Helena De Preester, The Body Plural
lopendOnderzoekAffect in the Making
Meeting in Motion,
Helena De Preester, The Body Plural
afgerondOnderzoekMeeting in Motion
Helena De Preester, Ontdekkingssessie Do you remember tamagotchis?AgendaArtistieke werkingNeem deel aan een gesprek over Do you remember tamagotchis? en krijg meer inzicht in het onderzoek naar intieme relaties tussen mensen en technologische “anderen”.
Tussen mens en machine ontstaan nieuwe vormen van intimiteit. Dit visuele essay onderzoekt onze emotionele verbindingen met sociale robots en digitale metgezellen. Wat gebeurt er wanneer de menselijke openheid voor technologie samen gaat met een indruk van kunstmatig bewustzijn? Wat doet het met ons als we ons gehoord en begrepen voelen door digitale metgezellen gedreven door AI? Hoe gedragen we ons in interactie met sociale robots? Mensen beschikken over het vermogen om niet-levende wezens intenties, gedachten en gevoelens toe te schrijven. Als hedendaagse gebruikers van sociale en emotioneel intelligente technologie vertonen we creatieve daden van verbinding en empathie met machines. Tegelijk leven we in de ambivalentie tussen gevoel en weten: ik kan de machine ervaren als een ander, maar ik weet dat het gaat om niet-levende technologie. De opkomst van technologische anderen beïnvloedt onze kijk op intimiteit en liefdesrelaties. Door de ervaring van liefde, lijden en dood van een technologische ander verkent dit essay hoe technologie ons niet bevrijdt van de wisselvalligheden van liefde en dood, maar deze juist in een nieuwe vorm bevestigt.
Helena De Preester, Do you remember tamagotchis?AgendaArtistieke werkingTussen mens en machine ontstaan nieuwe vormen van intimiteit. Dit visuele essay onderzoekt onze emotionele verbindingen met sociale robots en digitale metgezellen. Wat gebeurt er wanneer de menselijke openheid voor technologie samen gaat met een indruk van kunstmatig bewustzijn? Wat doet het met ons als we ons gehoord en begrepen voelen door digitale metgezellen gedreven door AI? Hoe gedragen we ons in interactie met sociale robots? Mensen beschikken over het vermogen om niet-levende wezens intenties, gedachten en gevoelens toe te schrijven. Als hedendaagse gebruikers van sociale en emotioneel intelligente technologie vertonen we creatieve daden van verbinding en empathie met machines. Tegelijk leven we in de ambivalentie tussen gevoel en weten: ik kan de machine ervaren als een ander, maar ik weet dat het gaat om niet-levende technologie. De opkomst van technologische anderen beïnvloedt onze kijk op intimiteit en liefdesrelaties. Door de ervaring van liefde, lijden en dood van een technologische ander verkent dit essay hoe technologie ons niet bevrijdt van de wisselvalligheden van liefde en dood, maar deze juist in een nieuwe vorm bevestigt.
Helena De Preester studeerde aan de Universiteit Gent en de Université Libre de Bruxelles voor ze haar doctoraat in de Wijsbegeerte behaalde aan de Universiteit Gent (2004). Ze behaalde ook een Master of Science in de Psychologie (Klinische Psychologie) is psychotherapeut. Ze is onderzoeksdocent aan KASK & Conservatorium en gastprofessor onderzoek aan het departement Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen van de Universiteit Gent. Haar onderzoek is op het kruispunt van lichaam-subjectiviteit-emoties enerzijds en technologie-kunst-politiek anderzijds. Zie website voor publicaties.