Graduation 2025
Prijswinnaars

De Stichting van Openbaar Nut Bruynseraede-de Witte reikt jaarlijks prijzen uit aan masterstudenten grafische ontwerp en interieurvormgeving.

Julie Casier (interieurvormgeving, focus concept en ruimtelijkheid)

Voor haar bachelorproef binnen de focus concept en ruimtelijkheid rond het thema Herbestemming van een de oude V-TEX fabriek in het centrum van Kortrijk tot een ‘cultuur- en buurtcentrum, heeft Julie een verbluffend resultaat neergezet.

In haar opdracht heeft Julie vanaf de analysefase over het ontwerpen tot haar presentatiedossier aangetoond, dat zij in elke fase tot de essentie kan komen en die met een verbluffende ruimtelijke en grafische verfijning en gevoeligheid kan uitwerken en beantwoorden.

De logge, potige en vervallen betonstructuur is maximaal behouden en betrokken in de uitwerking en beleving van Julie’s ontwerp. Verder nog, de omliggende park-site is in eenzelfde beweging mee aangepakt om een aansluitend geheel te vormen tussen gebouw, buurt en stad om zo sociale wisselwerking te versterken! Haar ontwerp is genereus, opmerkelijk, uitnodigend en toch een beetje ingetogen.

De uitwerking van het interieur is het resultaat van weken herwerken en verfijnen tot alles als een complexe puzzel in elkaar viel. Een perfecte symbiose van ruimte, materiaal, functie en beleving.

Jaron Van De Velde (autonome vormgeving)

Jaron Vandevelde weet wat charmeren is. In zijn projecten Meer koet, minder afval en Woodwormdesign gaat hij op respectvolle en geloofwaardige wijze het partnerschap aan met dieren. Meerkoeten gaan aan de slag als ecologische activisten, terwijl de immer hongerige houtworm als ontwerper voor het voetlicht treedt. De ontwapenende mise-en-scène stuwt de algehele aaibaarheidsfactor verder de hoogte in. Desalniettemin overheerst niet het showelement. Zijn werk combineert speelsheid en charme met een serieuze zoektocht naar gelijkwaardige, nieuwsgierige relaties tussen mens en dier, waarbij niet het speltakel maar de samenwerking centraal staat. Ecologie, esthetiek en sociale interactie werden zelden eerder op zo’n unieke wijze verbonden.

Eva Cosyns (grafisch ontwerp)

Eva verkent in haar project The soul of an inkstroke haar Poolse identiteit en familiegeschiedenis aan de hand van het handschrift van familieleden. Eva leerde haarzelf het handschrift aan van haar moeder, grootmoeder en overgrootouders aan de hand van archiefmateriaal. Ze benadert op deze manier unieke handschriften als typogafie en gebruikt die om brieven te ontwerpen gericht aan dezelfde familieleden, waarvan sommigen al lang overleden.

Door middel van een video-installatie en bijhorende publicatie ontstaat zo een intergenerationeel gesprek waarbij gesproken en geschreven taal belichaamd worden door Eva als typograaf.

Dit project verweeft op indrukwekkende en tegelijk ingetogen manier het hyperpersoonlijke met universeel-menselijke thema’s zoals identiteit, taalmigratie en familiebanden.

Eervolle vermeldingen

Nina Pinoo (interieurvormgeving, focus meubel en design)

Nina verdient een eervolle vermelding omdat ze met haar ontwerp een innovatieve en mensgerichte oplossing biedt die het dagelijks welzijn van mensen met dementie tastbaar verbetert. Haar deurklinken met persoonlijke handafdrukken combineren functionaliteit met emotionele waarde en versterken herkenning, oriëntatie en eigenaarschap. Door design te verbinden met empathie en praktische behoeften, tilt ze zorgomgevingen naar een warmer en menselijker niveau.

Guanaëlle Cantineaux (grafisch ontwerp)

De jury wenst ook een eervolle Vermelding uit te spreken voor het project ‘ruimten en herinnering (space and memory)’ van Guanaëlle Cantineaux. In dit project reconstrueert Guanaëlle in maquettevorm een reeks ruimtes die ze doorkruist heeft in het verre of recente verleden. Hiermee onderzoekt ze hoe ruimtes in fysieke en conceptuele zin het geheugen sturen en herinneringen kleuren of creëren. Het poëtische landschap van kleine maquettes wordt tegelijk intuïtief en improvisatorisch als systematisch en analytisch benaderd. In een prachtig vormgegeven boek ontsluit Guanaëlle het kleurensysteem en de ontwerpprincipes van de maquettes, en kadert ze het onderzoek met eigen teksten en geciteerde literaire passages.

Maxence Duterne (autonome vormgeving)

Het project "Compost printer" van Maxence Duterme laat zien hoe verspillend consumentenprinters zijn. Wij smijten onze printers al weg als er ook maar het kleinste probleempje mee is, want repareren is duurder dan een nieuwe kopen. Maxence schroefde een printer uit elkaar, om het apparaat en het exploitatieve, economisch systeem waarvan het deel uit maakt beter te begrijpen. Ook bedacht Maxence een manier om gratis stickers te printen voor manifestaties en activistische bijeenkomsten; een hack op het leveringssysteem van UPS. De jury waardeert dat Maxence een weerwoord formuleert tegen de bedenkelijke praktijk van technologiebedrijven om veroudering in te programmeren in apparaten. Het werk roept op tot een bewustere omgang met technologie, en het biedt ruimte aan kritiek en alternatieven.

Jaron Van De Velde (autonome vormgeving)

Zie hierboven.

Vincent Van Asten (vrije kunsten)

Met zijn organisch gegroeide hoornluidsprekers, die een imaginair biotoop verklanken, stelt Vincent fundamentele vragen over onze relatie tot niet-menselijke ecologieën. Zijn installatie nodigt uit tot een nieuwe manier van luisteren en aanwezig zijn: voorbij controle en begrip, richting symbiose met de levende wereld. Zijn werk koppelt een sterke en eigenzinnige beeldtaal aan een vernieuwende houding ten opzichte van duurzaamheid en ecologische thema’s, waarbij zintuiglijke interactie en reflectie centraal staan. De jury waardeert de artistieke kracht en de potentie voor verdere verdieping en maatschappelijke impact.

Lucas Coussement (interieurvormgeving, tijdelijke installaties)

Lucas wist te imponeren met een modulair en mobiel ontwerp dat niet locatiegebonden is en daardoor bijzonder toekomstbestendig en aanpasbaar blijkt. Zijn project combineert ecologische en sociale impact op een ontroerende en intelligente manier. Het is sterk onderbouwd en blinkt uit door zijn innovatieve karakter. De jury ziet in dit werk groot potentieel voor schaalbaarheid, publieke educatie en directe ecologische impact. Lucas biedt een van de meest overtuigende voorbeelden van integrale duurzaamheid: ecologisch, sociaal en ruimtelijk verweven in één krachtig ontwerp.

Frederik De Smedt (landschaps- en tuinarchitectuur)

Frederik toonde doorheen zijn volledige opleiding een duidelijke passie voor het vakgebied. Zijn vooropleiding in de architectuur en de extra levensjaren ten opzichte van zijn medestudenten gaven hem een bijkomende bagage die hem niet alleen in staat stelde om zich te verdiepen in zijn studie maar ook zijn medestudenten en de opleiding in het algemeen inspireerde.

Zijn stage bij Jan Minne Gardenist bouwde verder op de kruisbestuiving tussen kunst, architectuur en landschap. Diezelfde insteek kwam ook duidelijk terug in zijn bachelorproef. Via een aantal doordachte en gerichte ingrepen versterkte hij het dorp Neerijse tot een groenblauw brondorp. De kwaliteit van je analyse en masterplan trok je door tot in de fijnste details.

De ooit sterk aanwezige bomencultuur in onze contreien – waarvan vandaag nog twee vredesbomen in Neerijse getuigen – kreeg een nieuwe impuls dankzij Frederiks’ voorstel om een danslinde aan te planten op het plein bij het dorpshuis.

De interactie tussen esthetiek en ingrepen met natuurlijke of levende materialen die meerdere functies combineren, werd verder uitgewerkt via het gebruik van stapelmuurtjes. Deze dienen zowel als pad en als waterkering. Je maakte ook gebruik van een gelaagde beplanting die enerzijds doorzichten en sfeer creëert, en anderzijds bijdraagt aan de biodiversiteit in het dorp.

Frederiks’ achtergrond als architect vertaalde zich – vanzelfsprekend – in een paviljoen voor het park.

Dit doordachte uitwerken van plannen, zijn oog voor detail en de bereidheid om tijd te nemen om dingen uit te zoeken en écht te doorgronden, zagen we doorheen de volledige opleiding. Die kwaliteiten zijn duidelijk aanwezig in het eindresultaat en vormen een rode draad doorheen de drie studiejaren.

Het waren zeer boeiende jaren om Frederik als student in de opleiding te mogen begeleiden. We wensen hem dan ook veel succes toe in dit bijzonder boeiende vakgebied. Hoogstwaarschijnlijk kruisen onze paden elkaar nog in de toekomst!

Hoofdprijs: Jaron Vandevelde (autonome vormgeving) 

Zie hierboven

Nevenprijs: Manizja Kouhestani (drama)

In My Nemesis voert Manizja Kouhestani twee groteske performancekunstenaressen ten tonele. Uit de wederzijdse jaloezie en onderling lijflijke hoogspanning ontspint zich een intellectuele catfight die allerlei urgente vragen opwerpt. Wie heeft spreekrecht? Hoe maakbaar is trauma? Waar bevindt zich de dunne grens tussen authentiek activisme en artistieke koketterie? De jury waardeert de zelfkritische blik waarmee de makers de grenzen van het eigen gelijk aftasten.

Nevenprijs: Tom Lyon (fotografie)

Fotograaf Tom Lyon richt zijn lens radicaal op het nu. Met Arena ontwikkelt hij een alternatieve ruimte waarbinnen mediale strategieën in verband met migratie en de criminalisering ervan op fijnzinnige wijze worden ontleed en met elkaar in verband worden gebracht. Deze grenservaring krijgt subtiel vorm in de confrontatie van verschillende soorten beeldmateriaal. De jury heeft grote bewondering voor het authentieke engagement dat van dit project uitgaat.

Nevenprijs: Raouf Moussa (film)

In de film As Far as We Imagine van Raouf Moussa vormt een persoonlijke zoektocht het vertrekpunt van een meer algemene kentheoretische bespiegeling. Zo spant hij tussen de nationaliteiten van zijn ouders een misleidende horizon die gaandeweg uitwaaiert in een kaleidoscoop van projecties, digitale cartografie en ondertitels. De eertijdse interesse van de cineast in kosmologie en natuurkunde wordt dan weer herkauwd tot de nodige metaforiek. De jury waardeert in het bijzonder de sterke dialoog tussen vorm en inhoud.

Davide Degano (fotografie)

Davide Degano zet een onderzoek voort waarin fotografie het favoriete medium is om het begrip identiteit te verkennen, op het kruispunt van collectief en individueel geheugen. Davide Degano werkt zowel met archiefmateriaal als met nieuwe opnames en bouwt een gelaagd oeuvre op met meerdere ingangen en vormen.

Davide Degano continues his research in which photography is the preferred medium for exploring the concept of identity, at the intersection of collective and individual memory. Davide Degano works with both archival material and new recordings, building a layered oeuvre with multiple entry points and forms.

Lotte Toko Lelo Maes (fotografie)

Lotte Maes is begonnen aan een origineel fotografisch werk waarin ze door middel van mise-en-scène, performance en zelfportretten in reële situaties feministische intenties en kritische analyses van het patriarchaat, die centraal staan in haar werk, toetst.

Cedric Haeck (jazz & popmuziek)

Met zijn zelf gecomponeerde muziekvoorstelling SAEGE toont bassist Cedric Haeck zich als totale meesterperformer. Klaar om gelijk welk professioneel podium te bestijgen met een rijk eigen repertoire dat alles wat tussen jazz en pop bestaat, muzikaal samenbrengt. Diepgaande thema’s als sterfelijkheid, verwaarlozing, paranoia en oorlog vormen de stortytelling van zijn zelf geschreven songs die esthetisch schitteren zonder té zwaar op de hand te zijn. Cedric zingt ze zelf terwijl hij zich begeleidt op basgitaar of gitaar, altijd vanuit de juiste emotionele ingesteldheid die genoeg ruimte laat voor het publiek om zelf de (maatschappelijke) relevantie ervan te bepalen. Zijn pakkende performance heeft de jury tot tranen toe bewogen. Niet in het minst door de treffende cross-over met hedendaagse dans, gebracht door Ine Garré. En zeker ook door de uitmuntende interactie met zijn band in dit project, waarbij elke muzikant elke noot speelde in functie van het totaalverhaal dat Cedric met SAEGE wil brengen. Beklijvend!

Maryam Sserwamukoko (drama)

Maryam Sserwamukoko weet als speler op een bijzondere manier tekstzegging en fysieke taal met elkaar te verbinden. Haar achtergrond in dans geeft haar spel een grote expressieve kracht. Lichamelijke verbeelding maakt dat betekenis niet enkel ligt in wat ze zegt maar vooral in hoe ze spreekt en speelt. In de afstudeervoorstelling MODDER SPEAK TO ME die ze maakte samen met Tijmen Van Damme en Titus Smessaert speelt ze met precisie en overgave een cyborg (een hybride van mens en robot). Ze verweeft daarin haar persoonlijke zoektocht, zowel thematisch (naar afrofuturisme en ‘world-building’) als qua spel (het gebruik van lichaam en stem) met het collectieve onderzoek naar science fiction en ecologische rouw. Het afgelopen jaar zagen we haar ook aan het werk op podia in heel Europa voor haar stage in de voorsteling Werken en dagen van FC Bergman / Toneelhuis.

Floor Veltman (interieurvormgeving via afstandsonderwijs, concept en ruimtelijkheid)

Voor haar bachelorproef binnen de focus op concept en ruimtelijkheid heeft Floor Veltman een indrukwekkend ontwerp gepresenteerd voor de herbestemming van een oude Vlasroterij in Kuurne. In haar ontwerp creëerde ze een verblijfsplek waar verstilling en herbronning centraal staan. Het introverte, sobere karakter van het oorspronkelijke nijverheidsgebouw wordt in haar ontwerp versterkt en verfijnd. Floor maakte een uiterst zorgvuldige keuze van materialen en kleuren die aansluiten bij de oorspronkelijke sfeer, met een subtiele maar krachtige, hedendaagse uitstraling en hoge graad van verfijning. Het gebouw wordt opnieuw omzoomd door water, een knipoog naar de cruciale rol die het speelde in het rootproces van het vlas. Dit water vormt niet alleen een landschappelijke barrière, maar creëert ook een subtiele scheiding tussen het open landschap en de nieuwe intieme verblijfsruimtes binnen het gebouw. De bestaande gevelopeningen op het gelijkvloers zijn elegant gevat in kaders uit roestig staal, waardoor ze zowel visueel als fysiek een brug slaan naar de omgeving.

Op de dakverdieping introduceert Floor, in contrast met het massieve gebouw, lichte, open structuren die een weids panorama bieden, waarbij het uitzicht op de omliggende natuur en de Leie wordt omarmd.

Floor's werk is een toonbeeld van verfijning en doordachtheid in de breedste zin van het woord: van het ruimtelijk ontwerp, de materiaalkeuze tot de prachtige details. Maar wat dit werk echt bijzonder maakt, is de duidelijke aanwezigheid van haar sterke persoonlijkheid en toegewijdheid die in elk aspect voelbaar is.

Floor verdient dan ook zonder twijfel veel waardering voor haar werk. Ze heeft met haar ontwerp niet alleen een ruimte gecreëerd, maar ook een ruimtelijke ervaring die uitnodigt tot reflectie en rust.

Mathijs Nonneman (landschaps- en tuinarchitectuur)

Voor zijn eindproject zocht Matthijs Nonneman zichzelf een weg tussen de verhalen, de menselijke noden, de historie, ecologie, recreatie, verbinding... van tramlijn “de Zwette Jean”. Hij ging op zoek naar de belevingslaag van dit spoor en ging op pad met vragen als: hoe ervaar je het spoor in de hoogte, erlangs, erop, verlaagd in het landschap... Hoe kan je “de Zwette jean” ervaren? Hij koos ervoor “De Zwette Jean” een nieuwe rol te geven: als landschappelijke drager die zachte recreatie verbindt met ecologie, erfgoed en lokale economie. En daarmee niet enkel voor een volledige reconstructie van de tramlijn, maar voor een zorgvuldige herinterpretatie door te werken met zichtlijnen, ontmoetingsplekken, verhaaldragers en belevingspunten/installaties.

Zowel Matthijs zijn werkproces als eindproducten getuigt volgens de jury van veel moed omdat hij zich durft te wagen aan niet voor de hand liggende vraagstukken. Ook met zijn bijzondere maquettereeks wist hij de jury stevig te imponeren. Tijdens zijn eindproef liet Matthijs dan ook zien dat hij naast bergen talent ook een enorme passie voor het vak heeft.

Youssef Elkhiar (vrije kunsten)

Youssef Elkhiar is een maker pur sang. In Born from a Wish genereert hij structuren die tegelijk oud en nieuw aanvoelen. Met de vis en het ei als uitgangspunt schept hij op intuïtieve wijze een immersief tableau. De jury bewondert zijn gedrevenheid en de radicale eerlijkheid waarmee hij zijn praktijk bezielt.

Erica Moriconi (animatiefilm)

In Overripe brengt Erica Moriconi een poëtische evocatie van eenzaamheid. Met haast erotiserende toets animeert zij een tranche de vie van een supermarktmedewerker tot een lichtelijk absurdistisch, maar pakkend portret. De jury looft de diepmenselijkheid die aan Moriconi’s werk ten grondslag ligt.

Ward Albert (instrumentenbouw)

Ward Albert maakte het zich voor zijn afstudeerproject niet makkelijk. Slechts een beperkt fragment van een van Joachim Tielke’s barytons had de tand des tijds doorstaan, maar Albert maakte er een halszaak van om, op basis van gedegen onderzoek, het overige erbij te dromen. Het resultaat is een hypothetische reconstructie van een instrument waarvan de jury meent dat het in ieder geval bestaan zou moeten hebben.

Ioannis Piperkos-Kyparidis (klassieke muziek)

Ioannis gaf een zeer aangenaam concert waarin hij de kwaliteiten van een uitstekend musicus liet zien. Zijn spel is zeer beheerst en intelligent, altijd in balans met gevoeligheid en emotie. Hij combineert technisch meesterschap met een natuurlijke muzikaliteit en een prachtige podiumprésence, waardoor hij het publiek meesleept in zijn optreden. Met helderheid, elegantie en doordachte artisticiteit toont Ioannis zich een uitzonderlijk veelbelovend artiest.