncke-Van Eyck, Het Antenneke, Taverne Antonio en Galerie Bert De Clerck (door auteurs Godart Bakkers en Wouter De Vleeschouwer)
• 16:00: gesprek met kunstenaar Paul Van Gysegem
• 16:15: einde

In 1955 wordt de Gentse groep Studio E opge­richt als een ​‘smal­l­film­werk­groep’ om via smal­l­film­club in 1968 te pro­fes­si­o­na­li­se­ren naar een vzw. Studio E pro­fi­leert zich als een cen­trum voor kunst­films en films over kunst. Vanaf de jaren 70 mani­fes­te­ren ze zich uit­druk­ke­lij­ker als auto­no­me kunst­film­groep. Het meest nadruk­ke­lijk wordt dit zicht­baar in de afschei­ding van het Verbond der Amateur Kineasten van Oost-Vlaanderen (V.A.K.O.V.). De films van Studio E waren col­lec­tie­ve cre­a­ties. Ze waar­deer­den film als een auto­noom medi­um, zoch­ten aan­slui­ting bij ande­re kunst­vor­men en uit artis­tie­ke over­we­gin­gen kozen ze er reso­luut voor om te wer­ken met 16mm-film. Hoewel Studio E nooit uit­groei­de tot een vol­waar­di­ge film­ma­kers coö­pe­ra­tie­ve, zoals er in de jaren 1960 – 1970meer­de­re ont­ston­den in Amerika en Europa, laten hun films zien dat deze ambi­tie aan­we­zig was.

In aan­we­zig­heid van kun­ste­naar Leo Copers en Claude Vanderschueren, voor­ma­lig secre­ta­ris van Studio E

Het onder­zoek naar Studio E en Gustaaf Prils vond plaats bin­nen de con­text van het onder­zoek van ​‘Gent, speel­veld van de beel­den­de kunst (1957−1987)’ aan KASK & Conservatorium. Een eer­ste pre­sen­ta­tie ging door in Het Brievenproject in KIOSK met de brief van Claude Vanderschueren aan de leden van Studio E. ​‘Gent, speel­veld van de beel­den­de kunst (1957−1987)’ bestaat uit Naninga Lens, Sofie Frederix, Wouter De Vleeschouwer, Koen Brams en Godart Bakkers. 

Programma

• Gustaaf Prils, Kreatie, BE • 1961 • 15' • colour • digital
  Documentaire over de cre­a­tie en plaat­sing van de sculp­tuur van Berjan Coolens, stand­beeld uit Franse steen van 11 ton die een plaats heeft gekre­gen aan de Gentse Watersportbaan.

• Dirk Liefooghe, Cultivant mes Symboles, BE • 1964 • 15' • colour • digital
  Poëtische docu­men­tai­re over Pierre Vlerick op een gedicht van Pjeroo Roobjee.

• Gustaaf Prils, Genesis, BE • 1974 • 12' • colour • digital
  Film over Roger Raveel, op een gedicht van Roland Jooris. Gedraaid naar aan­lei­ding van diens retro­spec­tie­ve in de Sint-Pietersabdij.

• Gustaaf Prils, Order of Life, BE • 1973 • 16' • colour • digital
  Experimentele docu­men­tai­re die via gra­fiek de heden­daag­se samen­le­ving bekijkt.
  

• Gustaaf Prils, The Mysterious and Enigmatic Life of Leo Copers, BE • 1974 • 5' • colour • digital
  Documentaire over Leo Copers

In 1973 maakt de Belgische schilder Joseph Willaert een reeks briefschilderijen op groot formaat en toont ze het daaropvolgende jaar in de Gentse Galerie Elsa von Honolulu Loringhoven. De opkomende kunstenaar was op dat moment vooral bekend omwille van zijn figuratief werk en installaties die visuele strategieën delen met de pop art beweging. Taal speelt daarin een belangrijke rol en neemt vanaf de vroege jaren 1970 de vorm aan van strafbriefjes, een opstel, om uiteindelijk als citaten op doek gepresenteerd te worden. Met de briefschilderijen verraste de kunstenaar door geschilderde versies van bestaande en fictieve brieven als schilderkunst te presenteren. In Het Brievenproject van Joseph Willaert worden de schilderijen voor het eerst terug samen getoond, vergezeld van nooit eerder getoond archiefmateriaal.

Curator Godart Bakkers zal in deze lezing dieper ingaan op de context van enkele brieven, en de betekenis van deze schilderijen binnen het bredere oeuvre en de carrière van Joseph Willaert, die in de jaren 1970 ook sterk verbonden was met de Gentse kunstscène.