
11.12.21 – 22.12.21, 12:00, Encounter in Resonance - EPAS
Encounter in Resonance is een uitgebreide luisterervaring georganiseerd in drie tentoonstellingsruimten van de Bijlokecampus in Gent: Zwarte Zaal, Circus Corridor en KIOSK. De tentoonstelling is opgevat als een reis van geluidswerken, waarbij elk stuk specifiek kan worden beluisterd.
Voor de Franse curator en kunsthistorica Anne-Laure Chamboissier is luisteren een zintuigelijke ervaring. Daarom wilde ze verder gaan dan enkel werken van de kunstenaars te tonen en de resultaten van artistiek onderzoek. Met veel zorg creëerde ze de beste luisteromstandigheden voor de bezoekers om actief deel te nemen aan de tentoonstelling.
Je wordt uitgenodigd om van het ene voorstel naar het andere te gaan voor een diepe en langdurige luisterervaring, zowel collectief als persoonlijk.
Encounter in Resonance is een groepstentoonstelling van de kunstenaars die elkaar ontmoetten op EPAS in 2019-2020. EPAS is een tweejaarlijkse European Postgraduate in Arts in Sound aan KASK School of Arts Gent & Conservatorium.
- Kunstenaars: Massimo Colombo, Rotem Gerstel, Luis Neto, Flavia Passigli, Nina Queissner, Melissa Ryke, Kenta Tanaka, Evelien Verhegge, Job Worms
- Curator: Anne-Laure Chamboissier
- Artistieke leiding: Martine Huvenne, Raf Enckels
Dit is een Covid Safe Ticket evenement
artikelLees, kijk, luisterartistieke werkingPedram Kargarartistiek onderzoeker Behind the curtains of animation
presentatieLees, kijk, luisteronderzoekLander Gyselinckartistiek onderzoeker Concert en doctoraatsverdediging
presentatieLees, kijk, luisteronderzoekstudenten tekenkunst Wall Drawing #12
presentatieLees, kijk, luisteronderwijsstudenten fotografie en curatorial studies (I Want to Hold You)
presentatieLees, kijk, luisteronderwijsartistieke werkingstudenten installatie Contour Kantoor
presentatieLees, kijk, luisteronderwijsstudenten schilderkunst [X]
presentatieLees, kijk, luisteronderwijsstudenten animatiefilm Bring the Outside In
presentatieLees, kijk, luisteronderwijsTemitayo Olalekanstudent curatorial studies WAX (review)
artikelLees, kijk, luisterartistieke werkingDominique Somersonderzoeker Everything that shines sees
presentatieLees, kijk, luisteronderzoek On Enclosed Spaces and the Great Outdoors – 5. Exercising Fragility in Theatres and Beyond
presentatieLees, kijk, luisteronderzoek Making The World More Than Less Real
Lees, kijk, luister HOLA!
presentatieLees, kijk, luisterartistieke werking Unfixing the Atlas
presentatieLees, kijk, luisterartistieke werking Tschichold's bibliotheek uitgepakt
artikelLees, kijk, luisterartistieke werkingonderwijs Toonmoment grafiek
presentatieLees, kijk, luisteronderwijs Marijke De Roover, KASKlezing, 08.02.24Opname van de lezing van Marijke De Roover
videoLees, kijk, luisteronderwijs Musée Imaginaire
presentatieLees, kijk, luisteronderwijs Watering the flowers while it's raining
presentatieLees, kijk, luisteronderwijsartistieke werkingPedram Kargarartistiek onderzoeker Open & Close
presentatieLees, kijk, luisteronderzoek
Veva Leye, Jelle Martens, KIOSKtentoonstellingAgendaArtistieke werkingOp basis van een in principe quasi onbeperkt groeiend aantal woordreeksen die via een simpele regel en associatie voortkomen uit één woord maakt Veva Leye configuraties waarin dezelfde woorden, heel anders gemonteerd, ook weer anders gelezen/bekeken kunnen worden. De soms uncanny klonterende woordbeelden spelen een nu eens breed uitwaaierend, dan weer zich op zichzelf terugplooiend spel en resoneren in deze beweging met de fotografische en tekenmatige registraties van Jelle Martens die fragmenten, reproducties en alledaagse observaties in gelaagde prints en tekeningen samenbrengen. Elke druklaag of tekening wordt een voorlopig kader waarin slechts tijdelijk gestolde beelden samenkomen, overlappen en weer uiteen vallen. Beeld en taal buitelen hortend en stotend verder. Letters vormen woorden vormen beelden lezen kijken.
Sentiments, Signes, Passions, Zwarte ZaaltentoonstellingAgendaArtistieke werkingJean-Luc Godards laatste film herwerkt tot een zaalvullende installatie door zijn vaste medewerker Fabrice Aragno.
Een paddestoelwolk, legendes uit de filmgeschiedenis, IS-vlaggen, zonsondergangen in Tunis, vluchtelingen, uitdrijving, executie en oorlog: Jean-Luc Godards tegelijk poëtische en politieke film Le livre d’image (2018) bestrijkt meer dan een eeuw. De film roept vragen op bij de productie van beelden, van kunst, religie, representatie en recht.
In vijf hoofdstukken en een epiloog combineerde de regisseur film en hedendaagse geschiedenis tot een associatieve collage. De tentoonstelling Sentiments, Signes, Passions is bedacht door Fabrice Aragno, filmmaker en jarenlange vaste medewerker van Godard. De expositie herneemt de indeling van Le livre d’image in hoofdstukken over, maar delen van het werk worden verder gefragmenteerd en in de ruimte ontvouwd. De dynamische projectie breekt met de chronologische vorm van een filmvertoning. Verspreid over tientallen schermen kan het publiek zijn associaties de vrije loop laten en een persoonlijk visueel parcours volgen.
Met diep respect voor zijn mentor reist Aragno de wereld rond met telkens een andere versie van de installatie. Voor Film Fest Gent voegt hij een nieuw onderdeel toe, waarin Godards persoonlijke werkruimte wordt vastgelegd: Et la nuit le jour.
Dit internationaal geprezen project biedt een zeldzaam kijkje in de creatieve wereld van de regisseur en nodigt bezoekers uit om door fragmenten van beeld en geluid te dwalen en een kijkje te nemen in het hoofd van een van de meest invloedrijke figuren uit de filmwereld.
Te zien in de Zwarte Zaal, van donderdag 8 oktober tot en met zondag 18 oktober, elke dag van 12:00 tot 20:00.
Double Minutes Marathon brengt acht pas afgestudeerde studenten van KASK & Conservatoriumen LUCA School of Arts samen.
Voor deze editie heeft Double Minutes de deelnemers uitgenodigd voor een intensieve workshop waarin ze het format van een kunstenaarslezing verkennen vanuit hun eigen interesses en praktijken. De duo’s en presentaties in deze marathon zijn het resultaat van deze periode van uitwisseling.
Deelnemende kunstenaars
- Angelus Schnabl
- Carlotta Cormegna
- Eva De Vilder
- Freya Coppens
- Gwen Korevaar
- Joppe Carael
- Yara dos Santos
- Zjef Woestenborghs
Over Double Minutes
Double Minutes is een programma van experimentele kunstenaarslezingen dat sinds 2022 actief is in Brussel. Voor elke editie nodigt Double Minutes twee kunstenaars met verschillende achtergronden uit om het format te herdenken, rekening houdend met hun samenwerking, de locatie en de conventies van dit soort presentaties.
Wat gebeurt er met een artistieke praktijk wanneer je ouder wordt? En wat gebeurt er met een kunstinstelling wanneer het leven van een kunstenaar haar plannen doorkruist?
Stress Test staat stil bij de impact die de geboorte van een kind kan hebben op zowel een kunstenaar als een instelling. Toen een kunstenaar KIOSK vroeg om zijn tentoonstelling uit te stellen zodat hij voor zijn kind kon zorgen, werd zijn vraag ook een stresstest voor KIOSK: hoe flexibel kan een instelling zijn? Welke verantwoordelijkheid draagt ze tegenover de mensen met wie ze werkt?
KIOSK maakte ruimte voor zijn omstandigheden en koos ervoor iets nieuws te creëren in de plaats van zijn tentoonstelling. Met de hulp van kunstenaars die nauw verbonden zijn met KIOSK en zijn netwerk kreeg een groepstentoonstelling vorm rond vaders, vaderschap, het vader-zijn en artistieke praktijk. Werken gebaseerd op persoonlijke ervaringen en intieme verhalen verkennen zorg, de liefde en spanning tussen vader en kind, en de wens om al dan niet kinderen te krijgen.
Een open oproep voor geboortekaarten ontworpen door vaders-kunstenaars breidde de uitnodiging om bij te dragen uit tot buiten het netwerk van KIOSK. Die kaarten brengen intieme en publieke momenten samen: de komst van een kind, de aankondiging van een nieuw leven… en een kunstenaar die vader wordt.
Met werk van
Ava Pudelek-Hoffman + Nicholas Hoffman, Chloë Delanghe, Danilo Zocatelli, Edouard Peeters-Wintein, Eva Maria Bouillon, Fabrice Schneider, Henry Andersen, Herman Van Ingelgem, Jacques Lizène, Julia Schouten, Laurens Mariën, Leen Voet, Marthe Merckx, Odette & Jasper Rigole, Paul Casaer, Sambasiva Rao Patchineelam & Vijai Maia Patchineelam, Trudo Engels, Vaast Colson, Vanya, Johan & Willem Vermeersch, Veronika Eberhart, Willy Van Ingelgem en alle kunstenaars die geboortekaarten hebben bijgedragen
Peter Van Hecke, KIOSKtentoonstellingAgendaArtistieke werkingAls onderdeel van Connecting the Dots presenteert KIOSK A Study on Impact, een interactieve installatie van Peter Van Hecke in de kiosk van het Citadelpark.
In de kiosk verrijst een sculpturale ruimte opgebouwd uit acht langbogen van wilg. Bezoekers worden uitgenodigd de installatie al spelend te activeren. Met een blaaspijp vuren ze eikels, verzameld in het park, af op een schietschijf die het sluitstuk van de ruimte vormt.
Elke inslag brengt een geluid en een trilling voort die door de installatie een weg terugvindt naar zijn oorsprong. Elke inslag krijgt een echo en laat een deuk achter in het doelwit.
A Study on Impact maakt de gevolgen van een ogenschijnlijk klein gebaar tegelijk zichtbaar, hoorbaar en tastbaar. De installatie nodigt uit tot experiment, spel en verwondering en vangt de sporen die elke handeling achterlaat.
A Study on Impact is het tweede hoofdstuk van Connecting the Dots, een vierdelig project van Peter Van Hecke voor KIOSK in het Citadelpark.
Louis Hanssensdreef
9000 Gent
Le Montavoies, Zwarte ZaaltentoonstellingAgendaArtistieke werkingWim Cuyvers, Jo Boonen, en Hans Druart
Al vijf jaar trekt de opleiding landschaps- en tuinarchitectuur met zestien studenten naar Le Montavoies in de Franse Haut-Jura. Op dit 27 hectare grote terrein werkt Wim Cuyvers sinds 2009 als forestier-gardien. Le Montavoies is tegelijk landschap, publieke ruimte, toevluchtsoord en werkplek. Een plek waar de berg spreekt en oude paden opnieuw leesbaar worden.
Tijdens de jaarlijkse workshop verblijven studenten een week op het terrein. Ze observeren, wandelen, tekenen en werken met wat de plek aanreikt. Niet vanuit een vooraf bepaald eindbeeld, maar vanuit aandacht, fysieke aanwezigheid en betrokkenheid. Hun ingrepen en gesprekken worden deel van een langer proces waarin landschap voortdurend verandert en iedere deelnemer slechts tijdelijk aanwezig is.
De tentoonstelling brengt vijf jaar workshops samen in foto’s, studentenwerk, opnames en essays van Wim Cuyvers. Fragmenten uit Res Nullius, de publicatie van Wim Cuyvers over Le Montavoies, plaatsen deze ervaringen in een ruimer perspectief. De tentoonstelling biedt bovendien de gelegenheid om twee films van Wim Cuyvers, dodeNberg en 400.000 Volt, opnieuw te vertonen.
Centraal staan zes thema’s: landschapsarchitectuur, klimaatverandering, mondialisering, passanten, hoogspanning en de geconnecteerde condition humaine. Op Le Montavoies worden deze thema’s concreet en zichtbaar. Ze bepalen hoe het landschap verandert, hoe passanten zich erdoor bewegen en hoe de plek wordt beheerd en ervaren. De tentoonstelling stelt daarbij een fundamentele vraag: wat kan landschapsarchitectuur nog betekenen wanneer klimaatverandering en mondialisering het landschap ingrijpend wijzigen, en permanente connectiviteit het werkelijk buiten-zijn ter discussie stelt?
De tentoonstelling blikt daarom niet alleen terug. Ze nodigt uit om stil te staan, te luisteren en opnieuw na te denken over aanwezigheid, publieke ruimte en de toekomst van het landschap.
Studenten die de afgelopen 5 jaar deelnamen:
Baert Warre, Claeys Arno, Cuvelier Jentse, Daenekindt Elise, De Bruyne Noor, deschuytter jef, Helsen Stef, Joos Iwein, Moyson Kevin, Pattijn Mathias, Spaas Maxim, Stalpaert Vito, Vandebroek Maarten, Van Hemelen Trui, Veys Justine, Balduck Warre, Borghlevens Baldr, De Bock Ben, De Niel Febe, de Ree Willemijn, De Winter Mats, Guiguilé Lola, Jacques Seppe, Lodewijckx An-Sofie, Maeghe Pieterjan, Praet Mathias, Van Camp Loran, Van de Putte Lars, Vandevyvere Wout, Van Severen Ward, Verborgstadt Una, Carazo Ruiz Fernando, Coppin Maxime, Cornelis Siebe, De Bie Hannah, De Laat Fleur, De Schepper Erin, Duysters Lune, Laureys Ana, Malengier Len, Mylle Marie, Piceu Maxim, Suy Tristan, Vanden Bussche Warre, Vandewal Benoît, Van Eeckhoudt Lars, Woestenborghs Flor, Beyls Joachim, Bonhomme Meindert, De Bie Helena, De Smedt Frederik, Deneudt Fons, Desaever Emiel, Dobbelaere Charles, Ganne Sam, Latré Sam, Losa Ralph, Muylaert Renée, Notelteirs Tristan, van der Kolk Pien, Van Oost Arthur, Ysveld Leander, Bertier Rune, Blondeel Stan, Bogaerts Vic, Costers Sam, Coudenys Soete, D'Hollander Oscar, Dooms Ruun, Gerard Charlotte, Leus Lena, Leyssens Jef, Schollaert Nathan, Swart Simon, Timperman Zeno, Vincke Lene
Docenten
Sylvie Van Damme, Luc Deschepper, Joke Vande Maele, Ruben Joye
10-13.11.26, 12:00 – 18:00
Landschapsarchitectuur onder hoogspanning, Zwarte ZaalAgendaArtistieke werkingDe tentoonstelling Le Montavoies vormt de neerslag van vijf workshops in de Franse Jura binnen de opleiding landschaps- en tuinarchitectuur aan KASK & Conservatorium. Jaar na jaar trekken studenten naar deze bijzondere plek om het landschap te lezen, te onderzoeken en te begrijpen. Thema's als klimaatverandering, mondialisering en digitalisering worden er tastbaar en zichtbaar.
Centraal in de tentoonstelling staat een vraag die steeds urgenter wordt: hoe leren we luisteren naar de vele stemmen die een landschap vormen? Niet alleen naar bewoners, gebruikers en beleidsmakers, maar ook naar rivieren, bossen, dieren, infrastructuren en andere meer-dan-menselijke actoren die onze leefomgeving mee bepalen.
Door het gebied Montavoies loopt een hoogspanningsleiding die groene energie van de Jura naar Parijs transporteert. Deze infrastructuur vormt de aanleiding voor de metafoor van de 'landschapsarchitectuur onder hoogspanning'. Vanuit die gedachte gaan we, samen met Peter Aers, in gesprek over de toekomst van het vakgebied.
Hoe kunnen we andere perspectieven een plaats geven binnen de praktijk van de landschapsarchitectuur? Wat gebeurt er wanneer we niet alleen spreken óver een landschap, maar proberen te luisteren naar wat het landschap zelf ons vertelt? En hoe kunnen dergelijke perspectieven ons helpen om nieuwe antwoorden te vinden op de complexe uitdagingen van vandaag?
Met dit gesprek bouwen we verder op het traject Het gesprek over onze waarden. We nodigen landschapsarchitecten, studenten en geïnteresseerden uit om samen te onderzoeken welke stemmen vandaag gehoord worden, welke ontbreken, en wat dit betekent voor de toekomst van onze discipline.
Wil je mee nadenken en meepraten? De plaatsen zijn beperkt tot 20 deelnemers.
Marissal
Louis Pasteurlaan 2
9000 Gent
De Spijtige Herder 3, KIOSKlezingconcertAgendaArtistieke werkingOp donderdag 1 oktober vieren we de lancering van De Spijtige Herder 3, een tijdschrift gewijd aan kunst en poëzie, onder redactie van Gerard Herman, Nel Aerts, Jan Op de Beeck, Arne Bastien en Vincent Geyskens.
In dit derde nummer vind je:
- Een exclusief interview met Hans Werner Poschauko — de persoonlijke assistent en vertrouweling van Maria Lassnig — over zijn werk en leven met de kunstenaar.
- Een reeks tekeningen van Jolijn Baeckelandt.
- Een aantal teksten over de plaats van de schilderkunst in de hedendaagse kunstwereld. Deze teksten kwamen voort uit HAND & HORIZON, een “seminarie over schilderkunst” dat we in maart van dit jaar organiseerden aan KASK & Conservatorium. Studenten en docenten uit Leipzig, Malmö, Helsinki en KASK Gent kwamen samen om lezingen te geven en over schilderkunst te discussiëren (zie de bijgevoegde inhoudstafel).
- Een recent zelfportret van Vincent Geyskens, als ongenummerde zeefdruk gereproduceerd op de achterflap.
Tijdens de lanceringsavond wordt er poëzie voorgedragen door:
Brunhilde Von Braun
Veva Leye
Vincent Geyskens
…
Er is ook live muziek.
Boeklancering Frank Vande Veire, KIOSKlezingAgendaArtistieke werkinghet balanseer presenteert Het kwaad van Frank Vande Veire:
We leven in een rare tijd. We beschuldigen elkaar over en weer van racisme, seksisme, fascisme, zelfverrijking, onverschilligheid... Op het internet en in de pers regent het van verdachtmakingen en veroordelingen, alsof er een wedstrijd gaande is waarin we elkaar proberen te overtreffen in morele verontwaardiging. Tegelijk heeft men het zelden over het kwaad, en nog minder over ‘zonde’. Deze begrippen worden afgedaan als achterhaald, al te religieus of metafysisch beladen, als restanten van een kwalijke, joods-christelijke erfenis. In zijn werpsels blaast Frank Vande Veire deze concepten nieuw leven in. Hij buigt zich over het kwaad dat in de wereld en in onszelf woedt, hierbij aangespoord door een filosofische of literaire tekst, een nieuwsbericht, een documentaire of een persoonlijke belevenis. Hij duikt in de krochten van onze afgunst, (zelf)haat, rancune... De mens kwelt anderen omdat hij een zelfkweller is.
Over Frank Vande Veire
Van Frank Vande Veire verschenen eerder bij het balanseer de romans BloeiendeAgatha (2013) en Het einde van alle straten (2022). Hij schreef ook filosofische essays over kunst, literatuur en maatschappelijke fenomenen: Als in een donkere spiegel. De kunst in de moderne filosofie (2003), Neem en eet, dit is je lichaam (2005) en Tussen blinde fascinatie en vrijheid. Het mensbeeld van Slavoj Zizek (2015).
Emma Terlinck, Zwarte ZaaltentoonstellingAgendaArtistieke werking‘Sometimes I can’t help but wonder’
Actually, all I had in mind was a small house.
I remember this because the room was too big when I dreamt about it.
What I woke up to this morning were all the holes, small and big ones, all around my bed.
As a matter of fact, my room is acting as if it were a big black hole because everything is being moved into the other house. And Wednesday is only the beginning.
By the other house, I mean the house I refer to as my house. Before my house was built, my room still had all my belongings.
Then again, it was in fact my own choice. Well, I can hardly say goodbye.
Sometimes I can’t help but wonder how I can make things complicated.
One morning, not too long ago, all I could think about were my teeth. By that I mean my dead teeth in that small little thing in my room. The ones who came, saw and conquered my wisdom.
And after that all that was left were four holes.
There will always be Goodbyes And Beginnings.
By the way, Wednesday 16th is only the beginning.
By that I mean that Sunday 27th is the end.
So naturally every day in between will in fact be different.
Emma Terlinck
Emma Terlinck voltooide een master fotografie en startte vervolgens de opleiding grafiek aan KASK & Conservatorium. Het alledaagse en banale vormen het vertrekpunt van haar werk, vaak in de vorm van een eindeloze beeldenstroom op haar gsm. Hieruit ontstaat nieuw grafisch werk waarin spel, intuïtie en een procesgerichte aanpak centraal staan. Zo worden figuren gereduceerd tot vormelijke uitsneden, objecten tot een lijnenspel. De afzonderlijke werken vormen samen een geheel, waarbij het geheel meer wordt dan de som der delen.
Ommery De Zutter, KIOSKtentoonstellingAgendaArtistieke werkingBegin juli nam Ommery De Zutter zijn intrek in KIOSK als kunstenaar in residentie. Terwijl KIOSK tijdens de zomer gesloten bleef voor het publiek, gebruikte Ommery De Zutter het anatomisch theater als een kaart voor het creëren van een immersieve VR-ervaring.
De tentoonstelling van Ommery De Zutter, de Wereldgeest, die uit deze residentie voortkwam, opent op 12 september en is te bezoeken tot en met 4 oktober.
Wat gebeurt er wanneer de creatie materieel eindeloos wordt?
Waarbij vaardigheden tot creatie een secundaire rol gaan spelen?
Hoe zou de expressie dan verlopen? Op welke manier is ze anders?
Is ze valabel?
Blijft ze valabel wanneer het dan ook over zichzelf blijft gaan?
Of verstrikt de creatie dan teveel in zichzelf?
En als dat dan zo is, mag dat niet gewoon?
Vanaf wanneer is creatie nuttig voor de Ander?
Is creatie vanuit creatie niet net creatie?
Heeft het zin om vanuit leegte hetzelfde idee te onderzoeken wanneer iemand dit gestoeld reeds aanvat?
Kunnen we het aanvaarden wanneer creatie niet meer voor ons bedoeld is?
Waar ligt het evenwicht met de Ander tijdens creatie?
Is het onevenwicht van tijd, en energie met de Ander niet net nodig voor creatie?
Zijn wij ook de Ander?
Zijn wij zonder de Ander?
Verstoort nadenken over creatie en de Ander het huidige evenwicht?
Is het niet gewoon overduidelijk dat de volgende vormen van creatie net voorbij onze eigen abstractie zullen gaan vanuit semantische geometrische constructies die ons eigen begrip overstijgen tot nieuwe realiteiten
Coincidental FLINTA* Choir, KIOSKeventAgendaArtistieke werkingEen onconventionele koorperformance van een groep FLINTA*-personen die de relatie met hun stem onderzoekt. Samen omarmen zij kwetsbaarheid via gefluister, gestotter en echo’s, terwijl ze tegelijk de kracht van een collectieve stem tonen in het verzet tegen patriarchale normen. Deze performance groeide voort uit het masterproject Exploring a Feminist Voice van Anne Rosa Lut.
De performance wordt georganiseerd naar aanleiding van de laatste dag van de solotentoonstelling Anatomies of Use van Hisae Ikenaga.
Performers
Anne Rosa Lut, Imme van Zuilekom, Kika Vens, Elvira Mahieu, Kim Heerkens, Sofie Vanderbauwhede, Vera Goldhoorn, Elfine Radwanski, Hriedt Van Biervliet.
Céline Vahsen, KIOSKeventAgendaArtistieke werkingVoor de finissage van Hisae Ikenaga’s solotentoonstelling Anatomies of Use presenteert Céline Vahsen een geluidsperformance waarin gebaren zichtbaar en fysiek het akoestische landschap vormgeven.
Via repetitieve en ambachtelijke handelingen resoneren industriële materialen en brengen ze manuele arbeid in ritme. Vahsen gebruikt ook keramiek gemaakt door haar tante: utilitaire objecten die haar opnieuw verbinden met het verleden.
Haar tante werkte in een keramiek- en glasbedrijf dat later haar eigen onderneming werd, tot eind jaren 1990, toen vrijhandel en kapitalisme bijdroegen aan de teloorgang van kleinere industrieën. Door te spelen met vazen, borden en kommen — eerst functioneel, vervolgens obsessief en uiteindelijk ceremonieel — transformeert Vahsen alledaagse objecten tot resonante instrumenten die persoonlijke, sociale en industriële geschiedenissen met zich meedragen.
Sommige elementen van de choreografie maken deel uit van een collaboratieve praktijk die zij in 2025 startte samen met percussioniste Aya Suzuki.
Nothing is more difficult than knowing precisely what we see, Zwarte ZaaltentoonstellingAgendaArtistieke werkingVan 24 april tot en met 3 mei 2026 presenteren de masterstudenten fotografie, in samenwerking met het postgraduaat curatorial studies, Nothing is more difficult than knowing precisely what we see, een groepstentoonstelling met 19 kunstenaars wiens werken fotografie verkennen als een ruimte waar waarneming, herinnering en verbeelding elkaar kruisen. Aan de hand van beelden, installaties en archiefmateriaal stelt de tentoonstelling de vraag wat het betekent om te zien en hoe beelden ons begrip van de werkelijkheid kunnen hervormen.
Als menselijke creatie weerspiegelt fotografie de niet-lineariteit van ons bestaan, en reflecteert ze de subjectiviteit en abstractie ervan. De tentoonstelling strekt zich uit over verschillende media en opent een ruimte om een eenvoudige maar complexe vraag te onderzoeken: Wat zien we eigenlijk?
De tentoonstelling is opgedeeld in zes hoofdstukken en ontvouwt zich als een reis langs verschillende manieren om met het beeld om te gaan: als spoor, herinnering, projectie, fictie en materie. De tentoonstelling ontleent haar titel aan de filosoof Maurice Merleau-Ponty en nodigt bezoekers uit om het zien te heroverwegen. Het wordt gevormd door tijd, subjectiviteit en context, zowel bij het maken van het kunstwerk als bij de receptie ervan.
Kunstenaars: Amelie De Keyser, Clair Bravo, Emma Damba, Frieda De Donker, Hannes Bulen, Helen Adams, Helena Verfaillie, Jonathan Verschaeve, Kedist Coppejans, Lab D, Lâle Lootens, Lotte Baele, Luca Lambrecht, Margherita Dolfi, Noor Flamey, Sander Dewerte, Sander Van Damme
Samengesteld door: Alice Zitelli, Anaïs Du Champs, Anna Bruni, Bruna Martins, Cristina Carnelos, Houda Ben Azzouz
Marissal
Louis Pasteurlaan 2
9000 Gent
open 25.04.26-03.05.26, 12:00-18:00
Maryia Kamarova, Mosquito Farm, KIOSKconcertAgendaArtistieke werkingPrulletjes, snaren, handgemaakte kits en stenen die kunnen zingen: de liedjes van geactiveerde non-instrumenten zullen het galmende gewelf van de Gentse KIOSK vullen voor een double bill die zich ergens op de zoom tussen concert en installatie zal bevinden. Maryia Kamarova's stuwende sculpturen ontmoeten de gestructureerde-chaos-wirwar van Mosquito Farm, met op de achtergrond de vreemde archeologieën van Hisae Ikenaga in KIOSKs huidige tentoonstelling, Anatomies of Use, om de interdisciplinaire dissonanties tegen te werken.
Maryia Kamarova
Een geluidsuniversum opgebouwd uit natuurfragmenten en alledaagse schatten ~ de Wit-Russische kunstenaar Marya Komarova creëert spatiale opstellingen die de grens tussen geluidsinstallatie en meditatieve performance bewandelen. Haar acties en inerties brengen haar elektro-akoestische apparaten en omgevingscomposities tot leven, die vervolgens hun eigen lotsbestemming bepalen door naar onbekende aurale gebieden te trekken en op die manier zo vastberaden als de betoverde toeschouwers ruimtes kunnen innemen.
Mosquito Farm
Twee jaar na hun optreden op KRAAK Fest keren Maddie Banwell en Grace Black van Mosquito Farm terug, om de evolutie van hun muzikale bouwsels te etaleren. Gebogen metaal wiebelt, blikjes rammelen, waaiers wervelen en winden, en geïmproviseerde percussie-installaties boren een beat tot beweging, terwijl de drone door radiotransmissies wordt aangestuurd. Misschien zal ook iets zoals een gitaar of een opwindhamster een verschijning maken ~ alles en iedereen kan spelen in dit hypnotische orkest van toevalligheden.
i.s.m. KRAAK
Hisae Ikenaga, KIOSKtentoonstellingAgendaArtistieke werkingVoor haar eerste solotentoonstelling in België presenteert Hisae Ikenaga een selectie van zowel bestaand als nieuw werk. De titel Anatomies of Use verwijst naar de subtiele verschuivingen die haar praktijk structureren: verschuivingen in functie, status en betekenis. Industriële en huishoudelijke objecten worden toegeëigend en herconfigureerd, hun gebruik opgeschort en hun vertrouwdheid ontregeld. Vormen lijken gestabiliseerd, alsof ze na hun transformatie zijn stilgezet, en onthullen spanningen tussen gebruik, vorm en geheugen.
Keramische werken zetten deze reflectie voort via de figuur van de cilinder, ontleend aan industriële lamineerwerktuigen en getransponeerd naar keramiek. Het motief wordt vorm, mal en spoor van het gebaar. In een nieuwe video gemaakt in samenwerking met filmregisseur Paula Onet, Soft Dissection, kruisen ambachtelijke en medische gebaren elkaar en openen ze een ambigu spanningsveld tussen atelier en laboratorium. Via deze verschuivingen — van werktuig naar object, van gebaar naar beeld — construeert Ikenaga een archeologie van het heden, waarin elke vorm tegelijk spoor, sculptuur en vraag wordt.
Over Hisae Ikenaga
Geboren in Mexico-Stad in 1977 in een familie van Japanse afkomst, al meer dan twintig jaar gevestigd in Europa en momenteel woonachtig in Luxemburg, heeft Hisae Ikenaga een artistieke taal ontwikkeld die zich ontvouwt op het snijvlak van design, archeologie en surrealisme. Ze studeerde kunsttheorie en beeldende kunst in Mexico, Kyoto, Barcelona en Madrid. Haar werk getuigt van een fascinatie voor het hiernamaals van gefabriceerde objecten: hun geprogrammeerde veroudering, hun vermogen tot transformatie en hun potentieel om nieuwe levensvormen te herbergen. Elke sculptuur belichaamt een spanning tussen het industriële en het handgemaakte, tussen de kille logica van productie en de kwetsbare warmte van de menselijke hand.
Met steun van
De tentoonstelling in KIOSK is mede gecureerd door Charlotte Masse, curator en Hoofd Tentoonstellingen bij Konschthal Esch, die in 2024 Ikenaga’s grote solotentoonstelling Phantom Limbs organiseerde.
Hisae Ikenaga ontving de genereuze steun van de Fondation Schleich-Lentz voor de productie van een nieuwe reeks keramische werken voor de tentoonstelling in KIOSK.
Met steun van Kultur | lx – Arts Council Luxembourg.
LAB D, Willem Roekaers, KIOSKAgendaArtistieke werkingAls theoreticus kon er een tekst geschreven worden. Over een foto waarop een trommelaar afgebeeld stond. Een foto uit het archief van Walter Benjamin. Als theoreticus kon er dan een tekst geschreven worden die daarover ging. En ook over Henri Bergson en Marcel Proust en Gilles Deleuze en Sigmund Freud en Franz Kafka. En ook over het woord ‘abschied’ en dat dat in tweeën gesneden kan worden, en over de durée waaruit de dood gewist is, en over ‘das schloss’, en over herhaling en verschil, en over ‘jenseits des lustprinzips’, en over onze pogingen om met het niets om te gaan, en over ‘mémoires involontaires’, en over ‘the inbetweenness of things in general’, en over de retroreflectieve vezels die de spanning tussen het aanwezige en het verdwijnende stimuleren, en over de polyfonische harmonie van voorbijgaande gebaren die convergeren in een compositie van tegenstellingen.
Maar als kunstenaar is dat allemaal een beetje moeilijk. Schrijven over dingen. Schr schr ijven ov erdingen. Ov erdingen. Zelfs het performen opzich (niet an sich!) is al veel werk. Ook vervelend vaak om zo jezelf in de belangstelling te zetten. Bel angts elling. Bel angst elling. Liever helemaal niets zeggen. Zeker geen ingewikkelde dingen. Van ingewikkelde dingen komt denkerspurée. Denk en schrijfpurée van allerlij denkers en schrijvers. Hu hu ja ja ik ben wel geïnspireerd door de Ethica en het theologisch politiek traktaat van Spinoza en de boeken van Perec. Heb je Zijn en Tijd al eens gelezen? Eigenlijk is het wel ik twijfel dus ik denk dus ik ben in plaats van ik denk dus ik ben! En vergeet trouwens niet dat taal een misverstand is hé . . .
Liever helemaal niets zeggen. Niet eens echt performen. Gewoon een technisch medewerker zijn ofzo, weggecijferd op de achtegrond, maar stil en onmisbaar. Laat iets anders het werk voor je doen. Zeker als het vermoeiend zou zijn. Doe zelf iets gemakkelijk.
Waar weinig talent voor nodig is. Maar maak vooral geen woorden vuil aan woorden. En maak ook geen woorden vuil aan een tekst die je liever niet zou schrijven. Doe maar niet alsof en geef toe dat je ‘tijd en vrije wil’ toch nooit echt goed begrepen hebt.
de durée, wat was dat? pe purée, mat mas pat?
BELANGRIJK(!):
Wat je kan verwachten: bijna niets.
Wat er gezegd moest worden: toch maar iets.