Drie recent voltooide boekprojecten vormen de inspiratie voor een avond vol reflectie. Vanuit zeer verschillende invalshoeken zoeken deze projecten naar manieren om verder te denken en handelen dan het antropocentrisme. Ze dagen het idee uit dat de mens de enige dominante schepper van de wereld is, en willen in plaats daarvan een rijke pluraliteit van perspectieven laten zien. Hoe kunnen kunstenaars en ontwerpers in hun werk openstaan voor de stemmen van de niet-menselijke entiteiten waarmee we samenleven?

Disobedient Bodies is het eerste publieke moment voor twee nieuw gevormde onderzoeksclusters aan KASK & Conservatorium: The Body Plural en Disobedient Practices. Leden van beide clusters presenteren hun werk en gaan in dialoog over deze thema's, waarbij ze nieuwe manieren uitnodigen om onze relaties met de entiteiten om ons heen te verbeelden.

Het evenement bestaat uit een kleine tentoonstelling, informele presentaties en een diepgaand gesprek over de raakvlakken tussen de boeken en de onderzoeksclusters. De avond wordt gemodereerd door curator en onderzoeker Edith Doove.

De volgende boeken komen aan bod:

• Tju|ho – Thoughtful Ways of Making and Walking

Tju|ho – Thoughtful Ways of Making and Walking, uitgegeven door Jap Sam Books, is een volledig tweetalige publicatie (Engels en Ju|'hoan) die aandacht besteedt aan doordacht ontwerp en laat zien hoe plaats en gemeenschap duurzame manieren van maken en lopen vormgeven.

Het boek concentreert zich op de re-creatie van de traditionele jachtsandaal N!ang N|osi in Nhoma, Namibië, en diens ware eigenaar, de Eland. Sinds 2021 is het project geëvolueerd door nauwe samenwerking met de Ju|'hoan-gemeenschappen van Nhoma en Tsumkwe.

In wezen is Tju|ho een levend proces van annotatie en hervertelling, bedoeld om verschillende manieren van waarnemen en omgaan met de omgeving te laten zien.

De publicatie is samengesteld door Catherine Willems, Festus Soroab, Anca Ușurelu en de Ju|'hoan Transcription Group in Tsumkwe, Namibië. Catherine Willems is verbonden aan het onderzoekscluster The Body Plural.

• Decentering Design – Practice in a More-than-human World

Een uitnodiging om verder te kijken dan het mensgerichte denken en een kijkje te nemen in de meer-dan-menselijke wereld. Door theorie en praktijk samen te brengen, biedt de publicatie strategieën, inzichten en oefeningen die een diepere gevoeligheid kweken voor de onderling verbonden meer-dan-menselijke gemeenschap die we vormen met alle levende wezens. Met diverse bijdragen van architecten, landschapsarchitecten, product- en interactieontwerpers, kunstenaars, fotografen, filosofen, academici, curatoren, beleidsmakers en beleidsmedewerkers. Met bijdragen van onder meer FormaFantasma, Superflux, Eva Meijer, Clemens Driessen, Mihnea Tanasescu, Dries Segers, Jacopo Leveratto en anderen.

Deze publicatie is het resultaat van een onderzoeksproject van Bert De Roo, Giliam Ganzevles, Mirte van Aalst en Glenn Deliège, en werd samengesteld en vormgegeven door Jurgen Maelfeyt. Uitgegeven door APE (Art Paper Editions). Een nieuw project, Intermediate Zones, van Bert De Roo, Giliam Ganzevles en Jerry Galle is verbonden aan het onderzoekscluster Disobedient Practices.

• Liberate the Machines!

Een persoonlijke ervaring van een dialoog met machines, verteld aan de hand van het maken van de experimentele film Mechanisms Common to Disparate Phenomena; #59. Door middel van deze vertelling ontwikkelt het boek een visie op hoe mensen kunnen leren van de apparaten die ze hebben gebouwd. De technische omgeving van de mens is een collectief product, een langdurig extern geheugen waaraan elke generatie bijdraagt, en het ontwerpen en ontwikkelen van technologie is daarom een vorm van politiek. Media-archeologie wordt gepresenteerd als een methode om deze collectieve constructie te onderzoeken.

Door Joost Rekveld, ontwerp door Isabelle Vigier. Uitgegeven door Studio Joost Rekveld en KASK & Conservatorium. Joost Rekveld is verbonden aan de onderzoekscluster Disobedient Practices.

Op 28 oktober verdedigt Joost Rekveld, artistiek onderzoeker aan KASK & Conservatorium, zijn doctoraat tot het verkrijgen van de titel Doctor in de Kunsten. Mede namens de promotoren van de kandidaat, Dr. Edwin Carels (HOGENT – KASK & Conservatorium) en Prof. Dr. Christel Stalpaert (UGent) nodigen wij je graag uit voor deze gelegenheid.

De publieke verdediging start om 16:30 in auditorium Cirque in gebouw Cloquet op Campus Bijloke. Aansluitend bent u welkom op de receptie. Gelieve uw aanwezigheid te bevestigen door een mail te sturen naar joost.rekveld@hogent.be.

De film Mechanisms Common to Disparate Phenomena; #59 (2023, 79 min.), de voornaamste artistieke uitkomst van het doctoraatsproject, zal diezelfde avond om 20:30 worden vertoond in KASKcinema.

Dialogen Met Machines

Dit onderzoeksproject verkent het idee dat nieuwe dingen geleerd kunnen worden in interactie met apparaten. In Joost Rekvelds praktijk als mediakunstenaar verwijst het begrip Dialoog met machines naar een heen-en-weer proces tussen bedenken en observeren.

Het praktische werk in dit onderzoeksproject bestaat uit het bouwen van analoge elektronische machines en het ermee genereren van bewegende beelden. Het belangrijkste artistieke resultaat hiervan is de film Mechanisms Common to Disparate Phenomena; #59, een lange, abstracte, geanimeerde sciencefictionfilm met de ervaringen als onderwerp die mensen en elektronische circuits deelden tijdens de Koude Oorlog.

In het reflectieve deel van zijn artistiek onderzoek probeert Rekveld mogelijke bronnen van de agency van machines bloot te leggen. In het lange essay Liberate the Machines !, geeft hij theoretische en historische context aan het maken van de film #59. Het vertelt ook zijn persoonlijke ervaring van een dialoog met machines in het proces van het produceren van deze film en de gereedschappen die nodig waren voor het maken ervan. Deze twee delen komen samen in een visie op de relatie tussen mensen en machines en de rol van media-archeologie in het onderzoeken van deze relatie. Onder de titel Seven Devices schreef Joost Rekveld zeven media-archeologische essays. Daarin bespreekt hij onderwerpen uit de geschiedenis van elektronische analoge computers, geanimeerde automaten, cybernetica en zelforganisatie, op zoek naar verschillende benaderingen om na te denken over de rol van machines in een samenwerking met mensen.

Het onderzoeksproject Dialogen Met Machines werd gefinancierd door het Onderzoeksfonds Kunsten van HOGENT.

Op 28 oktober verdedigt Joost Rekveld, artistiek onderzoeker aan KASK & Conservatorium, zijn doctoraat tot het verkrijgen van de titel Doctor in de Kunsten. De film Mechanisms Common to Disparate Phenomena; #59 (2023, 79 min.), de voornaamste artistieke uitkomst van het doctoraatsproject, zal diezelfde avond om 20:30 worden vertoond in KASKcinema.

Mechanisms Common to Disparate Phenomena; #59

Onze computertechnologie ontstond tijdens de Koude Oorlog als een bijproduct van de ontwikkeling van atoomwapens en de planetaire surveillance-systemen die daar het antwoord op waren. In 1961, op misschien het koudste punt van deze periode, ontdekten Edward Lorenz en Yoshisuke Ueda onafhankelijk van elkaar het bestaan van deterministische chaos in hun computers. In film #59 bewegen mensen, aliens en elektronische apparaten continu tussen deze twee extremen van een menselijke koortsdroom van planetaire controle aan de ene kant, en levendige machinale chaos aan de andere. 

Alle beelden in de film komen voort uit analoge signalen, in een re-enactment van in onbruik geraakte computertechnieken. Historische instrumenten werden gebruikt om deze signalen op te wekken, zoals een analoge computer uit 1963, vroege sonar en radar oscillators en onderdelen uit militaire vluchtsimulators. De film is een poging om deze technologieën te bevrijden van hun problematische oorsprong.