The Art of Resonance – The Resonance of Art

Jennifer Lucy Allan is schrijver, onderzoeker en presentator. Ze behaalde een doctoraat aan CRiSAP (UAL) over de sociale en culturele geschiedenis van de misthoorn, wat de basis vormde voor haar eerste boek, The Foghorn’s Lament (White Rabbit Books, 2021). Ze is ook presentatrice van Late Junction op BBC Radio 3 en freelance muziekjournalist, gespecialiseerd in underground- en experimentele muziek. Voorheen was ze online redacteur voor The Wire en nu werkt ze als freelancer voor The Wire, The Quietus, The Guardian en anderen. Ze is mede-eigenaar van de platenlabels Arc Light Editions en Good Energy en lid van Laura Cannells Modern Ritual Collective en het Cafe OTO Experimental Choir. Onlangs publiceerde ze haar tweede boek, Clay: A Human History (Pegasus Books, 2024), en werkt ze aan een essay over de soundtracks in de films van Sogo Ishii (binnenkort te verschijnen).

Sinds november 2024 organiseert de onderzoekscluster The Art of Resonance regelmatig een reeks informele luistersessies met internationale kunstenaars en onderzoekers, met het oog (en oor) op het cultiveren van een sonische gevoeligheid en relationaliteit. 

Ter gelegenheid van de onderzoeksdagen zijn we erg blij Maria Chávez als onze gast te mogen verwelkomen. Maria is geboren in Lima, Peru, en woont in New York. Ze staat vooral bekend als abstracte turntablist, geluidskunstenaar en dj. Toeval, kans en mislukkingen zijn thema's die haar werk in verschillende media verenigen, waaronder geïmproviseerde performances, geluidssculpturen, beeldende kunst, boekobjecten en meerkanaalsinstallaties. 

Tijdens deze sessie zal ze haar baan­brekende improvisatiepraktijk op de draaitafel introduceren, waarbij de nadruk ligt op verbanden tussen materiële en tijdelijke mislukkingen en experimenten met behulp van kapotte vinylplaten. De sessie is rechtstreeks gebaseerd op Chávez’ lang­durige betrokkenheid bij Deep Listening, een praktijk ontwikkeld door Pauline Oliveros, die de nadruk legt op belichaamde aandacht, improvisatie en responsiviteit ten opzichte van de omgeving en materialen. Hier fungeert spelen als een onderzoeksmethode, waarbij experimenteren en risico’s nemen kennis genereren door middel van actie in plaats van instructie.

Reserveer voor deze activiteit

Wat als spelen niet langer in de marge gebeurt, maar het onderzoek zelf in beweging zet? 

Play is het centraal thema van de eerste editie van de Research Days van KASK & Conservatorium: een driedaags festival waarin onderzoekers, kunstenaars, studenten en geïnteresseerden speelsheid onderzoeken in denken en doen — via performances, lezingen, panelgesprekken, tentoonstellingen, workshops en interventies.

Spelen als radicale daad

Spelen is een fundamentele manier om met de wereld om te gaan. Het vormt hoe we waarnemen, denken en weten. Tegelijk brengt spelen instabiliteit en verbeelding met zich mee: het opent een ervaringsveld dat niet vastligt, maar in beweging blijft. 

Binnen artistiek onderzoek kan speelsheid functioneren als zowel mindset als methode.   

Spelen wordt dan een kritisch instrument om ideeën te verkennen, aannames te bevragen en kennis te genereren. Wanneer onderzoekers en kunstenaars het speelse toelaten, benutten zij het disruptieve potentieel van onzekerheid en improvisatie om bestaande normen uit te dagen. 

Maar spelen is nooit onschuldig of neutraal. Het is altijd gesitueerd, belichaamd en onderhandeld. Speelsheid krijgt vorm door beweging, materialen, territoria, sociale structuren, media en technologieën — en door de contexten waarin ze zich ontvouwt.

Wanneer wordt een kunstwerk of een onderzoekspraktijk een speelse propositie? Wie krijgt ruimte om te spelen, en wie blijft uitgesloten? En hoe kan speelsheid functioneren als een open, mogelijkheden biedende oriëntatie die verder reikt dan normatieve kaders?

Paul Abbott is muzikant en drummer. Hij speelt met het drumstel, synthetische geluiden, performance en schrijven. Hij onderzoekt muziek als een ecologie: waarin de interactie tussen geluiden, tekens en het fysieke lichaam echte en imaginaire muziek voortbrengt. Zijn werk houdt zich vaak bezig met het creëren van praktische en fictieve structuren om improvisatie en experimenteel muzikaal spel te vergemakkelijken. Projecten zijn onder meer: XT met Seymour Wright; XT+Pat Thomas; Kavain Wayne Space (RP Boo) Trio met XT; XT+Anne Gillis; X Ray Hex Tet; yPLO met Micheal Speers; F.R.David, very good* & Rosmarie met Will Holder; filmgeluid voor Keira Greene en The Creaking Breeze Ensemble met Nathaniel Mackey. Hij was medeoprichter en mederedacteur van het tijdschrift Cesura//Acceso voor muziek, politiek en poëzie, en voltooide zijn doctoraatsonderzoek in creatieve muziekpraktijk aan de Universiteit van Edinburgh, getiteld “Playing no solo imagination: synthesising the rhythmic emergence of sound and sign through embodied drum kit performance and creative writing” (Geen solo-verbeelding spelen: het ritmische ontstaan van geluid en teken synthetiseren door middel van belichaamde drumkitprestaties en creatief schrijven).

Edward George is schrijver, omroepmedewerker en fotograaf. Als medeoprichter van Black Audio Film Collective schreef en presenteerde hij onder meer de baanbrekende essayfilm Last Angel of History (1996), die de weg vrijmaakte voor het hedendaagse denken over Afro-futurisme. George maakte deel uit van het multimediaduo Flow Motion en het elektronische muziekproject Hallucinator. Zijn doorlopende radioseries The Strangeness of Dub en The Strangeness of Jazz verweven een brede muzikale selectie met verschillende geografische muziekgeschiedenissen, Afrikaanse/Afro-diasporische kennis en kritische theorie uit queer- en black studies. Zijn recente werk omvat Dub Housing, een project dat onderzoekt hoe dubmuziek een ander bewustzijn van mensen en plaats, tijd en geografie, geschiedenis en architectuur, ras en metropool verwoordt, en Black Atlas, een essay in bewegend beeld dat het Image of the Black-archief onderzoekt, dat onlangs werd tentoongesteld in het Warburg Institute.

Irene Revell en Sarah Shin zijn beiden curatoren, schrijvers, redacteuren en onderzoekers die samenwerken met kunstenaars op het gebied van geluid, tekst, performance en bewegend beeld. In 2022 voltooide Irene Revell haar praktijkgerichte proefschrift, Live Materials: ‘Womens Work’, Pauline Oliveros and the Feminist Performance Score, met een focus op de curatoriële uitdagingen die worden gevormd door tekstuele instructiescores en aanverwante live-ephemera. Momenteel ontwikkelt ze een langetermijnproject dat aandacht besteedt aan kunstenaars die werken met tekst/instructies/scores op gebieden die queer-feministisch en dekoloniaal luisteren, rechtvaardigheid voor mensen met een handicap en uitgebreide vormen van praktijk omvatten die ‘score-denken’ genoemd kunnen worden.

Sarah Shin was in 2017 medeoprichter van Silver Press en een jaar later van het experimentele platform Ignota, na tien jaar bij Verso te hebben gewerkt. Shin zet zich in voor samenwerking en is ook oprichter van Standard Deviation, een collectief dat de samenloop van psychische, geometrische en bewoonde ruimtes onderzoekt, en New Suns, een curatie- en storytellingproject vanuit feministische perspectieven en praktijken. In 2024 lanceerden ze het anthologieboekproject Bodies of Sound: Becoming a feminist ear, dat een resonerende verkenning biedt van feministische sonische culturen en radicaal luisteren. Bodies of Sound wordt de dag erna, op 28 november, gepresenteerd bij Rile Books in Brussel.

Dit evenement wordt ondersteund door de Doctoral School for Humanities and Social Sciences, KU Leuven, en LUCA School of Arts, in samenwerking met VUB en het onderzoekscluster The Art of Resonance. Het wordt mogelijk gemaakt door OJO-financiering, met de steun van de Vlaamse overheid.

Marla Hlady en Christof Migone hebben elk een langdurige individuele artistieke praktijk. Het werk van Marla Hlady beweegt zich tussen beeldhouwkunst, locatiekunst, performance, kinetica, geluidskunst en muziekperformance. Ze is geïnteresseerd in hoe media op verschillende manieren functioneren, zowel systematisch als cultureel, en hoe deze functies kritisch en productief opnieuw kunnen worden vormgegeven.

Max Eastley en Rie Nakajima hebben elk een langdurige individuele artistieke praktijk die zich richt op geluid en beeldhouwkunst.

Max Eastley is een internationaal erkend kunstenaar die kinetische beeldhouwkunst en geluid combineert tot een unieke kunstvorm. Zijn sculpturen bevinden zich op de grens tussen de natuurlijke omgeving en menselijke interventie en maken gebruik van de drijvende krachten van elektriciteit, wind, water en ijs. 

Rie Nakajima creëert geluiden door een combinatie van gemotoriseerde apparaten en alledaagse voorwerpen, hetzij in installatievorm, hetzij tijdens performances. Haar artistieke praktijk, waarin beeldhouwkunst en geluid samensmelten, staat open voor toeval en de invloed van anderen. Beide kunstenaars hebben met tal van andere kunstenaars en muzikanten opgetreden en zijn in februari 2025 begonnen samen te spelen. De dag na deze luistersessies treden ze op in STUK, Leuven.

De onderzoekscluster The Art of Resonance – The Resonance of Art organiseert vanaf november 2024 een reeks informele luistersessies met internationale kunstenaars en onderzoekers, met het oog (en oor) op het cultiveren van een sonische gevoeligheid en relationaliteit.

Mark Peter Wright

Mark Peter Wright is een kunstenaar, onderzoeker en schrijver die werkt op het snijvlak van geluidskunst, experimentele pedagogie en kritische theorie. Zijn boek Listening After Nature is gepubliceerd door Bloomsbury, 2022/23. Wright onderzoekt de relaties tussen mensen en dieren, geografie en technologie, waarnemers en subjecten. Lopende vragen zijn onder andere: hoe brengt omgevingsgeluid een complexe geopolitieke betekenis over? Hoe kan technologie worden beoefend met een eco-kritische gevoeligheid en hoe kan luisteren verder gaan dan het menselijke? Hij werkt tussen het veld en het lab, op locatie en in de galerie en is toegewijd aan het versterken van vormen van macht en poëzie binnen het creatieve gebruik van geluid en documentaire media. Naast zijn eigen praktijkgericht onderzoek werkt hij veel samen. Met Helena Hunter werkt hij onder de naam Matterlurgy aan interdisciplinaire projecten en tentoonstellingen. Met Salomé Voegelin is hij medeoprichter van Points of Listening, een serie openbare evenementen waarin luisteren en geluid maken als kunstzinnige vorm van pedagogie worden onderzocht. Met Angus Carlyle werkt hij aan projecten en voorstellingen die de relatie onderzoeken tussen luisteren en opnemen, natuur en esthetiek, locatie en studio.

De onderzoekscluster The Art of Resonance – The Resonance of Art organiseert vanaf november 2024 een reeks informele luistersessies met internationale kunstenaars en onderzoekers, met het oog (en oor) op het cultiveren van een sonische gevoeligheid en relationaliteit.

Juliette Volcler

Juliette Volcler is onafhankelijk onderzoeker, schrijver, geluidskunstenaar en tuinier. Haar werk richt zich op de geschiedenis van geluid en radiokunst, het gebruik van geluid door staten en industrieën in de openbare ruimte en de manier waarop deze twee gebieden met elkaar verweven zijn. Ze beschouwt en beoefent kritisch luisteren als een manier om sociale rechtvaardigheid te bevorderen. Ze publiceerde Extremely Loud: Sound as a weapon (The New Press, 2013) en Contrôle: Comment s'inventa l'art de la manipulation sonore (La Découverte / La rue musicale, 2017). In haar nieuwste boek, L'orchestration du quotidien : design sonore et écoute au 21e siècle (La Découverte, 2022), stelt ze de politieke vraag van het luisteren in de 21e eeuw aan de orde door middel van een onderzoek naar geluidsontwerp en de huidige ontwikkeling daarvan als instrument voor sociale manipulatie. Dit boek nodigt lezers uit om hun manier van luisteren naar het dagelijks leven te veranderen en een kritisch oor te ontwikkelen.

De onderzoekscluster The Art of Resonance – The Resonance of Art organiseert vanaf november 2024 een reeks informele luistersessies met internationale kunstenaars en onderzoekers, met het oog (en oor) op het cultiveren van een sonische gevoeligheid en relationaliteit.

Kate Carr

Kate Carr verkent de ontmoetingen, texturen en technologieën die verstrengeld zijn met veldopnames door gebruik te maken van beweging, objecten en experimentele opnametechnieken. Ze creëert intieme, delicate en hybride geluidswerelden waarin de interacties en collectiviteit die soundscapes genereren centraal staan. Ze werkt met compositie, performance en installatie. Alles, van trillingen veroorzaakt door auto's en voetstappen tot afgeluisterd geroezemoes, openbare toespraken, muziek in de openbare ruimte en het gebrul van sportevenementen in de verte, heeft zijn weg gevonden naar haar composities en live optredens. Geïnspireerd door de lagen, vermengingen en stiltes in onze collectieve soundscapes, is Carr geïnteresseerd in het componeren van werken die de soundscape onderzoeken op aanwijzingen over hoe we samenleven. Ze richt zich vooral op hybride geluidslandschappen: waar bos en stad elkaar ontmoeten, kerncentrale en wetland, dreunende autoradio en woonstraat.

De onderzoekscluster The Art of Resonance – The Resonance of Art organiseert vanaf november 2024 een reeks informele luistersessies met internationale kunstenaars en onderzoekers, met het oog (en oor) op het cultiveren van een sonische gevoeligheid en relationaliteit.

Dushume

Amit Dinesh Patel, alias Dushume, is een experimentele geluidsartiest, beïnvloed door Aziatische undergroundmuziek en DJ-cultuur. Zijn werk richt zich op het uitvoeren van en improviseren met speciaal gebouwde doe-het-zelf instrumenten, en het opnemen van deze instrumenten met looping, re-mixing en re-editing technieken. Gebrek en verlies van controle staan centraal in zijn werk. Hij heeft een doctoraat in Music, Studio Bench: the DIY nomad and Noise Selector (2019), van het Music, Technology and Innovation Research Centre, De Montfort University, Leicester, UK. Hij is Senior Lecturer in Music and Sound en een actief lid van het Sound/Image Research Centre aan de University of Greenwich, Londen, en hoofdonderzoeker voor de AHRC Research Grant Exploring Cultural Diversity in Experimental Sound (2021-23).

De onderzoekscluster The Art of Resonance – The Resonance of Art organiseert vanaf november 2024 een reeks informele luistersessies met internationale kunstenaars en onderzoekers, met het oog (en oor) op het cultiveren van een sonische gevoeligheid en relationaliteit. 

Mo'min Swaitat 

Mo'min Swaitat is een in Londen gevestigde Palestijnse kunstenaar, theatermaker en filmmaker die zijn opleiding genoot aan het Freedom Theatre (Jenin) en het arthaus (voorheen LISPA) in Londen/Berlijn, waar hij zich specialiseerde in de Jacques Lecoq-methode van fysiek theater, maskerwerk en mime. Hij is de oprichter van Majazz Project, een archiefplatform en platenlabel dat zich richt op de heruitgave van Palestijnse cassette- en vinylalbums en veldopnames, met speciale aandacht voor geluiden uit de jaren 1960 tot 1990. Als onderdeel van het Majazz Project heeft Swaitat het Palestinian Sound Archive opgezet, dat gedeeld wordt via NTS radio en onlangs onderwerp was van een tentoonstelling in het Southbank Centre. Swaitat stamt uit een lange familie van bedoeïenenmuzikanten en verhalenvertellers en het archief verwijst naar zijn geworteldheid in muziek als een middel om iemands cultuur en het gevoel erbij te horen te vieren.

De onderzoekscluster The Art of Resonance – The Resonance of Art organiseert vanaf november 2024 een reeks informele luistersessies met internationale kunstenaars en onderzoekers, met het oog (en oor) op het cultiveren van een sonische gevoeligheid en relationaliteit.

Salomé Voegelin

Salomé Voegelin is auteur, onderzoeker en uitvoerder. Ze werkt vanuit de relationele logica van geluid om zich te richten op het tussenliggende en het liminale, waar verschillende disciplines elkaar ontmoeten om hedendaagse kwesties aan te pakken en waar feministische, decoloniale en postantropocentrische eisen verschillende en meervoudige kennismogelijkheden kunnen genereren. Ze houdt zich bezig met het transversale en transdisciplinaire potentieel van het sonische — om over disciplines en processen heen te luisteren om een hybridisatie van onderzoek te ontwikkelen waarbij vaardigheden en methodologieën uit de muziek-, kunst- en geesteswetenschappen een hedendaags antwoord kunnen genereren op klimaat-, gezondheids- en sociale noodsituaties. Als artistiek onderzoeker concentreert ze zich op de mogelijkheden van geluid en muziek voor kennis en pedagogie, en is ze geïnteresseerd in de mogelijkheden om de esthetiek herbekijken om verborgen delen van de werkelijkheid te onthullen. Ze is de auteur van Listening to Noise and Silence (2010), Sonic Possible Worlds (2014/21), The Political Possibility of Sound (2018) en Uncurating Sound (2023). Voegelin is hoogleraar geluid aan het London College of Communication, University of the Arts London.

Cathy Lane heeft de afdeling Sound Arts and Design aan het London College of Communication (LCC) opgericht en was voorheen directeur en, samen met Angus Carlyle, mededirecteur van Creative Research in Sound Arts Practice (CRiSAP). Ze is geïnteresseerd in de manier waarop geluid verband houdt met het verleden, onze geschiedenis, onze omgeving en onze collectieve en individuele herinneringen. Dit vormt de basis voor haar huidige werk als componiste, geluidskunstenaar, docent en onderzoeker.

Tot haar boeken behoren In the Field (Uniformbooks, 2013), een bundel interviews met achttien hedendaagse geluidskunstenaars die veldopnames in hun werk gebruiken, en On Listening (2013), een verzameling essays over enkele manieren waarop luisteren wordt toegepast in disciplines als antropologie, maatschappelijk activisme, bioakoestiek, conflictbemiddeling en religiewetenschappen, muziek, etnomusicologie en veldopnames.

Het werk van Jacob Kirkegaard onderzoekt manieren om stil te staan bij complexe, onopgemerkte of ontoegankelijke omstandigheden en omgevingen. Zijn werken behandelen thema’s als radioactiviteit in Tsjernobyl, smeltend ijs in het Noordpoolgebied, grensmuren in mondiale en metaforische contexten, meeslepende akoestische verkenningen van wereldwijd afvalbeheer en processen die verband houden met het overlijden van een mens. Met behulp van zijn opnames van vuurwapens, granaten en tanks verkent hij in zijn recente werk het geluid van oorlogsvoering, georkestreerd voor het Royal Lifeguard’s Music Corps. Een ander recent werk belicht de mechanische aspecten van landbouw en voedselproductie. Sinds 2006 doet Kirkegaard ook uitgebreid onderzoek naar, en maakt hij opnames en werken met behulp van otoakoestische emissies; tonen die worden gegenereerd door het menselijk oor zelf. De kern en de methode van het werk van Jacob Kirkegaard zijn gebaseerd op het gebruik van geluidsopnames van de tastbare aspecten van zijn ontastbare thema’s.

Op de ochtend van 28 oktober zal Jacob Kirkegaard ook een workshop over otoakoestiek leiden binnen de opleiding mediakunst van KASK & Conservatorium.

Peter Cusack is een veldopnamemaker, geluidskunstenaar en muzikant met een langdurige interesse in het milieu. Hij zette het Favourite Sounds-project op om te ontdekken wat mensen positief vinden aan de geluidslandschappen waarin ze leven, en Sounds From Dangerous Places (geluidsjournalistiek) om ernstige milieuschade te onderzoeken in gebieden zoals de uitsluitingszone van Tsjernobyl, de olievelden in Azerbeidzjan, de bruinkoolwinning in Duitsland en Tsjechië en het Bialowieza-woud in Polen. Momenteel werkt hij aan Aral Sea Stories, over de vernietiging en het daaropvolgende gedeeltelijke herstel van het Aralmeer in Kazachstan – een broodnodig positief voorbeeld in het huidige debat over klimaatverandering. 

Hannah Kemp-Welch is een kunstenaar en onderzoeker die in Londen woont en werkt. Haar praktijk, die zich uitstrekt over geluidskunst en transmissiekunst, neemt de vorm aan van geluidswerken, analoge films en gemeenschapsworkshops waarin collectief luisteren centraal staat als zowel creatieve als kritische methode. Hannah doceert geluidskunst, collaboratieve praktijk en curatie aan de University of the Arts London. Ze is een actief lid van de feministische radiokunstgroep Shortwave Collective, waarmee ze onderzoeksprojecten ontwikkelt en workshops begeleidt. Ze was redacteur van het boek Listening Glossary (Silver Press, oktober 2026), waarin ze meer dan tweehonderd termen uit de kunst, ecologie, het activisme, de psychologie, het onderwijs en de filosofie heeft verzameld, afkomstig uit negen decennia van denken over luisteren als een manier om zich te verhouden tot anderen, omgevingen en machtsstructuren.